การเดินทางบนหลังของสิ่งมีชีวิตยักษ์นั้นให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากการเดินทางบนยานอวกาศอย่างสิ้นเชิง แม้จะมีความเร็วที่น่าทึ่ง แต่ก็ยังมีความรู้สึกของการเชื่อมโยงกับธรรมชาติที่สัมผัสได้ ลมเย็นๆ พัดผ่านใบหน้าของ กัปตันเรย์ และ ดร.เอวา พวกเขามองเห็นทิวทัศน์ของดาวเคราะห์สีม่วงที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเบื้องล่าง "เรากำลังจะไปที่ไหนกันแน่?" ดร.เอวา ถาม ขณะที่มองออกไปนอกตัวสิ่งมีชีวิต "ผมว่า... มันกำลังพาเราไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของพวกมัน" กัปตันเรย์ตอบ "ที่ที่พวกมันเก็บรักษาความรู้และเทคโนโลยีของอารยธรรม" สิ่งมีชีวิตนั้นบินลัดเลาะไปตามหุบเขาที่ขรุขระ และข้ามผ่านทะเลทรายสีม่วงที่กว้างใหญ่ ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงบริเวณภูเขาที่สูงตระหง่าน ซึ่งปกคลุมไปด้วยหมอกสีชมพูหนาทึบ "เราใกล้จะถึงแล้ว" สิ่งมีชีวิตนั้นส่งเสียงร้องเบาๆ ราวกับจะบอกให้พวกเขารู้ เมื่อเข้าไปในเขตหมอกสีชมพู ทัศนวิสัยก็แย่ลงอย่างรวดเร็ว แต่พวกเขาก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แผ่ออกมาจากภายในหมอกนั้น พลังงานนั้นอบอุ่นและอ่อนโยน ราวกับเป็นพลังงานแห่งชีวิต "ฉันรู้สึกได้ถึง... อะไรบางอย่างที่นี่" ดร.เอวา กล่าว "เหมือนกับว่า... ทุกสิ่งมีชีวิตที่นี่ถูกเชื่อมโยงเข้าหากัน" สิ่งมีชีวิตนั้นค่อยๆ ลดลำตัวลง จอดลงบนพื้นที่ราบแห่งหนึ่งท่ามกลางหมอก ทันทีที่เท้าของมันสัมผัสพื้น หมอกสีชมพูก็เริ่มจางหายไป เผยให้เห็นทัศนียภาพที่น่าอัศจรรย์ เบื้องหน้าพวกเขาคือหุบเขาที่ซ่อนอยู่ภายในภูเขา ล้อมรอบด้วยยอดเขาสูงชัน ผนังของหุบเขานั้นเต็มไปด้วยลวดลายเรืองแสงสีฟ้าอ่อนที่สวยงามราวกับงานศิลปะ และตรงกลางของหุบเขานั้น มีสิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ มันดูเหมือนกับไข่มุกยักษ์ที่ส่องประกายระยิบระยับ "นี่มัน..." กัปตันเรย์พูดไม่ออก "สวยงามมาก" ดร.เอวา กล่าวด้วยความทึ่ง สิ่งมีชีวิตยักษ์ค่อยๆ ก้าวลงจากหลังของมัน แล้วเดินตรงไปยังสิ่งก่อสร้างรูปไข่มุกนั้น มันใช้หัวของมันแตะลงบนพื้นผิวของไข่มุกนั้นเบาๆ ทันใดนั้น ผิวของไข่มุกก็สว่างวาบขึ้นมา ลวดลายเรืองแสงสีฟ้าอ่อนแผ่กระจายออกไปทั่วทั้งพื้นผิว ก่อให้เกิดเป็นประตูทางเข้าขนาดมหึมา "มันเปิดแล้ว!" ดร.เอวา ตะโกนอย่างตื่นเต้น "เราเข้าไปข้างในกันเถอะ" กัปตันเรย์กล่าว "บางที... คำตอบที่เรากำลังมองหา อาจจะอยู่ที่นั่น" ทั้งสามคนก้าวเข้าไปในประตูทางเข้า ภายในสิ่งก่อสร้างรูปไข่มุกนั้นสว่างไสวไปด้วยแสงสีฟ้าอ่อน บรรยากาศภายในดูสงบและเต็มไปด้วยพลังงานแห่งชีวิต "ที่นี่... เหมือนกับห้องสมุด" ดร.