หลังจากเสร็จสิ้นการนำเสนอที่สำนักงานใหญ่ของลูกค้า ธีร์รู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตลอดทางกลับออฟฟิศ เขาก็ยังคงยิ้มไม่หุบ คุณเมษาก็ดูอารมณ์ดีเช่นกัน “เยี่ยมมากเลยธีร์” คุณเมษากล่าวขณะที่รถกำลังวิ่งอยู่บนถนน “พี่ภูมิใจในตัวน้องมากนะ การตอบคำถามเมื่อสักครู่นี้ เยี่ยมจริงๆ” “ขอบคุณครับพี่” ธีร์ตอบรับด้วยความยินดี “ผมแค่พยายามตอบตามความจริงที่พี่สอนผมมาครับ” “นั่นแหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุด” คุณเมษากล่าว “การมีความรู้และเข้าใจในผลิตภัณฑ์ของเราอย่างแท้จริง จะทำให้เรามีความมั่นใจเวลาพูด และสามารถตอบคำถามทุกรูปแบบได้” เมื่อกลับถึงออฟฟิศ ธีร์ก็แทบจะรอไม่ไหวที่จะเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้คุณต่อฟัง เขาเดินตรงไปที่โต๊ะของคุณต่อ “พี่ต่อครับ! วันนี้สุดยอดมากเลยครับ!” ธีร์เล่าอย่างตื่นเต้น “ผมได้นำเสนอ แล้วก็มีคนถามคำถามยากๆ ด้วยนะ แต่ผมก็ตอบได้!” คุณต่อเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร “โอ้โห ยินดีด้วยนะธีร์ พี่ได้ยินจากคุณเมษามาบ้างแล้ว เขาบอกว่าการนำเสนอของพวกเราประสบความสำเร็จมาก” “ใช่ครับพี่” ธีร์นั่งลงข้างๆ คุณต่อ “ผมรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยอะไรบางอย่างเลยครับ” “ดีแล้วล่ะ” คุณต่อกล่าว “ถือเป็นบทเรียนครั้งสำคัญเลยนะ การได้เจอสถานการณ์จริง จะทำให้เราได้เรียนรู้และพัฒนาตัวเองเร็วขึ้น” “แล้วเรื่องการให้ทดลองใช้ฟรี 1 เดือนล่ะครับพี่” ธีร์ถาม “ผมเสนอไปเองเลยนะครับตอนนั้น” คุณต่อยิ้ม “พี่เห็นแล้ว ตอนแรกก็แปลกใจนิดหน่อย แต่ก็ถือเป็นกลยุทธ์ที่ดีนะ ถือเป็นความกล้าที่น่าชมเชย” “แต่ผมแอบกังวลนิดหน่อยครับพี่” ธีร์ยอมรับ “ถ้าเกิดว่าลูกค้าทดลองใช้แล้วไม่พอใจขึ้นมาล่ะครับ” “นั่นแหละคือความท้าทาย” คุณต่อกล่าว “เราต้องมั่นใจในผลิตภัณฑ์ของเราจริงๆ ว่ามันดีพอที่จะทำให้ลูกค้าประทับใจ ถ้าเราไม่มั่นใจ เราก็ไม่ควรจะเสนอไปแบบนั้น แต่ในกรณีนี้ พี่เชื่อว่าผลิตภัณฑ์ของเรามีคุณภาพสูงพอที่จะทำให้ลูกค้ากลุ่มนั้นประทับใจได้” “ครับพี่” ธีร์พยักหน้า “ทีนี้” คุณต่อเปลี่ยนเรื่อง “ถึงแม้ว่าการนำเสนอจะผ่านไปด้วยดี แต่เราก็ยังมีงานอีกเยอะนะ ธีร์” “ครับพี่” “เรื่องการติดตามผลหลังจากนี้ สำคัญมากนะ” คุณต่ออธิบาย “เราต้องรีบส่งเอกสารสรุปรายละเอียดการนำเสนอ และข้อเสนอต่างๆ ให้ลูกค้าภายใน 24 ชั่วโมง แล้วก็ต้องมีการนัดหมายเพื่อติดตามผลเป็นระยะๆ ด้วย” “ผมเข้าใจครับพี่” “แล้วก็มีอีกเรื่องหนึ่ง” คุณต่อกล่าวเสียงนุ่มลง “หลังจากนี้ เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับข้อเสนอแนะที่อาจจะเข้ามาจากลูกค้า อาจจะมีบางส่วนที่เราต้องนำไปปรับปรุง” “ครับพี่” ธีร์ตอบรับ “แล้วก็… เรื่องเอกสารที่เราใช้ในการนำเสนอ” คุณต่อกล่าว “พี่ขอให้ธีร์ลองกลับไปตรวจสอบสไลด์ทั้งหมดอีกครั้งนะ โดยเฉพาะข้อมูลตัวเลขต่างๆ” “เอกสารนำเสนอเหรอครับพี่” ธีร์ขมวดคิ้ว “ผมคิดว่ามันถูกต้องหมดแล้วนะครับ” “พี่ก็หวังอย่างนั้น” คุณต่อกล่าว “แต่บางที ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนัก