บทสนทนากับอาจารย์สมชายในวันนั้น เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญสำหรับรพีและสายป่าน แม้คำอธิบายของอาจารย์จะยังคงทิ้งคำถามบางอย่างไว้ในใจ แต่การยอมรับในความเชื่อมโยงกับบริษัทไบโอเทค ก็เป็นก้าวแรกที่ทำให้พวกเขามองเห็นภาพรวมของสถานการณ์ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น “พี่คะ… หนู… ยัง… รู้สึก… สับสน… เล็กน้อย… ค่ะ…” สายป่านกล่าวขณะที่พวกเขากำลังเดินทางกลับจากห้องทำงานของอาจารย์สมชาย “อาจารย์… บอกว่า… ท่าน… ให้… แค่… แนวทาง… และ… ข้อมูล… เชิง… ทฤษฎี… แต่… ความ… คล้ายคลึง… ระหว่าง… กลไก… การทำงาน… มัน… มาก… เกินกว่า… จะ… เป็น… แค่… ความ… บังเอิญ…” รพีพยักหน้าเห็นด้วย “ฉัน… ก็… คิด… อย่างนั้น… สายป่าน… แต่… อย่างน้อย… ตอนนี้… เรา… ก็… มี… ข้อมูล… จาก… ตัว… อาจารย์… เอง… ว่า… ท่าน… มี… ส่วน… เกี่ยวข้อง… อย่าง… เป็น… ทางการ…” “แล้ว… เรา… จะ… ทำ… อย่างไร… ต่อไป… คะ… พี่…?” สายป่านถาม “เรา… จะ… เปิดเผย… เรื่อง… นี้… หรือ…?” “เรา… ต้อง… ทำ… แน่นอน…” รพีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “แต่… ก่อน… ที่… เรา… จะ… ทำ… อะไร… เรา… ต้อง… ทำให้… แน่ใจ… ว่า… หลักฐาน… ของเรา… มัน… แข็งแรง… และ… พร้อม… ที่จะ… ถูก… ตรวจสอบ… อย่าง… เข้มข้น…” “หมายความว่า… เรา… จะ… ส่ง… บทความ… ที่… มี… ผล… การทดลอง… ใน… สัตว์… ของเรา… ไป… ให้… ผู้ทรง… คุณวุฒิ… ตรวจสอบ… ใช่… ไหม… คะ…?” สายป่านถาม “ใช่…” รพีตอบ “เรา… จะ… แนบ… ข้อมูล… เกี่ยวกับ… ผล… การทดลอง… ทั้งหมด… ที่… เรา… ได้… ทำ… มา… อย่าง… ละเอียด… และ… เรา… จะ… เขียน… เพิ่มเติม… ใน… ส่วน… ของ… ‘ข้อเสนอแนะ’… เกี่ยวกับ… ความ… เป็น… ไป… ได้… ของ… กลไก… การทำงาน… ที่… แตกต่าง… กัน… ระหว่าง… สาร… ของเรา… กับ… สาร… ที่… กำลัง… ได้รับ… การ… พัฒนา… ใน… ปัจจุบัน…” “แล้ว… เรา… จะ… เอ่ย… ถึง… ‘BMT-203’… ตรงๆ… เลย… หรือ… คะ…?” สายป่านถาม “เรา… จะ… ยัง… ไม่… เอ่ย… ถึง… ชื่อ… นั้น… ตรงๆ…” รพีอธิบาย “แต่… เรา… จะ… อ้างอิง… ถึง… ‘งานวิจัย’… ที่… กำลัง… ดำเนินการ… อยู่… ใน… วงการ… ที่… มุ่งเน้น… ไป… ที่… การ… ยับยั้ง… การ… เจริญเติบโต… ของ… เซลล์… และ… ชี้… ให้… เห็น… ถึง… ความ… สำคัญ… ของ… การ… กระตุ้น… ให้… เซลล์… มะเร็ง… ตาย… เพื่อ… ให้… เกิด… ประสิทธิภาพ… สูงสุด…” “นั่น… เป็น… วิธี… ที่… ฉลาด… ค่ะ… พี่…” สายป่านกล่าว “เป็นการ… ส่ง… สัญญาณ… โดย… ที่… เรา… ยัง… ไม่… ต้อง… สร้าง… ศัตรู… โดย… ไม่… จำเป็น…” “และ… เมื่อ… บทความ… ของเรา… ได้รับ… การ… ยอมรับ… และ… ตีพิมพ์… แล้ว…” รพีกล่าว “เรา… ค่อย… มา… พิจารณา… ขั้นตอน… ต่อไป… อาจจะ… เป็น… การ… ติดต่อ… กับ… สื่อ… หรือ… การ… เปิดเผย… ข้อมูล… ผ่าน… ช่องทาง… อื่นๆ…” “หนู… คิดว่า… เรา… ควร… จะ… เตรียม… ตัว… สำหรับ… ปฏิกิริยา… ที่… อาจจะ… เกิดขึ้น… จาก… บริษัท… ไบโอเทค… ด้วย… นะ… คะ… พี่…” สายป่านกล่าว “แน่นอน…” รพีกล่าว “แต่… เรา… จะ… ไม่… กลัว… สายป่าน… เรา… ทำ… ใน… สิ่ง… ที่… ถูกต้อง… และ… เรา… มี… หลักฐาน… ที่… พิสูจน์… ได้…” ในช่วงสัปดาห์ต่อมา รพีและสายป่านทุ่มเทเวลาอย่างเต็มที่ในการจัดเตรียมเอกสารสำหรับส่งให้ผู้ทรงคุณวุฒิ พวกเขาตรวจสอบทุกรายละเอียดของผลการทดลองในสัตว์ กลั่นกรองภาษาในบทความให้มีความแม่นยำและชัดเจนที่สุด