ปริศนาของวิชัย
เสียงปืนที่ดังขึ้น ทำให้ดาวและภาคินต่างผงะ วิชัยยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าประตู ดวงตาของเขาทอประกายเย็นเยียบ แววตาที่ดูเจ้าเล่ห์เมื่อครู่ บัดนี้กลับแฝงความมุ่งร้าย “หยุดเดี๋ยวนี้ ภาคิน! แกทำผิดพลาดไปแล้ว” เสียงของวิชัยดังชัดเจน แต่ก็แฝงความอำมหิต
ดาวมองวิชัย สลับกับมองภาคิน สองคนที่เธอเคยเชื่อใจ บัดนี้กลับกลายเป็นศัตรูที่น่าสะพรึงกลัว “นี่มันเรื่องอะไรกันแน่คะ?” ดาวถาม ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
ภาคินหันไปมองวิชัยอย่างไม่พอใจ “แก… มาทำอะไร… ที่นี่… วิชัย?”
วิชัยยิ้มมุมปาก “ก็มา… ช่วย… ‘จัดการ’… เรื่อง… ให้มัน… จบๆ… ไป… ไง… ภาคิน…”
“จัดการ…?” ดาวถามซ้ำ “จัดการ… อะไร…?”
“จัดการ… กับ… แก… ไง… คุณดาว…” วิชัยตอบ “แก… รู้… ความลับ… มากเกินไป… แล้ว…”
ดาวรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า! “ความลับ… อะไร… คะ…?”
วิชัยหัวเราะ “ก็… ความลับ… ของ… ‘แสงเพชร กรุ๊ป’… ไง… ที่แก… ทำ… พยายาม… ค้นหา… มา… ตลอด…”
“คุณ… คือ… คน… ที่… ฆ่า… พ่อ… กับ… แม่… ของฉัน…!” ดาวตะโกนใส่หน้าวิชัย แววตาเต็มไปด้วยความแค้น
วิชัยยิ้มอย่างเย้ยหยัน “ใช่… เรา… ฆ่า… พวกเขา… เพราะ… พวกเขา… ขวาง… ทาง… ของเรา… แล้ว… แก… ล่ะ…? จะ… ไป… ทาง… เดียวกัน… กับ… พวกเขา… หรือ…?”
ดาวรู้สึก… ตัวสั่น… ด้วยความหวาดกลัว… แต่… เธอก็… ยังคง… ยืนหยัด… “ฉัน… จะไม่… ยอม… แพ้…!”
ภาคินมองวิชัยอย่างประหลาดใจ “วิชัย… แก… พูดเรื่องอะไร…?”
วิชัยหันไปมองภาคิน… “แก… ยัง… ไม่รู้… อีกเหรอ… ภาคิน…?” วิชัยหัวเราะ… “แก… ก็เป็น… แค่… หมาก… ตัวหนึ่ง… ของฉัน… เท่านั้น… เอง…”
“หมาก…?” ภาคินทวนคำ… ด้วยความไม่เชื่อ… “แก… กำลัง… ล้อเล่น… กับฉัน… เหรอ… วิชัย…?”
“ล้อเล่น…? หึ… ฉัน… ไม่เคย… ล้อเล่น… กับ… เรื่อง… เงิน… นะ… ภาคิน…” วิชัยกล่าว… “แก… คิดว่า… แก… คือ… คน… ที่… ควบคุม… ทุกอย่าง… เหรอ…?”
ภาคินอึ้งไป… เขาไม่เคยคิด… ว่า… วิชัย… จะ… เป็น… คน… ที่… บงการ… อยู่… เบื้องหลัง…
“แก… มัน… คน… โกหก…!” ภาคินตะโกน…
“โกหก…? แก… ดู… เอกสาร… พวกนี้… สิ…” วิชัย… หยิบ… ซองเอกสาร… ออกมา… จาก… เสื้อ… “นี่… คือ… หลักฐาน… ที่… แสดงว่า… แก… ก็… มีส่วน… ใน… การ… ทุจริต… ของ… ‘แสงเพชร กรุ๊ป’… เหมือนกัน…”
ภาคิน… รับ… ซองเอกสาร… มา… เปิดดู… สีหน้า… ของเขา… ซีดเผือด… “ไม่จริง…! นี่มัน… ไม่ใช่… ฉัน…!”
