ข่าวการแต่งงานของคุณอติเทพกับคุณปรางทิพย์แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว สร้างความสับสนและกังวลใจให้กับกวินท์เป็นอย่างมาก เขาพยายามติดต่อบิดาอีกครั้ง แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ ทุกครั้งที่เขาโทรศัพท์ไป จะมีเพียงเสียงปฏิเสธ หรือไม่ก็ถูกตัดสายทิ้งไป "ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ ครับคุณอาภาส" กวินท์กล่าว ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งคุยกันในห้องนั่งเล่น "ทำไมพ่อถึงทำแบบนี้" คุณอาภาสนั่งลงข้างๆ กวินท์ "บางที… เขาอาจจะมีเหตุผลที่เขาต้องทำก็ได้" "แต่เหตุผลอะไรที่จะทำให้เขาต้องทำร้ายความรู้สึกของผมได้ขนาดนี้" กวินท์ถาม "แล้วผู้หญิงคนนั้น… ปรางทิพย์… ผมไม่เคยได้ยินชื่อเธอมาก่อนเลย" "ผมก็เช่นกัน" คุณอาภาสกล่าว "แต่ผมจะลองสืบดูให้" "ขอบคุณครับคุณอาภาส" กวินท์กล่าวอย่างรู้สึกขอบคุณ วันต่อมา ภาวินีพยายามที่จะให้กำลังใจกวินท์ "คุณกวินท์คะ" เธอเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังเตรียมอาหารเช้า "อย่าคิดมากเลยนะคะ" "ผมอดคิดมากไม่ได้จริงๆ ภาวินี" กวินท์ตอบ "ผมรู้สึกเหมือนถูกพ่อทอดทิ้ง" "คุณไม่ได้ถูกทอดทิ้งนะคะ" ภาวินีจับมือเขา "คุณมีฉันอยู่ตรงนี้" กวินท์มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณนะ ภาวินี" เมื่อถึงวันงานแต่งงานของคุณอติเทพและคุณปรางทิพย์ กวินท์ได้ตัดสินใจที่จะไปร่วมงาน แม้จะยังรู้สึกไม่สบายใจก็ตาม เขาต้องการเผชิญหน้ากับบิดาและต้องการรู้ความจริงให้ได้ "คุณแน่ใจนะว่าจะไป" ภาวินีถามขณะที่กวินท์กำลังจะออกเดินทาง "ผมต้องไป" กวินท์ตอบ "ผมต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น" "ถ้าคุณต้องการอะไร… บอกฉันได้เลยนะคะ" ภาวินีกล่าว "ขอบคุณนะ" กวินท์ยิ้มให้เธอ "ฉันจะรีบกลับมา" งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราในโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง กวินท์เดินเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เขาเห็นคุณอติเทพในชุดสูทสีเข้ม ยืนอยู่ข้างเจ้าสาวในชุดแต่งงานสีขาวสง่างาม กวินท์เดินเข้าไปหาบิดา "พ่อครับ" เขาเอ่ยขึ้น คุณอติเทพหันมามองเขา ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม "มาแล้วเหรอ" "ครับ" กวินท์ตอบ "ยินดีด้วยนะครับ" "ขอบใจ" คุณอติเทพอ้างเสียงเย็น "มานั่งสิ" กวินท์เดินไปนั่งลงที่โต๊ะว่างข้างๆ เขา สังเกตเห็นว่าเจ้าสาวคนนั้น… คุณปรางทิพย์… มีใบหน้าที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด ขณะที่พิธีเริ่มขึ้น กวินท์ก็มองไปที่ใบหน้าของคุณปรางทิพย์อย่างตั้งใจ เขาพยายามนึกว่าเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อน จนกระทั่ง… "คุณ… คุณปรางทิพย์" กวินท์เอ่ยชื่อเธอเสียงแผ่ว "คุณ… คุณคือ… คุณป้าของภาวินีเหรอครับ" คำถามของกวินท์ทำเอาทุกคนในบริเวณนั้นหันมามองเขา