ตอนที่ 6 — การเรียนรู้บทเรียนใหม่ ความผิดพลาดอีกครั้ง
หลังจากที่ธีร์ได้ส่งต่อข้อมูล Feedback จากคุณสมชายให้กับคุณพลอยแล้ว เขาก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง เขาคิดว่าเขาได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่แล้ว
“น้องธีร์” เสียงคุณเมษาดังขึ้น ขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานของธีร์ “พี่ได้คุยกับคุณพลอยแล้ว เธอแจ้งว่าน้องได้รวบรวม Feedback ที่เป็นประโยชน์มากเลยนะ”
ธีร์หน้าบาน “ขอบคุณครับคุณเมษา”
“พี่ดีใจที่น้องสามารถทำงานประสานงานกับทีมอื่นได้” คุณเมษากล่าว “แล้วก็ที่สำคัญคือ น้องกล้าที่จะเข้าไปขอความช่วยเหลือเมื่อตัวเองติดขัด”
“ผมได้รับคำแนะนำจากพี่ต่อ และคุณเมษาด้วยครับ” ธีร์กล่าวอย่างถ่อมตน
“ดีมาก” คุณเมษายิ้ม “เอาล่ะ วันนี้พี่จะให้งานอีกชิ้นหนึ่งนะ เป็นการเตรียมข้อมูลเบื้องต้นสำหรับนำเสนอต่อลูกค้ากลุ่มเป้าหมาย”
ธีร์รับเอกสารมาดู เป็นข้อมูลเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ และสถิติการใช้งานเบื้องต้น
“โปรเจกต์นี้จะต้องทำอย่างละเอียดนะน้อง” คุณเมษากล่าว “พี่ต้องการให้น้องลองวิเคราะห์ข้อมูลเหล่านี้ แล้วก็สรุปเป็นประเด็นสำคัญๆ ที่จะใช้ในการนำเสนอ”
“ครับคุณเมษา” ธีร์รับคำ
“พี่จะให้เวลาถึงเย็นวันพรุ่งนี้นะ” คุณเมษากล่าว “แล้วเราค่อยมาคุยกัน”
ธีร์กลับไปที่โต๊ะทำงานของเขา เขาเริ่มลงมือวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้รับมา เขาใช้เวลาหลายชั่วโมงไปกับการอ่านสถิติต่างๆ และพยายามหาความเชื่อมโยง
“ข้อมูลนี้แสดงว่ากลุ่มลูกค้าวัยรุ่นให้ความสนใจผลิตภัณฑ์ของเรามากที่สุด” ธีร์พึมพำกับตัวเอง “ส่วนกลุ่มผู้สูงอายุ อาจจะต้องเน้นการใช้งานที่ง่ายกว่านี้”
เขาเริ่มจัดทำสไลด์นำเสนอเบื้องต้น เขาพยายามใส่ข้อมูลที่สำคัญลงไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ต้องทำให้ดีที่สุด” ธีร์คิด “ครั้งนี้จะไม่ยอมให้ผิดพลาดอีกแล้ว”
เขาทำงานอย่างขะมักเขม้น จนล่วงเลยเวลาเลิกงานไปนาน เขาใช้เวลาตรวจทานสไลด์นำเสนอของตัวเองหลายรอบ เขาแน่ใจว่าทุกอย่างถูกต้องและสมบูรณ์
เมื่อถึงเย็นวันรุ่งขึ้น ธีร์เดินเข้าไปหาคุณเมษา “คุณเมษาครับ ผมทำสไลด์นำเสนอเบื้องต้นเสร็จแล้วครับ”
คุณเมษารับสไลด์มาดู ธีร์ยืนรอด้วยใจที่เต้นระรัว
คุณเมษานั่งดูสไลด์ไปเรื่อยๆ ใบหน้าของเธอดูเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ
