งานแต่งงานครั้งที่สองของแดนไทและพริมาถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายแต่เปี่ยมไปด้วยความหมาย ทุกรายละเอียดถูกใส่ใจ และที่สำคัญที่สุดคือความสุขที่เปล่งประกายออกมาจากทั้งคู่ แขกเหรื่อที่มาร่วมงานเป็นเพียงญาติสนิทและเพื่อนสนิทจริงๆ ที่เป็นกำลังใจให้ทั้งสองผ่านพ้นอุปสรรคมาได้ คุณวิศิษฐ์ คุณหญิงรุ่งนภา และคุณวิชัย ยืนยิ้มมองดูคู่บ่าวสาวด้วยความปลาบปลื้มใจ "พ่อดีใจนะลูก" คุณวิศิษฐ์กล่าวกับพริมาขณะที่แดนไทกำลังยืนพูดคุยกับคุณลุงของเขา "ที่ลูกเจอคนที่รักลูกจริงๆ เขาดูแลลูกได้ดี" "หนูก็ดีใจค่ะพ่อ" พริมายิ้มตอบ น้ำตาเอ่อคลอเล็กน้อย "หนูไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้" "อย่าร้องนะคนดี" คุณวิศิษฐ์เช็ดน้ำตาให้ลูกสาว "ต่อจากนี้ไป ชีวิตลูกจะมีแต่ความสุข" คุณหญิงรุ่งนภาเดินเข้ามาสวมกอดพริมา "ขอให้ลูกมีความสุขมากๆ นะคะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม แม่จะอยู่ข้างลูกเสมอ" "ขอบคุณค่ะคุณแม่" พริมาตอบรับอ้อมกอดอันอบอุ่น พิธีการดำเนินไปอย่างราบรื่น แดนไทจ้องมองพริมาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความภาคภูมิใจ เขาได้เธอมาครอบครองอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่ด้วยการบังคับ แต่ด้วยความรักที่แท้จริง ความรักที่ผ่านการพิสูจน์มาแล้วทุกรูปแบบ "คุณพร้อมจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับผมจริงๆ นะครับ" แดนไทกระซิบถามข้างหูพริมา ขณะที่ทั้งคู่กำลังยืนอยู่หน้าแท่นพิธี "พร้อมที่สุดในชีวิตค่ะ" พริมาตอบพลางซบหน้าลงบนอกแกร่งของเขา "ขอบคุณนะคะ... สำหรับทุกอย่าง" "ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ" แดนไทกระชับอ้อมกอด "ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตผม และทำให้ชีวิตผมมีความหมาย" หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการ ทั้งคู่ก็เดินทางไปยังบ้านพักตากอากาศส่วนตัวริมทะเลที่แดนไทเตรียมไว้ให้เป็นของขวัญแต่งงาน บ้านหลังนั้นสวยงามราวกับภาพวาด ตั้งอยู่บนหน้าผาที่มองเห็นวิวทะเลสีครามสุดลูกหูลูกตา "สวยจังเลยค่ะ" พริมาอุทานด้วยความตื่นเต้นเมื่อก้าวลงจากรถ "ผมรู้ว่าคุณชอบทะเล" แดนไทกล่าวพลางประคองมือเธอ "ผมเลยเลือกที่นี่เป็นเรือนหอของเรา" "แล้วเราจะอยู่ที่นี่กันนานแค่ไหนคะ" พริมาถาม "จนกว่าคุณจะเบื่อ" แดนไทหัวเราะเบาๆ "แต่ผมว่า... เราคงจะมีความสุขที่นี่ไปอีกนานเลยล่ะ" คืนแรกของการเป็นสามีภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบดำเนินไปอย่างอ่อนหวานและเต็มไปด้วยความรัก แดนไททะนุถนอมพริมาดุจไข่ในหิน ทุกการสัมผัสเต็มไปด้วยความรักที่เขามีให้ "ผมดีใจที่เราได้มาอยู่ที่นี่ด้วยกันสองคน" แดนไทกล่าวขณะที่ทั้งคู่นอนหนุนหมอนใบเดียวกัน มองดูดาวเต็มฟ้าผ่านประตูกระจกบานใหญ่ "หนูก็ดีใจค่ะ" พริมาซบหน้าลงบนไหล่ของเขา "เหมือนฝันเลยค่ะ" "ความฝันของคุณกำลังจะกลายเป็นจริงแล้วนะครับ" แดนไทจูบหน้าผากเธอเบาๆ "ผมจะไม่ยอมให้ความฝันของคุณพังทลายไปอีกเด็ดขาด" "ไม่เคยมีใครดูแลหนูได้ดีเท่าคุณเลยค่ะ" พริมาพูดเสียงแผ่วเบา "ขอบคุณที่ทำให้หนูรู้สึกปลอดภัยและมีความสุข" "คุณเองก็ทำให้ผมรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน" แดนไทกล่าว "คุณทำให้ผมอยากเป็นคนที่ดีขึ้นในทุกๆ วัน" เช้าวันรุ่งขึ้น พริมาตื่นขึ้นมาพบกับแสงแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องเข้ามาในห้อง เธอขยับตัวเล็กน้อย ก็พบว่าแดนไทกำลังนอนกอดเธออยู่ "อรุณสวัสดิ์ค่ะ... ที่รัก" พริมาเอ่ยทักอย่างเขินอาย แดนไทลืมตาขึ้นมามองหน้าเธอ ดวงตาของเขายังคงฉายประกายแห่งความรัก "อรุณสวัสดิ์ครับ... คุณภรรยา" แดนไทตอบพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่น "ฝันดีนะครับ" "ฝันดีค่ะ" พริมาตอบ "เมื่อคืน... คุณอบอุ่นจังเลยค่ะ" "ผมจะอบอุ่นกับคุณแบบนี้ตลอดไป" แดนไทกล่าวพลางดึงเธอเข้ามาใกล้ "ผมจะไม่ปล่อยคุณไปไหนอีกแล้ว" วันเวลาต่อมาผ่านไปอย่างรวดเร็วในอ้อมกอดแห่งรักของทั้งคู่ พวกเขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่เรือนหอริมทะเลแห่งนั้น ช่วยกันวางแผนอนาคต และสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ "แดนไทคะ" พริมาเอ่ยขึ้นมาวันหนึ่งขณะที่พวกเขากำลังนั่งจิบชาชมวิวทะเล "หนูคิดว่า... เราควรจะกลับไปจัดการเรื่องที่บริษัทนะคะ" "ผมรู้ครับ" แดนไทพยักหน้า "ผมก็คิดเหมือนกัน ถึงเวลาที่เราต้องกลับไปเผชิญหน้ากับโลกภายนอกอีกครั้งแล้ว" "แต่ก่อนอื่น..." แดนไทหันมามองพริมาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ "เรามีเรื่องที่ต้องฉลองกันก่อน" "เรื่องอะไรคะ" พริมาเลิกคิ้วสงสัย "เรื่องที่เราได้อยู่ด้วยกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และมีความสุขที่สุดในชีวิตไงครับ" แดนไทกล่าวพลางลุกขึ้นยืน "ผมมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ" แดนไทพาพริมาไปยังร้านอาหารริมทะเลที่สวยงามแห่งหนึ่ง ซึ่งเขาได้เตรียมการไว้ล่วงหน้า พวกเขาฉลองคืนวันอันแสนพิเศษด้วยอาหารมื้อค่ำสุดหรู ท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติก "ผมรักคุณนะครับ" แดนไทกล่าวเมื่ออาหารมื้อค่ำใกล้จะสิ้นสุดลง "หนูก็รักคุณค่ะ" พริมาตอบ "รักมากๆ เลย" ชีวิตคู่ของแดนไทและพริมาได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งอย่างแท้จริง หลังจากผ่านพ้นมรสุมชีวิตมาอย่างโชกโชน ความรักของพวกเขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเข้ามาในอนาคต