"ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง มันอาจจะเป็นจุดอ่อนสำคัญของเราเลยค่ะ" ฟ้าใสกล่าว น้ำเสียงแสดงถึงความตื่นเต้นระคนกังวล คุณประเสริฐพยักหน้าเห็นด้วย "ผมกำลังพยายามยืนยันอยู่ครับ แต่ข้อมูลนี้ค่อนข้างละเอียดอ่อน อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย" "ดิฉันเข้าใจค่ะ" ฟ้าใสกล่าว "ขอให้คุณช่วยเร่งดำเนินการให้เร็วที่สุดนะคะ ดิฉันต้องการข้อมูลนี้อย่างเร่งด่วน" "ผมจะพยายามเต็มที่ครับ" คุณประเสริฐตอบ "มีอะไรอีกที่อยากจะสอบถามเพิ่มเติมไหมครับ" ฟ้าใสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ตอนนี้ยังไม่มีค่ะ ถ้ามีอะไรคืบหน้า รบกวนคุณแจ้งดิฉันทันทีนะคะ" "แน่นอนครับ" คุณประเสริฐกล่าว "ขอตัวก่อนนะครับ" หลังจากนั้น ฟ้าใสก็รีบเดินทางกลับไปที่บริษัทของธาม เธอรู้สึกว่าสถานการณ์กำลังพลิกผันไปอีกครั้ง การรู้ความลับบางอย่างของอรุณรัศมี อาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะคลี่คลายปมทุกอย่างได้ เมื่อถึงออฟฟิศ เธอก็พบว่าธามกำลังรอเธออยู่แล้ว เขาดูเคร่งเครียดกว่าปกติ "เป็นอย่างไรบ้างครับ" ธามถามทันทีที่เห็นฟ้าใส "ดิฉันได้ข้อมูลเบื้องต้นมาบ้างค่ะ" ฟ้าใสตอบ "แต่เรื่องที่น่าสนใจที่สุดคือ คุณอรุณรัศมีอาจจะมีคนรู้จักที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจสีเทา" ธามเลิกคิ้ว "ธุรกิจสีเทา?" "ค่ะ" ฟ้าใสพยักหน้า "นักสืบกำลังพยายามหาข้อมูลเพิ่มเติมอยู่" "นี่มันซับซ้อนกว่าที่คิดไว้เยอะเลย" ธามกล่าว "ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง มันอาจจะส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์ของหนังของเราได้" "นั่นคือสิ่งที่ดิฉันกังวลค่ะ" ฟ้าใสกล่าว "แต่ในขณะเดียวกัน มันก็อาจจะเป็นจุดที่ทำให้เราได้เปรียบ" "คุณหมายถึงจะใช้เรื่องนี้ข่มขู่คุณอรุณรัศมีเหรอครับ" ธามถาม "ยังไม่แน่ใจค่ะ" ฟ้าใสตอบ "ดิฉันอยากจะรู้ข้อเท็จจริงทั้งหมดก่อน ถ้าเราเอาข้อมูลไปพูดโดยที่ยังไม่แน่ใจ อาจจะเกิดผลเสียมากกว่าผลดี" "ผมเห็นด้วย" ธามกล่าว "เราต้องรอบคอบที่สุด" "แล้วเรื่องบท 'ดารา' ของดิฉันล่ะคะ" ฟ้าใสถาม "คุณธามบอกเธอไปหรือยังคะว่าบทนั้นเป็นของดิฉันแน่นอน" ธามถอนหายใจ "ผมได้โทรหาคุณอรุณรัศมีเมื่อเช้านี้" "แล้วผลเป็นอย่างไรบ้างคะ" ฟ้าใสถามด้วยความคาดหวัง "ผมยืนยันกับเธอไปว่า บท 'ดารา' นั้นเป็นของคุณหนูแล้วอย่างเป็นทางการ" ธามกล่าว "และผมบอกเธอว่าเราต้องการให้เธอรับบท 'เมขลา' อย่างเร่งด่วน เพื่อที่เราจะได้เดินหน้าโปรดักชั่นได้" "คุณธามคะ... มันยังไม่เป็นทางการเลยนะคะ" ฟ้าใสกล่าว "ผมรู้ครับ" ธามยิ้ม "แต่ผมเชื่อว่าบางครั้ง การแสดงความมั่นใจเกินจริงไปเล็กน้อย ก็อาจจะช่วยให้สถานการณ์คลี่คลายได้" "แล้วคุณอรุณรัศมีตอบว่าอย่างไรคะ" ฟ้าใสถาม "เธอดูเหมือนจะลังเลน้อยลงค่ะ" ธามตอบ "แต่ก็ยังไม่ได้ตกลงทันที เธอบอกว่าจะขอพิจารณาอีกครั้ง" "สงสัยเธอคงกำลังรอข่าวจากเราอยู่ค่ะ" ฟ้าใสกล่าว "รอว่าบทดาราของดิฉันจะมั่นคงแค่ไหน" "ผมคาดไว้แล้ว" ธามกล่าว "ถ้าเราสามารถยืนยันเรื่องบท 'ดารา' ของคุณหนูได้จริงจังกว่านี้ ผมว่าคุณอรุณรัศมีน่าจะยอมรับบท 'เมขลา' แน่นอน" "แต่เราจะทำอย่างไรคะ ในเมื่อตอนนี้มันยังไม่แน่นอนจริงๆ" ฟ้าใสถาม "เราต้องสร้างความเชื่อมั่น" ธามกล่าว "ผมจะลองคุยกับทางผู้บริหารอีกครั้ง เพื่อให้เร่งการตัดสินใจเรื่องบทของคุณหนู" "ขอให้สำเร็จนะคะ" ฟ้าใสกล่าว "ผมจะพยายาม" ธามตอบ "ระหว่างนี้ คุณหนูเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการแสดงบท 'ดารา' ด้วยนะครับ" "แน่นอนค่ะ" ฟ้าใสตอบ "แต่ดิฉันก็ยังคงต้องเตรียมรับมือกับคุณอรุณรัศมีอยู่ดี" "เราต้องทำทุกอย่างให้สมจริงที่สุด" ธามกล่าว "ถ้าบท 'ดารา' ของคุณหนูดูสมจริงพอ คุณอรุณรัศมีก็จะไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธบท 'เมขลา' ได้" ฟ้าใสพยักหน้า เธอเข้าใจแผนของธามเป็นอย่างดี การแสดงที่เหนือชั้นกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เดิมพันสูงกว่าเดิม เพราะมันเกี่ยวพันกับความจริงที่ซ่อนเร้นของอรุณรัศมี และอนาคตของภาพยนตร์เรื่องนี้