“ใช่… มัน… คือ… แก… ภาคิน…” วิชัยกล่าว… “และ… ตอนนี้… แก… ก็… กำลัง… จะ… ถูก… จับ… ใน… ข้อหา… ฟอกเงิน… ด้วย…”
ดาวมอง… ภาคิน… ด้วย… ความ… สับสน… และ… ความ… สงสาร… เล็กน้อย… เขา… ก็เป็น… เหยื่อ… เหมือนกัน… อย่างนั้น… เหรอ…?
“แล้ว… คุณ… ล่ะ…คะ…?” ดาวถาม… หันไปหา… วิชัย… “คุณ… คือ… คน… ที่… หลอกลวง… ฉัน… มา… ตลอด… เลย… เหรอ… คะ…?”
วิชัย… หัวเราะ… “ก็… ใช่… ไง… คุณดาว… แก… คือ… หมาก… ตัว… ใหม่… ของ… ฉัน… ฉัน… จะ… ใช้… แก… ใน… การ… สร้าง… ‘แสงเพชร กรุ๊ป’… ขึ้นมา… ใหม่… อีกครั้ง…”
“ไม่…! ฉัน… จะไม่… ยอม…!” ดาวตะโกน… “ฉัน… จะ… แก้แค้น… ให้… พ่อ… กับ… แม่… ของฉัน…!”
“แก้แค้น…? ฮึ… แก… จะ… ทำ… อะไร… ฉัน… ได้…?” วิชัย… ก้าวเข้ามา… หา… ดาว… “แก… มัน… ก็แค่… เด็ก… ที่… ไม่มี… ทาง… ไป… แล้ว…”
แต่… ทันใดนั้นเอง… เสียง… ไซเรน… ของ… ตำรวจ… ก็… ดัง… ขึ้น… จาก… ข้างนอก…
วิชัย… และ… ภาคิน… ต่าง… หันไป… มอง… ที่… ประตู… ด้วย… ความ… ตกใจ…
“เป็นไป… ไม่ได้…! ใคร… โทร… แจ้ง… ตำรวจ…?” วิชัย… ตะโกน…
ดาว… หันไป… มอง… ประตู… เธอ… รู้สึก… ว่า… มี… ใครบางคน… กำลัง… ช่วยเหลือ… เธอ…
“คุณ… คือ… ใคร… คะ…?” ดาวถาม… “คุณ… ช่วย… ฉัน… ได้ยังไง…?”
เสียง… ผู้หญิง… ดัง… ขึ้น… มาจาก… นอก… ห้อง… “ฉัน… คือ… เพื่อน… ของ… แม่… แก… นะ… ดาว…”
ดาว… อึ้ง… “เพื่อน… ของ… แม่…?!”
“ใช่… ฉัน… เห็น… ทุกอย่าง… ที่… เกิดขึ้น… แล้ว… ฉัน… จะ… ไม่… ปล่อย… ให้… คน… อย่าง… พวกแก… ลอยนวล… ไป… ได้…”
วิชัย… และ… ภาคิน… หันไป… มอง… เสียงนั้น… ด้วย… ความ… เกลียดชัง…
“แก… มัน… ใคร… กัน… แน่…?!” วิชัย… ตะโกน…
“ฉัน… คือ… คน… ที่… จะ… ทำให้… แก… ชดใช้…!” เสียงนั้น… ดัง… ชัดเจน… และ… เต็มไปด้วย… ความ… มุ่งมั่น…
เมื่อ… ตำรวจ… บุก… เข้ามา… ใน… ห้อง… ดาว… ก็… เห็น… ร่าง… ของ… ‘อร’… เลขา… ของ… ภาคิน… ยืน… อยู่… ท่ามกลาง… ตำรวจ…
“อร…! แก…!?” ภาคิน… ตะโกน… ด้วย… ความ… ช็อก…
อร… มอง… ภาคิน… ด้วย… แววตา… ที่… เย็นชา… “ใช่… ฉัน… เอง… ภาคิน… ฉัน… เฝ้า… รอ… วันนี้… มา… นาน… แล้ว…”
“แก… ทำ… แบบนี้… ทำไม…?” ภาคิน… ถาม…
“เพราะ… แก… ทำ… ร้าย… กับ… คน… ที่… ฉัน… รัก…!” อรกล่าว… “แล้ว… แก… ยัง… พยายาม… จะ… หลอกลวง… ดาว… อีก…! ฉัน… รับ… ไม่ได้…”
ดาวมอง… อร… ด้วย… ความ… ประหลาดใจ… “คุณ… อร…?”
