"แต่ใครล่ะที่จะมีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้" คุณวิชัยถามเสียงเข้ม "มีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องราวเบื้องหลังทั้งหมด" แดนไทเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองไปที่พริมาที่นั่งนิ่ง ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล "ผม... ผมไม่แน่ใจจริงๆ ครับคุณพ่อ" คุณหญิงรุ่งนภาวางมือบนแขนของพริมา "ไม่ต้องกังวลนะลูก เราจะหาทางจัดการเรื่องนี้ด้วยกัน" "แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงล่ะคะคุณแม่" พริมาถามเสียงแผ่ว "ถ้าความจริงมันถูกเปิดเผยออกมาจริงๆ..." "เราจะเผชิญหน้ากับมันไปด้วยกัน" แดนไทแทรกขึ้น เขาจับมือของพริมาไว้แน่น "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผมจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายคุณหรือครอบครัวของเรา" คุณวิชัยสูดหายใจเข้าลึกๆ "อย่างแรกที่เราต้องทำคือต้องรู้ว่าใครคือคนที่ส่งจดหมายฉบับนี้มา และเขาต้องการอะไรกันแน่" "ผมได้ให้คนของเราตรวจสอบที่มาของจดหมายแล้วครับ" แดนไทกล่าว "แต่กว่าจะได้ผล อาจจะต้องใช้เวลาสักพัก" "ในช่วงที่เรารอ เราก็ต้องเตรียมตัว" คุณวิชัยกล่าว "เราต้องไม่เปิดเผยความแตกตื่นใดๆ ให้คนภายนอกเห็น" "ผมจะระมัดระวังเป็นพิเศษครับ" แดนไทตอบ "แล้วเรื่องที่ว่ามีพยาน" คุณหญิงรุ่งนภาเอ่ยขึ้น "เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่าพยานคนนั้นมีตัวตนอยู่จริง" "นั่นเป็นสิ่งที่เราต้องสืบหาให้แน่ใจที่สุดครับ" แดนไทกล่าว "ผมจะให้ทีมกฎหมายของเราตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด" "ถ้าพยานคนนั้นมีจริง" คุณวิชัยเสริม "เราก็ต้องเตรียมพร้อมรับมือกับคำให้การของเขา" พริมาเงยหน้าขึ้นมองแดนไท "คุณคิดว่าใครคือคนที่คิดร้ายกับเราคะ" "ผมไม่แน่ใจจริงๆ ครับ" แดนไทตอบ "แต่หากเป็นญาติของคุณจริงๆ ผมก็หวังว่าพวกเขาจะคิดได้ว่าการทำแบบนี้มีแต่จะสร้างความเสียหายให้กับทุกคน" "ครอบครัวของฉัน... ฉันไม่คิดว่าจะมีใครทำแบบนี้" พริมาพึมพำ "บางทีอาจจะไม่ใช่ญาติของคุณก็ได้" คุณหญิงรุ่งนภาเสริม "อาจจะเป็นคนอื่นที่มีความแค้นส่วนตัวกับครอบครัวเราก็ได้" "เรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่คิด" คุณวิชัยกล่าว "เราต้องใจเย็นและรอบคอบที่สุด" "ผมขอตัวไปดูความคืบหน้าเรื่องการตรวจสอบที่มาของจดหมายนะครับ" แดนไทกล่าว "แล้วจะรีบมาแจ้งให้ทุกคนทราบ" แดนไทเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้พริมา คุณวิชัย และคุณหญิงรุ่งนภา นั่งครุ่นคิดถึงสถานการณ์ที่กำลังเผชิญ "ลูกไม่ต้องเครียดนะ" คุณหญิงรุ่งนภาบีบมือพริมา "เราจะผ่านมันไปให้ได้" "หนูแค่กลัวค่ะคุณแม่" พริมาตอบ "กลัวว่าความสุขที่เรามีอยู่ตอนนี้มันจะพังทลายลงไป" "ความสุขที่แท้จริงมันไม่ได้สร้างจากสิ่งภายนอกนะลูก" คุณวิชัยกล่าว "มันมาจากข้างในใจของเราเอง" "คุณพ่อพูดถูกค่ะ" คุณหญิงรุ่งนภาเสริม "ความรักของคุณกับคุณแดนไทต่างหากที่จะเป็นเกราะป้องกันที่ดีที่สุด" พริมาพยักหน้า แต่ในใจก็ยังคงมีความกังวล ไม่นานนัก แดนไทก็กลับเข้ามาในห้องพร้อมกับสีหน้าที่เคร่งเครียดกว่าเดิม "เป็นอย่างไรบ้างคะ" คุณวิชัยถาม "เราได้ข้อมูลบางอย่างมาครับ" แดนไทกล่าว "เบื้องต้น คาดว่าจดหมายฉบับนี้ส่งมาจากบริษัทกฎหมายที่รับว่าความให้กับ... ครอบครัวของท่านประธาน ชัยวิทย์" เมื่อได้ยินชื่อนั้น พริมา คุณวิชัย และคุณหญิงรุ่งนภา ก็หันมองหน้ากันด้วยความตกใจ "ท่านประธาน ชัยวิทย์" คุณหญิงรุ่งนภาเอ่ยชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "เขาต้องการอะไรกันแน่" คุณวิชัยถาม "ผมก็ไม่แน่ใจครับ" แดนไทตอบ "แต่ผมเดาว่าเขาอาจจะต้องการใช้เรื่องนี้เพื่อบีบเราบางอย่าง" "เขาเคยมีปัญหากับครอบครัวเรามาก่อน" คุณหญิงรุ่งนภาเล่า "เรื่องธุรกิจบางอย่าง" "แต่เรื่องของเรามันก็เป็นเรื่องของเรา" พริมากล่าว "เขาจะเอามาเกี่ยวข้องกันได้อย่างไร" "บางทีเขาอาจจะมองว่าเป็นโอกาส" แดนไทกล่าว "โอกาสที่จะเล่นงานเรา หรืออาจจะหวังผลประโยชน์บางอย่าง" "เราต้องเตรียมพร้อมรับมือเขา" คุณวิชัยกล่าว "เราต้องหาหลักฐานมายืนยันความบริสุทธิ์ของเรา" "ผมจะให้ทีมกฎหมายรวบรวมข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับข้อพิพาทระหว่างครอบครัวเรากับท่านประธาน ชัยวิทย์" แดนไทกล่าว "รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับพยานที่เขาอ้างถึงด้วย" "พยานที่ว่านั้น..." คุณหญิงรุ่งนภาเอ่ยเสียงเบา "เป็นใครกันแน่" "ผมกำลังให้คนสืบอยู่ครับ" แดนไทตอบ "แต่ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากให้คุณพริมาลองนึกดูว่ามีใครที่อาจจะเป็นพยานได้บ้าง" พริมาหลับตาลง พยายามนึกถึงอดีต แต่ทุกอย่างก็ดูเลือนราง "ฉัน... ฉันจำอะไรไม่ค่อยได้เลยค่ะ" "ไม่เป็นไร" แดนไทปลอบ "เราจะหาทางเอง" "สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือเราต้องไม่ตื่นตระหนก" คุณวิชัยกล่าว "เราต้องแสดงให้พวกเขาเห็นว่าเราไม่กลัว" "ผมจะทำอย่างดีที่สุดครับคุณพ่อ" แดนไทตอบ "เราจะสู้ไปด้วยกัน" คุณหญิงรุ่งนภาเสริม "เราจะปกป้องครอบครัวของเรา" พริมามองหน้าแดนไท สัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นและความรักที่เขามีให้ เธอรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แม้ว่าสถานการณ์จะยังคงน่าเป็นห่วงก็ตาม "ขอบคุณนะคะทุกคน" พริมากล่าว "ฉันรู้สึกดีขึ้นมากที่มีทุกคนอยู่เคียงข้าง" "เราคือครอบครัวเดียวกัน" แดนไทกล่าว "และครอบครัวก็ต้องดูแลกัน" บทสนทนาสิ้นสุดลง แต่ความกังวลยังคงค้างอยู่ในอากาศ ทั้งสี่คนรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะไม่ง่ายเลย และพวกเขาจะต้องใช้สติปัญญาและความกล้าหาญทั้งหมดที่มีเพื่อผ่านพ้นมันไปให้ได้