การตัดสินใจของอรุณีที่จะรับค่าชดเชยและเริ่มต้นธุรกิจของตัวเองนั้น สร้างความประหลาดใจให้กับดาวไม่น้อย แต่เมื่อได้เห็นความมุ่งมั่นและแผนการที่ชัดเจนของเพื่อน ดาวก็พร้อมที่จะสนับสนุนอย่างเต็มที่ "แน่ใจนะอรุณ?" ดาวถามเป็นครั้งสุดท้าย ขณะที่ทั้งสองคนกำลังนั่งอยู่ในร้านกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่งที่อรุณีชอบมานั่งอ่านหนังสือ "แน่ใจที่สุดในชีวิตเลย ดาว" อรุณียิ้ม "ฉันไปคุยกับฝ่ายบุคคลมาแล้ว ได้ข้อมูลค่าชดเชยมาแล้ว แล้วก็คุยกับที่ศูนย์ส่งเสริมฯ อีกรอบ เขาช่วยดูเรื่องแผนธุรกิจเบื้องต้นให้ฉันแล้ว" "แผนธุรกิจ? เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ" ดาวทึ่ง "ก็... ไม่เชิงว่าเสร็จสมบูรณ์หรอก" อรุณียอมรับ "แต่ฉันมีไอเดียหลักๆ แล้วล่ะ ฉันอยากจะลองทำขนมที่บ้านขายออนไลน์ก่อน แล้วถ้ามันไปได้ดี ค่อยขยับขยายไปเปิดร้านเล็กๆ ที่มีมุมกาแฟเหมือนที่เคยฝันไว้" "แล้วเรื่องเงินทุนล่ะ? ค่าชดเชยพอหรือเปล่า" ดาวซักถามด้วยความเป็นห่วง "น่าจะพอสำหรับเริ่มต้นนะ" อรุณีตอบ "ฉันจะลองยื่นขอสินเชื่อเล็กๆ น้อยๆ เพิ่มเติมด้วย ถ้าแผนธุรกิจของฉันผ่าน" "แล้วถ้า... ถ้ามันไม่เป็นไปตามแผนล่ะ" ดาวถามอย่างลังเล "ก็คงต้องยอมรับผลล่ะนะ" อรุณีถอนหายใจ "แต่นี่คือความฝันของฉัน ดาว ฉันไม่อยากมานั่งเสียใจทีหลังว่ารู้อย่างนี้ฉันน่าจะลองทำดู" "เข้าใจ" ดาวพยักหน้า "แล้วแกจะเริ่มทำอะไรก่อน" "ฉันจะเริ่มจากการทำเมนูขนมที่ถนัดที่สุดก่อน" อรุณีบอก "อย่างเช่น เค้กกล้วยหอม คุกกี้เนยสด แล้วก็บราวนี่ ฉันจะลองถ่ายรูปสวยๆ แล้วก็ลงขายในเพจที่แกเคยแนะนำมา" "ดีเลย" ดาวกระตือรือร้น "เดี๋ยวฉันช่วยแกถ่ายรูปนะ แล้วก็ช่วยเขียนแคปชั่นด้วย" "ขอบคุณนะ ดาว" อรุณียิ้มอย่างซาบซึ้ง "แล้วแกได้คุยกับภาคินเรื่องนี้หรือยัง" ดาวถาม "ยังเลย" อรุณีตอบ "ฉันอยากจะคุยกับเขาให้เป็นเรื่องเป็นราวมากกว่านี้" "งั้นเย็นนี้ไปหาเขากันไหม" ดาวเสนอ "ที่ออฟฟิศเขาก็ยังเปิดอยู่ไม่ใช่เหรอ" "เอาสิ" อรุณียิ้ม "ฉันจะได้ปรึกษาเขาเรื่องแผนธุรกิจด้วย เขาเป็นวิศวกร คงจะมีความคิดเห็นอะไรดีๆ" เย็นวันนั้น อรุณีและดาวเดินทางไปยังบริษัทที่ภาคินทำงานอยู่ พวกเขาได้รับอนุญาตให้เข้าไปพบภาคินที่ห้องทำงาน "อรุณ! ดาว! มากันแล้วเหรอ" ภาคินทักทายทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นทั้งคู่เดินเข้ามา "สวัสดีค่ะ พี่ภาคิน" อรุณีโค้งคำนับเล็กน้อย "ขอโทษที่มารบกวนนะคะ" "ไม่รบกวนเลย