ตอนที่ 12 — ความจริงจากเพื่อนบ้านและเงื่อนงำใหม่
แก๊ปและคุณสมศรีกดออดหน้าบ้านเลขที่ 12 ซึ่งเป็นบ้านของป้ามาลี เพื่อนบ้านที่เคยให้ข้อมูลเกี่ยวกับชายปริศนาที่เห็นในกล้องวงจรปิดครั้งแรก
ไม่นานนัก ประตูบ้านก็เปิดออก เผยให้เห็นป้ามาลีในชุดอยู่บ้านสีสดใส ใบหน้าของเธอฉายแววสงสัย
"อ้าว คุณนักสืบ มาอีกแล้วเหรอคะ" ป้ามาลีทักทาย "มีอะไรคืบหน้าเหรอ"
"สวัสดีครับป้ามาลี" แก๊ปกล่าว "เรามีเรื่องอยากจะรบกวนสอบถามป้ามาลีเพิ่มเติมอีกหน่อยครับ"
"เชิญค่ะๆ เข้ามาก่อน" ป้ามาลีเชิญทั้งสองคนเข้าไปในบ้าน
ภายในบ้านป้ามาลีตกแต่งอย่างเรียบง่าย แต่สะอาดสะอ้าน มีรูปหลานๆ วางประดับอยู่ตามชั้นวางของ
"คุณป้าครับ" แก๊ปเริ่มบทสนทนา "ก่อนหน้านี้ ป้าเคยเล่าให้เราฟังว่า เห็นชายคนหนึ่งเข้ามาในซอยบ้านเรา แล้วก็มีลักษณะท่าทางน่าสงสัย"
"ใช่ค่ะ" ป้ามาลีพยักหน้า "เห็นช่วงใกล้ๆ กับที่น้องหมาน้องแมวหายไปนั่นแหละค่ะ"
"ป้าพอจะจำได้ไหมครับว่า ชายคนนั้นมีลักษณะอย่างไรเป็นพิเศษอีกบ้าง" แก๊ปถาม "เช่น เขาใส่เสื้อสีอะไร เขามีรอยสักไหม หรือเขาขับรถอะไรมา"
ป้ามาลีหลับตาลง นึกอย่างตั้งใจ "อืม... เสื้อสีอะไรก็จำไม่ได้แล้วค่ะ มันก็ผ่านมาหลายวันแล้ว"
"แต่ที่จำได้แม่นเลยคือ... ตอนที่เขาเดินผ่านหน้าบ้านฉันไป เขาถือกระเป๋าใบใหญ่อยู่ใบหนึ่งค่ะ" ป้ามาลีกล่าว "เป็นกระเป๋าผ้าใบใหญ่ๆ สีเข้มๆ"
"กระเป๋าผ้าใบใหญ่ๆ สีเข้ม?" คุณสมศรีทวนคำ "แล้วลักษณะของกระเป๋าเป็นอย่างไรบ้างครับ"
"ก็... ธรรมดาๆ น่ะค่ะ ไม่ได้มีลวดลายอะไรพิเศษ" ป้ามาลีตอบ "แต่ที่ฉันสังเกตเห็นคือ... มันดูตุงๆ เหมือนมีอะไรอยู่ข้างในเยอะแยะเลย"
"คุณป้าพอจะเห็นว่าเขามาจากทางไหน หรือไปทางไหนหลังจากนั้นไหมครับ" แก๊ปถาม
"เขาเดินเข้ามาจากปากซอย แล้วก็เดินเข้าไปทางซอยตันทางฝั่งบ้านคุณหญิงอรทัยนั่นแหละค่ะ" ป้ามาลีชี้ไปทางบ้านของคุณหญิงอรทัย "ส่วนจะไปไหนต่อ ฉันก็ไม่ได้สังเกตแล้วค่ะ เพราะฉันก็รีบเข้าบ้านไปเตรียมทำอาหารต่อ"
"แล้วป้ามาลีเคยเห็นชายคนนั้นมาก่อนหน้านี้ไหมครับ" คุณสมศรีถาม
"ไม่เคยเลยค่ะ" ป้ามาลีตอบทันที "เพิ่งจะเห็นครั้งนั้นครั้งเดียว"
แก๊ปและคุณสมศรีมองหน้ากัน พวกเขากำลังพยายามเชื่อมโยงข้อมูลที่ได้มา
"คุณป้าครับ" แก๊ปกล่าว "ก่อนหน้านี้สักพัก คุณหญิงอรทัยเคยมีคนสวนที่ชื่อลุงบุญ ใช่ไหมครับ"
ทันทีที่แก๊ปเอ่ยชื่อ "ลุงบุญ" ใบหน้าของป้ามาลีก็เปลี่ยนเป็นตกใจเล็กน้อย "ลุงบุญ? อ๋อ... เคยเห็นค่ะ เคยเห็นเขามาทำงานที่บ้านคุณหญิงนานแล้ว"
"ป้าพอจะจำลักษณะของลุงบุญได้ไหมครับ" แก๊ปถามต่อ "เขาเป็นคนรูปร่างประมาณไหน"
"ก็... จำไม่ค่อยได้ชัดเจนเหมือนกันค่ะ" ป้ามาลีตอบ "แต่จำได้ว่าเขาเป็นคนร่างท้วมๆ หน่อย ผิวคล้ำๆ"
"แล้วแกเคยเห็นเขาถือกระเป๋าผ้าใบใหญ่ๆ แบบนั้นบ้างไหมครับ" คุณสมศรีถาม
ป้ามาลีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "อืม... ไม่แน่ใจค่ะ แต่ดูจากที่เขาทำงานในสวน เขาก็น่าจะมีอุปกรณ์อะไรใส่กระเป๋ามาบ้าง"
