วันเวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว นิรชาทุ่มเทให้กับงานในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจระหว่างประเทศอย่างเต็มที่ เธอวิเคราะห์ข้อมูลตลาด วางแผนกลยุทธ์ และเริ่มติดต่อกับพันธมิตรทางธุรกิจในต่างประเทศอย่างจริงจัง แม้จะมีอุปสรรคและความท้าทายอยู่บ้าง แต่เธอก็สามารถจัดการได้อย่างมืออาชีพ ส่วนแก้วใส แม้จะยังคงประหม่าและไม่มั่นใจในหน้าที่ของตนเอง แต่เธอก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะเรียนรู้และทำความเข้าใจกับทุกสิ่งทุกอย่างที่จิตติพัฒน์มอบหมายให้ เธอจดบันทึกทุกอย่างอย่างละเอียด และมักจะขอคำปรึกษาจากนิรชาอยู่เสมอ "คุณนิรชาคะ" แก้วใสเดินเข้ามาหาเธอที่โต๊ะทำงาน "คือ...ดิฉันอยากจะขอคำแนะนำเรื่องการจัดตารางงานของคุณภาคค่ะ" นิรชาเงยหน้าขึ้นมองเธอ "มีอะไรเหรอ" "คือ...คุณภาคมีนัดสำคัญในช่วงบ่ายวันนี้" แก้วใสเปิดสมุดบันทึกของเธอ "แต่ดิฉันไม่แน่ใจว่าควรจะเตรียมอะไรให้ท่านบ้าง" นิรชายิ้มเล็กน้อย "คุณภาคมักจะชอบดื่มกาแฟดำ เข้มๆ ตอนบ่าย และเขามักจะต้องการเอกสารสรุปรายงานการประชุมเมื่อเช้า" "โอ้ ขอบคุณมากค่ะคุณนิรชา" แก้วใสกล่าวอย่างดีใจ "ดิฉันจะได้ไปเตรียมให้ถูก" "ไม่เป็นไรค่ะ" นิรชายิ้ม "ถ้ามีอะไรไม่รู้ ถามได้เสมอนะ" แก้วใสพยักหน้า ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องทำงานของจิตติพัฒน์ นิรชามองตามหลังแก้วใสไป ด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน เธอยอมรับว่าแก้วใสเป็นคนที่มีความตั้งใจและพยายามที่จะเรียนรู้จริงๆ ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ของเธอและจิตติพัฒน์จะทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ แต่เธอก็ไม่อยากให้เรื่องส่วนตัวมามีผลกระทบต่อการทำงานของแก้วใส ในขณะเดียวกัน ที่ห้องทำงานของจิตติพัฒน์ แก้วใสก็กำลังจัดเตรียมเอกสารและเครื่องดื่มให้เขา "คุณภาคคะ" เธอวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ "นี่ค่ะเอกสารสรุปรายงานการประชุม" "ขอบใจมากแก้วใส" จิตติพัฒน์รับกาแฟไปจิบ "ทำงานเป็นยังไงบ้าง" "ก็...กำลังพยายามเรียนรู้ค่ะ" แก้วใสตอบ "คุณนิรชาเขาใจดีมากเลยค่ะ คอยช่วยเหลือดิฉันตลอด" จิตติพัฒน์พยักหน้า "ดีแล้ว" "คุณภาคคะ" แก้วใสลังเลเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถาม "คือ...ดิฉันอยากจะถามเรื่องคุณนิรชาค่ะ" จิตติพัฒน์เงยหน้าขึ้นมองเธอ "ถามมาสิ" "คือ...คุณภาคกับคุณนิรชา...มีความสัมพันธ์กันจริงๆ ใช่ไหมคะ" แก้วใสถามเสียงเบา จิตติพัฒน์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ "ใช่" แก้วใสหน้าเสียไปเล็กน้อย แต่ก็พยายามเก็บอาการ "แล้ว...