"ข้อมูลเกี่ยวกับ... ความสัมพันธ์ของคุณภาคย์กับพิมพ์ชนกครับ" ปรานต์พูดเสียงสั่นเครือ "เสี่ยปรีชาบอกคุณสมชายว่าคุณภาคย์แต่งงานกับพิมพ์ชนก เพียงเพราะต้องการเข้าถึงบริษัทของพ่อพิมพ์ชนก และที่ผ่านมาทั้งหมดเป็นเพียงแผนการที่วางไว้ล่วงหน้า" ใบหน้าของภาคย์ซีดเผือดราวกับกระดาษ เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเสี่ยปรีชาจะทำเรื่องเลวร้ายถึงขนาดนี้ "เป็นไปไม่ได้! นั่นมันเรื่องโกหกทั้งเพ!" ภาคย์ตะโกนเสียงดัง พิมพ์ชนกยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากภาคย์ "ผมพยายามจะแย้งแล้วครับคุณภาคย์ แต่เสี่ยปรีชาพูดราวกับเขารู้เห็นทุกอย่าง เขาอ้างว่าเขามีหลักฐานทั้งหมด" ปรานต์รายงานต่อ "และตอนนี้คุณสมชายกำลังจะเปิดเผยเรื่องนี้กับสื่อมวลชนครับ" "ไม่! ไม่เด็ดขาด!" ภาคย์กล่าว "ผมต้องรีบไปพบคุณสมชายเดี๋ยวนี้" เขาหันไปมองพิมพ์ชนกด้วยแววตาเต็มไปด้วยความกังวล "พิมพ์ชนก พี่ขอโทษนะ" "ไม่เป็นไรค่ะคุณภาคย์" พิมพ์ชนกพยายามรวบรวมสติ "คุณไปจัดการก่อนเถอะค่ะ หนูจะรออยู่ที่นี่" ภาคย์รีบคว้ากุญแจรถและตรงออกไปทันที เขาขับรถด้วยความเร็วสูง มุ่งหน้าไปยังอาคารสำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัทอัศวฤทธิ์ ที่นั่น สมชายกำลังรอเขาอยู่พร้อมกับนักข่าวกลุ่มใหญ่ เมื่อภาคย์ก้าวเข้าไปในห้องประชุมใหญ่ เขาก็พบกับภาพที่ทำให้เลือดในกายเขาเย็นเฉียบ สมชายยืนอยู่หน้าโพเดียม พร้อมกับมีนักข่าวจำนวนมาก ถือกล้องและไมโครโฟน รอคอยที่จะบันทึกภาพและคำพูดของเขา "สวัสดีครับท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี" สมชายเริ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ "วันนี้ผมมีเรื่องสำคัญที่ต้องแจ้งให้ทุกท่านทราบ เรื่องนี้จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อวงการธุรกิจของเรา" ภาคย์รีบเดินเข้าไปใกล้ แต่ก็ถูกการ์ดของสมชายขวางไว้ "ปล่อยผมนะ! ผมต้องเข้าไป!" ภาคย์ตะโกน "ใจเย็นๆ คุณภาคย์" สมชายหันมายิ้มเยาะ "รอสักครู่ คุณจะได้ยินความจริงทั้งหมด" "ความจริงบ้าอะไรของคุณ!" ภาคย์ตะคอกกลับ "อย่างที่คุณทราบ" สมชายพูดต่อ โดยไม่สนใจภาคย์ "ผมเป็นนักธุรกิจที่โปร่งใส และผมเชื่อมั่นในความถูกต้องเสมอ" สมชายหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมา "เอกสารฉบับนี้ คือหลักฐานที่ผมได้รับมาเมื่อไม่นานมานี้ มันเปิดเผยถึงเบื้องหลังอันดำมืดของความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาคย์ อัศวฤทธิ์ กับคุณพิมพ์ชนก วรกิจ" เสียงฮือฮาเกิดขึ้นในหมู่ผู้สื่อข่าว ภาคย์พยายามจะฝ่าการ์ดเข้าไป แต่ก็ทำได้เพียงตะโกน "มันเป็นเรื่องโกหก! เสี่ยปรีชาหลอกคุณ!" "เสี่ยปรีชาเป็นเพียงเครื่องมือ" สมชายกล่าวอย่างเยือกเย็น "แต่แผนการทั้งหมดนี้ เป็นของคุณภาคย์เอง เขาต้องการจะยึดบริษัทของตระกูลวรกิจ โดยการแต่งงานกับพิมพ์ชนก เพื่อหวังฮุบทุกอย่างเมื่อพ่อของเธอไม่สามารถบริหารต่อไปได้" "ไม่จริง! ผมรักพิมพ์ชนก!" ภาคย์ตะโกนสุดเสียง "ความรักของคุณมันมีค่าเท่ากับราคาหุ้นที่คุณจะกอบโกยใช่ไหม" สมชายยิ้มเยาะ "คุณหลอกใช้ความรู้สึกของพิมพ์ชนก หลอกใช้ความไว้เนื้อเชื่อใจของคนทั้งวงการ" สมชายหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมา มันเป็นรูปที่เขาได้มาจากเสี่ยปรีชา รูปของภาคย์กับผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่กำลังโอบกอดกันอย่างสนิทสนม "และนี่คือหลักฐานอีกชิ้นหนึ่ง ที่แสดงให้เห็นว่าคุณภาคย์ไม่ได้มีใจให้กับพิมพ์ชนกเพียงคนเดียว คุณยังคงมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนนี้อยู่" พิมพ์ชนกที่แอบฟังอยู่จากนอกห้องถึงกับทรุดตัวลงกับพื้น เธอไม่สามารถทนฟังคำพูดเหล่านั้นได้อีกต่อไป ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวของเธอ ความเจ็บปวดที่เคยประดังเข้ามาเมื่อหลายปีก่อน กำลังกลับมาทิ่มแทงหัวใจเธออีกครั้ง "เป็นไงล่ะ พิมพ์ชนก" สมชายพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "คนที่คุณไว้ใจที่สุด เขาก็แค่หลอกใช้คุณ" ภาคย์ยืนนิ่งราวกับถูกสาป เขาไม่สามารถหาคำพูดใดๆ มาอธิบายสถานการณ์ที่กำลังบานปลายได้ เสี่ยปรีชาได้วางแผนการที่ซับซ้อนและร้ายกาจเกินกว่าที่เขาจะคาดคิด เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเสี่ยปรีชาจะเล่นเกมสกปรกถึงขนาดนี้ "ผมขอประกาศให้ทราบในที่นี้" สมชายกล่าวเสียงดัง "ว่าผมจะเข้าเทคโอเวอร์บริษัทของตระกูลวรกิจ เพื่อนำพาธุรกิจนี้กลับสู่ความถูกต้องและโปร่งใสอีกครั้ง" เสียงปรบมือดังขึ้นจากกลุ่มนักข่าว ภาคย์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา เขาเหลือบมองไปยังประตูห้องประชุม และเห็นเงาของพิมพ์ชนกค่อยๆ เลือนหายไป เขาทำทุกอย่างเพื่อเธอ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าเขาทำร้ายเธอมากที่สุด "คุณภาคย์" สมชายเดินเข้ามาหาภาคย์ "ยอมแพ้เถอะ คุณไม่มีทางสู้ผมได้อีกแล้ว" "ผมไม่มีวันยอมแพ้" ภาคย์กล่าวเสียงเข้ม แม้ว่าใจจะเจ็บปวดเพียงใด เขาก็ยังคงมีความหวังเล็กๆ ว่าจะสามารถแก้ไขสถานการณ์นี้ได้ "ผมจะทำให้คุณเห็น" ภาคย์พูด "ว่าคุณเข้าใจผิด" เขาหันหลังให้สมชาย และรีบวิ่งออกไปจากห้องประชุม เขาต้องตามหาพิมพ์ชนก และต้องหาทางพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองให้ได้