หรือความรีบร้อนในช่วงเตรียมงาน อาจทำให้เกิดข้อผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ได้เสมอ” ธีร์รู้สึกใจวูบไปเล็กน้อย เขาจำได้ว่าในวันก่อนนำเสนอ เขาและคุณเมษาช่วยกันตรวจทานสไลด์หลายครั้ง แต่ก็ยังรู้สึกว่ามีบางส่วนที่ต้องแก้ไขอย่างเร่งด่วน “ผมจะรีบกลับไปตรวจสอบอีกครั้งครับพี่” ธีร์กล่าว “ดีมาก” คุณต่อยิ้ม “แล้วก็… เมื่อวานตอนเรากำลังเตรียมงานกัน พี่เห็นธีร์ใช้ข้อมูลจากแหล่งหนึ่งที่ค่อนข้างเก่าไปหน่อยในการทำกราฟบางส่วน” ธีร์นิ่งไป “แหล่งข้อมูลเก่าเหรอครับพี่” “ใช่” คุณต่อตอบ “มันเป็นรายงานวิจัยตลาดที่ออกมาเมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้ว พี่คิดว่าเราควรจะใช้ข้อมูลที่อัปเดตกว่านี้ในการนำเสนอครั้งต่อไป หรืออย่างน้อยก็ควรจะระบุแหล่งที่มาให้ชัดเจน” ธีร์รู้สึกใจหายวาบ เขาจำได้ว่าตอนนั้นเขากำลังยุ่งมาก และต้องการข้อมูลมาเติมเต็มส่วนนั้นของสไลด์อย่างรวดเร็ว เขาจึงหยิบข้อมูลจากไฟล์ที่ใกล้ตัวที่สุดขึ้นมาใช้ โดยไม่ได้ตรวจสอบความทันสมัยของข้อมูลอย่างถี่ถ้วน “ผม… ผมขอโทษครับพี่” ธีร์พูดเสียงเบา “ผมไม่ได้สังเกตเรื่องนั้นเลย” “ไม่เป็นไร” คุณต่อรีบกล่าว “อย่างที่พี่บอก มันเป็นความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้เสมอ สิ่งสำคัญคือเราเรียนรู้จากมัน” เขาถอนหายใจเบาๆ “โชคดีที่เรานำเสนอไปแล้ว และลูกค้าก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น หรืออาจจะไม่ได้ให้ความสำคัญกับส่วนนั้นมากนัก แต่นั่นไม่ใช่ข้ออ้างนะธีร์ ถ้าเราส่งเอกสารสรุปไปให้เขา แล้วเขาเกิดไปตรวจสอบข้อมูลนั้นอย่างละเอียด อาจจะเกิดปัญหาตามมาได้” ธีร์รู้สึกผิด เขาประมาทเกินไปจริงๆ การได้เห็นผลลัพธ์ที่น่าพอใจจากการนำเสนอครั้งนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเก่งขึ้น และอาจจะละเลยความรอบคอบไป “ผมจะรีบแก้ไขข้อมูลส่วนนั้นทันทีครับพี่” ธีร์กล่าวอย่างมุ่งมั่น “แล้วก็จะตรวจสอบข้อมูลทั้งหมดอีกครั้ง เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดแบบนี้อีก” “ดีมาก” คุณต่อกล่าว “นี่คือสิ่งที่พี่อยากจะเน้นย้ำกับธีร์เสมอ การทำงานในโลกแห่งความเป็นจริง มันไม่ได้มีแค่การทำผลงานให้ดีเยี่ยมอย่างเดียว แต่มันคือการทำงานอย่างรอบคอบ ไม่ประมาท และพร้อมที่จะรับผิดชอบต่อความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้น” “ผมเข้าใจแล้วครับพี่” ธีร์ตอบรับ “ต่อไปนี้ ทุกครั้งที่ธีร์ทำงานอะไรก็ตาม” คุณต่อเน้นย้ำ “ให้ตั้งคำถามกับตัวเองเสมอว่า ‘ข้อมูลนี้ทันสมัยพอหรือยัง’ ‘แหล่งที่มาเชื่อถือได้แค่ไหน’ ‘มีส่วนไหนที่อาจจะทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้’ ถ้าเราฝึกตั้งคำถามเหล่านี้กับตัวเองอยู่เสมอ ความผิดพลาดแบบนี้ก็จะลดน้อยลงไป” ธีร์พยักหน้า เขารู้สึกขอบคุณคุณต่อมาก ที่ไม่ตำหนิเขา แต่กลับให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง เขาเข้าใจแล้วว่า การเป็นมืออาชีพ ไม่ใช่แค่การทำงานให้เสร็จ แต่คือการทำงานให้สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่จะทำได้