ฉันกลับมาถึงห้องพักด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ การเผชิญหน้ากับภัทรในครั้งนี้ทำให้ฉันรู้สึกอ่อนเพลียทั้งทางร่างกายและจิตใจ ฉันนั่งลงบนโซฟา ปล่อยให้ความคิดต่างๆ ไหลวนอยู่ในหัว ฉันพยายามรวบรวมสติ วิเคราะห์สถานการณ์ และฟังเสียงหัวใจของตัวเอง ภัทรดูเปลี่ยนไป เขาดูจริงจัง มีความมุ่งมั่น และดูเหมือนจะพร้อมที่จะรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขาไม่ได้อ้างเหตุผลใดๆ เพื่อปกป้องตัวเองอีกต่อไป แต่เขากลับพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา และพร้อมที่จะพิสูจน์ตัวเอง แต่ถึงกระนั้น ความเจ็บปวดในอดีตก็ยังคงเป็นเหมือนเงาตามตัว ที่คอยตามหลอกหลอนฉันอยู่เสมอ ฉันไม่สามารถลืมได้ง่ายๆ ว่าเขาเคยทิ้งฉันไปอย่างไร และฉันต้องผ่านความเสียใจและความผิดหวังมามากแค่ไหน ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง นึกถึงคำพูดของแก้ว "แกต้องคิดให้ดีนะแพรวา ความเจ็บปวดในอดีตมันไม่ใช่เรื่องที่จะลืมกันง่ายๆ" แก้วพูดถูก ฉันไม่สามารถมองข้ามความเจ็บปวดในอดีตได้เลย แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็ไม่อยากที่จะปิดกั้นโอกาสที่จะมีความสุขอีกครั้ง ฉันหลับตาลง หายใจเข้าลึกๆ แล้วนึกถึงวันที่เรามีความสุขด้วยกัน นึกถึงรอยยิ้มของเขา นึกถึงคำพูดหวานๆ ที่เขาเคยบอกฉัน ฉันรู้ว่าการที่จะกลับไปเชื่อใจใครสักคน มันต้องอาศัยความกล้าหาญ และความเชื่อใจที่ต้องสร้างขึ้นมาใหม่ ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดเบอร์ของภัทร "สวัสดีค่ะ" ฉันพูดทันทีที่เขาตอบรับสาย "แพรวา!" เสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความดีใจ "คุณ... ตัดสินใจแล้วเหรอครับ" "ค่ะ" ฉันตอบเสียงหนักแน่น "ฉัน... ฉันให้โอกาสคุณ" ภัทรเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังประมวลผลสิ่งที่ฉันพูด "จริงเหรอครับ" เขาถามเสียงสั่นเครือ "คุณ... พูดจริงนะ" "ค่ะ" ฉันตอบ "ฉันให้โอกาสคุณ แต่... คุณต้องพิสูจน์ตัวเองให้ฉันเห็นจริงๆ นะคะ" "ผมจะทำครับ" เขาตอบอย่างมุ่งมั่น "ผมจะทำให้คุณเห็น ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังเด็ดขาด" "แล้ว... คุณอยากเจอฉันอีกไหมคะ" ฉันถาม "อยากครับ! อยากมาก! คุณ... อยากเจอกันเมื่อไหร่ ที่ไหนดีครับ" "พรุ่งนี้ค่ะ" ฉันบอก "ที่ร้านกาแฟเดิมของเรา" "ได้ครับ!" เขาตอบอย่างดีใจ "ผมจะไปรอคุณนะครับ" เราวางสายโทรศัพท์ลง ฉันรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก การตัดสินใจครั้งนี้มันเหมือนกับการยกภูเขาออกจากอก ถึงแม้ว่าทุกอย่างจะยังไม่แน่นอน และฉันอาจจะต้องเจอกับอุปสรรคอีกมากมาย แต่การได้ก้าวข้ามความกลัวและให้โอกาสตัวเองอีกครั้ง มันก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี ฉันลุกขึ้นยืน มองออกไปนอกหน้าต่าง แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเข้ามา ทำให้ห้องดูอบอุ่นขึ้น ฉันรู้ว่าการเดินทางครั้งนี้คงไม่ง่าย แต่ฉันก็พร้อมที่จะลองอีกครั้ง ฉันพร้อมที่จะลองเชื่อในความรักอีกครั้ง และพร้อมที่จะลองสร้างอนาคตใหม่กับคนที่ฉัน... เคยรัก ฉันไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่ในตอนนี้ ฉันมีความหวัง ฉันมีความหวังว่าสักวันหนึ่ง ฉันจะสามารถลืมความเจ็บปวดในอดีตได้ และสามารถมีความสุขกับปัจจุบันได้อย่างแท้จริง ฉันมีความหวังว่าภัทรจะสามารถพิสูจน์คำพูดของเขาได้ และความสัมพันธ์ของเราจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม ฉันเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า เลือกชุดที่คิดว่าเหมาะสมที่สุดสำหรับวันพรุ่งนี้ ฉันอยากจะดูดีที่สุดในสายตาของเขา และอยากจะแสดงให้เขาเห็นว่าฉันพร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่จริงๆ คืนนี้ ฉันคงจะหลับฝันดีเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน