ตอนที่ 14 — ความจริงที่ถูกเปิดเผย
เสียงของริชาร์ดดังก้องอยู่ในความเงียบงันของค่ำคืน ลิลลี่รู้สึกราวกับโลกทั้งใบของเธอได้พลิกคว่ำลง เธอไม่เคยแม้แต่จะคิดฝันว่าความจริงที่น่าตกใจเช่นนี้จะซ่อนเร้นอยู่ใต้ภาพลวงตาที่เธอรับรู้มาตลอดชีวิต
"คุณ...คุณกำลังพูดเรื่องจริงเหรอคะ" ลิลลี่ถามเสียงสั่นเครือ ดวงตาของเธอเบิกกว้าง จ้องมองไปยังปลายสายราวกับจะทะลุเข้าไปในนั้น
"ผมกำลังพูดความจริงทั้งหมดครับลินดา" ริชาร์ดตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความเสียใจ "ผมไม่อยากจะบอกเรื่องนี้กับคุณแบบนี้เลย... แต่เมื่อคุณเริ่มนึกออก... ผมก็รู้ว่าถึงเวลาแล้ว"
"แล้ว...แล้วแม่ของฉัน... ท่านเคยบอกอะไรเกี่ยวกับคุณปู่บ้างไหมคะ" ลิลลี่ถามต่อ เสียงของเธอแหบพร่า
"ผมไม่แน่ใจครับ" ริชาร์ดตอบ "แม่ของผมไม่ค่อยพูดถึงเรื่องในอดีตมากนัก... โดยเฉพาะเรื่องพ่อของเธอ... แต่ผมรู้ว่าท่านรักแม่ของคุณมาก... และท่านก็เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น"
"สิ่งที่เกิดขึ้น... หมายถึงอะไรคะ" ลิลลี่ถามอย่างใจจดใจจ่อ
"หมายถึง... การที่ท่าน... มีความสัมพันธ์กับแม่ของคุณ... โดยที่ท่านก็มีครอบครัวอยู่แล้ว... และสุดท้าย... เมื่อแม่ของคุณตั้งครรภ์... ท่านก็เลือกที่จะ... เลือกที่จะอยู่กับครอบครัวเดิมของท่าน" ริชาร์ดอธิบายอย่างยากลำบาก เขาไม่อยากจะกล่าวโทษผู้ใด แต่ความจริงก็คือความจริง
"แล้ว...แล้วทำไมท่านถึงทิ้งฉันไปคะ" คำถามนี้หลุดออกมาจากปากของลิลลี่อย่างแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ท่วมท้น
"ผมคิดว่า... ท่านกลัวครับ" ริชาร์ดตอบ "ท่านคงจะกลัว... กลัวความรับผิดชอบ... กลัวการสูญเสียทุกอย่าง... และท่านก็คงจะ... คงจะรู้สึกผิดที่ทำให้แม่ของคุณต้องเจ็บปวด"
"แต่...แต่ทำไม...ทำไมท่านถึงกลับมา... มาปรากฏตัวในชีวิตของฉันตอนนี้" ลิลลี่ถามต่อ เธอเริ่มรู้สึกสับสนปนเปไปหมด
"ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ" ริชาร์ดกล่าว "ผมรู้แค่ว่า... ท่านอยากจะแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดในอดีต... ท่านอยากจะชดเชย... และท่านก็... ท่านก็อยากจะรู้จักคุณ... ในฐานะลูกสาวของท่าน"
"แล้ว...แล้วคุณปู่... ท่านรู้เรื่องนี้มาก่อนตลอดเหรอคะ" ลิลลี่ถาม
"ใช่ครับ" ริชาร์ดพยักหน้า "ท่านรู้เรื่องนี้มาตลอด... ท่านพยายามจะปกปิดความจริง... เพื่อไม่ให้คุณต้องเจ็บปวด... แต่สุดท้าย... ความจริงก็ไม่อาจถูกปกปิดได้ตลอดไป"
"แล้ว...แล้วครอบครัวของท่านล่ะคะ" ลิลลี่ถามอย่างกังวล
"ภรรยาของท่าน... เสียชีวิตไปนานแล้วครับ" ริชาร์ดตอบ "ส่วนลูกๆ ของท่าน... ก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว... และก็มีครอบครัวของตัวเอง... ผมคิดว่า... พวกเขาคงจะรู้เรื่องนี้... และก็คงจะ... เข้าใจ"
