คำพูดของวิคเตอร์ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของนารา ความจริงอันน่าตกใจที่เขาเปิดเผยออกมา ทำให้โลกทั้งใบของเธอพลิกผันอย่างสิ้นเชิง บิดาของเธอไม่ได้เป็นผู้หักหลังอย่างที่เคยเชื่อ แต่กลับเป็นผู้เสียสละที่ยิ่งใหญ่เพื่อปกป้องทุกคน ส่วนวิคเตอร์…เขาคือคนที่เธอเคยรู้จักในวัยเยาว์ และเขาก็คือผู้ที่ถูกมอบหมายให้ปกป้องเธอ “ฉัน…ฉันขอโทษนะคะคุณวิคเตอร์” นาราเอ่ยเสียงแผ่วเบา น้ำตาแห่งความสำนึกผิดไหลริน “ที่ดิฉัน…คิดกับคุณแบบนั้น” วิคเตอร์ส่ายหน้าเบาๆ “ไม่เป็นไรครับคุณหมอ ผมเข้าใจดี” เขาจับมือของนาราไว้แน่น “สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้ คือเราต้องร่วมมือกัน” “ร่วมมือกัน…เพื่ออะไรคะ” นาราถาม “เพื่อเปิดเผยความจริง” วิคเตอร์ตอบ “และเพื่อนำคนที่อยู่เบื้องหลังมาลงโทษ” “แล้ว…เราจะเริ่มตรงไหนคะ” นาราถาม รู้สึกถึงความหวังที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ “เราต้องหาหลักฐานเพิ่มเติมครับ” วิคเตอร์กล่าว “เอกสารที่คุณพ่อของคุณมอบให้ผม…มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่เราต้องการมากกว่านั้น” “คุณพ่อของดิฉัน…ท่านเคยพูดถึงใครเป็นพิเศษไหมคะ” นาราถาม “ในจดหมายฉบับนั้น” “ท่านกล่าวถึง…บุคคลนิรนาม…ที่คอยชักใยอยู่เบื้องหลัง” วิคเตอร์ตอบ “ท่านเตือนผมว่า…อย่าไว้ใจใคร…และต้องระมัดระวังตัวอยู่เสมอ” “แล้ว…คุณแน่ใจได้อย่างไรว่า…คนที่อยู่เบื้องหลัง…คือคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องในอดีต” นาราถาม “เพราะ…ภัยคุกคามที่ผมรู้สึก…มันไม่ได้ลดน้อยลงไปเลยครับ” วิคเตอร์กล่าว “กลับกัน…มันยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น” “หมายความว่าอย่างไรคะ” “ผมได้รับข้อความข่มขู่…มีคนพยายามจะสอดแนมผม…และ…และมีคนพยายามจะเข้าถึงข้อมูลของบริษัทผม…ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับคดีความในอดีต” วิคเตอร์อธิบาย “ผมเชื่อว่า…คนที่อยู่เบื้องหลัง…กำลังพยายามจะทำลายหลักฐาน…หรือ…หรือกำจัดใครก็ตามที่กำลังจะเปิดโปงพวกเขา” นารารู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว “แล้ว…แล้วคุณเชื่อใจใครได้บ้างคะ” “ตอนนี้…ผมเชื่อใจคุณหมอ…และคุณแม่ของคุณเท่านั้นครับ” วิคเตอร์กล่าว “คนอื่นๆ…ผมยังไม่แน่ใจ” “แล้ว…การหมั้นของเรา…มัน…มันยังคงอยู่ใช่ไหมคะ” นาราถามด้วยความประหม่า วิคเตอร์มองหน้านารา ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย “ผม…ผมขอโทษนะครับคุณหมอ” เขาเอ่ยเสียงเบา “ผมรู้ว่ามันเป็นการบังคับ…แต่…ผมไม่เห็นทางเลือกอื่นที่จะปกป้องคุณได้ดีกว่านี้” “แต่…ดิฉัน…ดิฉันก็…มีความรู้สึกกับคุณ…เหมือนกันค่ะ” นารากล่าวอย่างตะกุกตะกัก