หลังจากวันนั้น พิมพ์ชนกก็พยายามใช้ชีวิตตามปกติ เธอทุ่มเทเวลาให้กับการทำงานในโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อย่างเต็มที่ เธออยากจะพิสูจน์ตัวเองให้ภาคย์เห็นว่าเธอมีความสามารถ และเธอไม่ได้เข้ามาในชีวิตเขาเพื่อเกาะกินอย่างที่ใครๆ อาจจะคิด แต่ถึงแม้จะพยายามมากแค่ไหน เธอก็อดคิดถึงการพบกันโดยบังเอิญกับปรานต์ไม่ได้ ทุกครั้งที่เธอขับรถผ่านบริเวณที่เธอพบเขา ภาพใบหน้าของเขาก็จะแวบเข้ามาในความคิด เธอพยายามหลีกเลี่ยงสถานที่ที่อาจจะได้พบเขาอีก แต่เชียงใหม่ก็เป็นเมืองที่ไม่ใหญ่มากนัก การหลีกเลี่ยงใครบางคนจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังประชุมกับทีมงานในห้องประชุมของโครงการ สุชาติก็เดินเข้ามาพร้อมกับสีหน้าเคร่งเครียด "คุณพิมพ์ชนกครับ" เขาพูด "มีแขกไม่ได้รับเชิญมาขอพบ" "ใครคะ" พิมพ์ชนกถาม "คุณปรานต์ครับ" สุชาติตอบ "เขาบอกว่าอยากจะพูดคุยกับคุณเรื่องส่วนตัว" พิมพ์ชนกหน้าซีดเผือด เธอไม่คิดว่าปรานต์จะตามมาถึงที่นี่ "หนู… ไม่สะดวกที่จะพบเขาตอนนี้ค่ะ" เธอตอบสุชาติ "บอกเขาไปว่าหนูกำลังยุ่งอยู่" "แต่เขาดูท่าทางไม่ยอมกลับนะครับ" สุชาติกล่าว "เขาบอกว่าถ้าคุณไม่ลงไปพบ เขาจะรอจนกว่าคุณจะลงมา" พิมพ์ชนกถอนหายใจ เธอรู้ดีว่าการหลีกเลี่ยงปรานต์คงเป็นไปไม่ได้อีกต่อไป "ก็ได้ค่ะ" เธอพูด "คุณสุชาติ ช่วยบอกเขาว่าหนูจะลงไปพบเดี๋ยวนี้" เธอเดินลงไปยังล็อบบี้ของอาคารสำนักงานโครงการ ปรานต์ยืนรอเธออยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาดูจริงจังผิดปกติ "มีอะไรคะ คุณปรานต์" พิมพ์ชนกถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ผมแค่อยากจะคุยกับคุณให้เคลียร์" ปรานต์พูด "เรื่องที่เรา… เคยเป็นอะไรกันมาก่อน" "เราไม่เคยเป็นอะไรกันมาก่อนค่ะ" พิมพ์ชนกตอบทันที "คุณเข้าใจผิดแล้ว" "อย่าปฏิเสธเลยพิมพ์ชนก" ปรานต์กล่าว "ผมรู้ว่าคุณรู้สึกอย่างไรกับผม" "หนูไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร" พิมพ์ชนกพยายามเก็บอาการ "ตอนนี้หนูกำลังทำงานอยู่ค่ะ" "ผมรู้ว่าคุณแต่งงานกับภาคย์แล้ว" ปรานต์พูดต่อ "แต่ผมก็รู้ว่าคุณไม่ได้รักเขา" คำพูดของปรานต์ทำให้พิมพ์ชนกสะดุ้ง เธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดอะไรแบบนี้ "คุณ… อย่าพูดจาเหลวไหลนะคะ" เธอพูดเสียงแข็ง "หนูกับคุณภาคย์ เรามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน" "ดีต่อกันเหรอ" ปรานต์หัวเราะเยาะ "ผมรู้จักภาคย์ดีกว่าคุณเยอะ พิมพ์ชนก เขาเป็นคนแบบไหน คุณไม่รู้จริงๆ เหรอ" "หนูไม่ต้องการฟังอะไรทั้งนั้นค่ะ" พิมพ์ชนกกล่าว "ถ้าคุณไม่มีธุระสำคัญจริงๆ ก็ขอตัวนะคะ" "ธุระของผมสำคัญมาก" ปรานต์ก้าวเข้ามาใกล้เธอ "ผมไม่อยากเห็นคุณต้องทนอยู่กับผู้ชายที่เห็นแก่ตัวอย่างภาคย์" "คุณไม่เข้าใจอะไรเลย" พิมพ์ชนกพยายามถอยห่าง "ความสัมพันธ์ของเรามันซับซ้อนกว่าที่คุณคิด" "ซับซ้อนยังไง" ปรานต์ถาม "มันก็แค่การแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ไม่ใช่เหรอ" "คุณ… รู้เรื่องนี้ได้ยังไง" พิมพ์ชนกอุทานด้วยความตกใจ "ผมได้ยินข่าวมา" ปรานต์ยิ้ม "และผมก็รู้ว่าคุณกำลังตกที่นั่งลำบาก" "คุณ… มาที่นี่เพื่ออะไรคะ" พิมพ์ชนกถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ผมมาเพื่อเสนอทางออกให้คุณ" ปรานต์ตอบ "คุณออกมาจากชีวิตภาคย์เถอะพิมพ์ชนก กลับมาหาผม" พิมพ์ชนกอึ้งไปกับคำพูดของปรานต์ เธอไม่รู้จะตอบเขาอย่างไรดี "ผมรักคุณนะพิมพ์ชนก" ปรานต์พูดต่อ "ผมพร้อมที่จะดูแลคุณ" "แต่… หนูแต่งงานแล้ว" พิมพ์ชนกกล่าว "นั่นมันไม่ใช่ความรัก" ปรานต์ย้ำ "คุณแต่งงานเพราะหน้าที่ เพราะความจำเป็น" "ถึงอย่างนั้น… หนู ก็ทำแบบนั้นไม่ได้" พิมพ์ชนกพูดอย่างหนักแน่น "หนูมีข้อตกลงกับคุณภาคย์" "ข้อตกลงที่ผูกมัดคุณไว้" ปรานต์ส่ายหน้า "คุณน่าจะรู้ว่าภาคย์เป็นคนอย่างไร เขาไม่เคยปล่อยให้ใครมีอิสระ" "คุณ… อย่าพูดถึงคุณภาคย์ในทางที่ไม่ดีนะคะ" พิมพ์ชนกกล่าว "ผมพูดความจริง" ปรานต์ยืนกราน "คุณมาอยู่กับผมเถอะพิมพ์ชนก ผมจะพาคุณไปให้ไกลจากที่นี่ ไปให้พ้นจากภาคย์" พิมพ์ชนกมองหน้าปรานต์ เธอเห็นถึงความจริงใจในแววตาของเขา แต่เธอก็รู้ดีว่าเธอไม่สามารถทำตามคำขอของเขาได้ "หนู… ไปก่อนนะคะ" เธอพูดพร้อมกับพยายามเดินหนี "พิมพ์ชนก! อย่าทำแบบนี้เลย" ปรานต์รั้งแขนเธอไว้ "ปล่อยหนูนะคะ!" พิมพ์ชนกสะบัดมือออกอย่างแรง "ผมไม่ยอมให้คุณกลับไปหาภาคย์ง่ายๆ หรอก" ปรานต์พูดเสียงเข้ม "ผมจะทำให้เขาเจ็บปวดเหมือนที่ผมเคยเจ็บปวด" คำพูดของปรานต์ทำให้พิมพ์ชนกขนลุก เธอรู้ว่าเธอได้ตัดสินใจผิดพลาดที่ให้เขาเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง "คุณ… กำลังจะทำอะไร" เธอถามด้วยความหวาดกลัว "ผมจะทำให้คุณกลับมารักผม" ปรานต์ตอบพร้อมรอยยิ้มที่ดูน่ากลัว "และผมจะทำให้ภาคย์รู้ว่า เขาไม่ควรมายุ่งกับสิ่งที่ผมเป็นเจ้าของ" พิมพ์ชนกได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ เธอรู้ว่าเธอได้ปลุกปีศาจในตัวปรานต์ขึ้นมา และการกระทำของเขา อาจจะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อเธอและพ่อของเธอ เธอกลับไปที่ห้องทำงานด้วยหัวใจที่เต้นรัว เธอตัดสินใจทันทีว่าจะไม่ยอมให้ปรานต์เข้ามาทำลายชีวิตเธออีก เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พิมพ์ข้อความสั้นๆ ส่งให้ภาคย์ "คุณปรานต์มาหาที่โครงการ และพยายามจะชวนหนูหนีไปกับเขาค่ะ" เธอส่งข้อความไปแล้วก็แทบจะกลั้นหายใจ เธอไม่รู้ว่าภาคย์จะตอบสนองอย่างไร แต่เธอรู้ว่านี่คือทางเดียวที่จะปกป้องตัวเองและพ่อของเธอได้