หลังจากวันที่ได้สมุดบันทึกของภัทร ฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่า คำพูดของคุณทนายทวีที่บอกว่าภัทรแกล้งทำเป็นรักฉัน เพียงเพื่อหวังผลประโยชน์ ทำให้หัวใจของฉันแตกสลายยิ่งกว่าเดิม "เขาไม่เคยรักฉันเลยเหรอ" คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัวของฉันตลอดเวลา ฉันใช้เวลาหลายวันจมอยู่กับความเศร้าโศก พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้น เพื่อทำความเข้าใจว่าอะไรคือความจริง อะไรคือสิ่งลวงตา คุณทนายทวีพยายามติดต่อฉันอยู่เสมอ เพื่อแจ้งความคืบหน้า แต่ฉันก็ตอบรับเขาไปอย่างขอไปที "คุณมายด์ครับ เรากำลังจะยื่นฟ้องภัทรแล้วนะครับ" คุณทวีแจ้งข่าว "และเราก็กำลังเร่งตามหาตัวเขาอยู่" "ค่ะ" ฉันตอบรับ เสียงของฉันแหบพร่า "ผมเข้าใจว่าคุณกำลังเสียใจ" คุณทวีพูดด้วยน้ำเสียงเห็นใจ "แต่การดำเนินคดีครั้งนี้สำคัญมาก เพื่อให้ความยุติธรรมกับคุณ และเพื่อให้เขาต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของเขา" "หนู... หนูจะพยายามค่ะ" ฉันตอบ วันหนึ่ง ขณะที่ฉันกำลังนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น เป็นสายที่ไม่ได้รับจากหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย ด้วยความรู้สึกประหลาด ฉันกดรับสาย "ฮัลโหลค่ะ" "สวัสดีครับคุณมายด์" เสียงที่ดังมาจากปลายสายเป็นเสียงผู้หญิง "ดิฉันเป็นภรรยาของคุณภัทรค่ะ" ฉันตกใจจนแทบวางโทรศัพท์ไม่ลง "คุณ... คุณเป็นใครนะคะ" "ดิฉันชื่ออรุณีค่ะ" หญิงสาวคนนั้นแนะนำตัว "ดิฉันทราบเรื่องของคุณภัทรทั้งหมดแล้วค่ะ" "คุณทราบ... ทราบเรื่องอะไรคะ" ฉันถามด้วยความสับสน "เรื่องที่คุณภัทรหลอกลวงคุณค่ะ" อรุณีตอบเสียงเรียบ "เขาเคยมาปรึกษาดิฉันเรื่องหนี้สินของเขา และเรื่องที่เขากำลังจะ... หายตัวไป" "หายตัวไป..." ฉันทวนคำพูดนั้น "คุณหมายถึง... เขาจะหนีไปใช่ไหมคะ" "ใช่ค่ะ" อรุณียืนยัน "เขาบอกว่าเขาไม่อยากให้ใครมาตามหา และเขาจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่น" "แล้ว... แล้วคุณไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอคะ" ฉันถามด้วยความไม่อยากเชื่อ "คุณรู้ว่าเขากำลังหลอกลวงผู้หญิงอีกคนอยู่" "ดิฉัน... ดิฉันไม่รู้จะพูดยังไงดีค่ะ" อรุณีเงียบไปครู่หนึ่ง "ชีวิตคู่ของเราก็มีปัญหามานานแล้วค่ะ เขาติดการพนัน และมีหนี้สินมากมาย ดิฉันพยายามเตือนเขาแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยฟัง" "แล้วทำไมคุณถึงโทรมาหาหนูคะ" ฉันถาม "ดิฉันอยากจะบอกคุณว่า... อย่าเสียใจกับเขาเลยค่ะ" อรุณีพูด "เขาไม่ใช่คนที่ดีพอสำหรับคุณ" "แต่... คุณก็แต่งงานกับเขา" ฉันแย้ง "ใช่ค่ะ" อรุณีตอบ "แต่ความสัมพันธ์ของเรามันก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วค่ะ เขาได้ทำลายความเชื่อใจของดิฉันไปนานแล้ว" "แล้ว... คุณพอจะทราบไหมคะว่าเขาไปที่ไหน" ฉันถามด้วยความหวัง "เขาไม่ได้บอกดิฉันค่ะ" อรุณีตอบ "แต่เขามักจะพูดถึงที่ที่เงียบสงบ ห่างไกลผู้คน... อาจจะเป็นที่ไหนสักแห่งในต่างจังหวัด" บทสนทนากับอรุณีทำให้ฉันรู้สึกสับสนยิ่งกว่าเดิม ในขณะที่ฉันรู้สึกโกรธแค้นภัทร แต่อีกด้านหนึ่ง ฉันก็รู้สึกสงสารอรุณี ที่ต้องทนอยู่กับผู้ชายแบบนี้ "ขอบคุณนะคะสำหรับข้อมูล" ฉันบอกอรุณี "ไม่เป็นไรค่ะ" อรุณีตอบ "หวังว่าคุณจะผ่านเรื่องนี้ไปได้นะคะ" หลังจากวางสายโทรศัพท์ ฉันก็นั่งนิ่งอยู่พักใหญ่ ความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้ามา การพบกับอรุณี ทำให้ฉันได้เห็นอีกด้านหนึ่งของปัญหา ที่ซับซ้อนและน่าเศร้ากว่าที่คิด ฉันตัดสินใจว่าจะต้องเผชิญหน้ากับความจริง และก้าวต่อไปข้างหน้า ฉันหยิบสมุดบันทึกของภัทรขึ้นมาอีกครั้ง เปิดอ่านบันทึกสุดท้ายที่เขาเขียนไว้ "ฉันรู้ว่าฉันได้ทำเรื่องผิดพลาดมากมาย" เขาเขียนไว้ "ฉันได้ทำร้ายคนหลายคน โดยเฉพาะคนที่ฉันเคยบอกว่ารัก" "ฉันไม่อาจย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้" "แต่ฉันหวังว่าสักวันหนึ่ง... คนที่ฉันทำร้าย จะสามารถให้อภัยฉันได้" เมื่ออ่านจบ ฉันก็ปิดสมุดบันทึกลง "ให้อภัยเหรอ..." ฉันพึมพำกับตัวเอง "มันคงจะยาก... แต่ก็อาจจะเป็นไปได้" ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และกดโทรหาคุณทนายทวี "คุณทนายคะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงขึ้น "หนูพร้อมแล้วค่ะ" "พร้อมเรื่องอะไรครับคุณมายด์" คุณทวีถาม "พร้อมที่จะดำเนินคดีกับภัทรค่ะ" ฉันตอบ "และหนูก็พร้อมที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า" คุณทวีเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงของฉัน "ผมดีใจที่ได้ยินเช่นนั้นครับคุณมายด์" คุณทวีกล่าว "เราจะทำให้ดีที่สุดครับ" ฉันรู้ว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงยากลำบาก แต่การค้นพบความจริงทั้งหมด การได้เห็นรอยร้าวในอดีตของภัทร และการได้พูดคุยกับอรุณี ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนมีพลังบางอย่างกลับคืนมา ฉันอาจจะยังคงต้องใช้เวลาในการเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำ แต่ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องราวของภัทร มาทำลายชีวิตของฉันไปตลอดกาล ฉันจะก้าวต่อไป... เพื่ออนาคตของฉันเอง