ผลการทดลองในสัตว์ทดลองกลุ่มแรกเริ่มปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ แต่ละวันผ่านไป รพีและสายป่านต่างเฝ้ารอคอยผลลัพธ์ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว พวกเขาตระหนักดีว่าการทดลองนี้ไม่ใช่เพียงการพิสูจน์สมมติฐานอีกต่อไป แต่มันคือการเดิมพันครั้งใหญ่ที่จะตัดสินอนาคตของงานวิจัยที่พวกเขาทุ่มเทมาตลอดหลายปี “พี่คะ… หนู… คิดว่า… เรา… ต้อง… เตรียม… ตัว… สำหรับ… การ… รวบรวม… ข้อมูล… อย่าง… เป็น… ระบบ… แล้ว… ค่ะ…” สายป่านกล่าวขณะกำลังจัดเรียงเอกสารบนโต๊ะทำงาน “ผล… การทดลอง… เริ่ม… มี… ความ… แตกต่าง… ระหว่าง… กลุ่ม… ที่… ได้รับ… สาร… ของเรา… กับ… กลุ่ม… ควบคุม… ชัดเจน… ขึ้น… เรื่อยๆ…” รพีพยักหน้าเห็นด้วย ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความหวังและความกังวลระคนกัน “ใช่… สายป่าน… เรา… ต้อง… ทำ… ให้… แน่ใจ… ว่า… ทุก… ข้อมูล… ถูก… บันทึก… อย่าง… ถูกต้อง… และ… แม่นยำ…ที่สุด…” เขาหยุดชะงักเล็กน้อย “แล้ว… เรื่อง… ของ… ‘BMT-203’… เพื่อน… ของพี่… เขา… มี… ข่าว… คราว… อะไร… เพิ่มเติม… บ้างไหม?” สายป่านถอนหายใจเบาๆ “ยัง… ค่ะ… เขา… บอกว่า… กำลัง… ประสานงาน… กับ… คน… ใน… ฝ่าย… วิจัย… ของ… บริษัท… ไบโอเทค… อย่าง… ใกล้ชิด… แต่… ข้อมูล… ที่… ได้รับ… ยัง… เป็น… เพียง… ภาพรวม… ของ… การ… พัฒนา… สาร… ใหม่… ที่… มี… ศักยภาพ… ยัง… ไม่… มี… รายละเอียด… เชิงลึก… ที่… จะ… นำ… มา… เปรียบเทียบ… ได้…” “อืม… เข้าใจ… ได้…” รพีกล่าว “บริษัท… ใหญ่… แบบนั้น… ย่อม… มี… กระบวนการ… ที่… ซับซ้อน… และ… เข้มงวด… ใน… การ… เปิดเผย… ข้อมูล… แต่… ไม่เป็นไร… เรา… มี… เวลา… และ… เรา… มี… ความ… มุ่งมั่น… ที่จะ… พิสูจน์… สาร… ของเรา…” “ค่ะ… หนู… หวัง… ว่า… ข้อมูล… ที่… เรา… ได้รับ… จะ… ไม่… ช้า… เกินไป…” สายป่านกล่าว “เพราะ… ตอนนี้… ผล… การทดลอง… ของเรา… กำลัง… ออกมา… เป็น… รูปธรรม… มาก… ขึ้น… ทุกวัน…” “ดี… เลย…” รพีกล่าว “งั้น… เรา… มา… โฟกัส… ที่… ผล… การทดลอง… นี้… ก่อน… ดีกว่า… เรา… จะ… เริ่ม… เก็บ… ข้อมูล… เชิง… ปริมาณ… อย่าง… จริงจัง… ตั้งแต่… วันนี้… เป็นต้นไป… นะ… เรา… จะ… วัด… ขนาด… ของ… ก้อน… เนื้อ… อย่าง… สม่ำเสมอ… บันทึก… น้ำหนัก… และ… สังเกต… อาการ… โดยรวม… ของ… สัตว์ทดลอง… ทุกตัว…” “ค่ะ… แล้ว… เรา… จะ… เริ่ม… กระบวนการ… ตรวจสอบ… เนื้อเยื่อ… เพื่อ… วิเคราะห์… การตาย… ของ… เซลล์… และ… การ… แบ่งตัว… ของ… เซลล์… ตาม… ที่… เรา… วางแผน… ไว้… ด้วย…” สายป่านเสริม “ถูกต้อง…” รพีกล่าว “เรา… ต้อง… หา… หลักฐาน… ที่… ไม่… สามารถ… ปฏิเสธ… ได้… ว่า… สาร… ของเรา… มัน… ทำงาน… จริงๆ…” ตลอดสัปดาห์ต่อมา บรรยากาศในห้องปฏิบัติการเต็มไปด้วยความเข้มข้น รพีและสายป่านแทบไม่ได้หยุดพัก พวกเขาทำงานกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตื่นเช้ามาก็ตรงไปที่ห้องปฏิบัติการเพื่อสังเกตการณ์และบันทึกข้อมูล ก่อนจะกลับมาวิเคราะห์ผลที่ได้ในห้องทำงานจนดึกดื่น “พี่คะ… หนู… กำลัง… วิเคราะห์… ภาพ… จาก… กล้องจุลทรรศน์… ที่… ส่อง… ดู… เนื้อเยื่อ… ค่ะ…” สายป่านพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย “หนู… ไม่… แน่ใจ… ว่า… สิ่งที่… เห็น… มัน… ถูกต้อง… หรือเปล่า…” รพีรีบเดินมาดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่สายป่านกำลังใช้งาน ภาพที่ปรากฏคือภาพเซลล์มะเร็งที่ถูกย้อมสีอย่างชัดเจน “อะไร… เหรอ… สายป่าน… มี… ปัญหา… อะไร?” “ดู… ตรงนี้… ค่ะ… พี่…” สายป่านใช้นิ้วชี้ไปที่ภาพบนจอ “เซลล์… เหล่านี้… ที่… ได้รับ… สาร… ของเรา… มัน… มี… สัญญาณ… ของ… การ… ตาย… ของ… เซลล์… ที่… สูง… มาก… เลย… ค่ะ… สูง… เกินกว่า… ที่… เรา… เคย… คาดการณ์… ไว้… ด้วยซ้ำ…” รพีเพ่งมองภาพนั้นอย่างพิจารณา เขาเห็นเซลล์จำนวนมากที่มีลักษณะผิดปกติ บ่งชี้ถึงกระบวนการอะพอพโทซิสที่กำลังดำเนินไปอย่างรุนแรง “จริง… ด้วย… นี่… มัน… ไม่ธรรมดา… เลย… สายป่าน… นี่… มัน… เป็น… สัญญาณ… ที่… ดี… มากๆ…” “แต่… ค่ะ… พี่…” สายป่านยังคงมีความกังวล “แล้ว… ใน… ขณะ… เดียวกัน… หนู… ก็… พบ… ว่า… เซลล์… ที่… แข็งแรง… และ… มี… การ… แบ่งตัว… ตาม… ปกติ… ใน… กลุ่ม… ที่… ได้รับ… ยา… ของเรา… กลับ… ลดน้อยลง… อย่าง… มี… นัยสำคัญ… ด้วย…” “หมายความว่า…?” รพีถามอย่างใจจดใจจ่อ “หมายความว่า… สาร… ของเรา… ไม่ได้… แค่… กระตุ้น… ให้… เซลล์… มะเร็ง… ตาย… อย่าง… เดียว… ค่ะ…” สายป่านตอบ “แต่มัน… ยัง… ยับยั้ง… การ… เจริญเติบโต… และ… การ… แบ่งตัว… ของ… เซลล์… มะเร็ง… ไป… พร้อมๆ… กัน… ด้วย…” รพีแทบไม่เชื่อหูตัวเอง นี่คือสิ่งที่พวกเขาใฝ่ฝันมาตลอด กลไกการทำงานที่ครอบคลุมทั้งการกำจัดเซลล์มะเร็งที่มีอยู่ และการป้องกันไม่ให้เซลล์มะเร็งใหม่เกิดขึ้นหรือลุกลาม “สายป่าน… นี่… มัน… เป็น… ข่าว… ที่… สุดยอด… ไป… เลย…” เขาพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “เรา… อาจจะ… เจอ… สิ่งที่… เรา… กำลัง… ตามหา… มา… ตลอด… แล้ว… ก็… ได้…” “หนู… ก็… รู้สึก… อย่างนั้น… ค่ะ… พี่…” สายป่านยิ้มกว้าง “แต่… หนู… ยัง… อยาก… ให้… เรา… วิเคราะห์… ข้อมูล… จาก… สัตว์ทดลอง… ทั้งหมด… ให้… เสร็จ… ก่อน… เพื่อ… ความ… แน่ใจ…” “แน่นอน…” รพีกล่าว “แต่… วันนี้… เรา… มี… เหตุผล… ที่จะ… เฉลิมฉลอง… แล้ว… ล่ะ… สายป่าน… ผล… การทดลอง… ครั้งนี้… มัน… เกินกว่า… ความ… คาดหมาย… ของ… เรา… ไป… มาก…” เมื่อรวบรวมข้อมูลทั้งหมดจากการทดลองในสัตว์ทดลองกลุ่มแรกเสร็จสมบูรณ์ รพีและสายป่านต่างรู้สึกประหลาดใจกับผลลัพธ์ที่ได้ ขนาดของก้อนเนื้อในกลุ่มที่ได้รับสารต้นแบบของพวกเขาลดลงอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม และการวิเคราะห์ทางจุลชีววิทยาแสดงให้เห็นการตายของเซลล์มะเร็งที่สูงผิดปกติ ควบคู่ไปกับการยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์อย่างมีประสิทธิภาพ “พี่คะ… หนู… ตรวจสอบ… ข้อมูล… ย้อนหลัง… ซ้ำ… ไป… ซ้ำ… มา… หลาย… ครั้ง… แล้ว… ค่ะ…” สายป่านกล่าวขณะกำลังเตรียมสรุปผล “ทุก… อย่าง… มัน… ชี้… ไป… ใน… ทิศทาง… เดียวกัน… คือ… สาร… ของเรา… มัน… ทำงาน… ได้… ดี… มาก… จริงๆ…” รพีพยักหน้า ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความภาคภูมิใจ “ใช่… สายป่าน… นี่… คือ… หลักฐาน… ที่… เรา… ต้องการ… มัน… ชัดเจน… และ… น่าเชื่อถือ…” “หนู… ยัง… คิดถึง… ตอน… ที่… เรา… เกือบ… จะ… ล้มเลิก… ความตั้งใจ… ไป… เลย… นะ… คะ… พี่…” สายป่านกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง “ถ้า… ตอนนั้น… เรา… ยอมแพ้… เรา… คงจะ… ไม่… ได้… เห็น… วันนี้…” “ทุก… อย่าง… มัน… มี… เหตุผล… ของ… มัน… เสมอ… สายป่าน…” รพีตอบ “ความ… ล้มเหลว… ครั้ง… นั้น… มัน… สอน… ให้… เรา… ต้อง… กลับ… มา… ทบทวน… และ… หา… ทาง… ที่… ถูกต้อง… มัน… ทำให้… เรา… แข็งแกร่ง… ขึ้น…” “แล้ว… ‘BMT-203’… ล่ะ… คะ… พี่…?” สายป่านถาม “เรา… ได้… รับ… ข้อมูล… อะไร… เพิ่มเติม… บ้าง… ไหม…?” “เพื่อน… ของพี่… เขา… ติดต่อ… มา… เมื่อ… เช้านี้…” รพีกล่าว “เขา… บอกว่า… เขา… กำลัง… จะ… ได้… รับ… ข้อมูล… บางส่วน… เกี่ยวกับ… โครงสร้าง… และ… กลไก… การทำงาน… ของ… ‘BMT-203’… จาก… แหล่ง… ที่… เชื่อถือได้… เขา… กำลัง… พยายาม… อย่าง… เต็มที่… เพื่อ… ให้… เรา… ได้… ข้อมูล… นั้น… โดยเร็ว… ที่สุด…” “หนู… หวัง… ว่า… ข้อมูล… นั้น… จะ… ไม่… เป็น… อุปสรรค… กับ… เรา…” สายป่านกล่าว “ไม่ว่า… มัน… จะ… เป็น… อย่างไร… เรา… ก็… พร้อม… แล้ว… สายป่าน…” รพีกล่าวด้วยความมั่นใจ “เรา… มี… หลักฐาน… ของ… เรา… เอง… ที่… พิสูจน์… ได้… ว่า… สาร… ของเรา… มี… ศักยภาพ… เรา… แค่… ต้อง… นำเสนอ… มัน… ออกไป…”