อร… ยิ้ม… ให้… ดาว… “ใช่… ดาว… ฉัน… ขอโทษ… ที่… หลอกลวง… แก… มา… ตลอด… แต่… ฉัน… ทำ… ไป… เพราะ… ฉัน… ต้องการ… หา… หลักฐาน… เพื่อ… จัดการ… กับ… พวกเขา…”
“แล้ว… คุณ… รู้… ได้ยังไง… ว่า… พวกเขา… กำลัง… จะ… ทำ… ร้าย… กับ… ฉัน…?” ดาวถาม…
“ฉัน… แอบ… ฟัง… ทุกอย่าง… ที่… พวกเขา… พูด… มา… ตลอด… แล้ว… ก็… แอบ… เก็บ… หลักฐาน… ไว้……” อรตอบ…
ดาว… มอง… อร… ด้วย… ความ… รู้สึก… ที่… ซับซ้อน… เธอยังคง… สับสน… ว่า… ใคร… คือ… คน… ที่… น่า… ไว้ใจ… จริงๆ…
“แล้ว… คุณ… ทำ… ได้… ยังไง… คะ…?” ดาวถาม…
“ฉัน… มี… ผู้ช่วย… นะ… ดาว…” อรตอบ… “คนที่… จะ… คอย… ปกป้อง… แก……”
ขณะที่ดาว… กำลัง… จะถาม… ต่อ… จู่ๆ… ร่างของ… ใครบางคน… ก็… โผล่… เข้ามา… จาก… ด้านหลัง… ของ… อร…
เป็น… ชาย… ร่างสูง… หน้าตา… หล่อเหลา… แต่… แววตา… แฝง… ความ… ลึกลับ…
“สวัสดี… คุณดาว…” ชายคนนั้นกล่าว… ด้วยน้ำเสียง… ทุ้มนุ่ม… “ผม… คือ… ‘เรย์’… คน… ที่… อร… ฝาก… ฝัง… ให้… ดูแล… คุณ…”
ดาวมอง… เรย์… ด้วย… ความ… สงสัย…
“ใคร… คือ… ‘เรย์’…?” ภาคิน… ถาม…
เรย์… หัวเราะ… “ผม… คือ… คน… ที่… จะ… ทำให้… ‘แสงเพชร กรุ๊ป’… กลาย… เป็น… อดีต… ครับ…”
“เป็นไป… ไม่ได้…! แก… คือ… ใคร… กัน… แน่…?” วิชัย… ตะโกน…
เรย์… เดินเข้ามา… ใกล้… ดาว… “ผม… คือ… คน… ที่… จะ… พา… คุณ… ไป… สู่… เส้นชัย… แห่ง… ความฝัน… ของคุณ… ครับ… คุณดาว…”
ดาว… มอง… เรย์… ด้วย… ความ… ลุ่มหลง… และ… ความ… หวัง…
“แล้ว… เรา… จะ… ไป… ที่ไหน… กัน… คะ…?” ดาวถาม…
เรย์… ยิ้ม… “ไป… ที่… ที่… ความฝัน… ของคุณ… รออยู่… ครับ…”
726 ตัวอักษร