นารากวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องทำงานของบิดา ภาพถ่ายเก่าๆ รูปครอบครัวที่เคยเก็บซ่อนไว้ บัดนี้กลับถูกนำออกมาวางเรียงรายบนโต๊ะทำงาน บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นอับของกระดาษเก่าและความทรงจำที่เหมือนจะลอยวนอยู่ในอากาศ “ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่า…สิ่งที่แม่ของฉันบอก…และสิ่งที่วิคเตอร์บอก…มันคือความจริง” เธอกล่าวกับวิคเตอร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ วิคเตอร์หยิบแผ่นรูปถ่ายเก่าใบหนึ่งขึ้นมา มันเป็นรูปของพ่อของนาราในชุดสูทเรียบร้อย ยืนยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “นี่คือภาพตอนที่ท่านได้รับตำแหน่งสำคัญในบริษัท…ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มเลวร้ายลง” เขากล่าว “ท่านเป็นคนที่มีความสามารถ…และเป็นที่รักของทุกคน…ไม่มีใครเคยคิดว่าท่านจะทำเรื่องเลวร้ายได้” “แต่…ทำไมพวกเขาถึงเลือกที่จะทำร้ายท่าน? สิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ คืออะไร?” นารายังคงสงสัย “มันเป็นเรื่องของธุรกิจ…หรือเรื่องส่วนตัว?” “มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนกว่านั้น…เกี่ยวกับเทคโนโลยีบางอย่างที่พ่อของคุณกำลังพัฒนา” วิคเตอร์อธิบาย “มันเป็นสิ่งที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงโลก…และสามารถนำมาซึ่งอำนาจมหาศาล…หากอยู่ในมือของผู้ที่ถูกต้อง…แต่หากตกไปอยู่ในมือของผู้ไม่ประสงค์ดี…มันก็จะกลายเป็นอาวุธร้ายแรง” นาราอ้าปากค้าง “เทคโนโลยี? พ่อของฉัน…เป็นนักประดิษฐ์?” เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าบิดาผู้เป็นนักธุรกิจผู้ทรงเกียรติ จะมีอีกด้านที่น่าทึ่งเช่นนี้ “ใช่…ท่านเป็นทั้งนักธุรกิจที่เก่งกาจ…และเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่อัจฉริยะ” วิคเตอร์กล่าว “และโครงการลับของท่าน…มันคือสิ่งที่ผู้ไม่หวังดีต้องการครอบครอง…พวกเขาจึงสร้างแผนการทั้งหมดขึ้นมา…เพื่อทำลายชื่อเสียงของท่าน…และยึดเอาผลงานของท่านไป” “แล้ว…แล้วคุณรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?” นาราถาม “คุณบอกว่าคุณคอยเฝ้ามองฉันมาตลอด…คุณรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?” “ฉันรู้ตั้งแต่ตอนที่พ่อของคุณยังมีชีวิตอยู่” วิคเตอร์ตอบ “ท่านได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง…และฝากฝังให้ฉันดูแลคุณ…และปกป้องโครงการลับนั้น…ไม่ให้ตกไปอยู่ในมือของใคร” “ท่าน…ท่านไว้ใจคุณถึงขนาดนั้นเลยหรือ?” นารารู้สึกทึ่งในความผูกพันระหว่างบิดาของเธอและวิคเตอร์ “แต่…ทำไมท่านไม่หาทางปกป้องตัวเอง? ทำไมท่านถึงยอมให้ทุกอย่างเกิดขึ้น?” “ท่านรู้ว่าการต่อสู้โดยตรง…อาจจะนำมาซึ่งอันตรายที่ใหญ่หลวงกว่าเดิม…สำหรับทุกคน” วิคเตอร์กล่าว “ท่านจึงเลือกที่จะเสียสละ…และซ่อนหลักฐานทั้งหมดไว้…รอคอยเวลาที่เหมาะสม…รอคอยคนที่สามารถเปิดเผยความจริงได้…และคนที่ท่านไว้ใจที่จะส่งต่อภารกิจนี้…ก็คือฉัน” เขายื่นมือไปหยิบกล่องไม้เก่าๆ ใบหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะ “นี่คือสิ่งสุดท้ายที่พ่อของคุณมอบให้ฉัน…ก่อนที่ท่านจะจากไป” นารามองกล่องไม้ด้วยความสงสัย “มันคืออะไร?” “เปิดมันดูสิ…เธอจะเข้าใจเอง” วิคเตอร์บอก นารารับกล่องมาด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย เธอค่อยๆ เปิดฝากล่องออก