เย็นวันนั้น พลอยใสได้พบกับนนท์อีกครั้งที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง เขาโทรมานัดเธอด้วยตัวเองโดยไม่บอกน้ำชา "คุณนนท์คะ" พลอยใสทักทายเมื่อเดินเข้าไปในร้าน "คุณพลอยใส" นนท์ยิ้มให้เธอ "ขอบคุณที่มานะครับ" "มีเรื่องอะไรคะ" พลอยใสถามอย่างตรงไปตรงมา "ผมแค่อยากจะคุยกับคุณให้เคลียร์" นนท์ตอบ "เรื่องคุณน้ำชา" "ฉันไม่คิดว่าเรามีอะไรต้องคุยกันอีก" พลอยใสกล่าว "น้องสาวของฉันไม่ต้องการคุณ" "คุณแน่ใจเหรอ" นนท์เลิกคิ้วขึ้น "คุณแน่ใจจริงๆ หรือว่าคุณน้ำชาไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมเลย" "ฉันแน่ใจค่ะ" พลอยใสตอบหนักแน่น "เธอไม่เคยรักคุณ" "แต่ผมไม่เชื่อ" นนท์หัวเราะเบาๆ "ผมว่าคุณกำลังพยายามปกป้องน้องสาวของคุณมากเกินไป" "ฉันแค่พูดความจริง" พลอยใสยืนยัน "ความจริงที่ว่า ผมมีหลักฐานบางอย่างที่จะทำให้คุณน้ำชาต้องยอมผม" นนท์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ พลอยใสใจหายวาบ "หลักฐานอะไรคะ" "ผมคิดว่าคุณคงอยากจะรู้ใช่ไหมครับ" นนท์ยิ้มเยาะ "ว่าทำไมผมถึงได้มั่นใจนัก" "คุณจะทำอะไร" พลอยใสถามเสียงสั่น "ผมจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า ผมคู่ควรกับคุณน้ำชามากกว่าใคร" นนท์กล่าว "และผมจะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวาง" "คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร" พลอยใสพยายามควบคุมสติ "ผมกำลังพูดถึงเรื่องในอดีตของคุณน้ำชา" นนท์กระซิบ "เรื่องที่คุณไม่เคยรู้" พลอยใสอึ้งไป "คุณหมายความว่าอะไร" "ผมรู้ความลับของคุณน้ำชา" นนท์กล่าว "ความลับที่ถ้ามันถูกเปิดเผยออกมา... คุณน้ำชาจะไม่มีที่ยืนในสังคมอีกเลย" "คุณโกหก!" พลอยใสตะคอก "ผมพูดจริงครับ" นนท์ยิ้ม "และผมก็มีหลักฐานด้วย" "คุณมันบ้าไปแล้ว!" พลอยใสลุกขึ้นยืน "คุณจะเอาความลับของน้องสาวฉันไปแบล็กเมล์เธออย่างนั้นเหรอ" "ผมไม่ได้แบล็กเมล์ครับ" นนท์ตอบ "ผมแค่กำลังให้โอกาสคุณน้ำชาเลือกทางที่ดีที่สุด" "ทางที่ดีที่สุดของคุณคืออะไร" พลอยใสถาม "ก็คือการยอมแต่งงานกับผมไงครับ" นนท์กล่าว "เธอจะได้ไม่ต้องอับอาย" "คุณมันเลวร้ายที่สุด" พลอยใสกล่าวด้วยความโกรธ "ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำแบบนี้เด็ดขาด" "คุณพลอยใส" นนท์โน้มตัวเข้ามาใกล้ "คุณควรจะยอมรับความจริงได้แล้ว" "ความจริงที่ว่า คุณมันเป็นปีศาจอย่างนั้นเหรอ" พลอยใสถาม "ผมแค่อยากจะปกป้องคุณน้ำชา" นนท์กล่าว "จากความผิดพลาดในอดีตของเธอ" "คุณกำลังจะทำลายชีวิตน้องสาวของฉัน" พลอยใสกล่าว "เพื่อสนองความต้องการของตัวเอง" "ผมแค่ต้องการให้เธอมีความสุข" นนท์กล่าว "และผมคือคนที่จะทำให้เธอมีความสุขได้" "คุณมันหลงตัวเอง" พลอยใสกล่าว "คุณไม่เคยรักใครจริงๆ หรอก" "คุณพูดถูก" นนท์ยอมรับ "ผมไม่เคยรักใครจริงๆ" คำพูดนั้นทำเอาพลอยใสถึงกับอึ้ง นนท์ไม่เพียงแต่เป็นคนอันตราย แต่ยังเป็นคนที่มีจิตใจที่ว่างเปล่า "คุณกำลังทำผิดอย่างมหันต์" พลอยใสกล่าว "คุณจะต้องเสียใจ" "ผมไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ผมทำ" นนท์ยิ้ม "และผมก็มั่นใจว่าคุณน้ำชาจะยอมผม" "ฉันจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด" พลอยใสกล่าว "ฉันจะปกป้องน้องสาวของฉันเอง" "คุณจะทำอะไรได้" นนท์หัวเราะ "คุณไม่มีหลักฐานอะไรมาสู้กับผม" "ฉันอาจจะไม่มีหลักฐาน" พลอยใสกล่าว "แต่ฉันมีคนที่พร้อมจะช่วยฉัน" "คุณหมายถึงใคร" นนท์ถาม "คุณธาม" พลอยใสตอบ "เขาจะช่วยฉันจัดการกับคุณ" นนท์หัวเราะเสียงดัง "คุณธามเหรอ เขาไม่มีทางสู้ผมได้หรอก" "คุณคิดผิดแล้ว" พลอยใสกล่าว "เขาไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมาทำร้ายคนที่เขารัก" "งั้นเรามาดูกัน" นนท์กล่าว "ใครจะเป็นฝ่ายชนะ" พลอยใสลุกขึ้นยืน "ฉันไม่คุยกับคุณอีกต่อไปแล้ว" "รอเดี๋ยวก่อน" นนท์รั้งเธอไว้ "คุณจะไปไหน" "ฉันจะไปหาน้องสาวของฉัน" พลอยใสตอบ "และเราจะสู้กับคุณไปด้วยกัน" พลอยใสเดินออกจากร้านกาแฟไป ทิ้งให้นนท์นั่งยิ้มอยู่คนเดียว เขารู้ดีว่านี่คือการเริ่มต้นของเกมการหลอกลวงครั้งใหญ่ และเขาจะไม่มีวันยอมแพ้