แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องอาหารอันหรูหรา บ่งบอกถึงการเริ่มต้นวันใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม พริมานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารด้วยท่าทีที่ยังคงประหม่าเล็กน้อย เธอสวมชุดลำลองที่แดนไทเตรียมไว้ให้ เป็นชุดที่ดูเรียบง่ายแต่ทันสมัย แดนไทเดินเข้ามาในห้องอาหารพร้อมกับหนังสือพิมพ์ในมือ เขาดูผ่อนคลายกว่าเมื่อคืนมาก เขาเห็นพริมานั่งอยู่ที่โต๊ะแล้วก็เดินเข้าไปนั่งตรงข้ามเธอ "อรุณสวัสดิ์ครับ" แดนไทกล่าวทักทาย พลางวางหนังสือพิมพ์ลง "เมื่อคืนคุณคงไม่สบายใจเท่าไหร่" "ค่ะ" พริมาตอบ "มัน...ยังใหม่มากสำหรับฉัน" "ผมเข้าใจ" แดนไทพยักหน้า "แต่ผมหวังว่าคุณจะค่อยๆ ปรับตัวได้" เขาหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม "วันนี้ผมมีเรื่องต้องไปจัดการที่บริษัท แต่ผมจะให้คนของผมพาคุณไปทำความรู้จักกับบ้านหลังนี้ และถ้าคุณอยากไปไหน หรืออยากได้อะไรเป็นพิเศษ ก็บอกได้เลยนะครับ" "ขอบคุณค่ะ" พริมากล่าว "ฉันคงต้องขอเรียนรู้อะไรหลายอย่างเกี่ยวกับที่นี่" "ไม่ต้องกังวลครับ" แดนไทพูดอย่างใจเย็น "ผมจะคอยดูแลคุณเอง" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้น "คุณอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมครับ" "อะไรก็ได้ค่ะ" พริมาตอบ "ฉันไม่ค่อยมีอะไรที่อยากทานเป็นพิเศษ" "งั้นผมให้คนจัดอาหารเช้าแบบเบาๆ ให้คุณแล้วกันนะครับ" แดนไทกล่าว "ผมต้องขอตัวก่อน ถ้ามีอะไรให้รีบแจ้งผมนะครับ" "ค่ะ" พริมาพยักหน้ารับ หลังจากที่แดนไทออกไปแล้ว พริมาก็เริ่มสำรวจบ้านหลังใหญ่นี้อย่างละเอียด เธอเดินไปตามห้องต่างๆ ด้วยความรู้สึกทึ่งกับความหรูหราและความกว้างขวางของมัน เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้มาอยู่ที่นี่ สาวใช้คนหนึ่งชื่อเอื้อง เข้ามาแนะนำตัวกับพริมา เธอเป็นแม่บ้านที่ทำงานที่นี่มานาน และดูจะเป็นคนใจดี "คุณผู้หญิงครับ" เอื้องกล่าวด้วยรอยยิ้ม "คุณผู้ชายให้ดิฉันคอยดูแลคุณผู้หญิงค่ะ หากมีอะไรขาดเหลือ หรือต้องการให้ช่วยอะไร บอกได้เลยนะคะ" "ขอบคุณค่ะคุณเอื้อง" พริมาตอบ "ฉันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่ค่ะ" "ไม่เป็นไรค่ะคุณผู้หญิง" เอื้องตอบ "เดี๋ยวดิฉันจะค่อยๆ แนะนำไปเองค่ะ" ตลอดทั้งวัน พริมาใช้เวลาไปกับการทำความรู้จักกับบ้าน และเรียนรู้ตารางชีวิตของที่นี่ เธอได้พบกับคนรับใช้คนอื่นๆ ที่คอยให้บริการ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในฝัน เมื่อช่วงบ่ายแก่ๆ พริมาก็ได้รับโทรศัพท์จากพริมาเพื่อนสนิทของเธอ "พริมา! เป็นไงบ้าง" เสียงของพริมาดังขึ้นมาอย่างตื่นเต้น "ฉัน...