“ธีร์” คุณเมษากล่าวเสียงเรียบ “น้องแน่ใจนะว่าได้ตรวจสอบข้อมูลเหล่านี้อย่างดีแล้ว”
ธีร์หน้าซีดลง “ครับคุณเมษา ผมตรวจทานแล้วหลายรอบครับ”
“งั้น… ทำไมสถิติที่น้องใส่มามันถึงได้ผิดพลาดแบบนี้” คุณเมษากล่าว พลางชี้ไปที่สไลด์แผ่นหนึ่ง “ตัวเลขนี้มันไม่ตรงกับรายงานที่เราเพิ่งได้รับมาเมื่อวานนี้เลยนะ”
ธีร์ตาเบิกกว้าง เขารีบก้มลงไปดูสไลด์ของตัวเอง เขาตกใจเมื่อเห็นว่าตัวเลขที่เขาใส่ไปนั้นผิดพลาดจริงๆ
“เอ่อ… ผม… ผมขอโทษครับคุณเมษา” ธีร์กล่าวเสียงสั่น “ผมไม่รู้ว่าผิดพลาดไปได้อย่างไร”
คุณเมษาสูดหายใจลึก “น้องธีร์ พี่เข้าใจนะว่าการทำงานมันอาจจะมีความผิดพลาดเกิดขึ้นได้”
“แต่ครั้งนี้… มันเป็นข้อมูลที่สำคัญมากนะ” คุณเมษากล่าว “ถ้าเรานำเสนอข้อมูลที่ผิดพลาดแบบนี้ออกไป มันจะส่งผลเสียต่อความน่าเชื่อถือของบริษัทเรานะ”
ธีร์รู้สึกเหมือนพื้นดินจะถล่มลงตรงหน้า เขาไม่เคยคิดว่าความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ของเขา จะส่งผลกระทบได้มากขนาดนี้
“ผม… ผมขอโทษจริงๆ ครับคุณเมษา” ธีร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเสียใจ “ผมจะรีบแก้ไขให้ถูกต้องเดี๋ยวนี้เลยครับ”
“ดี” คุณเมษากล่าว “แล้วก็… หลังจากนี้ น้องต้องระมัดระวังให้มากกว่านี้อีกนะ”
คุณเมษามองธีร์ด้วยสายตาที่อ่อนลง “พี่รู้ว่าน้องตั้งใจทำงานนะ แต่บางที ความตั้งใจอย่างเดียวอาจจะยังไม่พอ เราต้องมีความรอบคอบ และใส่ใจในรายละเอียดให้มากขึ้นด้วย”
ธีร์พยักหน้า เขาเข้าใจแล้วว่า ความผิดพลาดครั้งนี้มันหนักหนาสาหัสกว่าครั้งก่อนๆ
“ครั้งนี้ พี่จะช่วยน้องแก้ไขข้อมูลให้” คุณเมษากล่าว “แต่ครั้งหน้า… พี่อยากให้น้องสามารถจัดการปัญหาด้วยตัวเองได้นะ”
ธีร์รู้สึกขอบคุณคุณเมษาอย่างสุดซึ้ง เขารู้ว่าคุณเมษากำลังให้โอกาสเขาได้เรียนรู้
“ขอบคุณมากครับคุณเมษา” ธีร์กล่าว “ผมจะแก้ไขให้ถูกต้อง และจะไม่ให้เกิดความผิดพลาดแบบนี้ขึ้นอีกครับ”
ธีร์รีบกลับไปที่โต๊ะทำงานของเขา เขาเปิดสไลด์นำเสนออีกครั้ง เขาตรวจสอบทุกตัวเลข ทุกข้อมูลอย่างละเอียดอีกครั้ง เขาใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงในการแก้ไขข้อมูลให้ถูกต้อง
เขาได้เรียนรู้บทเรียนราคาแพงอีกครั้งในโลกการทำงานนี้ ความผิดพลาดสามารถเกิดขึ้นได้เสมอ แต่สิ่งสำคัญคือการเรียนรู้จากความผิดพลาดนั้น และไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นซ้ำรอยอีก
3,491 ตัวอักษร