รวมถึงคุณอติเทพและคุณปรางทิพย์เอง คุณปรางทิพย์ชะงักไป ใบหน้าของเธอซีดเผือด "คุณ… คุณจำฉันได้ด้วยเหรอ" เธอถามเสียงสั่น "ใช่ครับ" กวินท์ตอบ "เมื่อก่อน… ผมเคยเจอคุณที่บ้านภาวินี" คุณอติเทพมองทั้งสองคนสลับกันไปมาด้วยความงุนงง "พวกเธอรู้จักกันเหรอ" "ครับท่าน" คุณปรางทิพย์รีบตอบ "ดิฉัน… ดิฉันเคยเจอคุณกวินท์สมัยที่ยังเป็นเด็ก" แต่กวินท์กลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล "คุณอาภาสครับ" กวินท์รีบโทรศัพท์หาคุณอาภาสทันที "มีเรื่องด่วนครับ" เมื่อคุณอาภาสมาถึงงานแต่งงาน เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นคุณปรางทิพย์ยืนอยู่ข้างคุณอติเทพ "ปรางทิพย์!" เขาอุทานออกมา คุณปรางทิพย์หันมามองคุณอาภาสด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ "ท่านอาภาส…" "เธอ… เธอมาทำอะไรที่นี่" คุณอาภาสถามเสียงเข้ม "ดิฉัน… ดิฉันกำลังจะแต่งงานค่ะ" คุณปรางทิพย์ตอบอย่างตะกุกตะกัก "แต่งงานกับคุณอติเทพเนี่ยนะ" คุณอาภาสถาม "ใช่ค่ะ" คุณอาภาสมองไปที่คุณอติเทพ "คุณรู้เรื่องนี้มาก่อนเหรอ" คุณอติเทพพยักหน้า "ใช่ ฉันรู้" "แล้ว… ทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน" คุณอาภาสถามคุณปรางทิพย์ "ดิฉัน… ดิฉันไม่รู้จะบอกคุณยังไงค่ะ" คุณปรางทิพย์ตอบ "ดิฉันกลัวว่าคุณจะไม่พอใจ" "ไม่พอใจเหรอ" คุณอาภาสหัวเราะในลำคอ "เธอคิดว่าฉันจะพอใจกับการที่เธอหักหลังฉันแบบนี้เนี่ยนะ" "หักหลังเหรอคะ" คุณปรางทิพย์ถามอย่างไม่เข้าใจ "ใช่" คุณอาภาสกล่าว "เธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับคุณอติเทพมันเป็นยังไง" คุณอติเทพที่ยืนฟังอยู่หันมามองคุณอาภาส "คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร" "คุณปรางทิพย์… คือคนที่ผมเคยคบหาอยู่ก่อนจะมาเจอกับภาวินี" คุณอาภาสอธิบาย "แต่เธอ… เธอเลือกที่จะไปหาเงิน" คุณปรางทิพย์หน้าซีดเผือด "ท่านอาภาสคะ… ดิฉัน… ดิฉันไม่ได้… " "อย่าปฏิเสธเลยปรางทิพย์" คุณอาภาสกล่าว "ฉันรู้ดี" กวินท์มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความสับสน เขายังไม่เข้าใจความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้ "คุณอาภาสครับ" เขาถาม "เกิดอะไรขึ้นครับ" คุณอาภาสถอนหายใจ "กวินท์… เจ้าสาวของพ่อแก… คือคนที่เคยทำร้ายพ่อ" กวินท์อึ้งไปกับคำพูดของคุณอาภาส เขาไม่คาดคิดว่าอดีตอันดำมืดของครอบครัวจะกลับมาหลอกหลอนเขาและคนรอบข้างได้ถึงเพียงนี้ คุณปรางทิพย์ยืนตัวสั่น "ดิฉัน… ดิฉันขอโทษค่ะ" เธอพึมพำ "ขอโทษเหรอ" คุณอาภาสกล่าว "มันสายเกินไปแล้ว" บรรยากาศในงานแต่งงานที่ควรจะเต็มไปด้วยความสุข กลับกลายเป็นความตึงเครียดและความขัดแย้ง เงาอดีตได้ย้อนกลับมาสร้างความเจ็บปวดให้กับทุกคนอีกครั้ง กวินท์มองไปที่บิดาของเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งผิดหวัง เสียใจ และ… สับสนในความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้