คุณภาคจะทำยังไงต่อไปคะ" "ผมจะจัดการทุกอย่างให้ดีที่สุด" จิตติพัฒน์ตอบ "ผมจะไม่ปล่อยให้ใครต้องเจ็บปวด" "แต่...ถ้ามันควบคุมไม่ได้ล่ะคะ" แก้วใสถามย้ำด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ถ้า...ความรู้สึกมันมีมากเกินไป" จิตติพัฒน์เดินเข้าไปหาแก้วใส เขาจับมือของเธอไว้เบาๆ "ผมรู้ว่ามันยาก" "ค่ะ" แก้วใสพยักหน้า น้ำตาเริ่มคลอหน่วย "ดิฉัน...ไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องมันจะมาถึงขนาดนี้" "ผมขอโทษ" จิตติพัฒน์กล่าว "ที่ทำให้เธอต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้" "ไม่เป็นไรค่ะ" แก้วใสพยายามยิ้ม "ดิฉันเข้าใจ" "เธอแน่ใจนะ" จิตติพัฒน์ถาม "ค่ะ" แก้วใสพยักหน้า "ดิฉันจะพยายามเข้มแข็งค่ะ" จิตติพัฒน์กอดเธอไว้เบาๆ "ขอบใจนะ" ขณะที่ทั้งสองกำลังปลอบใจซึ่งกันและกัน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น "ใคร" จิตติพัฒน์ถาม "ดิฉันเองค่ะ คุณนิรชา" เสียงของนิรชาดังมาจากด้านนอก จิตติพัฒน์ผละออกจากแก้วใสอย่างรวดเร็ว "เข้ามาสิ" นิรชาเดินเข้ามาในห้องทำงาน เห็นภาพที่ทั้งจิตติพัฒน์และแก้วใสนั่งกอดกันอยู่ เธอยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน "มีอะไรเหรอ" จิตติพัฒน์ถาม "ดิฉัน...มีเรื่องอยากจะคุยด้วยค่ะ" นิรชาพูดเสียงเบา "เรื่องอะไร" "เรื่องของเราค่ะ" นิรชาเอ่ย "และเรื่องของคุณแก้วใส" จิตติพัฒน์หันไปมองแก้วใส แล้วหันกลับมามองนิรชา "ผมรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่" "คุณภาคคะ" นิรชาเดินเข้าไปหาเขา "ฉัน...รับไม่ได้จริงๆ ค่ะ" "รับไม่ได้เรื่องอะไร" "เรื่องที่คุณภาคมีความสัมพันธ์กับคุณแก้วใส" นิรชาพูดเสียงดังขึ้น "ในขณะที่...คุณภาคก็มีความสัมพันธ์กับฉันเหมือนกัน" แก้วใสยืนนิ่ง เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี "นิรชา" จิตติพัฒน์กล่าวเสียงเครียด "ใจเย็นๆ ก่อน" "ฉันจะใจเย็นได้ยังไงคะ" นิรชาถาม "ในเมื่อทุกอย่างมันกำลังจะพังลง" "มันจะไม่พัง" จิตติพัฒน์ยืนยัน "ผมจะจัดการมันเอง" "แล้วฉันล่ะคะ" นิรชาถาม "ฉันจะอยู่ตรงไหนในเรื่องนี้" จิตติพัฒน์มองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "เธอคือคนสำคัญของผม" "สำคัญแค่ไหนคะ" นิรชาถามย้ำ "สำคัญพอที่จะทำให้คุณเลือกระหว่างฉันกับคุณแก้วใสได้ไหม" จิตติพัฒน์เงียบไป เขาไม่สามารถตอบคำถามนี้ได้ บรรยากาศในห้องทำงานตึงเครียดขึ้นไปอีก ความลับที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้กลีบกุหลาบแห่งความสัมพันธ์ กำลังจะถูกเปิดเผยออกมาอย่างช้าๆ และทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล