แรงระเบิดจากยานของวิจิตรสร้างความเสียหายให้กับยาน ‘โชติกา’ เป็นอย่างมาก อรุณและวิชัยพยายามประเมินความเสียหายท่ามกลางเศษซากที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอวกาศ เสียงเตือนภัยดังขึ้นถี่รัว แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าความเสียหายของยาน คือข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ และภาพของยานอวกาศลึกลับที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามา. “กัปตัน…ยานนั่น…มัน…มันคืออะไร?” วิชัยถาม เสียงเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น. อรุณมองไปยังภาพบนจอ. ยานลำนั้นมีรูปทรงที่บิดเบี้ยว…ดูราวกับว่ามันถูกสร้างขึ้นจากความเจ็บปวดและความโกรธ. มันเปล่งแสงสีดำทะมึนออกมา…ราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งที่อยู่รอบข้าง. “นั่นคือ… ‘ยานแม่’…แห่ง…‘เงา’…” อรุณกล่าว. เขารู้สึกถึงพลังงานด้านลบที่แผ่ซ่านออกมาจากยานลำนั้น…มันคือพลังงานแห่งความแค้น…และความปรารถนาที่จะทำลาย. “แล้ว…เราจะสู้กับมันได้อย่างไรครับ? ยานของเรา…ก็เสียหาย…แล้ว…” วิชัยกล่าว. เขารู้สึกถึงความสิ้นหวังที่เริ่มคืบคลานเข้ามา. “เรา…ต้อง…หา…พันธมิตร…” อรุณกล่าว. เขาจำได้ถึงภาพของ ‘ผู้พิทักษ์’ จาก ‘ดาวประกาย’…และ…พลังงานที่พวกเขาได้รับ…จาก ‘แสง’. “พันธมิตร? ที่ไหนครับ?” “ยาน…ที่…ถูก…ปลดปล่อย…จาก…‘เงา’…น่าจะ…คือ…พันธมิตร…ของเรา…” อรุณกล่าว. เขาหันกลับไปมอง…เศษซากของยานรบของวิจิตร…. “ผู้กองวิจิตร…เขา…อาจจะ…ทิ้ง…อะไร…ไว้ให้เรา…ก็…ได้…” ทั้งสองรีบตรวจสอบเศษซากของยานวิจิตร. ท่ามกลางความเสียหาย…พวกเขาพบว่า…มีบางส่วนของยาน…ที่ยังคง…ทำงานได้…และ…มี…เทคโนโลยี…บางอย่าง…ที่…ไม่เคย…พบเห็น…มาก่อน…. “กัปตัน…นี่มัน…อะไรกัน?” วิชัยอุทาน. เขาหยิบแผงควบคุมชิ้นหนึ่งขึ้นมา…มันเปล่งแสงสีขาว…และแสดงข้อมูล…ที่…ไม่เคย…ปรากฏ…ใน…ระบบ…ของยาน…‘โชติกา’…. “เหมือนกับว่า…ผู้กองวิจิตร…ได้…ติดตั้ง…เทคโนโลยี…ใหม่…ไว้…ใน…ยาน…ของเขา…” อรุณกล่าว. “เทคโนโลยี…ที่…อาจจะ…ต่อกร…กับ…‘เงา’…” ในขณะเดียวกัน…ยานแม่แห่ง ‘เงา’…ก็เข้ามาใกล้…มันเริ่มปล่อย…ลำแสงสีดำ…ออกมา…ทำลาย…ยานอวกาศ…ที่อยู่รอบข้าง…. “ดูสิครับ…กัปตัน…พวกมัน…กำลัง…ทำลาย…ทุกสิ่ง…” วิชัยกล่าว. เขาเห็น…ยานอวกาศ…ของพลเมือง…ถูก…ทำลาย…ไป…ต่อหน้าต่อตา…. “เรา…ต้อง…หยุด…มัน…” อรุณกล่าว. เขาเริ่ม…ประกอบ…เทคโนโลยี…ใหม่…ที่พบ…เข้ากับ…ยาน…‘โชติกา’…. “เทคโนโลยี…นี้…เหมือนกับว่า…มัน…สามารถ…เชื่อมต่อ…กับ…‘พลังงานแห่งแสง’…ได้…” อรุณกล่าว. “ถ้าเรา…สามารถ…รวม…พลังงาน…จาก…ยาน…ของเรา…และ…เทคโนโลยี…นี้…เข้าด้วยกัน…บางที…เรา…อาจจะ…สร้าง…อาวุธ…ใหม่…ขึ้นมา…ได้…” ขณะที่พวกเขากำลัง…เร่งมือ…ในการ…ประกอบ…เทคโนโลยี…ใหม่…. จู่ๆ…ก็มี…ยานอวกาศ…ลำหนึ่ง…ปรากฏขึ้น…. ยานลำนั้น…มีรูปร่าง…คล้ายกับ…ยาน…ของ…‘ดาวประกาย’…. “นั่นมัน…ยาน…ของ…ผู้พิทักษ์!” วิชัยอุทาน. “พวกมัน…กลับมา…แล้ว!” ยานของ ‘ผู้พิทักษ์’…บินตรงเข้ามา…หา…ยาน…‘โชติกา’…. แล้ว…ก็…มี…เสียง…ดังขึ้นมา…ใน…หัว…ของ…อรุณ…และ…วิชัย…. “ท่าน…ทั้งสอง…เรา…มา…เพื่อ…ช่วย…ท่าน…” “ท่าน…คือ…พันธมิตร…ของเรา…” “เรา…จะ…ร่วมมือ…กัน…เพื่อ…ขับไล่…‘เงา’…” “ท่าน…ได้…รับ…พร…จาก…‘แสง’…แล้ว…เรา…ก็…ได้รับ…พลัง…จาก…‘แสง’…เช่นกัน…” ยานของ ‘ผู้พิทักษ์’…ปล่อย…ลำแสงสีฟ้า…อ่อนๆ…ออกมา…ซึ่งลำแสงนั้น…เชื่อมต่อ…กับ…ยาน…‘โชติกา’…. “กัปตัน…พลังงาน…ของเรา…กำลัง…เพิ่มขึ้น…อย่าง…มหาศาล!” วิชัยรายงาน. “เทคโนโลยี…ใหม่…ที่…เรา…พบ…มัน…กำลัง…ทำงาน…ร่วมกับ…พลังงาน…จาก…ผู้พิทักษ์…” “เรา…จะ…สร้าง… ‘อาวุธแห่งแสง’…ขึ้นมา…” อรุณกล่าว. เขา…รู้สึก…ถึง…ความหวัง…ที่…กลับคืนมา…อีกครั้ง…. ยานแม่แห่ง ‘เงา’…เข้ามาใกล้…มากขึ้น…มันปล่อย…ลำแสงสีดำ…ที่รุนแรง…เข้าใส่…ยาน…‘โชติกา’…และ…ยาน…ของ…ผู้พิทักษ์…. แต่…คราวนี้…ยาน…‘โชติกา’…ที่ได้รับการ…เสริมพลัง…ก็…สามารถ…ป้องกัน…การโจมตี…ได้อย่าง…ง่ายดาย…. “พร้อมแล้ว…กัปตัน!” วิชัยกล่าว. “เรา…พร้อม…ที่จะ…ตอบโต้…” อรุณ…บังคับยาน…‘โชติกา’…ให้หัน…ไป…เผชิญหน้า…กับ…ยานแม่แห่ง…‘เงา’…. “เตรียม…พร้อม…!” อรุณกล่าว. “เรา…จะ…แสดงให้…เห็น…ว่า…‘แสง’…จะ…ไม่มีวัน…พ่ายแพ้…ต่อ…ความมืดมิด…” แล้ว…ยาน…‘โชติกา’…ที่ผสาน…กับ…เทคโนโลยี…ใหม่…และ…พลังงาน…จาก…ผู้พิทักษ์…ก็…เริ่ม…ปล่อย…ลำแสง…สีทอง…สว่างไสว…ออกมา…. ลำแสงนั้น…ทรงพลัง…ราวกับ…สายฟ้า…แห่ง…แสง…. มันพุ่งตรง…เข้าใส่…ยานแม่แห่ง…‘เงา’…. แต่…ทันใดนั้น…. จาก…ใจกลาง…ของ…ยานแม่แห่ง…‘เงา’…. ก็…ปรากฏ…ร่าง…หนึ่ง…. ร่าง…ที่…คุ้นเคย…. ร่าง…ที่…อรุณ…ไม่เคย…คิด…ว่าจะ…ได้…เจอ…อีก…. มันคือ…. “แม่…?” อรุณ…อุทาน…ด้วย…ความ…ตกใจ…ปน…กับ…ความ…หวัง…. ร่างนั้น…ถูก…ครอบงำ…ด้วย…พลังงาน…แห่ง…ความมืดมิด…. แต่…ดวงตา…ของเธอ…กลับ…มองตรง…มา…ที่…อรุณ…. แล้ว…เธอก็…ค่อยๆ…ยก…มือ…ขึ้น…. ชี้…ไปยัง…ยาน…‘โชติกา’…. พร้อมกับ…เสียง…ที่…เต็มไปด้วย…ความ…โหยหา…. “ลูก…ของ…แม่…”