"แล้ว...แล้วคุณล่ะคะ" ลิลลี่ถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง "คุณรู้เรื่องนี้มาก่อนเหรอคะ"
"ผมเพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานมานี้เองครับ" ริชาร์ดตอบ "หลังจากที่ผมกลับมา... ผมก็เริ่มสงสัย... แล้วผมก็ตัดสินใจที่จะ... สืบหาความจริง... จนกระทั่งผมได้พบกับคุณปู่... และท่านก็... ท่านก็ยอมบอกความจริงกับผม"
"แล้ว...แล้วคุณ... คุณรู้สึกยังไงคะ" ลิลลี่ถาม
"ผม...ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดีครับ" ริชาร์ดถอนหายใจ "ผมรู้สึกสับสน... รู้สึกเสียใจ... และก็รู้สึก... รู้สึกผิด... ที่ผมเองก็... ก็ไม่เคยสงสัยในสิ่งที่ผมถูกสอนมา"
"แล้ว...แล้วตอนนี้... เราจะทำยังไงกันดีคะ" ลิลลี่ถามอย่างอ่อนแรง
"ผม...ผมไม่รู้เหมือนกันครับ" ริชาร์ดตอบ "แต่ผมรู้ว่า... เราจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้... มาทำลายเรา"
"ทำลายเรา... หมายถึงอะไรคะ" ลิลลี่ถาม
"หมายถึง... ความสัมพันธ์ของเรา" ริชาร์ดกล่าว "ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร... ไม่ว่าคุณจะมาจากไหน... ผมก็ยังรักคุณ... และผมก็อยากจะอยู่กับคุณ"
ลิลลี่เงียบไป เธอพยายามประมวลผลทุกอย่างที่เกิดขึ้น ความจริงที่ซับซ้อนราวกับใยแมงมุมกำลังรัดรึงเธอไว้
"ริชาร์ดคะ" เธอเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบา "ฉัน...ฉันต้องการเวลา... เวลาที่จะทำความเข้าใจทุกอย่าง"
"ผมเข้าใจครับลินดา" ริชาร์ดตอบ "คุณมีเวลา... คุณต้องการอะไร... แค่บอกผม"
"ฉัน...ฉันแค่อยากจะ... อยากจะรู้ความจริงทั้งหมด" ลิลลี่กล่าว
"ผมจะทำทุกอย่าง... เพื่อให้คุณได้รู้ความจริงทั้งหมด" ริชาร์ดให้คำมั่น
"แล้ว...แล้วคุณปู่... ท่านจะ... ท่านจะติดต่อฉันอีกไหมคะ" ลิลลี่ถาม
"ผมคิดว่า... ท่านคงจะอยากพบคุณ... และอยากจะอธิบายทุกอย่างด้วยตัวเอง" ริชาร์ดตอบ "ผมจะคุยกับท่าน... และผมจะบอกท่านว่าคุณพร้อมที่จะพบท่านแล้ว"
"ก็ได้ค่ะ" ลิลลี่ตอบ "แต่...แต่อย่าเพิ่งบอกใครนะคะ... จนกว่าฉันจะพร้อม"
"แน่นอนครับ" ริชาร์ดให้คำมั่น "เรื่องนี้จะเป็นความลับของเรา... จนกว่าคุณจะพร้อม"
บทสนทนาของทั้งคู่จบลงด้วยความเงียบงัน ลิลลี่วางสายโทรศัพท์ลง เธอเอนหลังพิงหมอนอย่างอ่อนแรง ภาพความทรงจำต่างๆ นานาถาโถมเข้ามาในหัว ราวกับภาพยนตร์ที่ฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอเคยคิดว่าตัวเองเป็นแค่เด็กกำพร้าที่ถูกทอดทิ้ง แต่ตอนนี้ เธอกลับพบว่าตัวเองมีครอบครัวที่ซับซ้อนกว่าที่เคยจินตนาการไว้
เธอหยิบสร้อยคอเส้นเล็กๆ ที่เคยเป็นของแม่ขึ้นมา ลูบคลำจี้รูปหัวใจอย่างแผ่วเบา ภาพผู้หญิงในรูปถ่ายที่ริชาร์ดพูดถึง... แม่ของเธอ... และภาพผู้ชายในรูป... คุณปู่ของริชาร์ด... บิดาผู้ให้กำเนิดของเธอ... ความจริงอันน่าตกใจนี้จะนำพาเธอไปในทิศทางใด
4,063 ตัวอักษร