คำว่า ‘ผู้ที่จะเป็นผู้สืบทอด’ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของชมพู่ พร้อมกับแสงสีเขียวที่สว่างวาบราวกับกำลังสื่อสารโดยตรงกับเธอ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความตื่นเต้น ความประหลาดใจ และความหวาดกลัว “นี่มัน… เป็นไปได้ยังไง?” เธอพึมพำ คุณชายยืนมองจอภาพด้วยสีหน้าจริงจัง “อย่างที่บันทึกของคุณหญิงอรพรรณกล่าวไว้… ‘The Oracle’… อาจจะ… สื่อสาร… กับผู้ที่มี… ‘ศักยภาพ’… ในการ… ‘รับรู้’… และ… ‘เข้าใจ’… ความหมาย… ที่ซ่อนอยู่…” “แล้ว… ‘รหัสลับ’… ล่ะคะ? มันอยู่ที่ไหน?” ชมพู่ถาม พยายามรวบรวมสติ “ผมคิดว่า… ‘รหัสลับ’… ไม่ได้ถูกซ่อนไว้… ในที่ใดที่หนึ่ง… โดยเฉพาะ…” คุณชายกล่าว “แต่มัน… แฝงตัวอยู่… ใน… ‘ทุกรายละเอียด’… ของ… ‘The Masterpiece’… ตั้งแต่… สัญลักษณ์… ลวดลาย… ไปจนถึง… ‘การจัดวาง’… ของ… ‘ภาพวาด’… นั้น…” “หมายความว่า… เราต้องกลับไป… ตรวจสอบ… ‘The Masterpiece’… อีกครั้ง… อย่างละเอียด…” ชมพู่กล่าว “ถูกต้องครับ…” คุณชายตอบ “เราต้อง… ‘แกะรอย’… ‘รหัสลับ’… เหล่านั้น… ทีละขั้นตอน… เพื่อ… ‘ปลดปล่อย’… ‘ความจริง’… ที่ถูก… ‘ปิดบัง’… ไว้…” ทั้งสองรีบกลับไปยังห้องจัดแสดง ‘The Masterpiece’ อีกครั้ง บรรยากาศยามค่ำคืนของหอศิลป์ดูสงบเงียบ แต่กลับแฝงไปด้วยความลึกลับที่น่าขนลุก “เราต้องเริ่มจากตรงไหนก่อนดี?” ต้นที่แอบตามมาด้วยถามขึ้น “เราต้อง… ‘แตก’… ‘รหัส’… ทีละส่วน…” คุณชายกล่าว “ผมจะเริ่ม… จาก… ‘สัญลักษณ์’… ที่ปรากฏ… บน… ‘ภาพวาดปริศนา’… ก่อน…” คุณชายหยิบแอปพลิเคชันพิเศษที่เขาพัฒนาขึ้นมา เพื่อใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลทางศิลปะและสัญลักษณ์โบราณ เขาทำการสแกน ‘สัญลักษณ์’ ต่างๆ บน ‘ภาพวาดปริศนา’ อีกครั้ง “สัญลักษณ์เหล่านี้… คือ… ‘ภาษาโบราณ’… ที่เรียกว่า… ‘อักษรรูน’… ถูกใช้… ในการ… ‘เข้ารหัส’… ข้อมูล… ที่มีความสำคัญ… ยิ่งยวด…” คุณชายอธิบาย “แล้ว… ความหมายของมันล่ะคะ?” ชมพู่ถาม “ในขณะนี้… ผมสามารถ… ‘ถอดรหัส’… ได้เพียง… ‘บางส่วน’… ครับ…” คุณชายกล่าว “มันกล่าวถึง… ‘การเชื่อมต่อ’… ที่… ‘ไม่ถูก’… และ… ‘พลัง’… ที่… ‘อันตราย’…” “ ‘การเชื่อมต่อที่ไม่ถูก’… ‘พลังที่อันตราย’…” ชมพู่พึมพำ “ฟังดูน่ากลัว…” “ใช่ครับ…” คุณชายตอบ “มันบ่งบอกถึง… ‘ความผิดพลาด’… ใน… ‘การออกแบบ’… ของ… ‘The Oracle’… ที่อาจจะ… นำไปสู่… ‘หายนะ’… ได้…” ทันใดนั้นเอง… เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นอีกครั้ง! แต่คราวนี้… ดังมาจากภายในหอศิลป์… “อะไรกันเนี่ย!?” ต้นร้อง “แย่แล้ว!” คุณชายอุทาน “มีบางอย่าง… กำลังพยายาม… ‘แฮ็ก’… ระบบ…!” ภาพจากกล้องวงจรปิดที่แสดงบนหน้าจอใหญ่ในห้องควบคุม ก็ปรากฏภาพของหน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องจัดแสดง ‘The Masterpiece’ ที่กำลังแสดงข้อความสีเขียวเรืองแสงสลับไปมาอย่างรวดเร็ว ‘ไม่… พวกแก… ทำไม่ได้…’ ‘ ‘The Oracle’… จะ… เป็น… ของ… ฉัน…’ ‘ฉัน… คือ… ผู้… ที่จะ… ควบคุม… ทุกสิ่ง…’ “นั่นมัน… ‘The Oracle’…!” ชมพู่ร้อง “มันกำลัง… ‘ต่อสู้’… กับเรา…!” “ไม่ใช่… ‘The Oracle’… กำลัง… ‘ถูกควบคุม’… โดย… ‘พลังแห่งความมืด’…!” คุณชายแก้ “แล้ว… เราจะทำยังไงคะ?” ชมพู่ถามด้วยความหวัง “เราต้อง… ‘รีเซ็ต’… ระบบ… ของ ‘The Oracle’… โดยเร็วที่สุด…” คุณชายกล่าว “และ… ‘รหัสลับ’… ที่เรากำลังค้นหา… อาจจะเป็น… ‘กุญแจ’… ในการ… ‘ทำลาย’… ‘การควบคุม’… นั้น…” ขณะที่ทั้งสามคนกำลังตื่นตระหนก… เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากทางเข้าห้องจัดแสดง… “ใครอยู่ตรงนั้น!” เสียงห้าวๆ ดังขึ้น ปรากฏร่างของชายชุดดำกลุ่มหนึ่ง ถืออาวุธเข้ามาในห้อง พวกเขาดูเหมือนจะไม่ใช่คนของ ‘Glamour Tech’ แต่เป็นกลุ่มคนที่ดูอันตรายกว่ามาก “พวกแก… เป็นใคร!?” ต้นตะโกนถาม “พวกเรา… มาเพื่อ… ‘The Oracle’…” ชายชุดดำคนหนึ่งตอบ “และ… ‘ผู้ที่จะเป็นผู้สืบทอด’… ก็ต้อง… ‘มอบ’… มัน… ให้กับพวกเรา…” “ไม่มีทาง!” คุณชายตอบ “พวกแกไม่มีสิทธิ์แตะต้องมัน!” “ถ้าอย่างนั้น… พวกแกก็ต้อง… ‘ตาย’…” ชายชุดดำคนหนึ่งกล่าว พร้อมกับยกอาวุธขึ้นเล็งมาที่พวกเขา ทันใดนั้นเอง… แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นจาก ‘The Masterpiece’… และปรากฏร่างของ ‘คุณหญิงอรพรรณ’… ลอยขึ้นมาจากภาพวาด…! “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” เสียงของคุณหญิงอรพรรณดังกึกก้องไปทั่วห้อง ทุกคนตกตะลึงกับภาพที่เห็น… ‘คุณหญิงอรพรรณ’… ที่เสียชีวิตไปนานแล้ว… กลับมาปรากฏตัว… ต่อหน้าพวกเขา…! “นี่มัน… เป็นไปได้ยังไง…?” ชมพู่ถามอย่างไม่เชื่อสายตา “ ‘The Masterpiece’… คือ… ‘เทคโนโลยี’… ที่ซับซ้อน… เกินกว่า… ที่ใครจะ… จินตนาการ… ได้…” คุณชายกล่าว… แต่… ร่างของคุณหญิงอรพรรณ… ก็เริ่มเลือนหายไป… ทิ้งไว้เพียง… คำพูดสุดท้าย… ที่ดังก้อง… ‘รหัสลับ… คือ… ‘ความกล้าหาญ’… และ… ‘ความเชื่อมั่น’… จงใช้… มัน… เพื่อ… ปกป้อง… อนาคต…’ แล้ว… ร่างของเธอก็หายวับไป… ทิ้งไว้เพียง… ความเงียบ… และ… อันตราย… ที่กำลังจะมาถึง…!