เรือพยัคฆ์ แห่งสายน้ำ

ตอนที่ 23 / 35

ตอนที่ 23 — แผนลวงของดร.นที

ความเคลื่อนไหวของ ดร.นที ไม่ได้มีเพียงแค่การพยายามปิดปากวิชัยเท่านั้น เขากำลังดำเนินแผนการซ้อนแผนที่แยบยลยิ่งกว่าเดิม ในขณะที่ทีม ‘เรือพยัคฆ์’ และตำรวจกำลังมุ่งเน้นไปที่การสืบสวนวิชัยและหาหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับ “สารสกัดแห่งชัยชนะ” ดร.นที ก็ใช้ช่วงเวลานี้ปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ “เลขาฯ” ดร.นที เรียกเลขาฯ สาวที่นั่งทำหน้ากังวลอยู่ตรงหน้า “ไปตาม ‘เสี่ยปรีชา’ มาพบฉัน เดี๋ยวนี้” “เสี่ยปรีชา?” เลขาฯ ทวนคำอย่างไม่แน่ใจ “ท่านแน่ใจเหรอครับ… เขา… เขาเป็นคนอันตรายนะครับ” “อันตราย? ถ้าเทียบกับสิ่งที่วิชัยกำลังจะทำ… เขาอันตรายน้อยกว่าเยอะ” ดร.นที ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย “เสี่ยปรีชามีความแค้นส่วนตัวกับทีม ‘เรือพยัคฆ์’ ใช่ไหม… เขาเคยถูกวายุและพวก… ทำให้เสียหน้าในการแข่งขันครั้งก่อนๆ… แถม… เขายังเป็นเจ้าของธุรกิจที่ต้องพึ่งพาสมาคมเรือพายอยู่ไม่น้อย… เขาคงอยากจะสร้างบุญคุณกับฉัน… และ… เขาคงยินดีที่จะช่วยฉัน… จัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้น” “แต่… เขาจะยอมทำตามแผนของเราจริงๆ หรือครับ” “เขาจะยอม… เพราะฉันจะยื่นข้อเสนอที่เขาทนไม่ได้” ดร.นที ตอบ “ฉันจะบอกเขาว่า… ถ้าเขาช่วยฉันจัดการกับวิชัย… และทำให้เรื่องนี้เงียบไป… ฉันจะช่วยให้ธุรกิจของเขา… ได้รับการสนับสนุนจากสมาคม… ได้รับสัมปทานใหญ่… อะไรทำนองนั้น… รับรองว่า… เสี่ยปรีชา… ไม่ปฏิเสธแน่” ไม่นานนัก ชายร่างท้วม ใบหน้าแดงก่ำ สวมเสื้อเชิ้ตลายดอกสดใส เดินเข้ามาในห้องทำงานของ ดร.นที เขาคือ เสี่ยปรีชา ผู้มีอิทธิพลในวงการธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับกีฬาทางน้ำ “ท่าน ดร.นที… โทรตามกระผมมีเรื่องอะไรหรือครับ” เสี่ยปรีชาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะอ่อนน้อม แต่แฝงไปด้วยความโอหัง “เสี่ยปรีชา… เชิญนั่งก่อน” ดร.นที ผายมือไปที่เก้าอี้ “ผมมีเรื่องสำคัญ… และ… ผมเชื่อว่า… เราสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้” “เรื่องสำคัญ… ที่ว่า… เกี่ยวข้องกับ… ทีม ‘เรือพยัคฆ์’ ใช่ไหมครับ” เสี่ยปรีชาถามอย่างรู้ทัน “ถูกต้อง” ดร.