วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แก้วใสทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับภารกิจที่จิตติพัฒน์มอบหมายให้ เธอเริ่มขุดคุ้ยข้อมูลทางการเงินของบริษัทอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ตรวจสอบตัวเลข รายงาน และเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง "ทำไมมันถึงได้ยุ่งเหยิงขนาดนี้นะ" เธอพึมพำกับตัวเองขณะกำลังไล่ดูรายการจ่ายเงินที่ดูผิดปกติ "เหมือนมีใครจงใจทำให้ข้อมูลมันซับซ้อนเพื่อปกปิดอะไรบางอย่าง" เธอสังเกตเห็นว่ามีค่าใช้จ่ายบางรายการที่ดูไม่สมเหตุสมผล มีการเบิกจ่ายเงินจำนวนมากให้กับบริษัทภายนอกที่ไม่เคยมีประวัติการทำงานร่วมกันมาก่อน และไม่มีเอกสารประกอบที่ชัดเจน "บริษัท 'เซาท์อีสต์ คอนซัลติ้ง' นี่คือใครกันนะ" เธอค้นหาข้อมูลในระบบ แต่กลับไม่พบรายละเอียดเกี่ยวกับบริษัทนี้เลย "ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย" แก้วใสตัดสินใจลองเข้าไปปรึกษานิรชาอีกครั้ง เธอหวังว่านิรชาจะสามารถให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ "คุณนิรชาคะ" แก้วใสเอ่ยขึ้นเมื่อเดินเข้าไปในห้องทำงานของนิรชา "ดิฉันพบอะไรบางอย่างที่น่าสงสัยค่ะ" นิรชาเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร "อะไรเหรอแก้วใส" "มีค่าใช้จ่ายบางรายการที่ระบุว่าเป็นของบริษัท 'เซาท์อีสต์ คอนซัลติ้ง' น่ะค่ะ" แก้วใสอธิบาย "ดิฉันหาข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทนี้เท่าไหร่ก็ไม่เจอเลย มันดูเหมือนจะเป็นบริษัทที่ตั้งขึ้นมาเพื่อรับเงิน หรือไม่ก็เป็นบริษัทปลอม" นิรชาพยักหน้า สีหน้าของเธอดูเคร่งเครียดขึ้น "ฉันก็เคยได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกัน" "คุณรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้วเหรอคะ" แก้วใสถามอย่างแปลกใจ "คุณจิตติพัฒน์ได้ข้อมูลบางส่วนมาจากแหล่งข่าวภายใน" นิรชาตอบ "เขาสงสัยว่าอาจจะมีบางคนกำลังใช้ช่องทางนี้ในการยักยอกเงินของบริษัท" "ยักยอกเงิน" แก้วใสอุทาน "หมายความว่า...การปรับตัวเลขมูลค่าสินทรัพย์ มันเป็นแค่ส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านั้นอย่างนั้นหรือคะ" "อาจจะเป็นอย่างนั้น" นิรชาถอนหายใจ "มันซับซ้อนกว่าที่เราคิดไว้เยอะเลย" "แล้วเราควรจะทำอย่างไรต่อไปคะ" แก้วใสถาม "ดิฉันควรจะแจ้งคุณจิตติพัฒน์เลยไหม" "รอสักครู่" นิรชาห้ามไว้ "คุณจิตติพัฒน์กำลังวางแผนอยู่ เขาต้องการหลักฐานที่ชัดเจนก่อน" "แต่ถ้าเรารอช้าไป อาจจะมีคนพยายามทำลายหลักฐานก็ได้นะคะ" แก้วใสกล่าวอย่างกังวล "ฉันรู้" นิรชายอมรับ "แต่การดำเนินการโดยที่ไม่มีหลักฐานเพียงพอ อาจจะทำให้เราตกอยู่ในอันตรายได้" "อันตรายในแง่ไหนคะ" แก้วใสถาม "คนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ อาจจะไม่ใช่คนธรรมดา" นิรชาตอบเสียงเบา "พวกเขาอาจจะมีอำนาจ หรือมีเส้นสายที่ใหญ่กว่าที่เราคิด" แก้วใสรู้สึกใจหายวาบ เธอเริ่มตระหนักถึงความเสี่ยงที่แท้จริงของสถานการณ์นี้ "คุณจิตติพัฒน์บอกว่าอยากให้เธอช่วยรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับฝ่ายบัญชี" นิรชากล่าว "เธอได้อะไรบ้าง" แก้วใสเล่ารายละเอียดที่เธอค้นพบเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายที่น่าสงสัย และการเบิกจ่ายเงินที่ผิดปกติ "ดิฉันคิดว่าน่าจะมีใครบางคนในฝ่ายบัญชีที่เป็นคนดำเนินการเรื่องนี้ค่ะ" "ดีมาก" นิรชาชมเชย "ข้อมูลของเธอมีประโยชน์มาก" "แล้วคุณล่ะคะ" แก้วใสถาม "มีอะไรที่ดิฉันช่วยได้บ้าง" "ช่วยสังเกตการณ์ต่อไป" นิรชาตอบ "และถ้าเธอเห็นอะไรที่ผิดปกติ หรือมีใครพยายามจะขัดขวางการทำงานของเธอ ก็รีบแจ้งฉันทันที" "ค่ะ" แก้วใสรับคำ ขณะที่แก้วใสนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ เธอก็สังเกตเห็นบุคคลหนึ่งที่เดินเข้ามาในแผนกของเธออย่างรวดเร็ว เขาเป็นชายรูปร่างผอมสูง สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว และกำลังถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลไว้ในมือ "ใครน่ะ" แก้วใสพึมพำกับตัวเอง "ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย" ชายคนนั้นเดินตรงไปยังโต๊ะของหัวหน้าฝ่ายบัญชี และเริ่มพูดคุยกับเขาอย่างออกรสออกชาติ แก้วใสสังเกตเห็นว่าหัวหน้าฝ่ายบัญชีมีสีหน้าตึงเครียดผิดปกติ "น่าสงสัยจัง" แก้วใสคิด "เหมือนกำลังมีเรื่องสำคัญคุยกัน" เธอตัดสินใจที่จะลองเดินไปที่ห้องน้ำ เพื่อที่จะได้มีโอกาสสังเกตการณ์จากระยะไกล เมื่อเดินผ่านโต๊ะของหัวหน้าฝ่ายบัญชี แก้วใสแกล้งทำเป็นทำเอกสารหล่นลงพื้น เธอรีบก้มลงไปเก็บ ขณะเดียวกันก็พยายามแอบฟังบทสนทนาของทั้งสองคน "เรื่องนั้น...มันต้องจัดการให้เรียบร้อยนะ" หัวหน้าฝ่ายบัญชีพูดด้วยน้ำเสียงกระซิบ "อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด" "ผมรู้ครับ" ชายแปลกหน้าตอบ "ผมจัดการให้ทุกอย่างแล้ว คุณวางใจได้" "ถ้าเกิดความผิดพลาดขึ้นมา...เราจะซวยกันหมด" หัวหน้าฝ่ายบัญชีกล่าวเน้นย้ำ "ไม่มีทางครับ" ชายแปลกหน้าตอบอย่างมั่นใจ "ผมตรวจสอบอย่างดีที่สุดแล้ว" แก้วใสเก็บเอกสารที่ทำหล่น แล้วรีบเดินออกจากบริเวณนั้นไป เธอรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว "นี่มันเรื่องใหญ่จริงๆ" เธอรีบกลับไปที่โต๊ะทำงานของเธอ แล้วส่งข้อความหาจิตติพัฒน์ทันที "คุณภาคคะ ฉันเพิ่งเห็นหัวหน้าฝ่ายบัญชีคุยกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง เขาดูเหมือนจะกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง และหัวหน้าฝ่ายบัญชีดูหวาดกลัวมากค่ะ" ไม่นานนัก จิตติพัฒน์ก็ส่งข้อความกลับมา "ขอบคุณสำหรับข้อมูลแก้วใส เธอทำได้ดีมาก" "เขาพูดถึงเรื่องอะไรกันคะ" แก้วใสถาม "ฉันไม่แน่ใจ แต่ฉันคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เรากำลังสืบหาอยู่" จิตติพัฒน์ตอบ "ฉันจะให้คนของเราไปตรวจสอบชายคนนั้น" แก้วใสรู้สึกใจเต้นแรง เธอรู้ว่าตัวเองกำลังเข้าไปพัวพันกับเรื่องที่อันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ถอยหลัง "ดิฉันจะพยายามหาข้อมูลเพิ่มเติมให้ได้มากที่สุดค่ะ" แก้วใสพิมพ์ตอบ "ขอแค่คุณภาคเชื่อมั่นในตัวดิฉัน" "ฉันเชื่อใจเธอเสมอ" จิตติพัฒน์ตอบ "และฉันจะปกป้องเธอเอง" คำพูดนั้นทำให้แก้วใสรู้สึกอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย แต่เธอก็ยังคงมีความกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น