และเขียนส่วนของข้อเสนอแนะเพิ่มเติมที่แฝงนัยยะถึงความแตกต่างระหว่างกลไกการทำงานของสารทั้งสอง เมื่อทุกอย่างพร้อม รพีได้กดปุ่มส่งบทความฉบับสมบูรณ์พร้อมเอกสารประกอบทั้งหมดไปยังวารสารวิชาการที่พวกเขามั่นใจว่าจะสามารถประเมินงานวิจัยของพวกเขาได้อย่างเป็นธรรม “เสร็จ… แล้ว…” รพีถอนหายใจยาว “หวัง… ว่า… ทุกอย่าง… จะ… เป็น… ไป… ตาม… ที่… เรา… คาดหวัง…” “หนู… ก็… หวัง… อย่างนั้น… ค่ะ… พี่…” สายป่านกล่าว “มัน… เป็น… การ… เดิน… ทาง… ที่… ยาวนาน… และ… ยากลำบาก… จริงๆ…” “แต่… เรา… ก็… มา… ถึง… จุด… นี้… ได้…” รพีกล่าว “ด้วย… ความ… มุ่งมั่น… และ… ความ… พยายาม… ของ… เรา… ทั้งสอง… คน…” ไม่กี่วันต่อมา ข่าวคราวที่น่าตกใจก็มาถึง รพีได้รับอีเมลจากเพื่อนของเขา ซึ่งเป็นพนักงานในบริษัทไบโอเทค ข้อมูลในอีเมลนั้นทำให้รพีและสายป่านต้องหยุดทุกอย่างที่กำลังทำ “พี่คะ… นี่… มัน… เกิด… อะไร… ขึ้น…?” สายป่านถามด้วยน้ำเสียงที่ตกใจสุดขีด ขณะที่เธอกำลังอ่านอีเมลในโทรศัพท์ของรพี “เพื่อน… ของฉัน… เขา… บอกว่า… บริษัท… ไบโอเทค… ได้… ประกาศ… เปิดตัว… ‘BMT-203’… อย่าง… เป็น… ทางการ… แล้ว… ค่ะ…” รพีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย แต่แฝงไว้ด้วยความตึงเครียด “และ… ที่… สำคัญ… คือ… ใน… การ… ประกาศ… นั้น… พวกเขา… ได้… กล่าวอ้าง… ถึง… การ… ค้นพบ… กลไก… การทำงาน… ใหม่… ที่… ไม่เคย… มี… มา… ก่อน…” “ไม่เคย… มี… มา… ก่อน…?” สายป่านทวนคำ “แต่… กลไก… ที่… พวกเขา… อธิบาย… มัน… คล้ายคลึง… กับ… แนวคิด… ของ… เรา… อย่าง… มาก…” “ใช่…” รพีกล่าว “และ… ที่… มัน… ยิ่ง… น่า… ตกใจ… ก็คือ… ใน… รายละเอียด… ของ… การ… ประกาศ… พวกเขา… ได้… กล่าว… ถึง… ‘ความร่วมมือ’… บางอย่าง… กับ… สถาบัน… วิจัย… บางแห่ง… ที่… ทำให้… พวกเขา… สามารถ… พัฒนา… สาร… นี้… ได้… สำเร็จ…” “แล้ว… อาจารย์… สมชาย… ล่ะ… คะ…?” สายป่านถาม “เพื่อน… ของฉัน… เขา… บอก… ว่า… ชื่อ… ของ… อาจารย์… สมชาย… ถูก… เอ่ย… ถึง… ใน… ฐานะ… ‘ที่ปรึกษาพิเศษ’… ใน… โครงการ… นี้…” รพีกล่าว ความจริงที่ปรากฏตรงหน้ามันหนักหน่วงเกินกว่าที่ทั้งคู่จะรับไหว การประกาศเปิดตัว ‘BMT-203’ อย่างเป็นทางการ พร้อมกับการอ้างถึงการค้นพบกลไกใหม่ และการกล่าวถึงบทบาทของอาจารย์สมชาย ราวกับจะบอกเป็นนัยว่า พวกเขากำลังพยายามจะกลบเกลื่อนความจริง หรืออาจจะ… ขโมยผลงานบางส่วนไป “เรา… ต้อง… ทำ… อะไร… สักอย่าง… แล้ว… พี่…” สายป่านกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว “เรา… ปล่อย… ให้… เรื่อง… นี้… เป็น… แบบนี้… ไม่… ได้…” รพีพยักหน้า เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ฉัน… จะ… ติดต่อ… วารสาร… ที่… เรา… ส่ง… บทความ… ไป… ให้… แล้ว… เรา… จะ… แจ้ง… ให้… พวกเขา… ทราบ… ถึง… สถานการณ์… ที่… เกิดขึ้น…” “แล้ว… เรา… จะ… เปิดเผย… เรื่อง… นี้… สู่… สาธารณะ… เลย… ไหม… คะ…?” สายป่านถาม “เรา… จะ… เริ่มต้น… ด้วย… การ… ทำให้… เรื่อง… นี้… เป็น… ที่… รับรู้… ใน… วงการ… วิชาการ… ก่อน…” รพีกล่าว “เรา… จะ… ใช้… หลักฐาน… ที่… เรา… มี… ใน… การ… พิสูจน์… ความ… ถูกต้อง…” การต่อสู้ครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น แสงสว่างปลายอุโมงค์ที่เคยเห็น เริ่มดูเหมือนจะมีเงาบางอย่างบดบัง แต่รพีและสายป่านก็พร้อมที่จะลุกขึ้นสู้ เพื่อปกป้องผลงานวิจัย และเพื่อความถูกต้อง.