ตลอดหลายวันต่อมา มะลิและคุณดาวทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับงานผลิตน้ำพริกเผาอย่างเต็มที่ พวกเขาต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เพื่อเตรียมวัตถุดิบ และทำงานจนค่ำมืด การผลิตในปริมาณที่เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว ทำให้พวกเขาต้องปรับเปลี่ยนกระบวนการทำงานหลายอย่าง "คุณมะลิคะ" คุณดาวเอ่ยขึ้นขณะกำลังช่วยกันคัดเลือกพริกแห้ง "ดิฉันว่าเราน่าจะต้องจ้างคนมาช่วยเพิ่มอีกสักคนนะคะ" "จริงเหรอคะคุณดาว" มะลิเงยหน้าขึ้นจากเขียง "แต่เราจะหาคนที่มีฝีมือเหมือนเราได้ที่ไหนคะ" "ก็... อาจจะลองหาคนในหมู่บ้านที่พอจะมีฝีมือทำอาหาร หรือคนที่เคยมีประสบการณ์ในการทำอาหารมาก่อนก็ได้ค่ะ" คุณดาวเสนอ "เราจะได้ไม่เหนื่อยจนเกินไป แล้วก็จะได้ผลิตได้ทันตามออเดอร์ด้วย" มะลิครุ่นคิดตามคำพูดของคุณดาว เธอเห็นด้วยว่าการทำงานหนักเกินไปอาจส่งผลต่อคุณภาพของสินค้าได้ "ก็ได้ค่ะคุณดาว ลองไปถามๆ ดูนะคะ แต่ต้องเป็นคนที่ไว้ใจได้จริงๆ นะคะ" "แน่นอนค่ะคุณมะลิ" คุณดาวตอบรับ ไม่นานนัก คุณดาวก็สามารถหาผู้ช่วยเพิ่มได้อีกสองคน เป็นหญิงสูงวัยในหมู่บ้านที่เคยมีประสบการณ์ในการทำขนมขาย และหญิงสาวอีกคนที่เป็นลูกมือในร้านอาหารตามสั่ง คุณดาวได้อธิบายวิธีการทำและสูตรลับของน้ำพริกเผามะลิให้กับทั้งสองคนอย่างละเอียด "จำไว้นะคะ" คุณดาวเน้นย้ำ "ขั้นตอนการผัดพริกต้องใช้ไฟอ่อนๆ ค่อยๆ ผัดไปเรื่อยๆ อย่าใช้ไฟแรงเกินไป เพราะจะทำให้พริกไหม้ได้ แล้วก็เรื่องของความหวาน ความเค็ม ต้องปรุงให้ออกมาพอดีเป๊ะเหมือนสูตรเดิมนะคะ" การมีผู้ช่วยเพิ่มขึ้น ทำให้ปริมาณการผลิตของมะลิเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จากที่เคยผลิตได้เพียงไม่กี่สิบกระปุกต่อวัน ตอนนี้สามารถผลิตได้มากกว่าร้อยกระปุกแล้ว ทำให้เธอคลายความกังวลเรื่องการส่งมอบสินค้าได้ไปได้มาก "คุณมะลิคะ" คุณดาวเดินเข้ามาพร้อมกับสมุดบัญชี "ยอดสั่งจองของเราตอนนี้ทะลุห้าร้อยกระปุกแล้วค่ะ" "ห้าร้อยกระปุกเลยเหรอคะ" มะลิอุทานด้วยความตกใจ "เยอะมากจริงๆ" "ใช่ค่ะ" คุณดาวพยักหน้า "แล้วก็มีลูกค้าใหม่ๆ สั่งเข้ามาอีกเรื่อยๆ เลยค่ะ" ความสำเร็จนี้ทำให้มะลิรู้สึกภาคภูมิใจ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ยังคงระแวดระวังเรื่องของป้าสมศรีคู่แข่งอยู่เสมอ เธอไม่เคยลืมเหตุการณ์ที่ป้าสมศรีพยายามจะเข้ามาในโกดังของเธอ วันหนึ่ง ขณะที่มะลิกำลังแพ็คสินค้าเพื่อเตรียมจัดส่งให้ลูกค้ากลุ่มแรก เธอก็สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง "คุณดาวคะ" มะลิเรียกคุณดาว "ทำไมกระปุกน้ำพริกเผาที่เราเตรียมจะส่งให้คุณสมชายถึงได้ดู... แปลกๆ ไปคะ" คุณดาวหยิบกระปุกขึ้นมาดู "อืม... จริงด้วยค่ะคุณมะลิ รูปทรงมันดู... บิดเบี้ยวนิดหน่อยค่ะ" "แล้วก็... สีของน้ำพริกเผาในกระปุกนี้ก็ดูเข้มกว่าปกติด้วยนะคะ" มะลิชี้ให้ดู "เหมือนเขาใส่ส่วนผสมอะไรเพิ่มเข้าไป" ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยความสงสัย พวกเขาเริ่มตรวจสอบกระปุกอื่นๆ ที่เตรียมจะจัดส่ง และก็พบว่ามีบางส่วนที่มีลักษณะคล้ายกัน "เป็นไปได้ไหมคะว่า..." มะลิเอ่ยขึ้นมาเบาๆ "ว่าจะมีใครแอบเข้ามาทำอะไรกับน้ำพริกเผาของเรา" "เป็นไปได้ค่ะคุณมะลิ" คุณดาวตอบเสียงเครียด "แต่ใครจะทำแบบนี้" ทันใดนั้น มะลินึกถึงใบหน้าของป้าสมศรีคู่แข่งขึ้นมาทันที เธอไม่แน่ใจว่าป้าสมศรีจะทำถึงขนาดนี้จริงหรือไม่ "คุณดาวคะ" มะลิกล่าว "เราต้องตรวจสอบเรื่องนี้ให้ดีที่สุดค่ะ" "ค่ะคุณมะลิ" คุณดาวรับคำ ทั้งสองคนตัดสินใจตรวจสอบอย่างละเอียด พวกเขาใช้เวลาช่วงบ่ายในการแกะกระปุกน้ำพริกเผาที่พบความผิดปกติขึ้นมาดู และเปรียบเทียบกับน้ำพริกเผาที่ผลิตขึ้นใหม่ "นี่ไงคะ" คุณดาวชี้ให้ดู "ในกระปุกที่ดูผิดปกติ มีส่วนผสมของ... กุ้งแห้งป่นละเอียด ผสมอยู่ด้วย" "กุ้งแห้งป่นเหรอคะ" มะลิทวนคำ "แต่สูตรของเราไม่มีส่วนผสมของกุ้งแห้งเลยนะคะ" ความจริงที่ปรากฏขึ้น ทำให้ทั้งมะลิและคุณดาวตกใจเป็นอย่างมาก พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมจึงมีส่วนผสมของกุ้งแห้งเข้ามาในน้ำพริกเผาของพวกเขา "เป็นไปได้ไหมว่า..." คุณดาวเริ่มพูด "ว่าป้าสมศรีจะแอบเอาสูตรเราไป แล้วก็... พยายามจะเลียนแบบให้เหมือนที่สุด แต่ดันใส่ส่วนผสมผิดเข้าไป" "หรือว่า..." มะลิคิดต่อไป "เขาพยายามจะทำให้รสชาติของเราเปลี่ยนไป เพื่อให้ลูกค้าไม่ชอบ" ความคิดนี้ทำให้มะลิใจเสีย เธอไม่คิดว่าคู่แข่งจะทำอะไรได้ขนาดนี้ "คุณมะลิคะ" คุณดาวพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความโกรท "ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง... เราต้องจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาดค่ะ" "แต่เราจะจัดการยังไงคะ" มะลิถาม "เราจะเอาผิดเขาได้ยังไง" ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังครุ่นคิดถึงวิธีแก้ปัญหาอยู่นั้น เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากทางด้านหลัง "ขอโทษนะคะ" เสียงหนึ่งดังขึ้น "ดิฉันได้ยินที่คุณสองคนคุยกัน" มะลิและคุณดาวหันไปมอง ก็พบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่พวกเขานึกไม่ถึงว่าเป็นใคร เธอคือ "น้ำ" หญิงสาวที่เคยมาขอซื้อสูตรน้ำพริกเผาของมะลิเมื่อไม่นานมานี้ "น้ำเหรอ" มะลิอุทานด้วยความประหลาดใจ "เธอมาทำอะไรที่นี่" "ดิฉัน... มาขอโทษค่ะ" น้ำกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "เรื่องน้ำพริกเผาที่พวกคุณกำลังพูดถึง... ดิฉันรู้ค่ะว่าเกิดอะไรขึ้น" มะลิและคุณดาวมองหน้าน้ำอย่างไม่เข้าใจ "ดิฉัน... เป็นคนใส่กุ้งแห้งลงไปในน้ำพริกเผาค่ะ" น้ำสารภาพออกมา "ดิฉัน... ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เสียนะคะ" คำสารภาพของน้ำ ทำให้ทั้งมะลิและคุณดาวตกตะลึง พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมน้ำถึงทำเช่นนั้น "ทำไม... เธอถึงทำแบบนั้น" มะลิถามอย่างใจเย็น แต่แฝงไปด้วยความสงสัย "คือ... วันนั้นหลังจากที่ดิฉันกลับไป... ดิฉันก็พยายามทำน้ำพริกเผาตามสูตรที่คุณมะลิบอก" น้ำอธิบาย "แต่... รสชาติมันไม่เหมือนเลยค่ะ" "แล้ว... เธอคิดว่าการใส่กุ้งแห้งจะช่วยได้เหรอ" คุณดาวถาม "คือ... พอดิฉันลองใส่กุ้งแห้งลงไป... รสชาติมันก็ใกล้เคียงขึ้นมานิดหน่อยค่ะ" น้ำพูดต่อ "ดิฉัน... ก็เลยคิดว่า... อาจจะเป็นส่วนผสมลับของคุณมะลิก็ได้" มะลิถอนหายใจยาว เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมจึงมีกุ้งแห้งป่นอยู่ในน้ำพริกเผาของเธอ "น้ำ" มะลิเรียกชื่อ "เธอเข้าใจผิดไปนะ สูตรของเราไม่มีส่วนผสมของกุ้งแห้ง" "จริงเหรอคะ" น้ำมองหน้ามะลิด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจ "ดิฉัน... ขอโทษจริงๆ ค่ะ ดิฉัน... ไม่น่าเลย" "ไม่ต้องเสียใจไปหรอกน้ำ" ป้าสมศรีที่เดินเข้ามาพอดีเอ่ยขึ้น "เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว เรามาหาวิธีแก้ไขกันดีกว่า" ป้าสมศรีที่มาเยี่ยมแผงของมะลิในวันนี้ ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด เธอเดินเข้ามาใกล้ๆ และมองไปที่น้ำ "น้ำ" ป้าสมศรียิ้ม "ป้าว่า... เธออาจจะกำลังเข้าใจอะไรผิดไปนะ" "หมายความว่ายังไงคะป้า" น้ำถาม "ป้าว่า... เธออาจจะกำลังสับสนกับสูตรน้ำพริกเผาของป้าสมศรีคู่แข่งก็ได้" ป้าสมศรีพูด "น้ำพริกเผาของป้าสมศรีน่ะ... เขาใส่กุ้งแห้งลงไปด้วย" คำพูดของป้าสมศรี ทำให้น้ำตาไหลพราก เธอรู้ตัวแล้วว่าเธอได้ทำเรื่องผิดพลาดใหญ่หลวง "ดิฉัน... ผิดไปแล้วค่ะ" น้ำกล่าว "ดิฉัน... เสียใจจริงๆ ค่ะ" "ไม่เป็นไรนะน้ำ" มะลิปลอบ "เรามาแก้ไขเรื่องนี้ไปด้วยกัน" มะลิรู้ดีว่าเธอต้องรีบจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นนี้ให้เร็วที่สุด เธอต้องรีบแจ้งให้ลูกค้าทราบถึงความผิดพลาด และหาทางแก้ไข เพื่อรักษาชื่อเสียงของแบรนด์เธอไว้