เอวา กล่าว ขณะที่มองไปรอบๆ "แต่เป็นห้องสมุดที่เก็บรักษาความรู้ในรูปแบบของพลังงาน" ผนังภายในเต็มไปด้วยลวดลายเรืองแสงที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง ราวกับกำลังฉายภาพเหตุการณ์ต่างๆ ในอดีต สิ่งมีชีวิตยักษ์เดินนำทางพวกเขาไปยังใจกลางของสิ่งก่อสร้าง ที่นั่นมีแท่นบูชาขนาดใหญ่วางอยู่ บนแท่นบูชานั้นมีวัตถุรูปทรงคล้ายคริสตัลขนาดใหญ่ ตั้งตระหง่านอยู่ มันส่องประกายแสงสีฟ้าอ่อนออกมาอย่างเจิดจ้า "นี่มัน... พลังงานที่พวกมันใช้สินะ" กัปตันเรย์กล่าว "ฉันคิดว่า... มันคือแหล่งพลังงานหลักของอารยธรรมพวกนี้" ดร.เอวา ตอบ "และอาจจะเป็นอาวุธที่จะช่วยเราได้" สิ่งมีชีวิตยักษ์ใช้หัวของมันแตะลงบนคริสตัลนั้นเบาๆ ทันใดนั้น ลวดลายบนผนังก็เริ่มเปลี่ยนไป มันแสดงให้เห็นถึงภาพของคลื่นพลังงานที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาในกาแล็กซีอีกครั้ง แต่คราวนี้... มันแสดงให้เห็นถึงวิธีที่จะหยุดยั้งมัน "นี่มัน... แผนการป้องกัน!" ดร.เอวา อุทาน "พวกมันสร้างสิ่งนี้ขึ้นมาเพื่อรับมือกับภัยพิบัติ!" แผนการนั้นซับซ้อนมาก ต้องอาศัยการประสานงานของพลังงานจากแหล่งต่างๆ ทั่วทั้งกาแล็กซี แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ... ต้องมีแกนกลางที่จะรวบรวมพลังงานทั้งหมด "แกนกลาง..." กัปตันเรย์ทวนคำ "ก็คือคริสตัลนี่ไง!" "แต่... มันต้องใช้พลังงานมหาศาล" ดร.เอวา กล่าว "พลังงานจากดาวเคราะห์นับล้านดวง" "เราต้องหาทางทำแบบนั้นให้ได้" กัปตันเรย์กล่าว "เราต้องส่งข้อความกลับไปที่โลก" "แต่เราจะส่งข้อความนี้ได้อย่างไร?" ดร.เอวา ถาม "สัญญาณจากที่นี่อาจจะถูกรบกวน" สิ่งมีชีวิตยักษ์ก็ส่งเสียงร้องอีกครั้ง มันใช้ขาหน้าของมันแตะไปที่คริสตัลอีกครั้ง คราวนี้... พลังงานที่ออกมาจากคริสตัลก็พุ่งตรงไปยัง กัปตันเรย์ และ ดร.เอวา "มันกำลัง... ถ่ายทอดข้อมูลมาให้เรา" กัปตันเรย์กล่าว "ข้อมูลเกี่ยวกับเทคโนโลยี... และแผนการป้องกัน" ข้อมูลไหลบ่าเข้ามาในสมองของพวกเขาอย่างรวดเร็ว พวกเขารับรู้ถึงเทคโนโลยีที่ก้าวล้ำ และวิธีการที่จะรวบรวมพลังงานจากทั่วทั้งกาแล็กซี "เราทำได้" กัปตันเรย์กล่าวด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง "เราทำได้แน่นอน" ดวงตาของเขาสบกับ ดร.เอวา รอยยิ้มแห่งความมุ่งมั่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทั้งคู่ "กาแล็กซีนี้... ยังมีหวัง" ดร.เอวา กล่าว