น้ำชาเอ่ยคำตอบที่ทำเอาทุกคนในห้องตกใจ "หนู... หนูจะแต่งงานกับคุณค่ะ" นนท์ยิ้มกว้างอย่างพอใจ เขาเดินเข้าไปใกล้ๆ น้ำชา และใช้ปลายนิ้วของเขาเชยคางของเธอขึ้นมา "ดีมากครับคุณน้ำชา" นนท์พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยชัยชนะ "ผมรู้ว่าคุณตัดสินใจถูกต้องแล้ว" พลอยใสรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังถล่มลงมา เธออยากจะวิ่งเข้าไปหาน้ำชา และฉุดน้องสาวออกมาจากสถานการณ์นี้ให้เร็วที่สุด แต่เธอก็รู้ว่าเธอทำไม่ได้ เธอต้องปล่อยให้น้ำชาแสดงไปตามบทบาทที่ได้วางแผนไว้ "แต่... คุณนนท์คะ" น้ำชาเอ่ยขึ้น เสียงของเธอยังคงสั่นเครือ แต่ก็มีความหนักแน่นซ่อนอยู่ "หนูมีเงื่อนไขค่ะ" นนท์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "เงื่อนไขอะไรครับ" "ถ้าหนูยอมแต่งงานกับคุณ" น้ำชาพูด "คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายหนู และจะไม่เปิดเผยความลับของหนูเด็ดขาด" "ผมสัญญา" นนท์ตอบทันที "ผมจะเก็บความลับของคุณไว้เป็นอย่างดี" "แล้ว... แล้วเรื่องของพี่พลอยใสคะ" น้ำชาถามต่อ "คุณจะปล่อยพี่พลอยไปใช่ไหมคะ" นนท์หันไปมองพลอยใสด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "แน่นอนครับ... คุณพลอยใสก็จะได้ใช้ชีวิตของเธออย่างอิสระ" "แล้ว... คุณจะไม่มายุ่งกับพวกเราอีก" น้ำชาถาม "ผมจะให้คำมั่นสัญญา" นนท์พูด "แต่... คุณน้ำชาเองก็ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขของผมเช่นกัน" "เงื่อนไขของคุณคืออะไรคะ" น้ำชาถาม "ก็คือ... การที่คุณจะต้องแต่งงานกับผม" นนท์พูด "และใช้ชีวิตอยู่กับผม" น้ำชากลืนน้ำลาย เธอรู้ดีว่านี่คือส่วนที่ยากที่สุด "แล้ว... แล้วเรื่องผู้หญิงในรูป" น้ำชาถามอีกครั้ง "คุณจะบอกความจริงหนูได้ไหมคะ" นนท์หัวเราะเบาๆ "คุณน้ำชา... คุณกำลังเล่นกับไฟนะครับ" "หนูแค่อยากรู้ค่ะ" น้ำชาคะยั้นคะยอ นนท์มองน้ำชาครู่หนึ่ง ราวกับจะประเมินอะไรบางอย่าง "ถ้าคุณอยากรู้... ผมก็จะบอก" น้ำชาใจเต้นแรง พลอยใสมองธาม ธามพยักหน้าให้เธอเล็กน้อย เป็นการให้กำลังใจ "ผู้หญิงคนนั้น" นนท์เริ่มพูด "คือ... อดีตคนรักของผม" "หนูรู้ค่ะ" น้ำชาตอบ "แต่ทำไมเธอถึงหน้าเหมือนหนูขนาดนี้" "ก็เพราะว่า..." นนท์หยุดพูดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังจะเปิดเผยความลับที่สำคัญ "เธอ... คือพี่สาวฝาแฝดของคุณน้ำชา" คำพูดของนนท์ทำให้น้ำชาถึงกับอึ้งไป เธอเบิกตากว้าง ไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน "พี่สาวฝาแฝด" น้ำชาทวนคำ "หนู... หนูไม่มีพี่สาวฝาแฝดนะคะ" "คุณแน่ใจเหรอ" นนท์ถาม "คุณแน่ใจจริงๆ เหรอว่าคุณจำได้หมดทุกอย่าง" น้ำชาส่ายหน้า เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น "คุณน้ำชา" นนท์กล่าวต่อ "คุณจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ... เกี่ยวกับอุบัติเหตุครั้งนั้น" "อุบัติเหตุ" น้ำชาเอ่ยเสียงแผ่วเบา "อุบัติเหตุอะไรคะ" "เมื่อหลายปีก่อน..." นนท์เล่า "มีอุบัติเหตุรถยนต์ครั้งใหญ่... คุณน้ำชา... และพี่สาวฝาแฝดของคุณ... อยู่ในรถคันนั้นด้วยกัน" น้ำชานั่งตัวแข็งทื่อ ความทรงจำบางอย่างที่เคยเลือนรางเริ่มกลับมา เธอจำได้รางๆ ถึงความเจ็บปวด เสียงกรีดร้อง และความมืดมิด "พี่สาวของคุณ... เธอเสียชีวิตในอุบัติเหตุครั้งนั้น" นนท์พูดต่อ "ส่วนคุณ... คุณรอดมาได้ แต่คุณสูญเสียความทรงจำไปบางส่วน" น้ำชาตัวสั่นเทา เธอพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว แต่ก็ยังคงมีช่องว่างมากมาย "แล้ว... แล้วทำไมคุณถึงรู้เรื่องนี้" น้ำชาถาม "เพราะผม... เคยรู้จักพี่สาวของคุณ" นนท์ตอบ "ผมเคยรักเธอ... และผมก็จำคุณได้... ตอนที่คุณมาปรากฏตัวที่นี่" พลอยใสที่ยืนฟังอยู่ถึงกับตกตะลึง เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย การที่นนท์จะรู้ความลับนี้ได้ แสดงว่าเขาต้องมีความเกี่ยวข้องกับอดีตของน้ำชาอย่างลึกซึ้ง "คุณ... คุณกำลังหลอกหนู" น้ำชาพูดเสียงสั่น "คุณสร้างเรื่องขึ้นมา" "ผมไม่ได้หลอกคุณ" นนท์ยืนยัน "ผมแค่บอกความจริง... ความจริงที่คุณพยายามจะลืม" "ถ้า... ถ้าสิ่งที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงล่ะคะ" พลอยใสเอ่ยขึ้นมา เธอตัดสินใจที่จะเล่นตามบทบาทของเธอ "คุณพลอยใส" นนท์หันไปมองพลอยใส "คุณก็รู้ใช่ไหมครับ ว่าคุณน้ำชามีปัญหา" พลอยใสลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ "ฉัน... ฉันไม่รู้เรื่องทั้งหมด" "คุณน้ำชา" นนท์หันกลับมาหาน้ำชาอีกครั้ง "คุณควรจะยอมรับความจริงได้แล้ว" น้ำชามองนนท์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและหวาดกลัว เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใครดี "ถ้าหนูแต่งงานกับคุณ" น้ำชาถาม "คุณจะช่วยหนูใช่ไหมคะ" "ผมจะช่วยคุณ" นนท์ตอบ "ผมจะช่วยคุณให้ผ่านพ้นเรื่องร้ายๆ ไปได้" "แล้ว... แล้วรูปถ่ายของพี่สาวหนูล่ะคะ" น้ำชาถาม "ผมจะเก็บมันไว้ให้คุณ" นนท์กล่าว "และผมจะช่วยให้คุณ... กลับมาจำเรื่องราวในอดีตได้" น้ำชาลังเลใจอย่างเห็นได้ชัด การแต่งงานกับนนท์ดูเหมือนจะเป็นทางออกเดียวที่จะทำให้เธอได้รู้ความจริงเกี่ยวกับอดีตของเธอ "หนู... หนูตกลงค่ะ" น้ำชาเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา พลอยใสแทบจะทรุดตัวลงไปกับพื้น เธอไม่คิดว่าน้ำชาจะตกลงง่ายดายขนาดนี้ "ดีมากครับ" นนท์ยิ้มอย่างพอใจ "งั้น... เรามาวางแผนเรื่องงานแต่งงานกันเลย" นนท์เริ่มพูดถึงรายละเอียดงานแต่งงานราวกับว่ามันเป็นเรื่องที่น่ายินดี พลอยใสได้แต่ยืนมองน้องสาวด้วยความรู้สึกผิด เธอไม่คิดว่าแผนการของพวกเขาจะนำไปสู่จุดนี้ "คุณน้ำชา" นนท์กล่าว "ผมจะให้คุณมีเวลาเตรียมตัว... สักสองอาทิตย์" "สองอาทิตย์" น้ำชาทวนคำ "ใช่ครับ" นนท์ตอบ "เราจะจัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่... เพื่อให้ทุกคนรับรู้ว่า... คุณได้เริ่มต้นชีวิตใหม่แล้ว" พลอยใสรู้สึกเหมือนหัวใจของเธอถูกบีบแน่น เธอรู้ว่านี่คือกับดักที่นนท์วางไว้ และน้ำชาได้ก้าวเข้าไปอย่างเต็มใจ "คุณพลอยใส" นนท์หันมาพูดกับพลอยใส "ผมฝากให้คุณช่วยดูแลคุณน้ำชาด้วยนะครับ" "ค่ะ" พลอยใสตอบเสียงอู้อี้ "จะดูแลอย่างดี" นนท์ยิ้มอย่างพึงพอใจ "ผมเชื่อใจคุณครับ" หลังจากนั้น นนท์ก็ลากลับไป ทิ้งให้พลอยใสกับน้ำชาเผชิญหน้ากันในความเงียบ "พี่คะ" น้ำชาเอ่ยขึ้นมาในที่สุด "หนู... หนูทำถูกแล้วใช่ไหมคะ" พลอยใสหันไปมองหน้าน้องสาวที่เต็มไปด้วยความกังวล เธอเดินเข้าไปโอบกอดน้ำชาไว้แน่น "พี่ไม่รู้ว่านี่คือสิ่งที่ถูกที่สุดหรือเปล่า" พลอยใสกล่าว "แต่พี่จะอยู่ข้างๆ เธอเสมอ" น้ำตาของน้ำชาไหลรินลงมาอีกครั้ง เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่ที่แน่ๆ คือ ชีวิตของเธอได้เปลี่ยนไปตลอดกาลแล้ว