น้ำนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานมาหลายชั่วโมงแล้ว แสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สาดสะท้อนบนใบหน้าของเธอที่ซีดเซียว ดวงตาของเธอแดงก่ำจากการอดนอนและกรีดร้องอย่างหนักหน่วงภายในใจ ธนากรได้ทิ้งคำขู่ที่หนักอึ้งไว้ให้เธอ ทางเลือกมีเพียงสองทาง คือยอมจำนนต่อชาญวิทย์และส่งมอบหลักฐานทั้งหมด เพื่อแลกกับการรักษาภาคินให้หายดีและได้รับผลประโยชน์บางส่วน หรือยืนหยัดต่อสู้เพื่อความยุติธรรม แต่ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยงที่ภาคินอาจจะไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิม "ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้" น้ำพึมพำกับตัวเอง มือเรียวลูบไล้ไปบนเอกสารกองโตที่เต็มไปด้วยความจริงอันโหดร้าย เธอคิดถึงหน้าภาคินเมื่อเช้านี้ ใบหน้าที่ว่างเปล่า ไร้ซึ่งความทรงจำใดๆ ที่มีต่อเธอ ภาพนั้นยังคงติดตรึงอยู่ในใจของเธอ "ฉันจะยอมให้เขาทำร้ายคุณอีกไม่ได้" น้ำพูดเสียงหนักแน่น เธอคิดถึงพ่อของเธอ คิดถึงสิ่งที่เขาต้องเจอจากน้ำมือของชาญวิทย์ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็คิดถึงภาคิน คิดถึงอนาคตที่พวกเขาอาจจะสร้างขึ้นมาด้วยกัน หากชาญวิทย์ไม่เข้ามาขัดขวาง "ถ้าฉันยอม... ฉันจะอยู่กับความรู้สึกผิดนี้ไปตลอดชีวิตได้ยังไง" น้ำถามตัวเอง "ฉันจะมองหน้าตัวเองในกระจกได้ยังไง" น้ำลุกขึ้นยืน เดินไปเดินมาในห้องอย่างกระวนกระวาย เธอพยายามหาทางออกที่ดีที่สุด แต่ดูเหมือนว่าทุกทางเลือกล้วนมีแต่ความเจ็บปวด ทันใดนั้น เธอก็หยุดเดิน นัยน์ตาของเธอทอดมองไปยังรูปถ่ายใบหนึ่งที่วางอยู่บนชั้นวางของ รูปนั้นเป็นรูปของเธอกับภาคินเมื่อหลายปีก่อน ในวันที่พวกเขายังมีความสุข ภาพนั้นทำให้หัวใจของน้ำบีบรัด "ฉันต้องทำเพื่อคุณ" น้ำพูดกับรูปถ่าย "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะไม่ยอมแพ้" เธอเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และกดเบอร์ของทนายความที่เธอไว้วางใจ "สวัสดีค่ะทนาย" น้ำพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่าเดิม "ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องปรึกษาค่ะ เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคดีฉ้อโกงครั้งใหญ่ และ... มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่ทรงอิทธิพลมากค่ะ" น้ำเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เธอค้นพบให้ทนายฟัง รวมถึงการติดต่อจากธนากร และคำขู่ของชาญวิทย์ ทนายความรับฟังอย่างตั้งใจ ก่อนจะพูดว่า "คุณน้ำครับ เรื่องนี้ละเอียดอ่อนมาก และมีความเสี่ยงสูงจริงๆ แต่ผมเชื่อว่าเรายังมีทางสู้ครับ" "แต่... คุณภาคินล่ะคะ" น้ำถามด้วยความเป็นห่วง "เขาอยู่ในสภาพที่... จำอะไรไม่ได้เลย" "นั่นคือประเด็นสำคัญที่คุณน้ำจะต้องตัดสินใจครับ" ทนายความตอบ "คุณจะเลือกปกป้องภาคินด้วยการยอมตามข้อเสนอของชาญวิทย์ หรือคุณจะสู้เพื่อความยุติธรรม โดยยอมรับความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นกับภาคิน" น้ำหลับตาลง เธอจินตนาการถึงใบหน้าของชาญวิทย์ ใบหน้าของธนากร และใบหน้าของภาคิน "ฉัน... ฉันไม่สามารถยอมให้ชาญวิทย์ลอยนวลไปได้ค่ะ" น้ำพูดเสียงหนักแน่น "เขาต้องได้รับผลกรรมที่เขาก่อไว้" "แล้วภาคินล่ะครับ" ทนายความถามย้ำ "ฉันจะหาทางช่วยเขาเองค่ะ" น้ำตอบ "ฉันจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของภาคิน และทำให้เขากลับมาเป็นปกติให้ได้" "ดีครับ" ทนายความกล่าว "เราจะวางแผนกันอย่างรอบคอบที่สุด ผมจะช่วยคุณหาหลักฐานเพิ่มเติม และเตรียมการรับมือกับการตอบโต้ของชาญวิทย์" หลังจากวางสายน้ำก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย เธอตัดสินใจแล้ว แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะเต็มไปด้วยขวากหนาม และความเสี่ยงสูง แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้า เธอหยิบเอกสารทั้งหมดที่รวบรวมมา จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ และถ่ายสำเนาเก็บไว้หลายชุด "ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายชีวิตของฉัน และคนที่ฉันรักได้อีก" น้ำพูดกับตัวเองด้วยความมุ่งมั่น เธอรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะไม่ง่าย และอาจจะต้องแลกมาด้วยอะไรหลายๆ อย่าง แต่เธอก็พร้อมแล้วที่จะเดินหน้าต่อไป เพื่อความยุติธรรม และเพื่อภาคิน แสงอาทิตย์ยามเช้าเริ่มสาดส่องเข้ามาในห้อง เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มที่กลับมาปรากฏบนใบหน้าของน้ำ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวังและความเด็ดเดี่ยว