เช้าวันต่อมา ที่ห้องทำงานหรูหราของธาม บรรยากาศค่อนข้างตึงเครียดกว่าปกติ ฟ้าใสมาถึงก่อนเวลาเล็กน้อย เธอแต่งกายด้วยชุดสูทสีชมพูอ่อน ดูเรียบร้อยแต่ก็แฝงไว้ด้วยความน่ารัก กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมที่เธอฉีดฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง ธามนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน มองเอกสารกองโตด้วยสีหน้าครุ่นคิด เมื่อเห็นฟ้าใสเข้ามา เขาก็เงยหน้าขึ้น ยิ้มกว้างอย่างอบอุ่น "คุณหนูมาแล้ว" เขาเอ่ย "ผมนึกว่าคุณหนูจะมาสายเสียอีก" "ฉันไม่กล้ามาสายค่ะคุณธาม" ฟ้าใสตอบพลางเดินเข้าไปใกล้ "ไหนๆ ก็เป็นที่ปรึกษาแล้ว ก็ต้องแสดงความเป็นมืออาชีพหน่อย" "ดีมากครับ" ธามพยักหน้า "ผมชอบทัศนคติของคุณหนู" เขาผายมือไปยังเก้าอี้อีกตัวหนึ่ง "เชิญนั่งก่อนครับ" ฟ้าใสนั่งลงอย่างนุ่มนวล เธอมองไปรอบๆ ห้องทำงานของธามที่เต็มไปด้วยรูปภาพศิลปะราคาแพง และของสะสมหายาก "วันนี้เรามีเรื่องสำคัญต้องคุยกันหลายเรื่องเลยครับ" ธามเริ่ม "เรื่องแรก คือการคัดเลือกนักแสดงนำหญิง สำหรับบท 'ดาวประดับฟ้า'" "ค่ะ" ฟ้าใสพยักหน้า "ฉันได้เตรียมข้อมูลมาบ้างแล้ว" "เยี่ยมเลยครับ" ธามยิ้ม "ผมก็อยากฟังไอเดียของคุณหนูเหมือนกัน" ฟ้าใสเริ่มนำเสนอ เธออธิบายถึงแนวคิดในการคัดเลือกนักแสดง โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการถ่ายทอดอารมณ์ ความลึกซึ้งของตัวละคร และเคมีที่เข้ากันกับนักแสดงนำชาย ซึ่งเธอเสนอให้เป็นนักแสดงหน้าใหม่ที่เธอแอบเหล่ไว้ "ดิฉันคิดว่า นักแสดงท่านนี้..." ฟ้าใสเริ่มเอ่ยชื่อนักแสดงที่เธอเลือก "ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก แต่เขามีแววตาที่สื่อถึงความมุ่งมั่น และความเศร้าในเวลาเดียวกัน ซึ่งเข้ากับบุคลิกของตัวละคร 'ดาวประดับฟ้า' ที่ต้องผ่านอุปสรรคมากมาย" ธามฟังอย่างตั้งใจ เขาพยักหน้าเป็นระยะ แต่ก็ยังไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ "ส่วนนักแสดงนำชาย..." ฟ้าใสกล่าวต่อ "ดิฉันเห็นว่าคุณธามเองก็มีศักยภาพในการแสดงได้นะครับ" ธามหัวเราะเบาๆ "คุณหนูชมเกินไปแล้วครับ ผมไม่ใช่ดารา" "แต่คุณธามมีเสน่ห์ดึงดูด และบุคลิกที่เหมาะกับบทบาทนั้นนะครับ" ฟ้าใสยืนยัน "ถ้าคุณธามลองเปิดใจ ผมเชื่อว่ามันจะเป็นส่วนผสมที่ลงตัวมาก" "ผมจะลองพิจารณาดูครับ" ธามกล่าว "ทีนี้ ถึงตาผมบ้าง" ธามหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมาส่งให้ฟ้าใส "นี่คือรายชื่อนักแสดงที่ผมติดต่อไปแล้ว" เมื่อฟ้าใสเห็นรายชื่อนั้น เธอก็แทบสำลักอากาศ "คุณอรุณรัศมี!?" เธออุทานอย่างตกใจ "ใช่ครับ" ธามตอบอย่างใจเย็น "ผมได้ติดต่อคุณอรุณรัศมีไปแล้ว และเธอก็ตอบรับข้อเสนอของผม" "แต่... แต่คุณธามครับ" ฟ้าใสพยายามควบคุมอารมณ์ "ดิฉันคิดว่าเราคุยกันไว้แล้วว่า..." "ผมทราบครับว่าคุณหนูอยากให้ใครมารับบทนี้" ธามขัดขึ้น "แต่คุณอรุณรัศมีเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง และมีฝีมือ ผมเชื่อว่าเธอจะสามารถดึงดูดผู้ชมได้จำนวนมาก" "แต่เธออาจจะไม่ได้เข้ากับภาพลักษณ์ของ 'ดาวประดับฟ้า' ที่เราต้องการก็ได้นะครับ" ฟ้าใสแย้ง "และที่สำคัญ... คุณอรุณรัศมีมีปัญหาเรื่องภาพลักษณ์ส่วนตัวอยู่บ้าง..." "ผมทราบดีครับ" ธามกล่าว "และผมก็มีแผนสำรองอยู่แล้ว" "แผนสำรอง?" ฟ้าใสทวนคำ "ใช่ครับ" ธามพยักหน้า "ถ้าคุณอรุณรัศมีไม่สามารถมารับบทนี้ได้จริงๆ ผมก็มีนักแสดงอีกท่านหนึ่งที่ผมเล็งไว้" "ใครคะ?" ฟ้าใสถามอย่างกระตือรือร้น "ผมยังเปิดเผยไม่ได้ในตอนนี้ครับ" ธามยิ้ม "แต่ผมเชื่อว่าคุณหนูจะต้องพอใจ" ฟ้าใสรู้สึกเหมือนถูกโยนลงทะเลอีกครั้ง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมธามถึงตัดสินใจอย่างรวดเร็วขนาดนี้ โดยไม่ปรึกษาเธอให้รอบคอบกว่านี้ "คุณธามครับ" ฟ้าใสกล่าวอย่างจริงจัง "ดิฉันคิดว่าเราควรจะคุยกันให้มากกว่านี้ เกี่ยวกับเรื่องนักแสดง" "ผมเห็นด้วยครับ" ธามตอบ "แต่ในระหว่างที่เรากำลังคุยกันเรื่องนี้ ผมอยากจะขอให้คุณหนูช่วยผมอีกอย่างหนึ่ง" "อะไรคะ?" ฟ้าใสถาม "ผมกำลังจะจัดงานเลี้ยงเล็กๆ เพื่อแนะนำโปรเจกต์ 'ดาวประดับฟ้า' ให้กับกลุ่มนักลงทุนรายย่อย และสื่อมวลชนบางส่วน" ธามอธิบาย "ผมอยากให้คุณหนูมาในฐานะ 'คุณหนู' ของผม เพื่อช่วยสร้างความน่าเชื่อถือให้กับโปรเจกต์" "หมายถึง... ฉันต้องแกล้งเป็นแฟนคุณธามเหรอคะ?" ฟ้าใสถามเสียงหลง ธามหัวเราะ "ไม่ถึงขนาดนั้นครับคุณหนู แค่มาในฐานะนักลงทุนคนสำคัญของผมก็พอ" "แต่ถ้ามีคนเห็นฉันกับคุณธามบ่อยๆ แล้วเข้าใจผิดล่ะคะ?" ฟ้าใสถาม "ผมจะพยายามระมัดระวังครับ" ธามกล่าว "และถ้ามีใครถาม ผมก็จะบอกว่าคุณหนูเป็นนักลงทุนคนสำคัญของผม ที่คอยให้คำปรึกษาแก่ผมเสมอ" ฟ้าใสรู้สึกใจเต้นแรง การได้อยู่ใกล้ชิดธามมากขึ้น เป็นสิ่งที่เธอต้องการ แต่การต้องแกล้งทำเป็นอะไรบางอย่าง มันก็ทำให้เธอรู้สึกประหม่า "แล้ว... ฉันต้องแต่งตัวยังไงคะ?" ฟ้าใสถาม "ขอเป็นชุดสวยๆ เหมือนที่คุณหนูเคยใส่มาพบผมนะครับ" ธามกล่าว "ผมอยากให้ทุกคนเห็นว่า 'ดาวประดับฟ้า' ของเรา มีนักลงทุนที่สวยและมีความสามารถ" ฟ้าใสรู้สึกหน้าแดงเล็กน้อย เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะถูกชมแบบนี้มาก่อน "แล้ว... งานนี้จะมีคุณอรุณรัศมีมาร่วมงานด้วยไหมคะ?" ฟ้าใสถาม พยายามซ่อนความตื่นเต้น "ผมยังไม่แน่ใจครับ" ธามตอบ "แต่ถ้าเธอมา ผมจะให้คุณหนูเป็นคนดูแลเธอเป็นพิเศษ" "ดูแลเป็นพิเศษ?" ฟ้าใสทวนคำ "ทำไมคะ?" "เพราะคุณหนูเป็นนักลงทุนที่สำคัญที่สุดของผม" ธามกล่าว "ผมอยากให้คุณหนูได้รับความสะดวกสบาย และได้รับการต้อนรับอย่างดีที่สุด" ฟ้าใสรู้สึกใจพองโต เธอไม่รู้ว่านี่เป็นเพียงกลยุทธ์ของธาม หรือเขาเริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้กับเธอจริงๆ "ตกลงค่ะคุณธาม" ฟ้าใสตอบ "ฉันจะไปร่วมงานเลี้ยงกับคุณ" "ขอบคุณมากครับคุณหนู" ธามยิ้ม "ผมดีใจที่คุณหนูจะมา" หลังจากออกจากห้องทำงานของธาม ฟ้าใสก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอย เธอไม่แน่ใจว่าสถานการณ์กำลังจะนำพาเธอไปทางไหน แต่สิ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ เธอกำลังได้ใกล้ชิดกับธามมากขึ้นเรื่อยๆ และนั่นก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการ แต่ในขณะเดียวกัน ความกังวลเกี่ยวกับบทบาทของอรุณรัศมี และการต้องแสดงเป็น "คุณหนู" ต่อหน้าสาธารณชน ก็ทำให้เธอรู้สึกประหม่าไม่น้อย "เอาล่ะ ฟ้าใส" เธอพึมพำกับตัวเอง "นี่คือโอกาสของเธอ ที่จะทำให้คุณธามตกหลุมรักจริงๆ"