นารายังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงหน้าวิคเตอร์ ใบหน้าของเธอซีดเผือดเล็กน้อยกับคำสารภาพที่เพิ่งจะหลุดออกมาจากปากของเขา “คุณ…คุณพูดจริงหรือคะ” เธอถามเสียงสั่น วิคเตอร์พยักหน้าช้าๆ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องมาที่เธออย่างไม่ละสายตา “ผมไม่เคยพูดเล่นกับเรื่องแบบนี้ คุณหมอนารา” “แต่…ดิฉันเป็นหมอ และคุณ…คุณเป็นนักธุรกิจที่ยิ่งใหญ่” นาราพยายามอธิบาย “เราสองคน…เราไม่น่าจะเข้ากันได้เลย” “ทำไมจะไม่ได้ครับ” วิคเตอร์ถามกลับ “ผมไม่ได้ต้องการให้คุณหมอเลิกทำงาน หรือทิ้งสิ่งที่รัก ผมแค่ต้องการเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของคุณหมอ และสนับสนุนคุณหมอในทุกๆ ด้าน” “สนับสนุน…ในรูปแบบไหนคะ” นาราถามอย่างระแวง “คุณกำลังจะทำให้ดิฉันรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณคุณตลอดไปอย่างนั้นหรือคะ” “เปล่าครับ” วิคเตอร์ส่ายหน้า “ผมไม่ต้องการให้คุณหมอรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณอะไรทั้งสิ้น ผมต้องการให้คุณหมอรู้สึกสบายใจ และปลอดภัย และถ้าคุณหมอจะมองว่านี่คือการลงทุนในอนาคตของผม…ผมก็ยินดี” “การลงทุนในอนาคตของคุณ…ด้วยตัวดิฉัน?” นาราถามเสียงสูง “คุณกำลังจะใช้ดิฉันเป็นเครื่องมืออะไรบางอย่างหรือคะ” “ไม่ใช่เครื่องมือครับ” วิคเตอร์ตอบชัดเจน “แต่เป็นคนที่ผมอยากจะอยู่ด้วย และผมก็เชื่อว่า คุณหมอจะทำให้ชีวิตของผมสมบูรณ์แบบขึ้น” นาราอึ้งไปกับคำพูดของเขา เธอไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนพูดแบบนี้มาก่อน ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่เคยคิดว่าคนที่ดูเหมือนจะเย็นชาและเลือดเย็นอย่างวิคเตอร์ จะมีความรู้สึกที่อ่อนโยนซ่อนอยู่ภายใน “ดิฉัน…ดิฉันต้องการเวลาคิดค่ะ” นาราพูดอย่างตะกุกตะกัก “เรื่องนี้มัน…มันใหญ่เกินไป” “ผมเข้าใจครับ” วิคเตอร์ผงกศีรษะ “ผมจะให้เวลาคุณหมอ คุณหมอสามารถคิดให้รอบคอบที่สุดเท่าที่จะทำได้” “แต่…มีเงื่อนไขอะไรบ้างคะ” นาราถาม “ที่คุณต้องการให้ดิฉันทำ เพื่อแลกกับการที่คุณจะช่วยเหลือและดูแลดิฉัน” วิคเตอร์มองนาราด้วยแววตาที่ลึกซึ้งขึ้น “เงื่อนไขเดียวที่ผมต้องการ คือคุณหมอต้องให้โอกาสผมเข้ามาในชีวิตของคุณหมอ และยอมรับความช่วยเหลือจากผม” “แค่นั้นเองหรือคะ” นาราอดสงสัยไม่ได้ “คุณจะทำทุกอย่างเพื่อดิฉัน โดยไม่มีเงื่อนไขอื่นเลยจริงๆ หรือ” “ผมจะทำทุกอย่างที่ผมทำได้ครับ” วิคเตอร์ตอบ “แต่ผมก็อยากให้คุณหมอเข้าใจว่า การเข้ามาอยู่ในโลกของผม มันอาจจะมีความเสี่ยงบางอย่าง คุณหมออาจจะต้องเผชิญกับผู้คนที่ไม่เป็นมิตร หรือสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง” “คุณหมายถึง…ศัตรูของคุณอย่างนั้นหรือคะ” นาราถาม “อาจจะใช่ครับ” วิคเตอร์ยอมรับ “แต่ผมจะปกป้องคุณหมอเอง” นารารู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นด้ายที่บางเฉียบ ด้านหนึ่งคือความปลอดภัย และโอกาสที่จะหลุดพ้นจากภาระหนี้สินที่หนักอึ้ง อีกด้านหนึ่งคือความเสี่ยงที่ไม่รู้จบ และการก้าวเข้าไปสู่โลกที่เต็มไปด้วยอันตราย “คุณวิคเตอร์คะ” นาราตัดสินใจถามในสิ่งที่เธอสงสัยมาตลอด “ทำไมคุณถึงทำแบบนี้คะ” วิคเตอร์เอนตัวไปข้างหน้า วางมือทั้งสองข้างประสานกันบนโต๊ะทำงาน “ผมเห็นคุณหมอครั้งแรกที่งานเลี้ยงการกุศลงานหนึ่ง” เขาเริ่มเล่า “ผมเห็นคุณหมอพูดคุยกับผู้คน