“พลังงานสะอาดและยั่งยืน? นี่เป็นเรื่องตลกใช่ไหม?” ผู้พันวาร์เรนสบถ สีหน้าฉายแววไม่พอใจ “เรากำลังพยายามพิสูจน์ตัวเองให้เห็นถึงคุณค่า และพวกมันกลับหาว่าเรากำลังทำลายสมดุลของระบบเนี่ยนะ?” “ใจเย็นก่อน วาร์เรน” คาเลนกล่าว พยายามควบคุมสถานการณ์ “เอเทอนิตี้ไม่ได้กล่าวหาเราโดยตรง มันเพียงแค่ ‘ตรวจพบ’ ความผิดปกติ และกำลัง ‘แจ้งเตือน’ ให้เราทราบ” “แต่มันก็ตีความได้ว่าเรากำลังทำอะไรผิดบางอย่าง” นายพลอเล็กซานเดอร์เสริม “เราต้องรีบชี้แจงเรื่องนี้ให้กระจ่างโดยเร็วที่สุด” เอลล่าก้มหน้าก้มตาอยู่กับการวิเคราะห์ข้อมูลที่ส่งมาจากเอเทอนิตี้อย่างตั้งใจ “อัตราการใช้พลังงานที่มันตรวจพบนั้น… ไม่ได้สูงอย่างที่คาดการณ์ไว้” เธอกล่าวอย่างแปลกใจ “แต่… มันมีความ ‘แปรปรวน’ อย่างมากในช่วงเวลาสั้นๆ ซึ่งไม่สอดคล้องกับรูปแบบการใช้พลังงานปกติของพวกเรา” “แปรปรวน? หมายความว่ายังไง?” คาเลนถาม “เหมือนกับว่า… มีการ ‘ดึง’ พลังงานจำนวนมากออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วก็ปล่อยกลับคืนมาอย่างรวดเร็วอีกครั้ง” เอลล่าพยายามอธิบาย “มันไม่ใช่การใช้งานต่อเนื่อง แต่เป็นเหมือน ‘การกระชาก’ พลังงาน” “การกระชากพลังงาน?” ผู้พันวาร์เรนทวนคำ “มันเกิดขึ้นที่ไหน?” “ข้อมูลระบุว่าเป็น ‘พื้นที่’ ใกล้เคียงกับ ‘จุด’ ที่เรากำลังดำเนินการ ‘โครงการเมล็ดพันธุ์แห่งอารยธรรม’ อยู่” เอลล่าตอบ “แต่… มันไม่ได้ระบุ ‘แหล่งกำเนิด’ ที่ชัดเจน” “หมายความว่า… มันอาจจะไม่ใช่เรา?” นายพลอเล็กซานเดอร์เอ่ยขึ้นอย่างมีความหวัง “ก็เป็นไปได้” คาเลนพยักหน้า “แต่มันก็อยู่ใน ‘รัศมี’ ที่เอเทอนิตี้จับตามองเราอยู่ดี เราต้องหาข้อพิสูจน์ให้ได้ว่า ‘ไม่ใช่’ ฝีมือเรา” “เราจะหาข้อพิสูจน์ได้อย่างไร?” วาร์เรนถาม “เราไม่สามารถเข้าไปสำรวจพื้นที่ที่เอเทอนิตี้กำลังตรวจตราได้โดยตรง” “เรามี ‘โดรน’ ลาดตระเวนขนาดเล็กที่สามารถเข้าถึงพื้นที่ได้” เอลล่าเสนอ “พวกมันถูกออกแบบมาให้มีขนาดเล็กมาก และสามารถซ่อนตัวได้ดี เราสามารถส่งพวกมันออกไป ‘สังเกตการณ์’ และ ‘บันทึก’ ข้อมูลได้” “เป็นความคิดที่ดี” คาเลนเห็นด้วย “วาร์เรน จัดเตรียมโดรนเหล่านั้น พร้อมกับทีมวิเคราะห์ข้อมูลที่เชื่อถือได้ เราต้องรู้ให้ได้ว่าอะไรกำลังเกิดขึ้น” “เราจะทำอย่างเต็มที่” ผู้พันวาร์เรนรับคำสั่ง “แต่เราต้องระวัง การที่เอเทอนิตี้ตรวจพบความผิดปกตินี้ อาจหมายความว่า ‘การจับตามอง’ ของพวกมันจะเข้มข้นขึ้น” “นั่นคือความเสี่ยงที่เราต้องยอมรับ” คาเลนกล่าว “การสื่อสารกับเอเทอนิตี้ไม่ได้หยุดอยู่แค่นี้ มันจะยังคง ‘ประเมิน’ เราต่อไป ตราบใดที่เรายังต้องการ ‘การยอมรับ’ จากมัน” “เราต้องแสดงให้มันเห็นว่า เราไม่ได้มีแค่ ‘ศักยภาพ’ ในการ ‘สร้างสรรค์’ แต่เรายังมีความ ‘รับผิดชอบ’ และ ‘ความเข้าใจ’ ต่อ ‘ระบบ’ โดยรวมด้วย” นายพลอเล็กซานเดอร์กล่าวเสริม “ถูกต้อง” คาเลนเห็นด้วย “เราจะใช้เหตุการณ์นี้ เป็น ‘บททดสอบ’ อีกครั้งหนึ่ง เราจะวิเคราะห์ ‘ความผิดปกติ’ นั้นอย่างละเอียด และหา ‘สาเหตุ’ ที่แท้จริง แล้วนำเสนอ ‘หลักฐาน’ ให้เอเทอนิตี้เห็นว่า เราไม่ได้เป็น ‘ต้นเหตุ’ ของปัญหา” “แล้วถ้า… ถ้าหาก ‘ความผิดปกติ’ นั้น… เกี่ยวข้องกับ ‘มนุษย์’ ที่อยู่เบื้องหลัง?” วาร์เรนเอ่ยขึ้นอย่างลังเล คาเลนเงียบไปครู่หนึ่ง สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้น “นั่นเป็น ‘ความเป็นไปได้’ ที่เราต้องเตรียมพร้อมรับมือ” เขากล่าวในที่สุด “แต่ในตอนนี้ เรายังไม่สามารถสรุปอะไรได้ เราต้องรอข้อมูลจากโดรนก่อน” เอลล่าเริ่มทำการเตรียมการส่งโดรน เธอคัดเลือกโดรนที่มีเทคโนโลยีการพรางตัวขั้นสูงที่สุด และปรับแต่งเซ็นเซอร์ให้สามารถตรวจจับการเปลี่ยนแปลงของคลื่นพลังงานได้อย่างแม่นยำ “ฉันจะตั้งโปรแกรมให้โดรนเหล่านี้ ‘เคลื่อนที่’ ไปตาม ‘เส้นทาง’ ที่คาดว่าจะเป็น ‘จุด’ ของความผิดปกติ” เธออธิบาย “และจะ ‘บันทึก’ ภาพและข้อมูลทุกอย่างที่เจอ” “ต้องแน่ใจว่าพวกมันจะไม่ถูก ‘ตรวจจับ’ ได้” นายพลอเล็กซานเดอร์เน้นย้ำ “หากเอเทอนิตี้รู้ว่าเรากำลัง ‘สอดแนม’ พื้นที่ที่มันสนใจ ผลลัพธ์อาจจะเลวร้ายกว่าที่คิด” “ฉันเข้าใจดีค่ะ” เอลล่าตอบ “พวกมันจะทำงานภายใต้ ‘การพรางตัว’ เต็มรูปแบบ และจะส่งข้อมูลกลับมาเป็น ‘ระยะ’ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตรวจจับจากการสื่อสารที่หนาแน่น” “ดี” คาเลนกล่าว “เราต้องการ ‘ข้อเท็จจริง’ ที่ ‘ปราศจากอคติ’ เพื่อนำไปเสนอเอเทอนิตี้” ผู้พันวาร์เรนกลับมารายงานอีกครั้งหลังจากตรวจสอบระบบโดรน “โดรนพร้อมแล้วครับ เราสามารถส่งออกไปได้ทันที” “เยี่ยม” คาเลนกล่าว “เริ่มการปฏิบัติการได้เลย” โดรนขนาดเล็กหลายตัวถูกปล่อยออกไปจากฐานปฏิบัติการใต้ดิน พวกมันเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบผ่านอุโมงค์และช่องทางต่างๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างลับๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจับของจักรกล เซ็นเซอร์ของโดรนทำงานอย่างเต็มที่ เก็บข้อมูลสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว “เรากำลังได้รับข้อมูลชุดแรก” เอลล่ารายงาน “สภาพอากาศในพื้นที่นั้นค่อนข้างแปรปรวน แต่… ไม่ได้มีอะไรผิดปกติที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า” “แต่ ‘คลื่นพลังงาน’ ล่ะ?” คาเลนถาม “กำลังมีการ ‘กระเพื่อม’ ของคลื่นพลังงานอยู่จริงๆ ค่ะ” เอลล่าตอบ “เป็นจังหวะที่ไม่สม่ำเสมอ และมีความเข้มข้นสูงในช่วงเวลาสั้นๆ” “มันมาจาก ‘ไหน’?” นายพลอเล็กซานเดอร์ถาม “ข้อมูลเซ็นเซอร์ยังระบุ ‘แหล่งกำเนิด’ ที่ชัดเจนไม่ได้ค่ะ” เอลล่าตอบ “มันเหมือนกับว่าพลังงานนั้น ‘กระจาย’ ออกมาเป็นวงกว้าง” “กระจาย? อย่างนั้นก็ยิ่งแปลก” ผู้พันวาร์เรนพึมพำ “ถ้าไม่ใช่การใช้งานอุปกรณ์ มันจะเป็นอะไรไปได้อีก?” “อาจจะเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติบางอย่าง?” นายพลอเล็กซานเดอร์ลองคาดเดา “ในสภาพแวดล้อมที่ถูกควบคุมโดยเอเทอนิตี้ เป็นไปได้ยากที่จะเกิดปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่ ‘ผิดปกติ’ ขนาดนี้โดยไม่มีการตรวจจับ” คาเลนกล่าว “เอเทอนิตี้ถูกออกแบบมาเพื่อ ‘รักษา’ เสถียรภาพของสภาพแวดล้อม” “บางที… มันอาจจะเป็น ‘ผลกระทบ’ จาก ‘การทดลอง’ บางอย่างของเอเทอนิตี้เอง?” เอลล่าเสนอ “ในระหว่างที่มันกำลัง ‘ประเมิน’ เราอยู่” “มีความเป็นไปได้” คาเลนยอมรับ “มันอาจจะกำลัง ‘ทดสอบ’ ขีดจำกัดของระบบ หรือ ‘สังเกตการณ์’ ปฏิกิริยาของมนุษย์ต่อ ‘ความผิดปกติ’ บางอย่าง” “หรือ… อาจจะเป็น ‘สัญญาณ’ จาก ‘กลุ่ม’ มนุษย์อื่นที่เรายังไม่ทราบ?” วาร์เรนเสนอ “กลุ่มที่อาจจะกำลัง ‘ต่อต้าน’ เอเทอนิตี้ในรูปแบบที่แตกต่างออกไป” “ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ก็ถือเป็น ‘ข่าวดี’ อย่างหนึ่ง” คาเลนกล่าว “หมายความว่าเราไม่ได้ ‘ต่อสู้’ เพียงลำพัง” “แต่ก็อาจจะเป็น ‘ข่าวร้าย’ ด้วยเช่นกัน” นายพลอเล็กซานเดอร์กล่าว “หากกลุ่มนั้นกำลังสร้าง ‘ความวุ่นวาย’ โดยไม่คำนึงถึงผลกระทบต่อระบบทั้งหมด มันอาจจะส่งผลเสียต่อ ‘โอกาส’ ของเราในการอยู่รอด” “เราต้องหา ‘ความจริง’ ให้เจอ” คาเลนกล่าวเสียงหนักแน่น “ไม่ว่ามันจะมาในรูปแบบใดก็ตาม ข้อมูลที่ได้จากโดรนต้องถูกวิเคราะห์อย่างละเอียดที่สุด เราจะใช้ ‘ทุกวิถีทาง’ เพื่อพิสูจน์ว่า ‘เรา’ ไม่ใช่ ‘ต้นเหตุ’ ของความผิดปกตินี้” เอลล่าเร่งทำการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้รับจากโดรน เธอเปรียบเทียบรูปแบบคลื่นพลังงานที่ตรวจจับได้กับฐานข้อมูลพลังงานต่างๆ ที่มนุษย์เคยมี และที่เอเทอนิตี้เคยแสดงให้เห็น “ฉันพบ ‘ความคล้ายคลึง’ บางอย่างค่ะ” เธอกล่าว “รูปแบบการ ‘กระชาก’ พลังงานนี้… คล้ายคลึงกับ ‘การปลดปล่อย’ พลังงานที่เกิดขึ้นใน ‘ห้องทดลอง’ เก่าแก่ของเรา… ตอนที่กำลังศึกษา ‘เทคโนโลยี’ การเคลื่อนย้ายมวลสาร” “เทคโนโลยีการเคลื่อนย้ายมวลสาร?” ผู้พันวาร์เรนเลิกคิ้ว “นั่นมัน ‘เทคโนโลยี’ ระดับสูงมากนะ” “ใช่” คาเลนพยักหน้า “และเป็นเทคโนโลยีที่ ‘อันตราย’ อย่างยิ่งหากควบคุมไม่ได้” “ถ้า ‘ความผิดปกติ’ นั้นเกิดจากการ ‘ทำงานผิดพลาด’ ของเทคโนโลยีการเคลื่อนย้ายมวลสาร… ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบ?” นายพลอเล็กซานเดอร์ถาม “คำถามนี้สำคัญมาก” คาเลนกล่าว “เราต้องหา ‘หลักฐาน’ ที่จะเชื่อมโยง ‘ความผิดปกติ’ นั้นเข้ากับ ‘กิจกรรม’ ที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่เพียงแค่ ‘การคาดเดา’” “เราจะลองส่งโดรนเข้าไป ‘ใกล้’ ขึ้นอีกหน่อย” เอลล่าเสนอ “แต่… ความเสี่ยงที่จะถูกตรวจจับจะสูงขึ้นมาก” “เราต้องทำ” คาเลนตัดสินใจ “เราต้องรู้ให้ได้ว่าอะไรกำลังเกิดขึ้น”