นารากลับมาถึงโรงพยาบาลในช่วงเย็น แสงแดดยามเย็นสาดส่องผ่านหน้าต่างห้องทำงานของเธอ ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย แต่ในใจของเธอยังคงเต็มไปด้วยความสับสนและหนักอึ้ง เธอหยิบเอกสารข้อเสนอของวิคเตอร์ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง คำว่า "รับประกันความปลอดภัย" และ "ยกเลิกภาระหนี้สินทั้งหมด" มันลอยเด่นขึ้นมาในสายตา “ถ้าเขาทำได้จริงๆ…ชีวิตของฉันมันจะเปลี่ยนไปเลย” เธอคิด แต่แล้ว ภาพใบหน้าเคร่งขรึมของคุณหญิงรัชนี และคำเตือนของคุณหมอสมชายก็ผุดขึ้นมาในความคิด “วิคเตอร์ บัตเลอร์ เป็นคนที่อันตราย” “เธอต้องพร้อมรับมือกับความเสี่ยง” เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังทิวทัศน์ของเมืองที่กำลังจะเข้าสู่ยามค่ำคืน ความคิดมากมายถาโถมเข้ามาจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก “ฉันจะทำอย่างไรดี” เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น “คุณหมอนาราคะ” เป็นเสียงของพยาบาลวิชาชีพ “เข้ามาค่ะ” พยาบาลยื่นโทรศัพท์มือถือให้เธอ “มีคนโทรเข้ามาค่ะ คุณหมอ บอกว่าเป็นคนจากบริษัทของคุณประธานวิคเตอร์ บัตเลอร์” นารารู้สึกใจเต้นแรง เธอรับโทรศัพท์มาด้วยมือที่สั่นเทา “สวัสดีค่ะ” “สวัสดีครับคุณหมอนารา” ปลายสายเป็นเสียงผู้ชาย “ผม โจนาธาน เลขาของคุณประธานวิคเตอร์ บัตเลอร์ ครับ ท่านประธานให้ผมมาแจ้งให้คุณหมอทราบว่า ท่านได้เริ่มดำเนินการเรื่องการชำระหนี้สินบางส่วนแทนคุณหมอแล้วครับ” นาราอึ้งไป “อะไรนะคะ” “ท่านประธานได้โอนเงินจำนวนหนึ่งเข้าบัญชีขององค์กรที่คุณหมอมีสัญญาอยู่ครับ เพื่อเป็นการแสดงความจริงใจและลดภาระของคุณหมอลงบางส่วนครับ” โจนาธานพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “และท่านประธานฝากบอกมาว่า ถ้าคุณหมอต้องการให้ท่านดำเนินการเรื่องอื่นๆ เพิ่มเติม หรือต้องการทราบรายละเอียดเพิ่มเติม ก็สามารถติดต่อผมได้ตลอดเวลาครับ” หลังจากวางสายโทรศัพท์ นาราก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดแรง เธอไม่รู้จะรู้สึกอย่างไรดี วิกเตอร์ทำจริงอย่างที่เขาพูดจริงๆ เขาเริ่มดำเนินการเรื่องการชำระหนี้สินแทนเธอแล้ว “เขาทำไปทำไม” นาราถามตัวเอง “เขาต้องการอะไรกันแน่” เธอรู้ดีว่า นี่ไม่ใช่การแสดงความมีน้ำใจ แต่เป็นการกดดันทางอ้อม เขาต้องการให้เธอตอบรับข้อเสนอของเขาโดยเร็วที่สุด “ฉันไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ หรือ” เธอตัดสินใจแล้ว เธอไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองติดอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายจากการผิดสัญญาได้อีกต่อไป และถึงแม้ว่าวิคเตอร์จะอันตรายเพียงใด แต่เขาก็เป็นทางออกเดียวที่เธอเห็นในตอนนี้ เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดเบอร์ของวิคเตอร์ บัตเลอร์ “ฮัลโหล” เสียงทุ้มต่ำของวิคเตอร์ดังขึ้น “ท่านประธานคะ” นาราเอ่ยเสียงแผ่วเบา “ดิฉัน…ดิฉันมีคำตอบให้ท่านแล้วค่ะ” “ผมรู้” วิคเตอร์ตอบกลับมาอย่างรู้ทัน “แล้วคำตอบของคุณหมอคืออะไร” “ดิฉัน…ดิฉันยอมรับข้อเสนอของท่านค่ะ” นาราพูดทั้งที่รู้สึกเจ็บปวด “แต่…ดิฉันมีเงื่อนไขค่ะ” วิคเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถาม “เงื่อนไขอะไร” “ดิฉันจะอยู่กับท่าน…ก็ต่อเมื่อ ท่านสัญญาว่าจะไม่บังคับดิฉัน และจะให้เกียรติการตัดสินใจของดิฉันเสมอ” นาราเอ่ยออกมาอย่างกล้าหาญ “และ…ดิฉันจะขอใช้เวลาในการปรับตัว และทำความเข้าใจในสถานการณ์ใหม่นี้” “คุณหมอ” วิคเตอร์หัวเราะเบาๆ “คุณกำลังต่อรองกับผมเหรอ” “ดิฉันแค่ต้องการความชัดเจนค่ะ” “ได้” วิคเตอร์ตอบ “ผมรับเงื่อนไขของคุณ” “จริงๆ หรือคะ” นาราทวนคำด้วยความไม่แน่ใจ “ใช่” วิคเตอร์ยืนยัน “ผมจะให้เวลาคุณหมอเอง” “ขอบคุณค่ะ” นาราตอบ “แล้ว…เราจะเจอกันเมื่อไหร่คะ” “พรุ่งนี้ตอนเที่ยง” วิคเตอร์กล่าว “ผมจะให้คนไปรับคุณหมอที่โรงพยาบาล เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ” “ค่ะ” หลังจากวางสายโทรศัพท์ นาราก็รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอตัดสินใจครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเธอแล้ว เธอเลือกที่จะเดินเข้าสู่อ้อมแขนของวิคเตอร์ บัตเลอร์ ชายหนุ่มผู้ลึกลับและอันตราย เธอรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ จะนำพาเธอไปสู่เส้นทางที่คาดเดาไม่ได้ แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น เธอเหลือบมองเอกสารข้อเสนอของวิคเตอร์อีกครั้ง คราวนี้มันไม่ได้ดูน่ากลัวเหมือนเดิมอีกแล้ว แต่มันกลับกลายเป็นเหมือนตั๋วใบเดียวที่จะพาเธอออกจากเขาวงกตแห่งความทุกข์ทรมานที่เธอติดอยู่ พรุ่งนี้…คือวันเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเธอ และเธอหวังว่ามันจะเป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้น แม้ว่าเธอจะยังคงมีความกังวลและความไม่แน่ใจอยู่ก็ตาม