หลายวันผ่านไปอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางความตึงเครียดที่คุกรุ่นอยู่รอบตัว น้ำและภาคินพยายามใช้ชีวิตไปตามปกติ แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความกังวลและความหวาดระแวง ทุกการเคลื่อนไหว ทุกการสนทนา ทุกสายตาที่สบกัน ล้วนเต็มไปด้วยความหมายแฝง น้ำพยายามติดต่อคุณหมอวิชัยอย่างเงียบๆ เธอใช้เบอร์โทรศัพท์ที่ไม่ใช่เบอร์ส่วนตัวของเธอ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกติดตาม เธอส่งข้อความไปหาหมอวิชัยหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่ได้รับการตอบกลับ ราวกับว่าหมอวิชัยกำลังหลบเลี่ยงเธออยู่ “น้ำ… คุณหมอยังไม่ตอบกลับมาอีกเหรอ” ภาคินถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย เมื่อเห็นน้ำนั่งจ้องโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ยังค่ะ… น้ำส่งข้อความไปหลายครั้งแล้ว… แต่มันก็ยังอ่าน… แต่ไม่มีการตอบกลับเลย” น้ำถอนหายใจ “หรือว่า… เขาจะกลัวชาญวิทย์จริงๆ” “อาจจะเป็นไปได้… ชาญวิทย์คงข่มขู่เขาไว้หนัก” ภาคินกล่าว “แต่เราต้องไม่ยอมแพ้… เราต้องหาทางอื่น” “แล้วทางไหนล่ะคะ… น้ำไม่เห็นทางออกอื่นเลย” น้ำเอ่ยอย่างสิ้นหวัง “เราอาจจะต้อง… ใช้แผนสำรอง… ถ้าหมอวิชัยไม่ยอมร่วมมือ… เราอาจจะต้อง… หาทาง… เปิดโปงชาญวิทย์… ด้วยวิธีอื่น” ภาคินกล่าว “เปิดโปง… ด้วยวิธีไหนคะ” น้ำถาม “เราอาจจะต้อง… หาหลักฐาน… เพิ่มเติม… ที่จะมัดตัวชาญวิทย์ได้จริงๆ… ไม่ใช่แค่เอกสารที่เขาต้องการ… แต่เป็นสิ่งที่… จะทำให้เขา… หมดอำนาจ… หรือ… หรือทำให้เขา… ได้รับโทษ” ภาคินวิเคราะห์ “แต่… เราจะหาหลักฐานนั้นได้จากไหนคะ… แล้ว… แล้วถ้าเราทำพลาด… เราอาจจะ… ตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นกว่าเดิม” น้ำกังวล “ผมรู้… แต่น้ำ… เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว… ถ้าเราไม่สู้… เราก็จะถูกทำลาย” ภาคินกล่าว “เราต้องเชื่อใจกัน… และ… และพยายามทำให้ดีที่สุด” ในขณะเดียวกัน ชาญวิทย์ก็เริ่มสงสัยในท่าทีที่เปลี่ยนไปของน้ำ เขาเห็นว่าเธอดูระแวงมากขึ้น มีความลับปิดบังอยู่ และไม่ค่อยยอมพูดคุยกับเขาเหมือนเคย “คุณน้ำ… ช่วงนี้ดูแปลกไปนะ” ชาญวิทย์เอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังทานอาหารเย็นด้วยกัน “มีอะไรไม่สบายใจรึเปล่า” น้ำชะงักไปเล็กน้อย พยายามรวบรวมสติ “เปล่าค่ะ… น้ำแค่นอนไม่ค่อยหลับนิดหน่อย” “จริงเหรอ” ชาญวิทย์ยิ้มมุมปาก “หรือว่า… คุณกำลังคิดถึงเรื่อง… การรักษาคุณภาคินอยู่” น้ำหน้าซีดเผือด “เปล่าค่ะ… น้ำกำลังคิดถึงเรื่องงาน” “อย่าโกหกผมเลย คุณน้ำ” ชาญวิทย์วางมีดลง “ผมเห็นคุณ… พยายามติดต่อใครบางคน… คุณกำลังหาทาง… ต่อรองกับผมอยู่ใช่ไหม” น้ำกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก “เปล่าค่ะ… น้ำไม่เข้าใจที่คุณพูด” “คุณกำลังพยายามติดต่อหมอวิชัยอยู่ใช่ไหม” ชาญวิทย์ถามตรงๆ “คุณคิดว่า… ถ้าคุณโน้มน้าวหมอได้… คุณก็จะไม่ต้องมอบหลักฐานให้ผม… ใช่ไหม” น้ำเงยหน้ามองชาญวิทย์ด้วยความตกใจ “คุณ… คุณรู้ได้ยังไง” “ผมมีวิธีของผม… คุณน้ำ” ชาญวิทย์ยิ้มเยาะ “ผมรู้ทุกอย่างที่คุณทำ… และผมจะบอกคุณไว้ตรงนี้เลย… ว่าอย่าพยายามทำอะไรโง่ๆ” “ถ้าคุณ… คุณทำร้ายภาคิน… น้ำ… น้ำจะ… น้ำจะเปิดโปงทุกอย่างของคุณ” น้ำกล่าวด้วยความกล้าหาญที่เกิดขึ้นจากความสิ้นหวัง ชาญวิทย์หัวเราะเบาๆ “คุณคิดว่าคุณมีหลักฐานอะไรที่จะเปิดโปงผมได้… คุณน้ำ… คุณกำลังเล่นกับไฟ… แล้วคุณกำลังจะถูกเผา… ทั้งตัวคุณ… และ… คุณภาคิน” “คุณมัน… คนเลวร้าย” น้ำกล่าวด้วยความโกรธ “ผมเป็นคนเลวร้าย… ที่สามารถทำลายชีวิตคุณได้ในพริบตา” ชาญวิทย์กล่าว “ตอนนี้… คุณมีเวลาอีกไม่มาก… เตรียมหลักฐานให้ผม… ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน” หลังจากคืนนั้น น้ำรู้สึกหมดหนทาง เธอรู้ว่าชาญวิทย์รู้แผนการของเธอแล้ว และเขาก็พร้อมจะเล่นเกมที่อันตรายกว่าเดิม “ภาคิน… ชาญวิทย์รู้แล้ว” น้ำเล่าให้ภาคินฟังด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “เขารู้ว่าน้ำพยายามติดต่อหมอ… แล้ว… แล้วเขาก็ข่มขู่… ถ้าน้ำไม่ยอม… เขาจะ… เขาจะทำร้ายคุณ… แล้ว… แล้วเราจะไม่มีทางรักษาคุณได้เลย” ภาคินมองน้ำด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “แสดงว่า… เราต้องรีบลงมือ… ก่อนที่เขาจะทำอะไรเรา” “แต่… เราจะทำอย่างไรคะ… น้ำ… น้ำไม่เห็นทางออกเลย” น้ำกล่าว “เราต้อง… หาทาง… เปิดโปงชาญวิทย์… ด้วยหลักฐาน… ที่เรามี… เราต้องหาทาง… ติดต่อ… เจ้าหน้าที่… เพื่อแจ้งเรื่องนี้… อย่างลับๆ” ภาคินกล่าว “แต่… แต่เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า… เจ้าหน้าที่… จะเชื่อเรา… แล้ว… แล้วถ้าชาญวิทย์รู้… เขาจะ… เขาจะจัดการกับเรา…” น้ำกังวล “เราต้องลองเสี่ยงดู… น้ำ” ภาคินกล่าว “เราอาจจะต้อง… ปลอมตัว… หรือ… หรือหาทาง… ส่งหลักฐานไปให้… โดยที่ไม่ให้ใครรู้… เราต้องใช้… ความสามารถ… และ… ความระมัดระวัง… ของเรา… ให้มากที่สุด” “น้ำ… น้ำจะทำทุกอย่าง… เพื่อคุณ… ภาคิน” น้ำกล่าว “ผมรู้… และผมก็รักคุณ… น้ำ” ภาคินกุมมือของน้ำไว้แน่น “เราจะผ่านมันไปด้วยกัน… ผมสัญญา” ทั้งสองคนเริ่มวางแผนอย่างละเอียด พวกเขาตัดสินใจว่าจะรอจังหวะที่เหมาะสมที่สุด เพื่อติดต่อเจ้าหน้าที่ โดยใช้ช่องทางที่ปลอดภัยและลับที่สุด พวกเขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะไม่ง่าย แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้าย และต่อสู้เพื่อชีวิตของพวกเขา ในขณะที่น้ำและภาคินกำลังพยายามหาทางรอด ชาญวิทย์ก็กำลังวางแผนการขั้นต่อไป เขาไม่ไว้ใจน้ำอีกต่อไป และพร้อมจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อบีบให้เธอจำนน และกำจัดภาคินให้พ้นทาง น้ำเริ่มรู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามา เธอรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะเป็นตัวตัดสินอนาคตของเธอและภาคิน ความหวังริบหรี่ที่เคยมีเริ่มเลือนรางลงไปอีกครั้ง แต่เธอก็ยังคงยึดมั่นในคำสัญญาที่มีต่อภาคิน ว่าเธอจะอยู่เคียงข้างเขาเสมอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น