เห็นรอยยิ้มของคุณหมอ และผมก็รู้สึก…ประทับใจ” “ประทับใจ…ในฐานะอะไรคะ” นาราถามต่อ “ในฐานะผู้หญิงที่น่าสนใจ” วิคเตอร์ตอบ “และหลังจากนั้น เมื่อผมทราบเรื่องราวของคุณหมอ และสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ ผมก็รู้สึกอยากจะช่วยเหลือ” “แต่…คุณก็สามารถช่วยเหลือดิฉันในฐานะนักธุรกิจได้นี่คะ” นาราแย้ง “โดยไม่ต้อง…เกี่ยวพันทางด้านส่วนตัว” “ผมไม่ต้องการแค่ช่วยเหลือในฐานะนักธุรกิจครับ” วิคเตอร์กล่าว “ผมต้องการมากกว่านั้น ผมต้องการรู้จักคุณหมอให้มากขึ้น และถ้าเป็นไปได้ ผมก็อยากจะใช้ชีวิตอยู่เคียงข้างคุณหมอ” คำพูดของวิคเตอร์ทำให้หัวใจของนาราเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ผู้ชายที่ร่ำรวย ทรงอิทธิพล และดูเหมือนจะอันตราย กำลังสารภาพความรู้สึกต่อเธอ “ดิฉัน…ดิฉันขอบคุณในความรู้สึกของคุณวิคเตอร์ค่ะ” นาราพูดอย่างระมัดระวัง “แต่ดิฉันยังไม่พร้อมที่จะตัดสินใจอะไรในตอนนี้” “ผมเข้าใจครับ” วิคเตอร์กล่าว “ผมจะรอ” หลังจากนั้น บทสนทนาก็เปลี่ยนไปเป็นเรื่องธุรกิจเล็กน้อย วิคเตอร์สอบถามเกี่ยวกับโครงการขององค์กร และแสดงความสนใจที่จะให้การสนับสนุนเพิ่มเติม แต่นาราพยายามหลีกเลี่ยงการลงรายละเอียด โดยอ้างว่าเธอต้องการเวลาในการตัดสินใจ เมื่อถึงเวลาที่ต้องจากไป นารารู้สึกเหมือนกำลังเดินออกจากสมรภูมิที่เธอเพิ่งจะเผชิญหน้ามา เธอขอบคุณวิคเตอร์อีกครั้งสำหรับการพูดคุย และรับปากว่าจะติดต่อกลับไป ขณะที่เธอก้าวออกจากอาคารบัตเลอร์ คอร์ปอเรชั่น เธอก็อดไม่ได้ที่จะมองย้อนกลับไปยังตึกสูงระฟ้าแห่งนั้น มันเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจ ความมั่งคั่ง และอาจจะเป็น…ความรักที่กำลังจะเข้ามาในชีวิตของเธอ “ฉันจะทำยังไงดี” เธอพึมพำกับตัวเอง “ระหว่างหน้าที่ กับหัวใจ…ฉันจะเลือกอะไร” เธอรู้ดีว่า การตัดสินใจครั้งนี้จะส่งผลกระทบต่อชีวิตของเธอไปตลอดกาล และเธอต้องแน่ใจว่า เธอได้เลือกทางที่ดีที่สุดสำหรับตัวเธอเอง นาราเดินทางกลับไปยังโรงพยาบาล ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความครุ่นคิดตลอดทาง เธอเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมา พิมพ์ข้อความหาคุณหมอสมชาย “คุณหมอคะ ดิฉันได้คุยกับคุณวิคเตอร์แล้วค่ะ” ไม่นานนัก เธอก็ได้รับข้อความตอบกลับ “เป็นอย่างไรบ้างนารา เขาบอกอะไรเธอ” “เขา…เขาบอกว่าเขาสนใจดิฉันในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งค่ะ” นาราพิมพ์ตอบ “แล้วก็อยากจะดูแล และปกป้องดิฉัน” “อะไรนะ!” คุณหมอสมชายส่งข้อความกลับมาด้วยความตกใจ “เขาพูดแบบนั้นจริงๆ หรือ” “ค่ะ” นาราตอบ “แล้วก็มีเงื่อนไขเดียว คือให้ดิฉันยอมรับความช่วยเหลือจากเขา แล้วก็ให้โอกาสเขาเข้ามาในชีวิต” “นี่มัน…ซับซ้อนกว่าที่คิดไว้มาก” คุณหมอสมชายพิมพ์ตอบ “เธอต้องระวังตัวให้มากนะนารา เขาอาจจะกำลังเล่นเกมอะไรบางอย่างอยู่” “หนูก็คิดอย่างนั้นค่ะ” นาราตอบ “แต่หนูก็รู้สึก…สับสน” “ฉันเข้าใจ” คุณหมอสมชายตอบ “เธอต้องการเวลาในการตัดสินใจ” “ใช่ค่ะ” นาราตอบ “ขอบคุณคุณหมอนะคะ ที่คอยรับฟัง” “ไม่เป็นไรนารา” คุณหมอสมชายตอบ “ถ้าเธอต้องการอะไร บอกฉันได้เสมอ” นาราวางโทรศัพท์ลง เธอมองออกไปนอกหน้าต่างรถ ความคิดของเธอยังคงเต็มไปด้วยวิคเตอร์ บัตเลอร์ ชายหนุ่มผู้ลึกลับ ผู้ซึ่งกำลังยื่นข้อเสนอที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอไปตลอดกาล