ข่าวคราวของภาคินที่ได้รับหลักฐานสำคัญจากอดีตคนสนิทของชาญวิทย์ ได้สร้างความหวังให้กับน้ำ แต่มันก็มาพร้อมกับความกังวลที่ทวีคูณขึ้น เธอรู้ดีว่าชาญวิทย์ไม่ใช่คนที่จะยอมจำนนง่ายๆ และการที่เขาเคยเป็นคนอันตรายในอดีต ยิ่งทำให้เธอกลัวว่าเขาอาจจะวางแผนตอบโต้ที่คาดไม่ถึง "คุณภาคินคะ ฉันเป็นห่วงคุณจริงๆ" น้ำพูดขณะที่เธอกำลังทานอาหารกลางวันกับภาคินที่ร้านอาหารใกล้ที่ทำงาน "คุณแน่ใจเหรอคะว่าคุณจะรับมือกับเขาได้" ภาคินมองน้ำด้วยสายตาที่อ่อนโยน "ฉันรู้ว่าเธอกังวลนะ น้ำ แต่ฉันได้วางแผนไว้แล้ว เราไม่สามารถปล่อยให้ชาญวิทย์ลอยนวลไปได้อีก" "แล้วแผนของคุณคืออะไรคะ" น้ำถามอย่างระแวง "ฉันจะให้ตำรวจเข้าไปจัดการ" ภาคินอธิบาย "แต่ก่อนอื่น ฉันต้องแน่ใจว่าหลักฐานทั้งหมดมันแน่นหนาพอที่จะเอาผิดเขาได้จริงๆ ฉันกำลังจะให้ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินช่วยตรวจสอบเอกสารเหล่านั้นอย่างละเอียดอีกครั้ง" "แล้วคุณจะทำยังไงกับหลักฐานที่ได้มาล่ะคะ" น้ำถาม "ถ้าเราเปิดเผยออกไปตอนนี้ เขาอาจจะรู้ตัวและทำลายหลักฐาน หรือไม่ก็หนีไปก่อน" "นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันกังวล" ภาคินถอนหายใจ "ฉันเลยคิดว่า... ฉันจะต้อง... เข้าไปในบริษัทของชาญวิทย์ เพื่อหาหลักฐานเพิ่มเติม" น้ำตาโตทันที "คุณภาคิน! คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะ มันอันตรายเกินไป" "ฉันจำเป็นต้องทำ น้ำ" ภาคินยืนกราน "ฉันรู้ว่ามันเสี่ยง แต่ฉันเชื่อว่ามันเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้เรามีหลักฐานที่สมบูรณ์แบบ" "แต่... ถ้าคุณโดนจับได้ล่ะคะ" น้ำถามเสียงสั่น "หรือถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ... ฉันจะทำยังไง" ภาคินเอื้อมมือมาจับมือของน้ำไว้แน่น "ฉันจะระวังให้มากที่สุด และฉันจะไม่ทำอะไรที่มันเสี่ยงจนเกินไป ฉันจะเข้าไปตอนกลางคืน และฉันจะเข้าไปกับทีมรักษาความปลอดภัยที่ฉันไว้ใจ" "คุณมีทีมรักษาความปลอดภัยด้วยเหรอคะ" น้ำถามอย่างประหลาดใจ "ใช่... ฉันได้ติดต่อพวกเขาไว้แล้ว พวกเขาเป็นมืออาชีพ และพวกเขาจะช่วยฉันได้มาก" ภาคินตอบ "ฉันจะไม่ยอมให้เธอต้องมาเดือดร้อนเพราะเรื่องของฉันอีกต่อไป" คำพูดของภาคินทำให้ความกังวลในใจของน้ำลดลงไปบ้าง แต่เธอก็ยังคงห่วงใยเขาอยู่ดี "คุณต้องสัญญากับฉันนะภาคิน" น้ำพูดเสียงจริงจัง "คุณต้องปลอดภัยกลับมา" "ฉันสัญญา" ภาคินยิ้มบางๆ "ฉันสัญญาว่าฉันจะกลับมาหาเธอ" หลังจากมื้อกลางวัน ภาคินก็ต้องกลับไปเตรียมการสำหรับแผนการของเขา น้ำเองก็กลับไปทำงานของเธอ แต่ในใจของเธอก็ยังคงคิดถึงภาคินตลอดเวลา เธอคอยมองโทรศัพท์มือถือ หวังว่าจะได้รับการติดต่อจากเขา เวลาผ่านไปจนเย็น ภาคินส่งข้อความมาหาเธอ "คืนนี้ฉันจะเข้าไปที่บริษัทของชาญวิทย์ เตรียมตัวให้พร้อมนะ" น้ำตอบรับทันที "ค่ะ ฉันรอคุณอยู่" คืนนั้น น้ำนอนไม่หลับ เธอนั่งรอข่าวคราวจากภาคินอย่างใจจดใจจ่อ เธอคอยมองนาฬิกา ทุกนาทีผ่านไปอย่างเชื่องช้า