อิฐรับข้อเสนอของมาวินไว้ แต่ในใจกลับระแวงตลอดเวลา เขาเชื่อว่ามาวินอาจจะเป็นหมากตัวหนึ่งที่พายุใช้ หรือไม่ก็อาจจะเป็นศัตรูตัวฉกาจที่คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของเขาอยู่ การพบปะครั้งนี้ดำเนินไปอย่างเป็นทางการ แต่เต็มไปด้วยความตึงเครียด อิฐพยายามอ่านสีหน้าและท่าทีของมาวินทุกขณะ พยายามจับผิดสังเกตถึงความผิดปกติใดๆ ที่อาจบ่งบอกถึงเจตนารมณ์ที่แท้จริง "คุณอิฐดูเหมือนจะมีความมั่นใจในธุรกิจใหม่นี้มากนะครับ" มาวินกล่าวพลางยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ "ผมเชื่อว่ามันจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน" "ผมหวังเป็นเช่นนั้นครับ" อิฐตอบเรียบๆ พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นคลอน "ผมทุ่มเทกับมันมากจริงๆ" "ผมเห็นถึงความตั้งใจของคุณ" มาวินยิ้มกว้าง "และผมก็พร้อมที่จะสนับสนุนทุกวิถีทาง" อิฐเหลือบมองมาวินอย่างพิจารณา "การสนับสนุนของคุณมีเงื่อนไขอะไรบ้างครับ" "ไม่มีเงื่อนไขอะไรทั้งสิ้น" มาวินตอบทันควัน "ผมเพียงแค่เห็นโอกาสทางธุรกิจที่น่าสนใจ และเชื่อว่าเราจะสามารถสร้างผลกำไรได้อย่างงดงามไปด้วยกัน" คำตอบของมาวินดูเหมือนจะสมเหตุสมผล แต่ก็ยังคงมีบางอย่างที่ทำให้จิตใจของอิฐไม่สงบ เขาตระหนักดีว่าโลกธุรกิจสีเทาไม่ได้มีแต่ความจริงใจเสมอไป การเสนอตัวเป็นพันธมิตรอย่างง่ายดายเช่นนี้ อาจมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนกว่าที่เห็น "ผมขอขอบคุณสำหรับความเอื้อเฟื้อของคุณ มาวิน" อิฐกล่าว "ผมจะปรึกษาทีมงานของผม และจะแจ้งให้คุณทราบอีกครั้ง" "แน่นอนครับ ผมรอฟังข่าวดีอยู่นะครับ" มาวินกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นยืน "หากมีอะไรให้ผมช่วยเหลือ แจ้งมาได้เสมอ" หลังจากมาวินจากไป อิฐก็ถอนหายใจยาว เขาโทรศัพท์หาสมคิดทันที "เป็นไงบ้างครับคุณอิฐ" สมคิดถามอย่างกระตือรือร้น "เขาดูเหมือนจะจริงใจ" อิฐตอบ "แต่ผมรู้สึกไม่ไว้วางใจเลยสักนิด สมคิด คุณแน่ใจนะว่าพายุไม่มีทางรู้เรื่องที่ผมจะเปิดตัวธุรกิจใหม่นี้" "ผมตรวจสอบทุกช่องทางแล้วครับคุณอิฐ" สมคิดยืนยัน "ข้อมูลนี้เป็นความลับสุดยอด มีเพียงคนในของเราไม่กี่คนเท่านั้นที่ทราบ" "แล้วมาวินล่ะ เขาเข้ามาได้อย่างไร" อิฐถามต่อ "ผมลองสืบประวัติของเขาแล้วครับ" สมคิดรายงาน "มาวินเป็นนักธุรกิจที่ก้าวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มีข่าวลือว่าเขาคบค้ากับผู้มีอิทธิพลในวงการใต้ดินหลายคน แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานชัดเจน" "อาจเป็นไปได้ว่าเขาเป็นคนของพายุ" อิฐกล่าว "หรืออาจจะเป็นศัตรูที่พยายามเข้ามาป้วนเปี้ยนรอบตัวเรา" "เราจะทำอย่างไรต่อไปครับ" สมคิดถาม "เราต้องเดินหน้าตามแผนเดิม" อิฐตัดสินใจ "แต่เราต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น เราจะให้มาวินเข้ามามีส่วนร่วมในบางส่วนของธุรกิจ แต่ไม่ใช่ส่วนที่สำคัญที่สุด เราต้องจับตาดูเขาตลอดเวลา" "รับทราบครับคุณอิฐ" สมคิดตอบรับ ในขณะเดียวกัน แพรวาก็ยังคงพยายามใช้ชีวิตให้เป็นปกติ แต่ความกังวลเรื่องเสียงลึกลับในโทรศัพท์ยังคงไม่จางหายไป เธอพยายามค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตของครอบครัว แต่ก็ยังไม่พบสิ่งใดที่เชื่อมโยงกับผู้หญิงคนนั้นได้ "อิฐคะ ฉันรู้สึกไม่สบายใจเลย" แพรวาบอกสามีของเธอขณะที่ทั้งคู่นั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น "ฉันพยายามคิดว่าเขาเป็นใคร แต่ก็คิดไม่ออกจริงๆ" "ผมรู้ว่าคุณกังวล" อิฐจับมือแพรวาแน่น "แต่ผมจะไม่ให้ใครมาทำอันตรายคุณได้ ผมจะปกป้องคุณเอง" "ฉันก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น" แพรวากล่าว "แต่ถ้าเขาเป็นคนที่มีความแค้นกับครอบครัวของเราจริงๆ เรื่องมันอาจจะอันตรายกว่าที่เราคิด" "ผมจะพยายามสืบหาตัวตนของเขาอย่างเต็มที่" อิฐปลอบ "ส่วนเรื่องธุรกิจใหม่ที่กำลังจะเปิดตัว ผมก็หวังว่ามันจะเป็นกุญแจสำคัญในการคลี่คลายเรื่องนี้" "คุณหมายถึง... เราจะใช้มันเป็นเหยื่อล่อ?" แพรวาถามด้วยความประหลาดใจ "ใช่" อิฐตอบ "ถ้าพายุหรือคนที่เกี่ยวข้องกับเขา กำลังจับตาดูเราอยู่ การเปิดตัวธุรกิจที่ใหญ่โตเช่นนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจของพวกเขาได้" "ฉันกลัวว่ามันจะอันตรายเกินไปนะคะ" แพรวาเอ่ย "ผมจะระมัดระวังให้มากที่สุด" อิฐให้คำมั่น "ผมจะไม่ให้คุณต้องตกอยู่ในอันตรายเด็ดขาด" วันรุ่งขึ้น อิฐและสมคิดได้ประชุมกันอย่างเคร่งเครียดเพื่อวางแผนการดำเนินงานในขั้นตอนต่อไป "เราจะให้มาวินเข้ามาดูแลในส่วนของการตลาดและประชาสัมพันธ์" อิฐอธิบาย "แต่ในส่วนของการผลิตและจัดจำหน่าย เราจะเก็บเป็นความลับ และให้ทีมงานที่เราไว้ใจที่สุดเท่านั้นที่รับผิดชอบ" "แล้วเราจะแน่ใจได้อย่างไรว่ามาวินจะไม่แอบส่งข้อมูลให้ใคร" สมคิดถาม "เราจะติดตั้งระบบติดตามและตรวจสอบทุกการสื่อสารของเขา" อิฐกล่าว "และเราจะคอยสังเกตพฤติกรรมของเขาอย่างใกล้ชิด" "ดีครับ" สมคิดเห็นด้วย "แล้วเราจะเริ่มดำเนินการเมื่อไหร่ครับ" "อีกไม่กี่วันข้างหน้า" อิฐตอบ "ผมอยากให้ทุกอย่างพร้อมที่สุดก่อนที่จะประกาศเปิดตัวอย่างเป็นทางการ" อิฐมองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของเขามุ่งมั่น เขาจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ครอบครัวของเขาจะต้องปลอดภัย และความแค้นในอดีตจะต้องได้รับการสะสางอย่างเด็ดขาด แต่เขาก็อดคิดไม่ได้ว่า การเล่นกับไฟเช่นนี้ อาจนำพาอันตรายมาสู่แพรวาได้อีกครั้ง นี่คือความเสี่ยงที่เขาต้องยอมรับ และพร้อมจะแบกรับไว้เพียงลำพัง