ข้างในเป็นสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ ปกหนังสีเข้ม และแหวนวงหนึ่งที่สลักลวดลายแปลกตา “นี่มัน…” เธอหยิบสมุดบันทึกขึ้นมา เปิดดูหน้าแรก “บันทึกความลับ…ของ ดร. อัคคี” เธออ่านข้อความที่เขียนด้วยลายมือของบิดา “โครงการ ‘ประกายดาว’…” “โครงการ ‘ประกายดาว’ คือชื่อรหัสของงานวิจัยที่พ่อของคุณกำลังทำอยู่” วิคเตอร์อธิบาย “มันคือเทคโนโลยีที่สามารถสร้างพลังงานสะอาด…และไม่จำกัด…ซึ่งจะสามารถแก้ปัญหาพลังงานของโลกได้” นาราค่อยๆ พลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ บันทึกของบิดาเต็มไปด้วยรายละเอียดทางวิทยาศาสตร์ที่ซับซ้อน…และเรื่องราวส่วนตัวที่เธอไม่เคยรับรู้มาก่อน “ท่านเขียนถึงความกังวล…ถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้น…และถึงความหวัง…ที่จะเห็นโลกที่ดีขึ้น” “ผู้ที่อยู่เบื้องหลังแผนการทั้งหมด…คือกลุ่มนักธุรกิจที่มีอิทธิพล…ที่ต้องการผูกขาดพลังงานของโลก” วิคเตอร์เสริม “พวกเขาไม่ต้องการให้โครงการ ‘ประกายดาว’ ถูกเผยแพร่ออกไป…เพราะมันจะทำให้ธุรกิจของพวกเขาเสียหาย…และทำให้พวกเขาเสียอำนาจ” “แล้ว…แหวนวงนี้ล่ะ?” นาราหยิบแหวนขึ้นมาพิจารณา “มันมีความหมายอะไร?” “แหวนวงนั้น…คือสัญลักษณ์ของความเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ” วิคเตอร์กล่าว “พ่อของคุณได้มอบมันให้กับคนเพียงไม่กี่คนที่ท่านไว้ใจ…และคนที่ท่านมอบหมายให้สานต่อภารกิจนี้…มันเป็นเหมือนเครื่องหมายของการยอมรับ…และการมอบความไว้วางใจ” “แล้ว…ทำไมท่านถึงไม่แจ้งให้พวกเรา…ครอบครัวของท่าน…รู้เรื่องทั้งหมด?” นารากล่าว น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความเสียใจ…ความโกรธ…และความสับสน “ท่านกลัว…ว่าหากพวกคุณรู้…พวกคุณจะตกเป็นเป้าหมายได้ง่ายขึ้น” วิคเตอร์ตอบ “ท่านจึงเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ…และพยายามปกป้องพวกคุณจากเงื้อมมือของคนเหล่านั้น…ด้วยวิธีการของท่านเอง” นารารู้สึกน้ำตาคลอ เธอจ้องมองรูปถ่ายของบิดาบนโต๊ะ…ภาพชายผู้แข็งแกร่ง…ผู้ที่เธอเคยคิดว่าเขาเป็นเพียงนักธุรกิจธรรมดา…แต่บัดนี้เธอกลับได้รู้ว่าเขาคือผู้ที่เสียสละ…ผู้ที่แบกรับภาระอันหนักอึ้งไว้เพียงลำพัง “ฉัน…ฉันไม่เคยรู้เลยว่าพ่อของฉัน…เป็นคนแบบนี้” “ท่านเป็นคนที่กล้าหาญ…และเป็นผู้เสียสละอย่างแท้จริง” วิคเตอร์กล่าว “และหน้าที่ของฉัน…คือการสานต่อเจตนารมณ์ของท่าน…เพื่อเปิดเผยความจริง…และนำความยุติธรรมกลับคืนมา” “แล้ว…เราจะทำอย่างไรต่อไป?” นาราถาม “หลักฐานทั้งหมด…พวกมันอยู่ที่ไหน?” “หลักฐานสำคัญอยู่ที่นี่…ในบันทึกของพ่อคุณ…และยังมีข้อมูลบางส่วนที่ถูกซ่อนไว้อีก…ซึ่งฉันได้เตรียมการไว้แล้ว” วิคเตอร์กล่าว “เราต้องค่อยๆ เปิดเผยเรื่องราวทั้งหมด…อย่างระมัดระวัง…เพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าของคนเหล่านั้น” “ฉันพร้อมแล้ว…วิคเตอร์” นารากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ฉันพร้อมที่จะสู้…เพื่อพ่อของฉัน…เพื่อความจริง…และเพื่ออนาคต” วิคเตอร์มองนาราด้วยความชื่นชม “ฉันรู้ว่าเธอจะทำได้…นารา” เขายิ้ม “เราจะร่วมมือกัน…และเราจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็น…ว่าพ่อของคุณ…คือฮีโร่ที่แท้จริง” แสงแดดที่ส่องเข้ามาในห้องทำงาน บัดนี้ดูเหมือนจะสว่างไสวขึ้นกว่าเดิม ราวกับจะนำพาความหวังใหม่มาสู่ทั้งสองคน ความจริงที่ถูกซ่อนเร้นมานาน กำลังจะถูกเปิดเผย…และมันจะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่…