เธอเริ่มกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไปนานเกินกว่าที่คาดไว้ "ทำไมยังไม่ติดต่อมาอีกนะ" น้ำพึมพำกับตัวเอง "หรือว่า... เกิดอะไรขึ้นกับเขา" เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรหาภาคิน แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับ เธอพยายามโทรซ้ำๆ แต่ก็ยังคงเงียบ น้ำรู้สึกใจคอไม่ดี เธอตัดสินใจที่จะไปหาภาคินที่บ้าน เขาบอกเธอว่าเขาจะอยู่ที่บ้านของเขาเพื่อเตรียมตัวก่อนที่จะออกไปทำภารกิจ เมื่อน้ำขับรถมาถึงบ้านของภาคิน เธอเห็นรถของเขาจอดอยู่หน้าบ้าน แต่เมื่อเธอเคาะประตู ก็ไม่มีใครมาเปิด "ภาคินคะ" เธอตะโกนเรียก "คุณอยู่ไหม" ไม่มีเสียงตอบกลับ น้ำเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย เธอจึงตัดสินใจเดินไปที่หน้าต่างห้องนั่งเล่น และมองเข้าไปข้างใน สิ่งที่เธอเห็น ทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น มีผู้ชายสองคนยืนอยู่กลางห้องนอนของภาคิน ใบหน้าของพวกเขาดูดุร้าย และพวกเขากำลังค้นหาอะไรบางอย่าง "แกแน่ใจเหรอว่ามันอยู่ที่นี่" ชายคนหนึ่งพูดเสียงห้วน "แน่นอน" ชายอีกคนตอบ "หัวหน้าบอกว่ามันต้องอยู่ที่นี่" น้ำรีบถอยออกมาจากหน้าต่าง เธอรู้ทันทีว่านี่คือฝีมือของชาญวิทย์ เขาคงรู้แล้วว่าภาคินกำลังจะเปิดโปงเขา เธอต้องทำอะไรบางอย่าง แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี เธอไม่สามารถเข้าไปช่วยภาคินได้ตามลำพัง ทันใดนั้นเอง ประตูบ้านของภาคินก็เปิดออก ชายสองคนเดินออกมา และพวกเขาก็เห็นน้ำยืนอยู่ตรงนั้น "แกเป็นใคร" ชายคนหนึ่งถามเสียงเย็น "ฉัน... ฉันมาหาภาคิน" น้ำตอบเสียงสั่น "ภาคินไม่อยู่ที่นี่" ชายอีกคนพูด "รีบกลับไปซะ" "แต่... ฉันเห็น... คุณกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง" น้ำพยายามพูดอย่างใจเย็น "มันไม่ใช่เรื่องของแก" ชายคนแรกพูด "ถ้าแกไม่อยากมีปัญหา ก็ไปให้พ้น" น้ำรู้สึกถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา เธอรู้ว่าเธอต้องรีบหนีไป "ค่ะ... ฉันไปก็ได้ค่ะ" น้ำพูด พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้ตื่นตระหนก เธอรีบเดินกลับไปที่รถ และขับออกไปทันที หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความกลัว เธอไม่รู้ว่าภาคินอยู่ที่ไหน และเธอไม่รู้ว่าเขาปลอดภัยหรือไม่ เมื่อน้ำขับรถออกมาได้สักพัก เธอก็ได้รับข้อความจากภาคิน "น้ำ... เกิดเรื่อง... ฉัน... ไม่สามารถ... ไปหาเธอ... ได้... ชาญวิทย์... รู้แล้ว... เขา... ส่งคน... มา... ที่บ้านฉัน..." น้ำรีบตอบกลับทันที "แล้ว... คุณอยู่ที่ไหนคะ... คุณปลอดภัยไหม" "ฉัน... กำลัง... หนี... ฉัน... จะ... ติดต่อ... เธอ... อีกครั้ง... ถ้า... ฉัน... ปลอดภัย..." น้ำรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อยที่ได้รับข้อความ แต่เธอก็ยังคงกังวลใจอยู่ดี เธอรู้ว่าสถานการณ์กำลังบานปลาย และการเผชิญหน้ากับชาญวิทย์กำลังจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