ตอนที่ 20 — ความจริงที่ถูกเปิดเผยในห้องลับ
ภายในห้องลับนั้น อากาศเย็นจัดและอบอ้าว ราวกับถูกปิดตายมานานหลายปี แสงไฟสีสลัวที่ส่องลงมาจากเพดาน เผยให้เห็นข้าวของที่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ แต่มันไม่ใช่ข้าวของธรรมดาทั่วไป แต่มันคือห้องเก็บเอกสารลับส่วนตัวของนนท์
"นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้คุณเห็น" นนท์กล่าว พลางเดินนำน้ำชาเข้าไปในห้อง "ทุกอย่างที่คุณตามหา... มันอยู่ที่นี่"
น้ำชาเดินสำรวจไปรอบๆ ด้วยความตื่นตะลึง บนโต๊ะตัวใหญ่กลางห้อง มีแฟ้มเอกสารสีดำวางเรียงซ้อนกันหลายกอง นอกจากนี้ยังมีกล่องไม้โบราณใบหนึ่งตั้งเด่นอยู่ น้ำชาเดินเข้าไปใกล้กล่องไม้ใบนั้น เธอรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ดึงดูดเธอ
"นี่คือของขวัญที่ผมเตรียมไว้ให้คุณ" นนท์กล่าว พลางดันกล่องไม้นั้นไปทางน้ำชา "เปิดมันสิครับ"
น้ำชาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เปิดฝากล่องออก ด้านในบรรจุด้วยเครื่องประดับเพชรพลอยระยิบระยับ สร้อยคอ แหวน ต่างหู ที่ส่องประกายวิบวับภายใต้แสงไฟ แต่น้ำชาไม่ได้สนใจในความสวยงามของมัน เธอเหลือบมองไปยังเอกสารบนโต๊ะ
"นี่คือความลับที่ผมปกปิดไว้" นนท์กล่าว พลางหยิบแฟ้มเอกสารสีดำใบหนึ่งขึ้นมา "แผนการทั้งหมด... เบื้องหลังการตายของพี่สาวคุณ"
น้ำชาแทบหยุดหายใจ เธอพุ่งเข้าไปคว้าแฟ้มเอกสารจากมือนนท์มาเปิดอ่านอย่างรวดเร็ว เอกสารเหล่านั้นคือหลักฐานสำคัญที่บ่งชี้ว่าการตายของพี่สาวเธอไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ แต่เป็นแผนการฆาตกรรมที่ซับซ้อน และนนท์คือผู้อยู่เบื้องหลังทั้งหมด
"เป็นคุณ... คุณทำแบบนี้กับพี่สาวหนู" น้ำชาพูดเสียงสั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้ม "ทำไม... ทำไมคุณถึงทำแบบนี้"
"ผมรักคุณนะครับ น้ำชา" นนท์กล่าว พลางเดินเข้ามาประคองน้ำชาไว้ "ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณ"
"รักเหรอคะ" น้ำชาผลักนนท์ออกอย่างแรง "นี่มันไม่ใช่ความรัก แต่มันคือความบ้าคลั่ง"
"ผมแค่ต้องการให้คุณอยู่กับผม" นนท์ยังคงพยายามอธิบาย "ผมไม่ต้องการเสียคุณไปอีกคน"
"อีกคน" น้ำชาทวนคำ "คุณหมายความว่าไง"
"คุณไม่รู้เหรอครับ" นนท์ยิ้มอย่างเศร้าสร้อย "คุณมีหน้าตาเหมือนพี่สาวของคุณมาก... มากเสียจนผมแทบแยกไม่ออก"
น้ำชาช็อกจนพูดไม่ออก ภาพใบหน้าของพี่สาวที่เธอจำได้เลือนรางผุดขึ้นมาในหัว เธอเคยได้ยินคนรอบข้างพูดว่าเธอหน้าเหมือนพี่สาว แต่เธอไม่เคยคิดว่ามันจะมากขนาดนี้
"ผมหลงรักคุณตั้งแต่แรกเห็น" นนท์กล่าวต่อ "ผมคิดว่าคุณคือพี่สาวของคุณที่กลับมาหาผม แต่เมื่อผมรู้ว่าคุณไม่ใช่... ผมก็ยิ่งต้องการคุณมากขึ้น"
"คุณมันโรคจิต" น้ำชาตะโกนเสียงดัง "ปล่อยหนูไปนะ!"
"ผมปล่อยคุณไปไม่ได้" นนท์จับข้อมือของน้ำชาไว้แน่น "คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างของผม"
ในขณะที่น้ำชากำลังต่อสู้ขัดขืน เสียงโทรศัพท์ของนนท์ก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พลางขมวดคิ้ว "ใครโทรมาตอนนี้" เขาพึมพำ
"ฮัลโหล" นนท์รับสาย
"คุณนนท์ครับ" เป็นเสียงของธาม "ผมได้ยินทุกอย่างที่คุณกำลังทำอยู่"
นนท์หน้าซีดเผือด เขาหันไปมองน้ำชาด้วยสายตาอาฆาต "ไอ้ธาม..."
"ผมจะแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้" ธามพูดต่อ "คุณไม่มีทางหนีไปไหนได้แล้ว"
นนท์หัวเสีย เขาตัดสายโทรศัพท์ ก่อนจะหันมาหาน้ำชาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป "คุณทรยศผม!" เขาตะคอก
"หนูแค่ต้องการความยุติธรรม" น้ำชาตอบอย่างกล้าหาญ "สำหรับพี่สาวของหนู"
"ถ้าผมไม่ได้คุณ... ก็จะไม่มีใครได้คุณไป!" นนท์ตะโกนเสียงดัง พลางคว้าปืนพกที่ซ่อนอยู่ในเสื้อสูทออกมา
น้ำชากลัวจนตัวสั่น เธอรู้ว่าเธอตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
"อย่าเข้ามานะ!" น้ำชาตะโกน
"ผมจะฆ่าคุณ แล้วผมจะฆ่าตัวตายตามไป!" นนท์พูดด้วยน้ำเสียงบ้าคลั่ง
ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องลับก็ถูกพังเข้ามา เสียงปืนดังขึ้นหลายนัด!
2,812 ตัวอักษร