"แล้วหลังจากที่ลุงบุญถูกไล่ออกไปแล้ว ป้าเคยเห็นเขาอีกไหมครับ" แก๊ปถาม
"ไม่เห็นเลยค่ะ" ป้ามาลีส่ายหน้า "หลังจากนั้นก็เหมือนเขาจะหายตัวไปเลย"
แก๊ปและคุณสมศรีกำลังจะขอบคุณป้ามาลี และเตรียมตัวจะเดินทางกลับ
"เดี๋ยวก่อนค่ะ!" ป้ามาลีร้องเรียกขึ้นมา "ฉันนึกอะไรบางอย่างออก"
แก๊ปและคุณสมศรียืนรอฟังอย่างตั้งใจ
"ตอนที่ฉันเห็นชายคนนั้น ถือกระเป๋าใบใหญ่น่ะค่ะ" ป้ามาลีกล่าว "ฉันสังเกตเห็นว่า... มีอะไรบางอย่างห้อยออกมาจากกระเป๋าเขาด้วย"
"อะไรครับป้า" แก๊ปถามด้วยความตื่นเต้น
"เป็น... เป็นเหมือนสายรัดของเล่นน่ะค่ะ" ป้ามาลีตอบ "เป็นสายสีแดงๆ ที่มันมีตัวล็อคพลาสติกติดอยู่"
แก๊ปและคุณสมศรียิ่งประหลาดใจ เมื่อได้ยินคำอธิบายของป้ามาลี
"สายรัดของเล่น?" คุณสมศรีทวนคำ "เหมือนที่ใช้ล็อคคอกับสายจูงสัตว์เลี้ยงหรือเปล่าคะ"
"ใช่ค่ะ! คล้ายๆ แบบนั้นเลย" ป้ามาลีตอบ "ฉันก็คิดอยู่ว่ามันแปลกๆ ทำไมต้องมีอะไรแบบนั้นอยู่ในกระเป๋า"
แก๊ปนึกถึงปลอกคอแมวสีชมพูอ่อนที่เจอในถังขยะทันที ปลอกคอนั้นมีกระดิ่งเล็กๆ ติดอยู่ ซึ่งอาจจะถูกถอดออกแล้วใส่ไว้ในกระเป๋าผ้าใบใหญ่
"ขอบคุณมากครับป้ามาลี" แก๊ปกล่าว "ข้อมูลนี้มีประโยชน์กับเรามากจริงๆ"
เมื่อออกมาจากบ้านป้ามาลี แก๊ปและคุณสมศรีก็นั่งลงบนม้านั่งริมทางเท้า
"ป้ามาลีเห็นสายรัดของเล่นที่ห้อยออกมาจากกระเป๋า" แก๊ปกล่าว "มันน่าจะเป็นเบาะแสสำคัญที่เชื่อมโยงกับปลอกคอน้องคิม"
"แล้วถ้าชายคนนั้นคือลุงบุญจริงๆ" คุณสมศรีกล่าวเสริม "มันก็หมายความว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของสัตว์เลี้ยงทั้งหมด"
"แต่ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนั้นล่ะคะ" แก๊ปสงสัย "แล้วทำไมเขาถึงเอาเสื้อผ้าเด็กไปซ่อนไว้ด้วย"
"บางที... อาจจะมีเหตุผลบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับความแค้น หรือความรู้สึกผิดในอดีต" คุณสมศรีคาดเดา "ลุงบุญอาจจะรู้สึกผิดที่คุณหญิงอรทัยเสียลูกไป และอาจจะโทษตัวเอง หรือโทษใครบางคน"
"แต่การขโมยสัตว์เลี้ยง มันเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้เลย" แก๊ปกล่าวอย่างหนักแน่น
"เราต้องหาตัวลุงบุญให้เจอให้ได้" คุณสมศรีกล่าว "แล้วก็ต้องสืบให้ได้ว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้"
"ผมว่า... เราควรจะไปคุยกับคุณเพชรอีกครั้งครับ" แก๊ปเสนอ "เพื่อตรวจสอบว่ามีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับลุงบุญ หรือคนที่น่าสงสัยคนอื่นบ้าง"
"ดีเลยค่ะ" คุณสมศรีเห็นด้วย "แล้วเราค่อยกลับไปที่บ้านคุณหญิงอรทัย เพื่อถามป้าแจ่มอีกครั้ง เกี่ยวกับพฤติกรรมของลุงบุญเมื่อสมัยก่อน"
ทั้งสองคนรีบเดินทางกลับไปยังคอนโดของคุณเพชร โดยมีเป้าหมายที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ว่าใครคือผู้ต้องสงสัยหลักในคดีปริศนาของเหล่าสัตว์เลี้ยงแสนรักนี้.
4,329 ตัวอักษร