ชีวิตที่สงบสุขของแพรวาและอิฐดำเนินไปได้ด้วยดี จนกระทั่งวันหนึ่ง เหตุการณ์บางอย่างก็ทำให้พวกเขาต้องกลับไปเผชิญหน้ากับอดีตอีกครั้ง เช้าวันหนึ่ง ขณะที่แพรวากำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โต๊ะอาหาร อิฐก็เดินเข้ามาหาเธอด้วยใบหน้าเคร่งเครียด "มีเรื่องให้เราต้องจัดการ" อิฐกล่าว แพรวาเงยหน้าขึ้นมอง "มีอะไรเหรอคะ" "ข่าวนี้" อิฐยื่นหนังสือพิมพ์ให้แพรวา แพรวาอ่านข่าวด้วยความสงสัย ในพาดหัวข่าวเขียนว่า 'ธุรกิจสีเทาโผล่กลางเมือง ยึดทรัพย์อายัดบัญชีจำนวนมหาศาล' เนื้อหาข่าวระบุถึงกลุ่มอิทธิพลที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว และกำลังเข้ามามีบทบาทในธุรกิจที่ผิดกฎหมายต่างๆ "นี่มันอะไรกันคะ" แพรวาถาม "มันเกี่ยวกับคุณหรือเปล่า" "อาจจะ" อิฐตอบ "ผมได้ข่าวว่ามีคนพยายามเข้ามาแทนที่ตำแหน่งของท่านประธานอรุณรุ่ง" "แล้วเราจะทำยังไงคะ" แพรวาถามด้วยความเป็นห่วง "ผมต้องเข้าไปจัดการเรื่องนี้" อิฐกล่าว "ผมไม่สามารถปล่อยให้ใครมาสร้างปัญหาให้กับชีวิตของเราได้" "แต่คุณบอกว่าจะวางมือจากเรื่องพวกนี้แล้วนะคะ" แพรวากล่าวเสียงสั่น "คุณสัญญาแล้ว" "ผมรู้" อิฐตอบ "แต่ครั้งนี้มันเป็นเรื่องของความปลอดภัยของเรา ผมต้องไปดูให้แน่ใจว่าเรื่องนี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อคุณ" แพรวาถอนหายใจยาว "ฉันเข้าใจค่ะ" เธอตอบ "แต่ขอให้คุณระวังตัวด้วยนะคะ" "ผมจะระวัง" อิฐกล่าว "ผมจะไม่ให้ใครมาทำอันตรายคุณได้" อิฐออกเดินทางไปตามหาเบาะแสของกลุ่มอิทธิพลใหม่นี้ เขาใช้เส้นสายเก่าๆ ที่เคยมี เพื่อสืบหาข้อมูล เขาพบว่าเบื้องหลังกลุ่มนี้คือ ชายที่ชื่อ "อัสนี" ชายหนุ่มที่เคยเป็นลูกน้องคนสนิทของประธานอรุณรุ่งมาก่อน แต่ถูกหักหลังและเนรเทศออกไป เขาเพิ่งกลับมาเพื่อทวงคืนอำนาจและแก้แค้น "อัสนี" อิฐพึมพำชื่อนั้น เขาจำได้ว่าเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน "คุณรู้จักเขาเหรอคะ" แพรวาถาม เมื่อเห็นสีหน้าของอิฐ "เคยได้ยินชื่อ" อิฐตอบ "เขาเป็นคนทะเยอทะยาน และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ" "แล้วเราจะหยุดเขาได้ยังไงคะ" แพรวาถาม "ผมจะไปพบเขา" อิฐตัดสินใจ "ผมจะบอกให้เขารู้ว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ของเขา" แพรวาหน้าซีดเผือด "คุณจะไปเจอเขาคนเดียวเหรอคะ" "ผมจะไม่เสี่ยงอันตราย" อิฐปลอบ "ผมจะไปพร้อมกับสมคิด" "แต่..." แพรวายังคงกังวล "เชื่อผมนะ" อิฐกุมมือแพรวาไว้ "ผมจะกลับมาหาคุณ" วันต่อมา อิฐและสมคิดเดินทางไปยังแหล่งกบดานของอัสนี มันเป็นโกดังร้างริมแม่น้ำที่ถูกทิ้งร้างมานาน แสงแดดยามบ่ายส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่างที่แตกหัก ทำให้เกิดเงาตะคุ่มที่น่าขนลุก "มาแล้วรึ" เสียงทุ้มต่ำดังมาจากมุมมืดของโกดัง อัสนีเดินออกมาพร้อมกับลูกน้องอีกสองสามคน ใบหน้าของเขามีรอยแผลเป็นที่ทำให้ดูน่าเกรงขาม "แกคืออิฐใช่ไหม" อัสนีถาม "ลูกชายของเสี่ยธงชัย" "ใช่" อิฐตอบอย่างไม่ยี่หระ "ฉันมาเพื่อบอกให้แกหยุด" "หยุดเรื่องอะไร" อัสนีหัวเราะ "ฉันกำลังจะก้าวขึ้นมาเป็นใหญ่ที่นี่" "ที่นี่ไม่ใช่ที่ของแก" อิฐกล่าว "แกไม่มีสิทธิ์มาทำอะไรที่นี่" "แกคิดว่าแกเป็นใคร" อัสนีเดินเข้ามาใกล้อิฐ "แกมันก็แค่ลูกไล่ของพ่อแก" "ฉันไม่ใช่ลูกไล่ของใคร" อิฐตอบ "ฉันจะปกป้องสิ่งที่ฉันรัก" "สิ่งที่แกจะรักก็จะถูกทำลาย" อัสนีกล่าว "ฉันจะเริ่มจากผู้หญิงของแก" อิฐรู้สึกเหมือนเลือดในกายเดือดพล่าน "แกอย่าแตะต้องเธอ" "ถ้าแกไม่ยอมปล่อยมือจากธุรกิจพวกนี้" อัสนีขู่ "ฉันจะทำให้แกเสียใจไปตลอดชีวิต" "แกมันก็แค่หมาที่เห่าเสียงดัง" อิฐไม่ยอมแพ้ "ถ้าแกคิดว่าแกแน่จริง ก็เข้ามาเลย" การเผชิญหน้าครั้งนี้เต็มไปด้วยความตึงเครียด ทั้งสองฝ่ายเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ แต่สุดท้าย อิฐก็เลือกที่จะถอยออกมาพร้อมกับสมคิด เขาไม่อยากเสี่ยงให้แพรวาต้องตกอยู่ในอันตราย "เราต้องหาทางจัดการกับมันอย่างอื่น" อิฐกล่าวขณะที่รถเคลื่อนออกจากโกดังร้าง "การเผชิญหน้าโดยตรงอาจจะไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด" "แล้วเราจะทำยังไงครับ" สมคิดถาม "ผมต้องหาหลักฐานเพิ่มเติม" อิฐตอบ "ผมต้องทำให้มันจนมุมโดยที่มันไม่ทันตั้งตัว" เมื่ออิฐกลับมาถึงบ้าน แพรวาก็รีบเข้ามาหาเขาด้วยความเป็นห่วง "เป็นยังไงบ้างคะ" แพรวาถาม "เจอเขาแล้วใช่ไหม" "เจอแล้ว" อิฐตอบ "แต่ยังไม่สามารถจัดการอะไรได้" "ฉันเป็นห่วงคุณนะคะ" แพรวากล่าว "อย่าไปเสี่ยงอีกเลยนะคะ" "ผมจะไม่เสี่ยง" อิฐปลอบ "ผมจะหาทางอื่น" คืนนั้น อิฐนอนไม่หลับ เขามองแพรวาที่กำลังหลับอยู่ข้างๆ และคิดถึงคำพูดของอัสนี "ฉันจะทำให้แกเสียใจไปตลอดชีวิต" เขาไม่สามารถปล่อยให้คำขู่นั้นเป็นจริงได้ เขาต้องหาทางปกป้องแพรวา ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม