หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปหลังจากการแข่งขันเรือมังกรอันยิ่งใหญ่ “พยัคฆ์เจ้าพระยา” ในฐานะแชมป์เปี้ยนคนล่าสุด กลับมาสู่การฝึกซ้อมตามปกติ แต่บรรยากาศการฝึกซ้อมนั้นเข้มข้นและจริงจังกว่าที่เคยเป็นมา สายน้ำเจ้าพระยาที่เคยเป็นเพียงสนามแข่งขัน บัดนี้กลายเป็นเวทีแห่งการฝึกฝนเพื่อก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้น เมฆในฐานะกัปตันทีม กำชับให้ทุกคนมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนเอง “ทุกคน จำไว้ว่าเราเป็นแชมป์เปี้ยนแล้ว การฝึกซ้อมของเราต้องหนักหน่วงขึ้นอีกเท่าตัว เราต้องเตรียมพร้อมรับมือกับคู่แข่งที่แข็งแกร่งกว่าเดิม” “ครับ กัปตัน!” เสียงตอบรับดังกึกก้อง ดินและฟ้าก็เช่นกัน ทั้งสองคนยังคงทุ่มเทให้กับการฝึกซ้อมอย่างเต็มที่ พวกเขารู้ดีว่าความสำเร็จที่ได้มาไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นผลมาจากการทำงานหนักและความมุ่งมั่น “นายว่าหลังจากนี้ เราจะได้เจอกับทีมไหนบ้าง?” ดินถามขณะที่กำลังพายเรือออกกำลังกาย “ก็คงเป็นทีมเดิมๆ ที่เคยแข่งด้วยนั่นแหละ” ฟ้าตอบ “แต่ที่แน่ๆ คือ ทีม “พยัคฆ์สมุทร” ของวายุน่าจะกลับมาแข็งแกร่งแน่ๆ” “ใช่” ดินพยักหน้า “ฉันสัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นของวายุนะ เขาจะไม่ยอมให้เรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นอีกแล้ว” “ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น” เมฆกล่าว “แต่ไม่ว่าใครจะเป็นคู่แข่งของเรา เราก็ต้องพร้อมเสมอ” การฝึกซ้อมของทีม “พยัคฆ์เจ้าพระยา” เต็มไปด้วยระเบียบวินัยและความเป็นมืออาชีพ พวกเขาปรับปรุงเทคนิคการพาย เพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย และวางแผนกลยุทธ์การแข่งขันใหม่ๆ สำหรับทัวร์นาเมนต์ต่อไป ในขณะเดียวกัน ที่อีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำ ทีม “พยัคฆ์สมุทร” ก็กำลังเผชิญหน้ากับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ วายุได้เรียกประชุมลูกทีมทั้งหมดที่ริมฝั่งแม่น้ำที่เงียบสงบ “ทุกคน ผมมีเรื่องสำคัญจะแจ้งให้ทราบ” ทุกคนหันมามองวายุด้วยความตั้งใจ “หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งก่อน ผมได้ตัดสินใจครั้งสำคัญ” วายุกล่าว “ผมจะขอลาออกจากตำแหน่งกัปตันทีม “พยัคฆ์สมุทร” ชั่วคราว” เสียงฮือฮาดังขึ้นในหมู่ลูกทีม “อะไรนะครับ กัปตัน!?” “ทำไมครับ!?” วายุยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบ “ผมรู้ว่าทุกคนคงจะแปลกใจ แต่ผมมีเหตุผลของผม” เขาหันไปมองนักพายคนหนึ่ง “พี่สามารถ… ผมขอให้พี่เป็นกัปตันทีมแทนผมชั่วคราว” พี่สามารถ นักพายรุ่นเก๋าที่มีประสบการณ์สูง แต่มีนิสัยสุขุมเยือกเย็น ยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ผมรับหน้าที่นี้ครับ แต่ผมอยากให้คุณบอกทุกคนถึงเหตุผลจริงๆ” วายุสูดลมหายใจลึก “ผมรู้ดีว่าการแข่งขันครั้งที่แล้ว เราทำผลงานได้ไม่ดีเท่าที่ควร ส่วนหนึ่งเป็นเพราะผมเองที่ปล่อยให้ความแค้นเข้ามาบดบังการตัดสินใจ” “แต่เรื่องทีม “อินทรีคลองเตย” ล่ะครับ?” นักพายคนหนึ่งถาม “ผมจะจัดการเรื่องนั้นด้วยตัวเอง” วายุตอบ “ผมจะพิสูจน์ความจริงให้ทุกคนเห็นโดยไม่ต้องมีใครต้องมาเดือดร้อน” “แล้วคุณวายุจะไปไหนครับ?” พี่สามารถถาม “ผมจะไปฝึกฝนตัวเองให้หนักขึ้น” วายุตอบ “ผมจะไปเรียนรู้เทคนิคการพายแบบใหม่ๆ จากแหล่งอื่น และผมจะกลับมา… ในฐานะนักพายที่สมบูรณ์แบบที่สุด” “ผมจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกทีม “พยัคฆ์สมุทร” ได้อีก” วายุกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ผมจะกลับมาพร้อมกับความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าเดิม และผมจะกลับมาเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับน้องสาวของผม” ลูกทีมทุกคนมองหน้ากันด้วยความกังวล แต่พวกเขาก็เข้าใจถึงความตั้งใจของวายุ “พวกเราจะรอคุณนะ กัปตัน!” เสียงหนึ่งดังขึ้น “ใช่! เราจะรอวันที่คุณกลับมา!” เสียงอื่นๆ ก็ดังตามมา วายุพยักหน้าด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณทุกคนมาก ผมจะติดต่อกลับมาเป็นระยะ และผมจะคอยติดตามผลงานของพวกเราอยู่เสมอ” เขาหันไปหาพี่สามารถ “ฝากทีมด้วยนะครับ” “ไม่ต้องห่วง” พี่สามารถตอบ “เราจะทำให้ดีที่สุด” วายุเดินจากมา ทิ้งไว้เพียงเสียงสะท้อนของความมุ่งมั่น และความหวังที่ยังคงเจิดจ้าในดวงตาของลูกทีม ในวันเดียวกันนั้นเอง ข่าวการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของทีม “พยัคฆ์สมุทร” ก็ได้แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว เมฆได้รับข่าวนี้จากแหล่งข่าวที่ไม่คาดคิด “วายุ… เขาลาออกจากกัปตันทีมไปฝึกฝนตัวเอง?” เมฆพึมพำกับตัวเองด้วยความประหลาดใจ “จริงเหรอคะพี่เมฆ?” ฟ้าถามเมื่อได้ยินบทสนทนาของเมฆ “ใช่” เมฆตอบ “ดูเหมือนว่าวายุจะตัดสินใจทำอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม” “เขาคงอยากจะพิสูจน์ตัวเองสินะคะ” ฟ้ากล่าว “แล้วเขาจะไปไหนล่ะ?” “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” เมฆตอบ “แต่ฉันมั่นใจว่าเขาจะกลับมาอย่างแน่นอน” “แล้วทีม “พยัคฆ์สมุทร” ของเขาจะเป็นอย่างไรต่อไปคะ?” ดินถาม “พี่สามารถจะเป็นกัปตันแทน” เมฆอธิบาย “เป็นนักพายที่มีประสบการณ์สูง น่าจะพาทีมไปได้ดี” “แต่ก็ยังน่าเป็นห่วงอยู่นะคะ” ฟ้ากล่าว “การไม่มีวายุที่เป็นศูนย์กลางของทีม อาจจะส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของนักพายคนอื่นๆ” “นั่นเป็นสิ่งที่พวกเราต้องจับตามอง” เมฆกล่าว “การแข่งขันครั้งต่อไปอาจจะมีความเปลี่ยนแปลงที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น” ขณะที่ทั้งสามคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น โทรศัพท์ของเมฆก็ดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย “สวัสดีครับ” เมฆรับสาย “นี่ผู้จัดการทีม “อินทรีคลองเตย” นะครับ” เสียงทุ้มดังมาจากปลายสาย “ผมอยากจะขอพูดคุยกับคุณเมฆ กัปตันทีม “พยัคฆ์เจ้าพระยา” เป็นการส่วนตัวครับ” เมฆรู้สึกประหลาดใจ “มีอะไรเหรอครับ?” “ผมมีเรื่องสำคัญที่ต้องแจ้งให้คุณทราบเกี่ยวกับการแข่งขันครั้งที่ผ่านมา และเรื่องที่เกิดขึ้นกับทีม “พยัคฆ์สมุทร” ครับ” เมฆรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง “ได้ครับ ผมจะพบคุณ” การเปลี่ยนแปลงของทีม “พยัคฆ์สมุทร” และการติดต่อจากทีม “อินทรีคลองเตย” ในครั้งนี้ กำลังส่งสัญญาณบางอย่างที่อาจจะพลิกผันสถานการณ์ทั้งหมดในการแข่งขันเรือมังกรครั้งต่อไป