ปรานต์กำลังนั่งประชุมกับทีมงานฝ่ายกฎหมายของบริษัท ท่าทางเคร่งเครียดของเขาสะท้อนให้เห็นถึงความกังวลที่เกาะกุมจิตใจ ข่าวคราวความวุ่นวายที่เกิดขึ้นกับบริษัทของพิมพ์ชนก รวมถึงข่าวลือที่ว่าภาคย์กำลังถูกกล่าวหาว่าหลอกลวง ยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้เขา การได้รู้ว่าแผนการของเสี่ยปรีชาเริ่มเป็นรูปเป็นร่างและกำลังจะส่งผลกระทบต่อคนที่เขารัก ทำให้ปรานต์ไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป "ท่านประธานครับ" ทนายหนุ่มคนหนึ่งรายงาน "เราได้รวบรวมหลักฐานเบื้องต้นเกี่ยวกับธุรกรรมที่ผิดปกติของบริษัทคู่แข่งแล้วครับ ดูเหมือนว่าเสี่ยปรีชาจะมีการโอนเงินจำนวนมากไปยังบัญชีที่ซ่อนอยู่หลายแห่ง" ปรานต์พยักหน้าช้าๆ "แล้วเกี่ยวกับข่าวที่แพร่ออกไปล่ะ เรามีข้อมูลอะไรบ้าง" "ทางเรากำลังตรวจสอบแหล่งข่าวครับ" ทนายอีกคนเสริม "แต่จากข้อมูลที่เราได้มา สื่อหลายสำนักได้รับข้อมูลจากแหล่งข่าวที่ไม่ประสงค์จะออกนาม ซึ่งข้อมูลที่ให้มานั้นดูเหมือนจะถูกจัดฉากขึ้นมาเพื่อทำลายชื่อเสียงของคุณภาคย์โดยเฉพาะครับ" "จัดฉาก" ปรานต์พึมพำ "ผมคาดไว้แล้วว่าต้องเป็นฝีมือของเสี่ยปรีชา มันคงไม่ยอมปล่อยให้เราได้ง่ายๆ" "ท่านประธานครับ" ทนายหนุ่มคนแรกเอ่ยขึ้น "ผมมีเรื่องที่ต้องเรียนให้ท่านทราบเกี่ยวกับคุณพิมพ์ชนกครับ" ปรานต์เงยหน้ามองด้วยความสนใจ "มีอะไร" "คุณพิมพ์ชนกได้เดินทางไปที่คอนโดมิเนียมของคุณภาคย์ครับ" ทนายหนุ่มรายงาน "และดูเหมือนว่าเธอจะพบกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่นั่นครับ" "ผู้หญิงคนนั้นคือใคร" ปรานต์ถามทันที ด้วยน้ำเสียงที่แฝงความกังวล "ทางเรายังไม่สามารถระบุตัวตนได้ชัดเจนครับ แต่จากการสังเกตการณ์ พบว่าผู้หญิงคนนั้นมีท่าทีสนิทสนมกับคุณภาคย์ และทั้งสองคนดูเหมือนจะกำลังอธิบายอะไรบางอย่างให้กับคุณพิมพ์ชนกฟังครับ" ปรานต์หลับตาลง เขาภาวนาให้ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ภาวนาให้พิมพ์ชนกเข้าใจ ยิ่งเธอเข้าใจเร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสแก้ไขสถานการณ์ได้มากเท่านั้น "ผมต้องการให้คุณติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด" ปรานต์สั่ง "และหากมีสิ่งใดที่อาจส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของคุณพิมพ์ชนก ให้แจ้งผมทันที" "ครับท่านประธาน" ขณะเดียวกัน ที่คอนโดมิเนียมของภัทร บรรยากาศก็ยังคงตึงเครียด พิมพ์ชนกนั่งนิ่งอยู่ที่โซฟา ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำจากการร้องไห้ เธอเพิ่งได้ฟังคำอธิบายจากติ๊นาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่แท้จริง และได้เห็นหลักฐานบางส่วนที่ภาคย์เตรียมไว้ "ที่คุณถ่ายรูปกับเธอในลักษณะนั้น มันทำให้คนอื่นเข้าใจผิดได้ง่ายนะคะ" พิมพ์ชนกพูดเสียงสั่น "หนูเห็นรูปแล้ว