งานเลี้ยงการกุศลดำเนินไปอย่างราบรื่น ภาวินีพยายามทำตามที่กวินท์สั่ง แสดงสีหน้ายิ้มแย้มและพูดคุยกับแขกเหรื่อที่เข้ามาทักทาย แต่ภายในใจของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและปวดร้าว กวินท์คอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ไม่ปล่อยให้เธอต้องเผชิญหน้ากับใครตามลำพัง เขาโอบเอวเธอไว้แน่น ราวกับจะประกาศให้โลกรู้ว่าเธอคือของเขา รอยยิ้มที่เขาแสดงออกนั้นดูจริงใจ จนบางครั้งภาวินีก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาอาจจะไม่ได้หลอกเธอไปเสียทั้งหมด “คุณภาวินีคะ” เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น ภาวินีหันไปพบกับอรสา อดีตคนรักของธีรเดช “คุณดูสวยมากเลยค่ะ” “ขอบคุณค่ะ คุณอรสา” ภาวินีตอบ “ดิฉันได้ยินว่าคุณกับคุณกวินท์แต่งงานกันเพราะความจำเป็น” อรสาพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก “น่าสงสารจังค่ะ” ภาวินีชะงักไปเล็กน้อย “เรา… เรามีความสุขดีค่ะ” เธอตอบ พยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติ “จริงๆ เหรอคะ” อรสาแสร้งทำเป็นประหลาดใจ “ฉันนึกว่าคุณจะ… ไม่สบายใจ” “ฉันสบายใจดีค่ะ” ภาวินีกล่าว “คุณกวินท์ดูแลฉันดีมาก” “ดีแล้วค่ะ” อรสาพูด “แต่ถ้าวันไหนคุณไม่สบายใจจริงๆ ก็มาหาฉันได้นะคะ ฉันยินดีรับฟังเสมอ” อรสาเดินจากไป ทิ้งให้ภาวินียืนนิ่ง เธอรู้สึกถึงความไม่สบายใจที่คืบคลานเข้ามาอีกครั้ง คำพูดของอรสาเหมือนจะคอยตอกย้ำถึงความสัมพันธ์ที่บอบบางของเธอกับกวินท์ “ใครน่ะ” กวินท์ถาม เมื่อเดินเข้ามาหาเธอ “ไม่มีใครค่ะ” ภาวินีตอบ “แค่… คนรู้จัก” “เธอโอเคไหม” กวินท์ถาม มองเข้าไปในดวงตาของเธอ “ค่ะ” ภาวินีตอบ “แค่เหนื่อยหน่อย” “ถ้าอยากพัก ผ่อน เรากลับกันเลยก็ได้นะ” กวินท์เสนอ ภาวินีส่ายหน้า “ยังค่ะ” เธอตอบ “ฉันอยากอยู่ต่ออีกหน่อย” กวินท์พยักหน้า “ได้” เขาพูด “ถ้าเธอต้องการอะไร บอกฉันนะ” ช่วงเวลาที่เหลือของงานเลี้ยง ภาวินีพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด เธอหัวเราะ พูดคุย และดื่มเครื่องดื่มที่กวินท์หามาให้ แต่ก็มีบางครั้งที่เธอรู้สึกว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องมาที่เธออย่างไม่ลดละ เมื่อกลับถึงคฤหาสน์ ภาวินีตรงไปที่ห้องนอนทันที เธอถอดชุดราตรีออกอย่างรวดเร็ว แล้วสวมชุดนอนเบาบาง กวินท์เดินตามเข้ามาในห้อง “เธอเหนื่อยมากเลยสินะ” ภาวินีพยักหน้า “ค่ะ” “นอนพักผ่อนนะ” กวินท์กล่าว “ฉันจะรออยู่ข้างนอก” ภาวินีมองเขา “คุณ… คุณจะไปไหนคะ” “ฉันมีธุระเล็กน้อย” กวินท์ตอบ “แล้วจะกลับมา” “ธุระอะไรคะ” ภาวินีถาม “เรื่องงาน” กวินท์โกหก “เดี๋ยวก็เสร็จ” ภาวินีมองกวินท์อย่างไม่แน่ใจ แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร เธอเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจะล้างหน้า หลังจากภาวินีเข้าห้องน้ำไปแล้ว กวินท์ก็เดินออกจากห้องไป เขาไม่ได้ไปไหนไกล แต่เดินไปยังห้องทำงานของเขา แซลลี่รอเขาอยู่ที่นั่นแล้ว “เป็นไงบ้างคะ” แซลลี่ถาม “ก็ไปได้ด้วยดี” กวินท์ตอบ “ไม่มีใครสงสัยอะไร” “คุณภาวินีล่ะคะ” แซลลี่ถาม “เธอโอเคไหม” “เธอดูเหนื่อย” กวินท์ยอมรับ “แต่ก็ยังทำหน้าที่ภรรยาได้ดี” “คุณแน่ใจเหรอคะว่านี่คือสิ่งที่ถูกต้อง” แซลลี่ถาม “การหลอกลวงเธอแบบนี้” “ฉันไม่มีทางเลือกอื่น” กวินท์ตอบเสียงแข็ง “ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ พ่อของเธออาจจะตกอยู่ในอันตราย” “แล้วคุณภาวินีล่ะคะ” แซลลี่ถาม “คุณไม่กลัวว่าเธอจะเสียใจเหรอ” กวินท์เงียบไปครู่หนึ่ง “ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำร้ายเธอ” เขาตอบ “แต่ฉันเชื่อว่าสักวัน เธอจะเข้าใจ” “หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะคะ” แซลลี่กล่าว “มีอะไรคืบหน้าบ้างไหม” กวินท์เปลี่ยนเรื่อง “มีค่ะ” แซลลี่รายงาน “ฉันได้ข้อมูลใหม่เกี่ยวกับแผนการของครอบครัวธีรเดชแล้ว” “อะไร” กวินท์ถาม “พวกเขากำลังวางแผนที่จะยึดบริษัทของเราคืน” แซลลี่บอก “โดยใช้เรื่องคดีเก่ามาเป็นข้ออ้าง” กวินท์กำหมัดแน่น “พวกมันกล้ามาก” เขาพึมพำ “แต่พวกมันคงลืมไปว่า ฉันไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมาทำอะไรได้ง่ายๆ” “แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปคะ” แซลลี่ถาม “เราต้องเร่งแผนการของเราให้เร็วกว่าเดิม” กวินท์กล่าว “และเราต้องทำให้พวกมันรู้ว่า ใครคือเจ้าของอำนาจที่แท้จริง” “คุณจะทำอะไรคะ” แซลลี่ถาม “คืนนี้” กวินท์กล่าว “ฉันจะส่งข้อความบางอย่างไปให้ธีรเดช” “ข้อความอะไรคะ” “ข้อความที่จะทำให้เขารู้ว่าเกมนี้มันเริ่มสนุกขึ้นแล้ว” กวินท์กล่าวพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ดูอันตราย ในขณะเดียวกัน ภาวินีที่อยู่ในห้องนอนก็กำลังนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่เข้าปกคลุมหัวใจ เธอไม่รู้ว่ากวินท์กำลังทำอะไรอยู่ แต่เธอก็รู้สึกได้ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขามันกำลังจะเจอกับอุปสรรคที่ใหญ่กว่าเดิม