ใบหน้าแดงก่ำ วิคเตอร์ประหลาดใจเล็กน้อย “คุณหมอ…หมายความว่า…” “ค่ะ” นาราพยักหน้า “ดิฉัน…ดิฉันรู้สึก…อบอุ่นใจ…เมื่ออยู่กับคุณ…และ…และดิฉันก็เริ่มจะ…ไว้ใจคุณมากขึ้นเรื่อยๆ” รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของวิคเตอร์ “ผม…ผมดีใจที่ได้ยินแบบนั้นครับคุณหมอ” เขากล่าว “ผม…ผมก็รู้สึกเช่นเดียวกัน” “แล้ว…เราจะทำอย่างไรต่อไปคะ” นาราถามอีกครั้ง “เราจะเดินหน้าต่อไปครับ” วิคเตอร์กล่าวอย่างหนักแน่น “เราจะร่วมมือกัน…รวบรวมหลักฐาน…และเปิดโปงความจริง” “แล้ว…คุณแม่ของดิฉัน…” “คุณแม่ของคุณ…ท่านจะปลอดภัยครับ” วิคเตอร์ยืนยัน “ผมจะดูแลท่านอย่างดีที่สุด” “แล้ว…เรื่องงานของดิฉัน…” นาราเริ่มกังวล “เรื่องงาน…คุณไม่ต้องห่วงครับ” วิคเตอร์กล่าว “ผมจะจัดการให้…และ…ผมจะสนับสนุนคุณ…ในทุกๆ ด้าน” “แต่…ดิฉัน…ดิฉันไม่อยากเป็นภาระของคุณค่ะ” “คุณไม่ใช่ภาระครับคุณหมอ” วิคเตอร์กล่าว “คุณคือ…คนที่ผมอยากจะปกป้อง…และ…คือคนที่ผมรัก” คำพูดสุดท้ายของวิคเตอร์ทำให้นาราถึงกับนิ่งไป เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการบังคับ จะพัฒนามาถึงจุดนี้ได้ “คุณวิคเตอร์…” นาราเอ่ยชื่อเขาเบาๆ “ขอเวลาให้ผม…พิสูจน์ตัวเองนะครับคุณหมอ” วิคเตอร์กล่าว “ขอเวลาให้ผม…ได้ดูแลคุณ…และ…ได้สร้างครอบครัวของเราขึ้นมาใหม่” นารามองเข้าไปในดวงตาของวิคเตอร์ เธอเห็นความจริงใจและความหวังที่ฉายชัดออกมา เธอรู้ว่าเส้นทางข้างหน้าอาจจะไม่ง่าย แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน “ค่ะ” นาราตอบเสียงดังฟังชัด “ดิฉัน…พร้อมค่ะ” วิคเตอร์บีบมือของนาราแน่น “เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะครับ” ขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันถึงแผนการในอนาคต เสียงโทรศัพท์มือถือของวิคเตอร์ก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อผู้ส่ง…เป็นข้อความนิรนาม “รู้ความจริงทั้งหมดแล้วใช่ไหม…อยากมีชีวิตรอด…ก็จงหยุดทุกอย่าง…” ข้อความนั้นทำให้นาทีนาราใจหายวาบ เธอหันไปมองวิคเตอร์ด้วยความกังวล “ใครส่งมาคะ” นาราถาม วิคเตอร์มองหน้าจอโทรศัพท์ ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นทันที “ผม…ผมคิดว่า…เรากำลังถูกจับตาดูอยู่ครับ” “แล้ว…เราจะทำอย่างไรคะ” “เราต้องระมัดระวังให้มากขึ้น…และ…ต้องรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด” วิคเตอร์กล่าว “เราจะไม่มีวันยอมให้คนพวกนั้น…มาบงการชีวิตของเราได้อีกต่อไป” แม้จะมีความหวังใหม่ก่อตัวขึ้น แต่ภัยอันตรายที่คืบคลานเข้ามา ก็ยิ่งทำให้ทั้งสองคนต้องเตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับความท้าทายที่กำลังจะมาถึง