หนูแทบจะหัวใจหยุดเต้น" ติ๊นาทอดถอนใจ "หนูขอโทษจริงๆ ค่ะคุณพิมพ์ชนก หนูไม่คิดว่าเรื่องจะบานปลายไปถึงขนาดนี้" "แล้วคุณภาคย์ทำไมไม่บอกหนูตั้งแต่แรก" พิมพ์ชนกหันไปถามภาคย์ "ทำไมถึงปล่อยให้หนูเข้าใจผิดไปแบบนี้" ภาคย์กุมมือของพิมพ์ชนกไว้แน่น "ผมขอโทษนะพิมพ์ชนก" เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ผมรู้ว่าผมทำผิดพลาดไป ผมควรจะอธิบายให้คุณฟังตั้งแต่แรก แต่ผมคิดว่าผมสามารถจัดการกับเรื่องนี้ได้โดยที่คุณไม่ต้องกังวล" "แต่สุดท้ายคุณก็จัดการไม่ได้!" พิมพ์ชนกสะบัดมือออก "สุดท้ายหนูก็ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้" "ผมรู้ว่ามันยากที่จะเชื่อ" ภาคย์กล่าว "แต่ผมขอเวลาให้ผมพิสูจน์ตัวเองอีกครั้งนะ" "พิสูจน์ยังไงคะ" พิมพ์ชนกถาม "ในเมื่อตอนนี้ข่าวก็ออกไปหมดแล้ว คนทั้งวงการคงมองหนูเป็นตัวตลก" "ผมจะจัดการกับเสี่ยปรีชา" ภาคย์พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ผมจะเปิดโปงแผนการของมัน และผมจะทำให้คุณมั่นใจว่าสิ่งที่คุณกำลังจะเสียไป จะได้กลับคืนมา" "แล้วครอบครัวของหนูล่ะคะ" พิมพ์ชนกถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย "พ่อหนู ท่านจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ" "ผมจะดูแลพ่อคุณให้ดีที่สุด" ภาคย์กล่าว "คุณไม่ต้องเป็นห่วง" ติ๊นาก็พยักหน้าเสริม "ใช่ค่ะคุณพิมพ์ชนก คุณภาคย์ทำทุกอย่างเพื่อคุณจริงๆ" พิมพ์ชนกมองหน้าภาคย์ น้ำตาคลอเบ้า เธอไม่รู้จะเชื่อใครดี ความเจ็บปวดจากคำโกหกของสมชายยังคงฝังลึกในใจ แต่คำพูดและการกระทำของภาคย์ในตอนนี้ ก็ดูเหมือนจะจริงใจ "หนู... หนูไม่รู้จะทำยังไง" พิมพ์ชนกพึมพำ "หนูสับสนไปหมด" "ไม่เป็นไรนะ" ภาคย์ดึงเธอเข้ามากอดปลอบ "ผมจะอยู่ตรงนี้ข้างๆ คุณเสมอ" เขาหันไปทางภัทร "ภัทร ช่วยยืนยันกับพิมพ์ชนกหน่อยว่าแผนการของเราจะสำเร็จ" ภัทรพยักหน้า "แน่นอนภาคย์" เขาหันไปหาพิมพ์ชนก "คุณพิมพ์ชนกครับ คุณภาคย์กำลังวางแผนจัดการกับเสี่ยปรีชาอย่างรัดกุมที่สุด เรามีหลักฐานบางส่วนแล้ว และกำลังรอรวบรวมเพิ่มเติมจากแหล่งข่าวของเรา" "แล้ว... แล้วถ้าแผนไม่สำเร็จล่ะคะ" พิมพ์ชนกถามอย่างหวาดหวั่น "มันจะไม่ล้มเหลว" ภาคย์กล่าวอย่างมั่นใจ "ผมสัญญา" พิมพ์ชนกหลับตาลง เธอพยายามรวบรวมสติและความกล้าหาญทั้งหมดที่มี เธอรู้ว่านี่คือช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด เธอต้องตัดสินใจว่าจะเชื่อใจใคร และจะก้าวต่อไปอย่างไร "ถ้าคุณภาคย์พูดจริง" พิมพ์ชนกเงยหน้าขึ้นมองเขา "หนูก็พร้อมที่จะเชื่อคุณอีกครั้ง" ภาคย์ยิ้มบางๆ "ขอบคุณนะพิมพ์ชนก" เขากระชับมือเธอ "หลังจากนี้ เราจะสู้ไปด้วยกัน" แต่ในขณะที่ความหวังเล็กๆ เริ่มก่อตัวขึ้นภายในใจของพิมพ์ชนก พลันเสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณเตือนถึงเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันที่กำลังจะเกิดขึ้น