ก็ดีนะ" พริมาตอบอย่างอ้ำอึ้ง "อะไรคือ 'ก็ดีนะ' ของเธอ" พริมาคะยั้นคะยอ "แต่งงานแล้วเป็นไงบ้าง? เขาสุภาพบุรุษไหม? ดูแลเธอดีหรือเปล่า?" พริมาถอนหายใจ "มัน...ซับซ้อนน่ะ" "ซับซ้อนยังไง" พริมาไม่ยอมแพ้ "เล่ามาเดี๋ยวนี้เลย" พริมาตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พริมาฟังอย่างละเอียด ตั้งแต่คืนที่ผิดพลาดจนถึงการแต่งงานที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน "อะไรนะ! เธอแต่งงานกับเขาจริงๆ เหรอ!" พริมาอุทานเสียงหลง "ฉันไม่เชื่อเลย!" "มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ" พริมาตอบเสียงเศร้า "ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน" "ไม่นะ! เธอไม่ควรจะยอมรับข้อเสนอนี้เลย" พริมาต่อว่า "มันเร็วเกินไป เธอไม่รู้จักเขาเลยนะ" "ฉันก็คิดแบบนั้น" พริมาตอบ "แต่เขา...เขาก็ดูดีนะ เขาไม่ได้บังคับอะไรฉันเลย" "เขาก็แค่ทำเป็นสุภาพบุรุษไปก่อนน่ะสิ" พริมาวิเคราะห์ "เดี๋ยวพอเธอแต่งงานเข้าไปอยู่ในบ้านเขาแล้ว เขาจะทำอะไรกับเธอก็ได้" "ฉันหวังว่ามันจะไม่เป็นแบบนั้นนะ" พริมากล่าว "เขาดูเป็นคนดี" "ดีแค่ไหนก็ไม่รู้แหละ" พริมาพูดอย่างเป็นห่วง "เธอต้องระวังตัวนะพริมา ถ้ามีอะไรไม่โอเค บอกฉันนะ ฉันจะไปช่วยเธอ" "ขอบคุณนะพริมา" พริมาซาบซึ้งใจ "เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันจริงๆ" "แน่นอนอยู่แล้ว" พริมาตอบ "แต่เธอต้องระวังตัวเองให้มากนะ ฉันเป็นห่วงเธอจริงๆ" บทสนทนากับพริมาทำให้พริมาตระหนักถึงสถานการณ์ของตัวเองมากขึ้น เธอรู้สึกกลัวและสับสน แต่ก็พยายามที่จะคิดบวก ในช่วงเย็น แดนไทกลับมาถึงบ้าน เขาเดินตรงมาหาพริมาที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่น "กลับมาแล้วครับ" แดนไทกล่าว "เป็นไงบ้างวันนี้" "ก็ดีค่ะ" พริมาตอบ "ฉันได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างเลย" "ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น" แดนไทยิ้ม "คืนนี้เราจะทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารดีไหม ผมจองไว้แล้ว" "ได้ค่ะ" พริมาตอบรับ การทานอาหารเย็นกับแดนไทในค่ำคืนนั้นเป็นไปอย่างอบอุ่น แดนไทพยายามพูดคุยเรื่องต่างๆ เพื่อให้พริมารู้สึกสบายใจ เขาเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับบริษัทและแผนการในอนาคตของเขา พริมาเองก็เริ่มเปิดใจเล่าเรื่องราวของเธอให้เขาฟังบ้าง "ผมรู้ว่าคุณอาจจะยังไม่คุ้นเคย" แดนไทกล่าวขณะที่ทั้งสองกำลังจะเดินทางกลับบ้าน "แต่ผมหวังว่าเราจะค่อยๆ สร้างความเข้าใจกันไปได้" "ฉันก็หวังอย่างนั้นค่ะ" พริมาตอบ "ขอบคุณนะคะที่ดูแลฉันอย่างดี" "ผมจะดูแลคุณให้ดีที่สุดเอง" แดนไทกล่าว พลางส่งยิ้มให้เธอ คืนนั้น พริมานอนหลับได้ดีขึ้นกว่าคืนก่อน เธอเริ่มรู้สึกว่าชีวิตใหม่ของเธอกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง