เช้าวันต่อมา มะลิมาถึงตลาดก่อนเวลาเปิดร้านตามปกติ เธอรีบตรงไปที่แผงของเธอทันที โดยไม่ลืมที่จะแวะซื้อถุงพลาสติกใสขนาดเล็กที่ร้านขายอุปกรณ์เบเกอรี่ และสติกเกอร์ลายกราฟิกรูปบ้านหลังเล็กๆ ที่ร้านขายเครื่องเขียนเมื่อวานเย็น "วันนี้มาเช้าจังเลยนะมะลิ" ป้าสมศรีทักทายเมื่อเห็นมะลิกำลังก้มหน้าก้มตาจัดของ "ค่ะป้า เมื่อเช้าตั้งใจมาลองทำอะไรใหม่ๆ ดูค่ะ" มะลิตอบพลางหยิบต้นหอมมาหนึ่งกำ "ทำอะไรเหรอ" ป้าสมศรีถามด้วยความสงสัย "จะลองจัดแพ็คเกจใหม่ค่ะป้า" มะลิหยิบถุงพลาสติกใสใบเล็กมาหนึ่งใบ "แทนที่จะมัดเป็นกำๆ แบบเดิม จะลองใส่ถุงแบบนี้ดูค่ะ" "อืม ก็น่ารักดีนะ" ป้าสมศรีพยักหน้า "แต่จะขายได้เหรอ" "ก็ไม่แน่ค่ะป้า" มะลิยิ้ม "แต่ลองดูค่ะ" ชานนท์เดินเข้ามาช่วยเหมือนเช่นเคย เขาสังเกตเห็นถุงพลาสติกและสติกเกอร์ที่มะลิเตรียมมา "เอาจริงเหรอเนี่ย! สุดยอดไปเลย" "ก็ทำตามที่คุยกันเมื่อวานไง" มะลิตอบ "ดีๆๆ! ไหนลองจัดให้ดูหน่อยสิ" ชานนท์หยิบผักชีมาหนึ่งกำ "แบบนี้ใช่ไหม" มะลิพยักหน้า เธอค่อยๆ หยิบผักชีมาหนึ่งกำเล็กๆ จัดให้เรียบร้อย แล้วใส่ลงไปในถุงพลาสติกใส พับปากถุงลงมาเล็กน้อย แล้วติดสติกเกอร์รูปบ้านหลังเล็กๆ ลงไปให้สวยงาม ถุงผักชีเล็กๆ ใบนั้นดูน่ารักและน่าซื้อกว่าเดิมมาก "ว้าว! สวยจริงๆ ด้วย" ชานนท์อุทาน "ดูเป็นมืออาชีพขึ้นเยอะเลย" "เหมือนของฝากเลยนะ" ป้าสมศรีเสริม "ขอบคุณค่ะป้า" มะลิรู้สึกดีใจที่คนรอบข้างเห็นด้วย เธอเริ่มลงมือจัดผักที่เหลืออย่างรวดเร็ว โดยมีชานนท์คอยช่วยหยิบจับและให้คำแนะนำ เมื่อตลาดเริ่มเปิดให้บริการ ลูกค้าคนแรกที่เดินเข้ามาที่แผงของมะลิคือคุณป้าสมศรีนั่นเอง "ป้าขอผักชีสักถุงนะจ๊ะ" "ได้เลยค่ะป้า" มะลิยิ้มกว้าง เธอหยิบถุงผักชีที่แพ็คเสร็จแล้วยื่นให้คุณป้าสมศรี "โอ้โห! เดี๋ยวนี้ผักชีสวยจังเลยนะ" คุณป้าสมศรีชม "แพ็คเกจน่ารักเชียว" "พิเศษสำหรับคุณป้าค่ะ" มะลิแกล้งพูดติดตลก คุณป้าสมศรีหัวเราะเบาๆ "เท่าไหร่จ้ะ" "ห้าบาทเท่าเดิมค่ะ" มะลิตอบ "แต่ถ้าซื้อสองถุง ลดเหลือเก้าบาทค่ะ" "ดีเลย! งั้นเอาอีกถุงนะ" คุณป้าสมศรีหยิบเงินยื่นให้มะลิ "ดีใจจังที่เห็นหนูทำอะไรใหม่ๆ แบบนี้" มะลิยิ้มรับเงินด้วยความรู้สึกยินดี ลูกค้าคนแรกก็ให้การตอบรับที่ดีแล้ว เธอมองไปที่ชานนท์ ชานนท์ส่งยิ้มให้เธอกำลังใจ ลูกค้าคนที่สองเดินเข้ามา เป็นหญิงสาววัยรุ่นที่ดูทันสมัย "ผักบุ้งถุงเท่าไหร่คะ" "ถุงละเจ็ดบาทค่ะ" มะลิตอบ "อ๋อ ดูน่ารักดีจังเลยค่ะ" หญิงสาวคนนั้นหยิบถุงผักบุ้งขึ้นมาดู "ปกติซื้อแต่แบบกำ ไม่เคยเห็นแบบนี้เลย" "ลองดูนะคะ สดใหม่เหมือนเดิมค่ะ" มะลิย้ำ "เอาค่ะ" หญิงสาวคนนั้นยิ้ม "แล้วพริกขี้หนูมีไหมคะ" "มีค่ะ" มะลิรีบหยิบถุงพริกขี้หนูออกมาให้ ตลอดทั้งวัน ลูกค้าหลายคนเข้ามาทักทายและสอบถามเกี่ยวกับแพ็คเกจใหม่ บ้างก็ชื่นชมว่าดูน่ารัก น่าซื้อ บ้างก็สงสัยว่าราคาจะแพงขึ้นหรือไม่ แต่มะลิยืนยันว่าราคาเท่าเดิม เพื่อเป็นการดึงดูดลูกค้าให้เข้ามาลอง "มะลิๆ วันนี้ขายดีกว่าเมื่อวานเยอะเลยนะ" ชานนท์พูดขึ้นเมื่อช่วงบ่ายคล้อยเริ่มซาลง "เห็นถุงผักบุ้งที่แพ็คไว้เกือบหมดแล้ว" "ใช่แล้ว" มะลิยิ้มอย่างมีความสุข "คนชอบแพ็คเกจใหม่กันนะ" "ก็บอกแล้วว่าไอเดียดี" ชานนท์ยักคิ้ว "ต่อไปต้องมีคนมาเลียนแบบเราแน่ๆ" "เราต้องคิดอะไรใหม่ๆ อยู่เรื่อยๆ" มะลิกล่าว "แล้วคิดว่าไงต่อล่ะ" ชานนท์ถาม "ก็... ช่วงนี้ผักบุ้งกำลังออกเยอะ ราคาไม่แพง" มะลิครุ่นคิด "เดี๋ยววันไหนว่างๆ ฉันจะลองเอาผักบุ้งมาทำเป็น ‘เซ็ตยำ’ ดู" "เซ็ตยำ?" ชานนท์เลิกคิ้ว "ใช่" มะลิอธิบาย "ก็คือรวมผักที่ใช้ทำยำไว้ในถุงเดียวกัน เช่น ผักบุ้ง หอมแดง พริกขี้หนู ถั่วฝักยาว อาจจะเพิ่มมะนาวสดไปด้วยนิดหน่อย แล้วก็ทำเป็น ‘เซ็ตยำวุ้นเส้น’ หรือ ‘เซ็ตยำกุ้ง’ อะไรแบบนี้" "โห! ไอเดียนี้เจ๋งเป้งไปเลยมะลิ" ชานนท์ตบเข่าฉาด "แบบนี้คนที่อยากทำยำ แต่ขี้เกียจไปหาซื้อวัตถุดิบทีละอย่าง ก็จะซื้อของเราเลย สะดวกสบาย" "ใช่" มะลิพยักหน้า "แล้วเราก็สามารถตั้งราคาให้สูงขึ้นมาหน่อยได้ เพราะมันเป็นเซ็ตสำเร็จรูป" "เยี่ยม! ถือว่าเป็นก้าวแรกของ ‘ธุรกิจผักสดพรีเมียม’ ของมะลิเลยนะเนี่ย" ชานนท์พูดติดตลก มะลิหัวเราะ "ค่อยๆ ไปทีละก้าวแหละชานนท์" เมื่อถึงเวลาปิดตลาด มะลิเก็บเงินค่าผักที่ขายได้ในวันนี้ใส่กระเป๋าอย่างภาคภูมิใจ วันนี้เธอทำเงินได้มากกว่าเมื่อวานเกือบเท่าตัว "กลับบ้านดีๆ นะมะลิ" ป้าสมศรีกล่าวลา "ค่ะป้า ขอบคุณมากนะคะ" มะลิกล่าวขอบคุณทุกคนในตลาดที่คอยสนับสนุนเธอเสมอ ขณะที่เดินกลับบ้าน มะลิมองถุงผักที่เหลืออยู่ในตะกร้า แม้จะเหนื่อย แต่เธอกลับรู้สึกมีพลังใจอย่างไม่น่าเชื่อ แพ็คเกจใหม่ที่เธอคิดขึ้นมานั้น ไม่เพียงแต่ทำให้ผักดูน่าสนใจขึ้น แต่ยังเติมไฟและความหวังให้กับธุรกิจเล็กๆ ของเธออีกด้วย เธอรู้ว่าหนทางยังอีกยาวไกล แต่การเริ่มต้นที่ดีเช่นนี้ ทำให้เธอเชื่อมั่นว่าวันหนึ่ง เธอจะสามารถยกระดับชีวิตครอบครัวให้ดีขึ้นได้อย่างแน่นอน