คฤหาสน์ของคุณอาภาสตกอยู่ในความโกลาหล เจ้าหน้าที่ตำรวจยังคงค้นหาหลักฐานเพิ่มเติม ขณะที่คุณอาภาสนั่งตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ภาวินีพยายามปลอบโยนพ่อของเธอ แต่ก็ไม่อาจซ่อนความกังวลในดวงตาได้ กวินท์ยืนมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขารู้ดีว่านี่คือผลพวงจากการกระทำของเขาเอง เขาตั้งใจจะใช้สถานการณ์นี้บีบคั้นคุณอาภาส แต่ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะรุนแรงถึงขั้นนี้ "คุณอาภาสครับ" กวินท์เดินเข้าไปหา "ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง" คุณอาภาสเงยหน้ามองกวินท์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "คุณ… คุณจะทำได้จริงๆ เหรอ" "ผมจะพยายามอย่างเต็มที่ครับ" กวินท์ตอบ "แต่… ผมอาจจะต้องขอความร่วมมือจากคุณบ้าง" "ขออะไรก็ได้ครับ" คุณอาภาสตอบทันที "ผมจะทำทุกอย่าง" กวินท์หันไปมองภาวินี "ภาวินี" เขาเรียกชื่อเธอ "เธอ… เธอจะเชื่อใจฉันไหม" ภาวินีมองกวินท์ด้วยความลังเล เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อเขาอีกหรือไม่ แต่เมื่อเห็นความจริงจังในแววตาของเขา เธอก็ตัดสินใจตอบ "ฉัน… ฉันจะเชื่อใจคุณค่ะ" กวินท์ยิ้มบางๆ "ขอบคุณนะ" เขาบอก "ทีนี้… ผมมีเรื่องที่ต้องขอให้เธอช่วย" กวินท์กระซิบอะไรบางอย่างกับภาวินี ซึ่งทำให้เธอเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ แต่สุดท้าย เธอก็พยักหน้าตอบรับ หลังจากนั้น กวินท์ก็เดินเข้าไปหาเจ้าหน้าที่ตำรวจ "ท่านสารวัตรครับ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ผมมีข้อมูลบางอย่างที่จะให้ท่าน" เจ้าหน้าที่ตำรวจหันมามองกวินท์ด้วยความสงสัย "ข้อมูลอะไรครับ" "ผม… ผมมีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้" กวินท์กล่าว "ผมจะนำท่านไปพบเขา" เจ้าหน้าที่ตำรวจพิจารณาใบหน้าของกวินท์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจ "ก็ได้ครับ" เขาตอบ "เราจะไปกับคุณ" กวินท์พาเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นออฟฟิศเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในย่านที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก เมื่อเข้าไปด้านใน พวกเขาก็พบกับชายคนหนึ่งนั่งทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ "คุณธีรเดช" กวินท์เรียกชื่อเขา ธีรเดชหันมามองด้วยความตกใจ เมื่อเห็นกวินท์พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจ "คุณ… คุณมาทำอะไรที่นี่" "ผมมาเพื่อเปิดเผยความจริง" กวินท์ตอบ "ความจริงที่คุณพยายามจะปกปิด" ธีรเดชหน้าซีดลง "ผม… ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร" "อย่าปฏิเสธเลยธีรเดช" กวินท์พูด "ฉันรู้ว่าคุณคือคนที่ส่งหลักฐานปลอมไปให้ตำรวจ เพื่อใส่ร้ายคุณอาภาส" ธีรเดชอึ้งไป แต่ก็พยายามตั้งสติ "ผม… ผมเปล่า" "คุณกำลังทำลายชีวิตคนอื่น เพื่อแก้แค้นที่ฉันแย่งภาวินีไปใช่ไหม" กวินท์ถามต่อ ธีรเดชเงียบไป สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความรู้สึกผิด "คุณอาภาสไม่ใช่เป้าหมายของคุณ" กวินท์กล่าว "เป้าหมายของคุณคือผม" เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ยืนฟังอยู่ ค่อยๆ เข้าไปจับกุมธีรเดช "คุณจะไม่มีวันได้ครอบครองภาวินี!" ธีรเดชตะโกนใส่กวินท์ขณะที่ถูกนำตัวออกไป หลังจากเหตุการณ์นั้น ทุกอย่างก็เริ่มคลี่คลาย คุณอาภาสได้รับการปล่อยตัว เขาขอบคุณกวินท์และภาวินีอย่างซาบซึ้ง "ฉันไม่รู้จะขอบคุณพวกเธอทั้งสองคนได้อย่างไร" คุณอาภาสกล่าว "ถ้าไม่มีพวกเธอ ฉันคงต้องติดคุกแน่ๆ" "ไม่ต้องห่วงค่ะพ่อ" ภาวินีตอบ "หนูบอกแล้วไงคะว่าหนูจะช่วยพ่อ" กวินท์ยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาดีใจที่สามารถช่วยเหลือคุณอาภาสได้ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกผิดต่อภาวินี "ภาวินี" กวินท์เดินเข้าไปหาเธอ "ฉัน… ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ" "เรื่องอะไรคะ" ภาวินีถาม "เรื่อง… ความรู้สึกของฉัน" กวินท์ตอบ "ฉันรู้ว่าฉันเคยหลอกเธอมาตลอด" ภาวินีเงยหน้ามองเขา "คุณ… คุณไม่ได้รักฉันใช่ไหมคะ" กวินท์ลังเลเล็กน้อย "ฉัน… ฉันไม่แน่ใจ" เขาตอบ "แต่สิ่งที่ฉันรู้ คือ… ฉันไม่อยากเห็นเธอต้องเจ็บปวดอีกแล้ว" "แล้ว… คุณจะทำยังไงต่อไปคะ" ภาวินีถาม "ฉัน… ฉันจะขอโอกาส" กวินท์พูด "โอกาสที่จะพิสูจน์ตัวเองให้เธอเห็น ว่าฉันสามารถรักเธอได้จริงๆ" ภาวินีมองกวินท์อย่างพิจารณา เธอเห็นความจริงใจในแววตาของเขา ถึงแม้ว่าเธอจะยังคงมีความกังวลอยู่บ้าง แต่เธอก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในตัวเขา "ฉัน… ฉันไม่รู้" ภาวินีตอบ "มันเร็วเกินไป" "ฉันเข้าใจ" กวินท์กล่าว "ฉันจะรอ" หลังจากนั้น กวินท์ก็เริ่มทำตามสัญญา เขาทุ่มเทเวลาให้กับภาวินีมากขึ้น เขาพยายามแสดงความรักและความห่วงใยอย่างจริงใจ เขาพาเธอไปเที่ยว ไปทานอาหารอร่อยๆ และรับฟังทุกเรื่องราวของเธอ ภาวินีเองก็เริ่มเปิดใจให้กับกวินท์มากขึ้น เธอมองเห็นความพยายามของเขา และเริ่มรู้สึกถึงความอบอุ่นและความปลอดภัยเมื่ออยู่ใกล้เขา แต่ถึงแม้ทุกอย่างจะดูเหมือนจะดีขึ้น ความทรงจำเกี่ยวกับแผนการแก้แค้นของกวินท์ก็ยังคงเป็นเหมือนเงาที่คอยตามหลอกหลอนเธออยู่เสมอ เธอไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะสามารถเติบโตไปได้ไกลแค่ไหน หรือความรักที่เพิ่งจะเริ่มต้นนี้ จะแข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะอดีตที่เจ็บปวดได้หรือไม่ การเดินทางของภาวินีและกวินท์ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น และอนาคตของพวกเขายังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน