ทศพลรับ USB drive มาอย่างระมัดระวัง เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางที่ชายปริศนาจากไป แต่ก็พบเพียงแค่ฝูงชนที่กำลังมุงดูเหตุการณ์เมื่อครู่เท่านั้น รอยยิ้มที่แฝงด้วยความหวังปนความสงสัยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา “ผู้พันครับ… ผม… ผมขอบคุณมากจริงๆ ครับ” ผู้พันพงษ์พยักหน้า “เราทำตามหน้าที่ครับคุณทศพล… แต่… ก็ต้องรอผลการสอบสวน… และหลักฐาน… จากคุณ… อีกทีนะครับ” อลิสารู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก เธอโอบกอดทศพลไว้แน่น “เราทำได้แล้วค่ะทศพล… เราผ่านมันมาได้แล้ว…” “ใช่… เราผ่านมันมาได้… ขอบคุณนะอลิสา… ที่อยู่เคียงข้างฉันเสมอ…” ทศพลกระชับอ้อมกอด “แต่… ฉันยังคงสงสัย… ว่าใครคือคนคนนั้น… ที่ช่วยเรา… และ… ทำไมเขาถึงมีหลักฐาน… ของอรดา…” เมื่อกลับถึงบ้าน ทศพลก็รีบนำ USB drive ไปเสียบเข้ากับคอมพิวเตอร์ทันที เขาเปิดไฟล์ต่างๆ ด้วยความตื่นเต้นปนหวาดหวั่น ภาพวิดีโอ สารคดี และเอกสารจำนวนมากปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ยิ่งดูไปเรื่อยๆ หัวใจของเขาก็ยิ่งเต้นแรงขึ้น… ข้อมูลที่อยู่ใน USB drive นั้น… ไม่ใช่แค่หลักฐานที่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขา… แต่ยังเป็น… ความลับดำมืด… ของอรดา… ที่เกี่ยวพันกับ… การใส่ร้าย… การคอร์รัปชัน… และ… การวางแผน… ที่จะทำลาย… ชีวิต… ของหลายๆ คน… รวมถึง… ความลับ… เกี่ยวกับ… อดีต… ที่ทศพล… ไม่เคยรู้… มาก่อน… “นี่มัน… เป็นไปได้ยังไง…” ทศพลพึมพำกับตัวเอง เขาพบว่าอรดา… ไม่ใช่แค่คนที่กำลังพยายามแก้แค้นเขา… แต่เธอยังเป็น… ผู้บงการ… เบื้องหลัง… เหตุการณ์ร้ายๆ… ที่เกิดขึ้น… ในระหว่างที่ทศพลกำลังจดจ่ออยู่กับข้อมูลบนหน้าจอ อลิสาก็เข้ามาในห้องทำงาน “คุณทศพลคะ… ฉัน… ฉันไปเจอของสิ่งนี้… อยู่ในกระเป๋าของอรดา… ตอนที่ตำรวจค้นตัวเธอ…” อลิสาถือจดหมายฉบับหนึ่งมาให้ทศพล เป็นจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของอรดาเอง แต่เนื้อหา… ทำให้ทั้งทศพลและอลิสารู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม… “ถึง… ทศพล… ที่รัก… หากเธอ… กำลังอ่านจดหมายฉบับนี้… นั่นหมายความว่า… ฉัน… ได้รับโทษ… ที่สมควรแล้ว… ฉัน… ขอโทษ… สำหรับทุกสิ่ง… ที่ฉันเคยทำ… ฉัน… ไม่เคย… รักใคร… ได้เท่าเธอ… เลย… ในชีวิตนี้… แม้แต่… ตอนที่ฉัน… กำลังจะ… ทำร้ายเธอ… ฉันก็… ยังคง… ห่วงใย… เธอ… อยู่เสมอ… โปรด… ให้อภัย… ฉัน… ด้วย… เถอะ…” ทศพลอ่านจดหมายฉบับนั้นซ้ำไปซ้ำมา น้ำตาเริ่มไหลรินออกมา เขาไม่เคยคิดเลยว่า… ลึกๆ แล้ว… อรดา… อาจจะยังมีความรู้สึกดีๆ… เหลืออยู่… “เธอ… ไม่เคย… ลืมฉัน… เลย… สินะ…” ทศพลกล่าวเสียงสั่น “ฉัน… คิดว่า… เธอคงจะ… เจ็บปวด… มาตลอด… เหมือนกัน…” อลิสาพูดพร้อมกับจับมือทศพล ในที่สุด… เรื่องราวทั้งหมดก็คลี่คลาย… อรดา… ได้รับโทษตามกฎหมาย… ความจริง… ได้รับการเปิดเผย… และ… ทศพล… ก็พ้นจากข้อกล่าวหา… แต่… ในใจของทศพล… ก็ยังคงมีความรู้สึก… ที่ซับซ้อน… เขา… รู้สึก… เสียใจ… กับ… อดีต… และ… รู้สึก… ขอบคุณ… สำหรับ… ปัจจุบัน… วันเวลาผ่านไป… ทศพลและอลิสา… ใช้ชีวิต… อย่างมีความสุข… พร้อมกับ… อนาคต… ที่สดใส… แต่… มีบางอย่าง… ที่ยังคง… เป็นปริศนา… อยู่… ชายปริศนา… ที่ช่วยพวกเขา… คือใคร?… และ… ทำไม… เขาถึง… มีหลักฐาน… ทั้งหมด… นั้น…? และ… จดหมาย… ของอรดา… มัน… มีความหมาย… ที่แท้จริง… คืออะไร…? วันหนึ่ง… ขณะที่ทศพลและอลิสากำลังเดินเล่นอยู่ที่สวนสาธารณะ… ทันใดนั้นเอง… มีรถยนต์คันหนึ่ง… ขับเข้ามา… และ… จอด… ตรงหน้า… พวกเขา… กระจกรถ… ค่อยๆ… เลื่อนลง… และ… ใบหน้าที่ปรากฏ… ออกมา… ทำให้… ทั้งคู่… แทบจะ… กรีดร้อง… ด้วยความตกใจ… มันคือ… อรดา… ที่… ยืน… อยู่ตรงนั้น… แต่… เธอ… ดู… เปลี่ยนไป… มาก… “ทศพล… อลิสา…” เสียงของอรดา… ดังขึ้น… “ฉัน… ขอโทษ… สำหรับทุกสิ่ง… และ… ฉัน… มีบางอย่าง… ที่อยากจะ… บอกพวกเธอ…” ทศพลและอลิสารู้สึกใจเต้นแรง… อะไร… คือสิ่งที่อรดา… จะบอก… พวกเขา?… และ… ทำไม… เธอ… ถึง… กลับมา… อีกครั้ง…?