ธามหยุดเดิน หันมามองหน้าน้ำชา ใบหน้าของเขาเปื้อนยิ้มที่อบอุ่น ดวงตาฉายแววแห่งความรักและความทรงจำที่พวกเขาสร้างร่วมกันมา "จำได้สิครับ" ธามตอบเสียงนุ่ม "ผมจำทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณได้หมดเลย" เขาเอื้อมมือไปปัดผมที่ปรกหน้าผากของน้ำชาออกอย่างแผ่วเบา "แล้วคุณจำได้ไหม ว่าวันนั้นผมพูดอะไรต่อ" น้ำชาเงยหน้ามองเขา ดวงตาใสซื่อสะท้อนแสงไฟริมทาง "คุณบอกว่า... คุณจะทำให้ความฝันนั้นเป็นจริง" เธอพูดเสียงเบาลงเมื่อคำพูดนั้นค่อยๆ ย้อนคืนกลับมาในความทรงจำ "ผมทำแล้วครับ" ธามกระซิบ เขาดึงมือของน้ำชามากุมไว้แน่น "ผมกำลังทำให้มันเป็นจริงอยู่ตอนนี้" บรรยากาศรอบตัวเหมือนจะหยุดนิ่ง มีเพียงเสียงลมหายใจของคนสองคนที่ผสานกัน น้ำชาหัวใจเต้นแรง ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เธอรู้สึกถึงความมั่นคงและความรักที่ธามมอบให้ ซึ่งมันยิ่งใหญ่และจริงแท้กว่าความรู้สึกใดๆ ที่เธอเคยมี "ธามคะ" น้ำชาเอ่ยขึ้น "หนู... หนูไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตหนูจะมาถึงจุดนี้ได้" "มันเป็นเพราะคุณเข้มแข็งครับ" ธามกล่าว "และคุณก็ไม่ได้อยู่คนเดียว" เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ "คุณมีผมอยู่ตรงนี้เสมอ" "ขอบคุณนะคะ" น้ำชาพูดพร้อมกับน้ำตาที่คลอหน่วย "ที่รักหนูมาตลอด" "ผมรักคุณ น้ำชา" ธามกล่าวชัดเจน เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "รักมากกว่าที่คำพูดใดๆ จะอธิบายได้" ทันใดนั้น ธามก็คุกเข่าลงต่อหน้าน้ำชาอย่างไม่ทันตั้งตัว น้ำชาเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ "คุณน้ำชา" ธามเริ่มพูด น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื้นตัน "ตั้งแต่ผมเจอคุณในครั้งแรก ผมก็รู้ว่าคุณคือคนพิเศษ" เขาเงยหน้ามองเธออย่างมีความหวัง "ผมใช้เวลาพิสูจน์ตัวเองมากมาย ผมรู้ว่าผมเคยทำผิดพลาดไปเยอะ แต่ผมก็เรียนรู้จากมัน และผมก็อยากจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่เพื่อดูแลคุณ และสร้างครอบครัวที่อบอุ่นตามที่คุณเคยพูดถึง" เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงเข้มขึ้นมาเปิดออก เผยให้เห็นแหวนเพชรเม็ดงามที่ส่องประกายภายใต้แสงไฟ "คุณจะแต่งงานกับผมไหมครับ" ธามถาม น้ำตาแห่งความสุขเอ่อคลอเต็มดวงตา น้ำชาทนกลั้นความรู้สึกไว้ไม่ไหว น้ำตาไหลลงมาอาบแก้มอย่างรวดเร็ว เธอพยักหน้าอย่างแรง "ค่ะ! ค่ะ! หนูจะแต่งงานกับคุณ!" น้ำชาตอบเสียงสั่นเครือ ธามลุกขึ้นยืน เขาสวมแหวนให้ที่นิ้วนางข้างซ้ายของน้ำชาอย่างเบามือ ก่อนจะคว้าเธอเข้ามากอดแน่น "ขอบคุณนะครับที่รัก" ธามกระซิบข้างหู "หนูต่างหากค่ะที่ต้องขอบคุณ" น้ำชาตอบ ซบหน้าลงกับอกของเขา สูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคย "ขอบคุณที่ให้โอกาสหนู ขอบคุณที่รักหนู" พวกเขาอยู่ในอ้อมกอดของกันและกันใต้แสงดาว ท่ามกลางสวนสาธารณะที่เคยเป็นพยานแห่งคำมั่นสัญญาแรก วันนี้ คำมั่นสัญญานั้นกำลังจะถูกเติมเต็ม เช้าวันต่อมาข่าวการหมั้นของน้ำชาและธามก็แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างยินดีกับข่าวดีนี้ โดยเฉพาะคุณย่าของน้ำชา ท่านดีใจมากจนน้ำตาไหล ท่านเคยคิดว่าชีวิตนี้คงจะไม่ได้เห็นหลานสาวตัวน้อยมีความสุขเสียแล้ว “ยายดีใจที่สุดเลยนะ น้ำชา” คุณย่ากอดน้ำชาแน่น “ดีใจที่หลานยายได้เจอคนดีๆ ที่รักและดูแลหลานยายได้จริงๆ” “หนูเองก็ดีใจค่ะคุณย่า” น้ำชาตอบ “หนูโชคดีที่สุดเลยค่ะ” ธามเองก็ได้รับคำอวยพรจากครอบครัวและเพื่อนๆ ของเขาเช่นกัน ทุกคนต่างรู้ดีว่า ธามรักน้ำชามากเพียงใด และเขาพร้อมที่จะทุ่มเททุกอย่างเพื่อความสุขของเธอ “รักษาเขาให้ดีนะ” คุณแม่ของธามกล่าวกับลูกชาย “แม่เห็นแล้วมีความสุขจริงๆ ที่ลูกได้เจอคนที่ใช่” “ผมจะดูแลเธอให้ดีที่สุดครับแม่” ธามตอบด้วยความมั่นใจ งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น บรรยากาศเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ น้ำชาในชุดเจ้าสาวดูสวยสง่า ธามในชุดสูทสีเข้มดูหล่อเหลา พวกเขามองหน้ากันด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความผูกพัน พิธีการต่างๆ ดำเนินไปอย่างราบรื่น จนมาถึงช่วงเวลาของการกล่าวคำปฏิญาณ “ผม ธาม ขอปฏิญาณตนว่าจะรักและซื่อสัตย์ต่อคุณน้ำชาเพียงผู้เดียว จะดูแลเอาใจใส่ จะเป็นกำลังใจ และจะจับมือคุณเดินเคียงข้างกันไปตลอดชีวิต” ธามกล่าวเสียงหนักแน่น “ดิฉัน น้ำชา ขอปฏิญาณตนว่าจะรักและซื่อสัตย์ต่อคุณธามเพียงผู้เดียว จะเป็นคู่ชีวิตที่ดี จะคอยสนับสนุน และจะร่วมสร้างครอบครัวที่อบอุ่นกับคุณตลอดไป” น้ำชาตอบ พลางกุมมือธามไว้แน่น เมื่อทั้งคู่กล่าวคำปฏิญาณจบลง เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วงาน ธามก้มลงจูบหน้าผากของน้ำชาเบาๆ เป็นการยืนยันถึงคำมั่นสัญญา หลังจบพิธี ก็เป็นช่วงเวลาของการเฉลิมฉลอง น้ำชาและธามเดินทักทายแขกเหรื่อด้วยรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข “ยินดีด้วยนะ น้ำชา” เพื่อนสนิทคนหนึ่งกล่าว “ฉันดีใจที่เห็นเธอมีความสุขขนาดนี้” “ขอบคุณนะ” น้ำชาตอบ “ถ้าไม่มีพวกเธอ ฉันก็คงไม่เข้มแข็งได้ถึงขนาดนี้” “และถ้าไม่มีธาม เธอก็คงไม่เจอทางสว่าง” อีกคนเสริม น้ำชายิ้มรับ “ใช่ค่ะ เขาคือแสงสว่างของฉันจริงๆ” เธอหันไปมองธามที่กำลังพูดคุยกับแขกคนอื่นๆ อยู่ เขามีรอยยิ้มที่อบอุ่นอยู่เสมอ สายตาของเขามองมาที่เธอเป็นระยะๆ ราวกับจะบอกว่า “ผมรักคุณ” เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว งานเลี้ยงใกล้จะเลิกรา น้ำชาและธามยืนมองเหล่าแขกที่ทยอยเดินทางกลับ “เหนื่อยไหมคะ” ธามถามพร้อมกับโอบไหล่ของน้ำชา “ไม่เลยค่ะ” น้ำชาตอบ “มีความสุขจนไม่รู้สึกเหนื่อยเลย” “พรุ่งนี้เราก็จะเริ่มชีวิตใหม่ด้วยกันแล้วนะ” ธามกล่าว “ชีวิตครอบครัวของเรา” “หนูตื่นเต้นค่ะ” น้ำชาตอบ “แต่ก็มีความสุข” “เราจะมีความสุขด้วยกันเสมอ” ธามยืนยัน “จำคำมั่นสัญญาของเราได้ไหม” “จำได้เสมอค่ะ” น้ำชาตอบ “จะไม่มีวันลืม” ค่ำคืนนั้น น้ำชาและธามเดินทางกลับบ้าน ในอ้อมกอดแห่งความรักและความหวัง พวกเขาได้เริ่มต้นบทใหม่ของชีวิตคู่ที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ การให้อภัย และความรักอันไม่มีเงื่อนไข