นที พยักหน้า “อย่างที่เสี่ยปรีชารู้… ทีม ‘เรือพยัคฆ์’ เป็นปัญหา… สำหรับหลายๆ คน… โดยเฉพาะ… พวกที่ชอบเอาเปรียบ… หรือ… ชอบเล่นนอกกติกา… พวกเขาทำให้ความยุติธรรม… มันถูกบิดเบือน” “ผมนึกว่าท่านจะหมายถึง… พวกที่ชอบโกงกิน… มากกว่านะครับ” เสี่ยปรีชาหัวเราะหึๆ “พวกนั้น… ผมไม่ชอบขี้หน้ามานานแล้ว… โดยเฉพาะ… ไอ้เด็กที่ชื่อวายุ… ชอบทำตัวเก่ง… ทำตัวดี… แต่เบื้องหลัง… ก็ไม่ต่างจากคนอื่นเท่าไหร่” “นั่นแหละ… คือจุดที่เราจะร่วมมือกันได้” ดร.นที กล่าว “วิชัย… กำลังจะเปิดโปงผม… ด้วยหลักฐานที่เขาแอบบันทึกไว้… ถ้าเรื่องนี้แดงขึ้นมา… ผมอาจจะเดือดร้อน… และ… แน่นอนว่า… สมาคมเรือพาย… อาจจะต้องถูกตรวจสอบ… ซึ่ง… มันอาจจะส่งผลกระทบ… ต่อธุรกิจของเสี่ยปรีชา… ด้วย” “หา! วิชัยจะเปิดโปงท่าน!” เสี่ยปรีชาดูตกใจ “แล้ว… ผมจะช่วยอะไรท่านได้บ้างครับ” “ผมต้องการให้เสี่ยปรีชา… จัดการกับวิชัย… ปิดปากเขา… ทำให้หลักฐานนั้น… หายไป… หรือ… ทำให้มันไม่มีน้ำหนักเพียงพอ… ที่จะดำเนินคดีกับผมได้” ดร.นที มองเสี่ยปรีชาอย่างคาดหวัง “จัดการวิชัย?” เสี่ยปรีชาเลิกคิ้ว “ผม… ไม่แน่ใจว่า… ผมจะทำได้… เขาอยู่ภายใต้การดูแลของตำรวจ… แถม… ทีม ‘เรือพยัคฆ์’ ก็คอยปกป้องเขาอยู่…” “ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น” ดร.นที กล่าว “ผมจะจัดการเรื่องการประสานงานกับเจ้าหน้าที่… ให้เกิดความผิดพลาด… หรือ… ทำให้วิชัย… ออกจากความคุ้มครองของตำรวจไปชั่วขณะ… ส่วนเสี่ยปรีชา… ก็แค่… จัดการให้… ‘อุบัติเหตุ’… เกิดขึ้นกับวิชัย… ให้เหมือนกับอุบัติเหตุอื่นๆ… ที่เกิดขึ้น… จนไม่มีใครสงสัย” “อุบัติเหตุ… เหมือนกับน้องสาววายุ?” เสี่ยปรีชาถามอย่างเข้าใจ “ประมาณนั้น” ดร.นที ตอบ “และ… เพื่อเป็นการตอบแทน… เมื่อเรื่องนี้จบลง… ผมจะช่วยให้เสี่ยปรีชา… ได้รับสัมปทานโครงการพัฒนาท่าเรือแห่งใหม่… ซึ่ง… เป็นโครงการใหญ่… มูลค่ามหาศาล… แค่คิด… ก็กำไรแล้วใช่ไหมครับ” เสี่ยปรีชาตาเป็นประกาย “สัมปทานโครงการพัฒนาท่าเรือ… มูลค่ามหาศาล… ท่าน ดร.นที… นี่มัน… เป็นข้อเสนอที่… ยากจะปฏิเสธจริงๆ” “ผมรู้” ดร.นที ยิ้ม “ผมจะให้ลูกน้องของผม… ติดต่อกับเสี่ยปรีชา… เพื่อให้ข้อมูลรายละเอียด… เกี่ยวกับตารางการเคลื่อนย้ายวิชัย… และ… ช่องทางที่เสี่ยปรีชาจะสามารถ… ลงมือได้… โดยที่… ไม่ถูกจับได้… และ… ไม่มีใครสงสัย… ที่สำคัญ… ต้องทำให้เหมือนเป็นอุบัติเหตุ… ที่เกิดจาก… ความประมาท… หรือ… ความบังเอิญ…” “ได้เลยครับท่าน… ผมจะจัดการให้… อย่างแนบเนียนที่สุด” เสี่ยปรีชาลุกขึ้นจับมือกับ ดร.นที “ผมหวังว่า… เราจะได้ร่วมงานกัน… ในอีกหลายๆ โครงการ…” “แน่นอน… เสี่ยปรีชา” ดร.นที ตอบ “ความสำเร็จ… มันต้องอาศัย… คนที่มีวิสัยทัศน์… และ… กล้าลงมือ… เหมือนกัน” เมื่อเสี่ยปรีชาออกไปแล้ว ดร.นที ก็หันไปหาเลขาฯ “เตรียมการทุกอย่าง… ให้พร้อม… เราจะใช้จังหวะนี้… ปิดเกม… และ… กำจัดปัญหาทุกอย่างให้สิ้นซาก” “ครับท่าน” เลขาฯ ตอบรับอย่างกระตือรือร้น ในขณะเดียวกัน ที่โรงเก็บเรือร้าง เมฆ ฟ้า ดิน และวายุ กำลังประชุมกันอย่างเคร่งเครียด “ฉันเพิ่งได้รับข้อมูลจากแหล่งข่าวที่ไว้ใจได้” ฟ้าพูดขึ้น “วิชัยถูกย้ายตัวไปที่สถานีตำรวจอีกแห่งหนึ่ง… ที่ห่างออกไป… เพื่อรอการสอบสวนเพิ่มเติม… และ… มีรายงานว่า… การเคลื่อนย้ายครั้งนี้… เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน… โดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า… เหมือนจะ… พยายามสร้างช่องโหว่…” “ช่องโหว่?” เมฆทวนคำ “หมายความว่า… มันอาจจะเป็นกับดัก?” “ฉันก็คิดแบบนั้น” ดินเสริม “การย้ายตัวกะทันหัน… โดยไม่มีการเตรียมการที่รัดกุม… มันเปิดโอกาสให้ใครบางคน… เข้ามาแทรกแซงได้ง่าย” “แล้ว… ดร.นที… มีอำนาจสั่งการให้เกิดการย้ายตัวแบบนี้ได้หรือ?” วายุถาม “ในฐานะกรรมการบริหารระดับสูง… เขามีอิทธิพลมากพอสมควร… ที่จะสั่งการให้เจ้าหน้าที่บางส่วน… ทำตามคำสั่ง… หรือ… ทำให้เกิดความผิดพลาดในระบบการทำงาน… เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ” เมฆอธิบาย “เราต้องรีบไปเตือนวิชัย!” วายุพูดอย่างร้อนรน “เราต้องไปอยู่ที่นั่น… เพื่อคุ้มกันเขา!” “ใจเย็นๆ วายุ” เมฆห้าม “การที่เราจะเข้าไปแทรกแซง… อาจจะทำให้สถานการณ์แย่ลง… ตำรวจอาจจะมองว่าเราเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด… หรือ… เป็นอุปสรรค… เราต้องหาทาง… ได้รับข้อมูลเพิ่มเติม… เกี่ยวกับการเคลื่อนย้ายครั้งนี้… และ… หาทาง… ที่จะเข้าไปช่วยเหลือวิชัย… โดยไม่ให้เป็นที่สงสัย” “แล้ว… เรื่องสารสกัดนั่นล่ะครับ” ดินถาม “เรายังไม่รู้เลยว่ามันคืออะไรกันแน่” “ฉันกำลังพยายามติดต่อเพื่อนที่เป็นนักพิษวิทยาอยู่” ฟ้าตอบ “เขาอาจจะพอให้ข้อมูลเบื้องต้นได้… ถ้าเรามีข้อมูลโครงสร้างทางเคมี… หรือ… อาการที่ผู้ได้รับสารแสดงออกมา…” “เราต้องทำอะไรสักอย่าง” วายุพูดเสียงเครียด “เราปล่อยให้วิชัยตกอยู่ในอันตรายไม่ได้… และ… เราก็ปล่อยให้ ดร.นที… กับแผนการร้ายของเขา… ดำเนินต่อไปไม่ได้เช่นกัน” ทีม ‘เรือพยัคฆ์’ ตระหนักดีว่า… การต่อสู้ครั้งนี้… ไม่ใช่แค่การแข่งขันในสนามพายเรืออีกต่อไป… แต่มันคือการต่อสู้… เพื่อความยุติธรรม… และ… เพื่อปกป้องชีวิต… จากอำนาจมืด… ที่พร้อมจะทำทุกอย่าง… เพื่อรักษาอำนาจของตนเอง…

5,462 ตัวอักษร