ภาพตรงหน้าของเขตพร่าเลือน แต่เขารู้ดีว่าสถานการณ์กำลังอันตรายถึงขีดสุด เสียงปืนดังขึ้น! แต่ไม่ใช่เสียงปืนจากพลเอก มานพ หากแต่เป็นเสียงปืนที่ดังมาจากอีกทิศทางหนึ่ง! "ฉัวะ!" กระสุนพุ่งเข้าใส่ปืนพกของพลเอก มานพ ทำให้มันหลุดมือไป! "ใครกัน?!" พลเอก มานพ ตะโกนด้วยความโกรธจัด เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากมุมมืดของอาคารที่กำลังก่อสร้าง เขาสวมชุดสีดำสนิท และมีหน้ากากปิดบังใบหน้า แต่ท่าทางของเขาแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและคล่องแคล่ว "ฉันเอง... 'จักรพรรดิ'" เสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงไปด้วยอำนาจดังขึ้น พลเอก มานพ หันไปมอง "จักรพรรดิ" ด้วยความตกตะลึง "แก... มาทำอะไรที่นี่?" "ฉันมาเพื่อหยุดยั้งแก" จักรพรรดิกล่าว "และเพื่อนำความยุติธรรมกลับคืนมา" "แกจะหยุดฉันไม่ได้!" พลเอก มานพ ตะคอก เขาสั่งทหารที่เหลือให้โจมตี "จัดการมันซะ!" ทหารที่เหลืออยู่ไม่มากนัก แต่พวกเขาก็ยังคงพยายามต่อสู้ จักรพรรดิเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วราวกับสายลม เขาใช้ทักษะการต่อสู้ที่น่าทึ่ง หลบหลีกกระสุน และจัดการกับทหารทีละนาย "เขต! ราม! รีบหนีไป!" จักรพรรดิสั่ง "ฉันจะจัดการที่นี่เอง!" เขตที่ยังบาดเจ็บอยู่ พยายามจะลุกขึ้น แต่เขารู้ว่าเขาไม่สามารถสู้ต่อได้ "แต่..." เขตพูด "ไปเถอะ!" รามตะโกน เขาประคองเขตขึ้น "เราต้องไปหา 'รสา'!" ทั้งสองคนรีบวิ่งหนีออกจากอาคารที่กำลังก่อสร้าง โดยมีเงาคอยคุ้มกันอยู่ห่างๆ --- หลังจากหนีออกมาจากอาคารที่กำลังก่อสร้างได้สำเร็จ เขตและรามก็พบกับรสาที่รออยู่ พวกเธออยู่บนรถยนต์คันที่เงาใช้เป็นยานพาหนะ "เกิดอะไรขึ้น?" รสาถามทันทีที่เห็นเขตบาดเจ็บ "เราเกือบจะถูกจับได้" รามตอบ "แต่ 'จักรพรรดิ' มาช่วยไว้" "จักรพรรดิ..." รสาพึมพำ "ฉันดีใจที่เขามาทันเวลา" "ข้อมูลบนแผ่นดิสก์... คุณวิเคราะห์ได้แล้วเหรอ?" เขตถาม "เกือบเสร็จแล้ว" รสาตอบ "ฉันพบเบาะแสสำคัญ... เกี่ยวกับ 'ศูนย์บัญชาการลับ' ของโครงการ 'โอเมก้า' ที่อยู่ลึกเข้าไปในภูเขาทางภาคเหนือ" "นั่นแหละคือเป้าหมายของเรา" เขตกล่าว "เราต้องไปที่นั่น... เพื่อหยุดยั้งแผนการของพลเอก มานพ และ 'ผู้ที่ควบคุมทุกสิ่ง'" "แต่... ที่นั่นอันตรายมาก" รสาเตือน "ระบบรักษาความปลอดภัยของศูนย์บัญชาการนั้น... เป็นสิ่งที่ซับซ้อนที่สุดเท่าที่เคยมีมา" "เราไม่มีทางเลือกอื่น" รามกล่าว "เราต้องไปที่นั่น" --- การเดินทางไปยังภูเขาทางภาคเหนือเต็มไปด้วยความยากลำบาก สภาพอากาศเลวร้าย ถนนหนทางขรุขระ และเต็มไปด้วยอันตราย แต่ทั้งสามคนก็มุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงเป้าหมาย "เราใกล้ถึงแล้ว" เขตกล่าว ขณะที่พวกเขากำลังขับรถผ่านเส้นทางที่เต็มไปด้วยหมอกหนาทึบ "ฉันสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง" รสาพูด เธอกำลังใช้เครื่องมือพิเศษที่เธอเตรียมมา "มันเป็นพลังงานที่ผิดปกติ... คล้ายกับที่เคยเกิดขึ้นในฐานลับ 'นกฮูก'" "หมายความว่า... พวกมันกำลังใช้เทคโนโลยีควบคุมจิตใจอยู่?" รามถาม "อาจจะ" รสาตอบ "หรืออาจจะเป็นเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณบางอย่าง" ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงบริเวณที่ตั้งของศูนย์บัญชาการลับ มันเป็นทางเข้าถ้ำขนาดใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางภูเขา "นี่คือทางเข้า" เขตกล่าว "แต่เราจะเข้าไปยังไง?" "ฉันมีวิธี" รสาตอบ เธอหยิบอุปกรณ์พิเศษออกมา "มันคือเครื่องมือที่สามารถจำลองคลื่นชีวภาพของแม่ของแก... คุณรวิสรา" "แม่ของผม?" เขตถามด้วยความประหลาดใจ "ใช่" รสาอธิบาย "ถ้าเราสามารถส่งคลื่นชีวภาพของแม่ของแกเข้าไปในระบบ... มันอาจจะเปิดทางให้เราเข้าไปได้" เขตมองรสาด้วยความรู้สึกขอบคุณ เขาไม่เคยคิดว่าจะมีใครเข้าใจเขาได้มากเท่าเธอ "ฉันพร้อมแล้ว" เขตกล่าว รสาเริ่มตั้งค่าอุปกรณ์ และส่งคลื่นชีวภาพของแม่ของเขาเข้าไปในระบบรักษาความปลอดภัยของถ้ำ ทันใดนั้นเอง ประตูถ้ำขนาดใหญ่ก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางเดินที่ทอดยาวลงสู่ใต้ดิน "สำเร็จ!" รสาอุทาน --- ภายในศูนย์บัญชาการลับ บรรยากาศดูน่าขนลุกและเต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย เซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่กะพริบไฟเป็นจังหวะ และมีสายเคเบิลเชื่อมต่อกันไปทั่ว "ที่นี่คือ... 'ศูนย์บัญชาการกลาง' ของโครงการ 'โอเมก้า'" เขตกล่าว "ทุกอย่างที่นี่... คืออันตราย" "พวกมันกำลังเตรียมการบางอย่าง" รสาบอก "ฉันสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังถูกรวบรวม" "มันคือ 'อาวุธชีวภาพ' ที่พวกมันกำลังจะปล่อยออกมา" รามกล่าว "ถ้าปล่อยออกมา... มันจะส่งผลกระทบต่อคนทั้งโลก" "เราต้องหยุดยั้งมันให้ได้" เขตตัดสินใจเด็ดขาด ขณะที่พวกเขากำลังจะลงมือ ปรากฏร่างของ "พลเอก มานพ" และ "ผู้ที่ควบคุมทุกสิ่ง" ขึ้นมา พวกเขาปรากฏตัวขึ้นจากมุมมืดของห้อง "พวกแกมาถึงช้าเกินไป" ผู้ที่ควบคุมทุกสิ่งกล่าว "เราใกล้จะทำสำเร็จแล้ว" "ปล่อยอาวุธชีวภาพนั่นซะ!" เขตตะโกน "ไม่มีทาง" พลเอก มานพ กล่าว "นี่คืออนาคตของโลก! โลกที่จะถูกควบคุมโดยผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด!" "แกมันบ้าไปแล้ว!" รามตะโกน --- การต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง! เขต ราม และรสา เผชิญหน้ากับพลเอก มานพ และผู้ที่ควบคุมทุกสิ่ง พร้อมกับทหารที่เหลืออยู่ "เขต! ฉันจะถ่วงเวลาให้! แกต้องไปทำลาย 'ศูนย์ควบคุมหลัก'!" รสาตะโกน "เข้าใจแล้ว!" เขตตอบ "ระวังตัวด้วย!" เขตวิ่งเข้าไปในห้องที่มีเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่อยู่ เขาต้องหาทางทำลายมันให้ได้ --- ในขณะเดียวกัน รสา พยายามต่อสู้กับพลเอก มานพ เพื่อถ่วงเวลา ส่วนราม ก็กำลังต่อสู้กับ "ผู้ที่ควบคุมทุกสิ่ง" ซึ่งมีทักษะการต่อสู้ที่น่าทึ่ง "แก... ไม่ใช่แค่พลเอก มานพ!" รามตะโกน "แกมีพลังเหนือมนุษย์!" "แน่นอน" ผู้ที่ควบคุมทุกสิ่งกล่าว "ฉันคือ... 'ไซออน' ผู้สืบทอดโครงการ 'โอเมก้า' ที่แท้จริง!" --- เขตมาถึงห้องที่มีเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ เขากำลังจะลงมือทำลายมัน แต่แล้ว! ภาพของแม่ของเขาก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ! "เขต... อย่าทำลายมัน... มันคือความหวังเดียวของมนุษยชาติ..." เสียงของแม่ของเขาดังขึ้น "แม่!" เขตอุทาน "ถ้าทำลายมัน... แกก็จะทำลายความหวังของโลก..." เขตยืนนิ่งด้วยความสับสน เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี... --- ---