เสียงพิธีมงคลสมรสดังแว่วมาแต่ไกล อรุณรัศมีในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ ใบหน้าสวยหมดจดที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีต ผมยาวสลวยที่ถูกเกล้าขึ้นอย่างสง่างาม ผมเผ้าใบหน้าของเธอสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยาย เธอเดินเข้าโบสถ์ด้วยรอยยิ้มที่ฝืนยิ้ม ดวงตาของเธอแฝงความกังวล แต่เธอก็พยายามทำให้ดีที่สุด ที่แท่นพิธี ภาคินยืนรออยู่ด้วยชุดทักซิโด้สีดำสนิทที่ดูแปลกตา เขาพยายามปรับท่าทางให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่แววตาของเขาก็ยังคงฉายแววเบื่อหน่ายและอึดอัด เขาไม่คุ้นเคยกับการแต่งกายแบบนี้เลย เขาอยากจะใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์เหมือนเดิมมากกว่า เมื่ออรุณรัศมีเดินมาถึง อบอุ่นรัศมีก็ยื่นมือให้ภาคินจับ ภาคินรับมือของเธอไว้ ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูฝืดเล็กน้อย "ยินดีด้วยนะ" ภาคินกระซิบข้างหูอรุณรัศมี "ค่ะ" อรุณรัศมีตอบเสียงเบา พิธีการดำเนินไปอย่างราบรื่น ท่ามกลางสายตาของผู้ร่วมงานจำนวนมาก ทั้งสองคนกล่าวคำปฏิญาณต่อกัน และแลกแหวนแต่งงาน สัญญาที่เคยตกลงกันไว้ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจของทั้งสองคน "ฉันขอให้คุณมีความสุขในชีวิตคู่นะ" บาทหลวงกล่าวอวยพร "ขอบคุณค่ะ" ทั้งสองคนกล่าวพร้อมกัน เมื่อพิธีเสร็จสิ้นลง ทั้งสองคนก็ได้ขึ้นรถลีมูซีนสีขาวเพื่อเดินทางไปยังโรงแรมที่จัดงานเลี้ยงฉลอง อรุณรัศมีนั่งมองวิวทิวทัศน์นอกหน้าต่างด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ส่วนภาคินก็นั่งเงียบๆ มองออกไปอีกด้านหนึ่ง "คุณดูสวยมากในชุดเจ้าสาว" ภาคินเอ่ยขึ้นมาทำลายความเงียบ อรุณรัศมีหันมามองเขา "ขอบคุณค่ะ คุณเองก็ดูดีในชุดทักซิโด้ค่ะ" "ขอบคุณ" ภาคินยิ้มบางๆ "ฉันว่า... เราทำหน้าที่ของเราได้ดีนะ" "ใช่ค่ะ" อรุณรัศมีตอบ "เราทำตามสัญญา" เมื่อเดินทางมาถึงโรงแรม งานเลี้ยงฉลองก็เริ่มขึ้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุข เสียงเพลง เสียงหัวเราะ และเสียงพูดคุยของผู้คน ภาคินและอรุณรัศมีเดินจับมือกันไปทักทายแขกเหรื่อ พวกเขาแสดงบทบาทสามีภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันได้อย่างแนบเนียน ไม่มีใครรู้เลยว่าภายใต้รอยยิ้มเหล่านั้น คือความรู้สึกที่ตรงกันข้าม "คุณนี่เก่งจริงๆ นะ" ภาคินกระซิบข้างหูอรุณรัศมีขณะเดินไปทักทายกลุ่มนักธุรกิจ "แสดงได้เนียนมาก" "คุณก็เหมือนกันค่ะ" อรุณรัศมีตอบ "ฉันไม่คิดว่าคุณจะทำได้ดีขนาดนี้" "ก็เพื่อธุรกิจของครอบครัวไง" ภาคินยิ้ม "แล้วก็... เพื่อให้เราไม่ต้องมานั่งทะเลาะกันให้เสียเวลา" "ใช่ค่ะ" หลังจากทักทายแขกเสร็จ ทั้งสองคนก็มานั่งที่โต๊ะวีไอพี ท่ามกลางเสียงปรบมือต้อนรับ "ถึงเวลาตัดเค้กแล้วครับ" พิธีกรกล่าว ภาคินและอรุณรัศมีเดินไปที่หน้าเค้กแต่งงาน ภาคินจับมีดที่จับคู่กับอรุณรัศมี และทั้งสองคนก็ช่วยกันตัดเค้ก สื่อมวลชนรุมถ่ายรูปอย่างสนุกสนาน "ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้กับคู่บ่าวสาวของเราด้วยครับ!" พิธีกรตะโกน หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็ต้องเต้นรำคู่กันเป็นครั้งแรกในฐานะสามีภรรยา ภาคินโอบเอวอรุณรัศมีไว้เบาๆ และทั้งสองคนก็เต้นรำไปตามจังหวะเพลงช้าๆ "นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันได้เต้นรำกับคุณ" ภาคินกล่าว "ค่ะ" อรุณรัศมีตอบ "ฉันก็ไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้น" "เราทำได้ดีนะ" ภาคินยิ้ม "ถ้าไม่มีใครรู้เรื่องของเรา คงคิดว่าเราเป็นคู่รักกันจริงๆ" "ก็ดีแล้วค่ะ" อรุณรัศมีตอบ "อย่างน้อย... เราก็ทำให้ทุกคนมีความสุข" เมื่อถึงช่วงเวลาส่งตัว ภาคินและอรุณรัศมีก็เดินขึ้นบันไดไปยังห้องหอที่เตรียมไว้ให้ ภายในห้องหอตกแต่งอย่างหรูหรา อบอุ่นรัศมีรู้สึกประหม่าเล็กน้อย "คืนนี้... เราจะนอนห้องเดียวกัน" ภาคินกล่าว "ค่ะ" อรุณรัศมีตอบ "แต่เราก็มีห้องนอนแยกกันอยู่แล้ว" ภาคินยิ้ม "เราจะใช้ห้องนอนของคุณนะ" อรุณรัศมีพยักหน้า เธอเดินเข้าไปในห้องนอน และค่อยๆ ถอดชุดเจ้าสาวออก เผยให้เห็นชุดนอนผ้าไหมสีขาวที่สวยงาม ภาคินยืนมองเธออยู่ห่างๆ "ฉันจะนอนที่นี่นะ" ภาคินบอก "คุณนอนห้องของคุณไปเลย" อรุณรัศมีเงยหน้ามองเขาด้วยความประหลาดใจ "หมายความว่ายังไงคะ" "ก็หมายความว่า... เราจะทำตามสัญญาไง" ภาคินยิ้ม "เราจะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของกันและกัน" อรุณรัศมีนิ่งไป เธอมองหน้าภาคิน และก็พบว่าเขากำลังยิ้มให้เธอจริงๆ รอยยิ้มที่ดูจริงใจเป็นครั้งแรก "งั้น... ราตรีสวัสดิ์ค่ะ" อรุณรัศมีกล่าว "ราตรีสวัสดิ์" ภาคินตอบ ภาคินเดินออกจากห้องนอนไป ทิ้งให้อรุณรัศมีนั่งอยู่คนเดียวในห้อง เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง มองเห็นแสงจันทร์ที่ส่องสว่างลงมาบนผืนดิน เธอถอนหายใจยาว "นี่แหละ... ชีวิตคู่ของฉัน" เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ ชีวิตของเธอหลังจากนี้ จะเต็มไปด้วยเรื่องราวที่คาดไม่ถึง และบางที... อาจจะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะที่เกิดจากความอลหม่านของ "คนละขั้วหัวใจ" คู่ นี้ ก็เป็นได้