มาสิ นั่งก่อน" ภาคินผายมือไปยังเก้าอี้ว่าง "วันนี้มามีเรื่องอะไรปรึกษาผมเหรอ" "คือ... หนูตัดสินใจแล้วค่ะ" อรุณีสูดลมหายใจลึก "หนูจะขอรับค่าชดเชยจากทางโรงงาน แล้วจะลองเริ่มต้นธุรกิจของตัวเองค่ะ" ภาคินเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ "จริงเหรอ! ยินดีด้วยนะอรุณ" เขากล่าวอย่างจริงใจ "ผมเชื่อว่าคุณทำได้" "ขอบคุณค่ะ" อรุณียิ้ม "แล้วหนูก็อยากจะขอคำปรึกษาพี่ภาคินเกี่ยวกับแผนธุรกิจของหนูด้วยค่ะ" อรุณียื่นเอกสารแผนธุรกิจเบื้องต้นที่เธอเตรียมมาให้ภาคินดู ภาคินรับมาอ่านอย่างตั้งใจ เขาใช้เวลาสักครู่ในการพิจารณา "แผนของคุณอรุณน่าสนใจมากเลยนะ" ภาคินกล่าวชมเชย "การเริ่มต้นจากการขายออนไลน์ก่อนเป็นความคิดที่ดีมาก ช่วยลดความเสี่ยงได้เยอะเลย" "แต่หนูยังกังวลเรื่องเงินทุน และเรื่องการขอสินเชื่อค่ะ" อรุณีบอก "หนูไม่ค่อยมีความรู้เรื่องพวกนี้เลย" "เรื่องเงินทุน ถ้าแผนของคุณดีพอ และคุณเตรียมเอกสารให้ครบถ้วน การขอสินเชื่อไม่น่าจะมีปัญหา" ภาคินให้คำแนะนำ "ส่วนเรื่องการบริหารจัดการธุรกิจ ผมแนะนำว่าคุณควรอ่านหนังสือ หรือเข้าอบรมเพิ่มเติมในเรื่องการบริหารการเงิน การตลาด และการบัญชีเบื้องต้น" "ทางศูนย์ส่งเสริมฯ เขามีหลักสูตรให้ค่ะ" อรุณีเสริม "ดีเลย" ภาคินพยักหน้า "และอย่าลืมเรื่องการตลาดออนไลน์ด้วยนะ การถ่ายรูปสินค้าให้น่าสนใจ และการเขียนคำโฆษณาที่ดี จะช่วยดึงดูดลูกค้าได้มาก" "ดาวเขาช่วยหนูเรื่องถ่ายรูปค่ะ" อรุณีหันไปยิ้มให้ดาว "เยี่ยมเลย" ภาคินกล่าว "ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการให้คำปรึกษาด้านเทคนิค หรือการแนะนำแหล่งข้อมูลเพิ่มเติม บอกผมได้เลยนะ" "ขอบคุณมากค่ะ พี่ภาคิน" อรุณีรู้สึกอบอุ่นใจที่ได้รับคำแนะนำและกำลังใจจากภาคิน "แล้วครอบครัวของคุณล่ะ" ภาคินถามถึงเรื่องสำคัญ "คุณได้คุยกับคุณแม่แล้วหรือยัง" "ยังเลยค่ะ" อรุณีตอบ "หนูคิดว่าพอได้คุยกับพี่ภาคินแล้ว หนูคงจะมีกำลังใจมากขึ้น" "ดีเลย" ภาคินพยักหน้า "บอกคุณแม่ของคุณด้วยนะว่า ผมพร้อมที่จะช่วยเหลือเต็มที่ หากท่านมีข้อกังวลใดๆ" อรุณีรู้สึกขอบคุณทุกคนที่เข้ามาสนับสนุนเธอในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ เธอรู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลและเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่การมีคนที่รักและเพื่อนที่คอยให้กำลังใจ ทำให้เธอรู้สึกว่าเธอไม่ได้กำลังต่อสู้อยู่เพียงลำพัง