แพรวาถูกพามายังห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา แต่ก็ยังคงความขรึมเคร่งเช่นเดียวกับส่วนอื่นๆ ของคฤหาสน์ ห้องนี้มีขนาดกว้างขวาง เต็มไปด้วยชั้นหนังสือสูงจรดเพดาน มีโต๊ะทำงานไม้สักขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง และมีหน้าต่างบานใหญ่ที่เผยให้เห็นทิวทัศน์อันงดงามของสวนด้านนอก “นี่คือห้องของเธอ” ชายหนุ่มบอก “เธอจะอยู่ที่นี่” แพรวาสำรวจห้องด้วยสายตา ความรู้สึกหลากหลายประดังประเดเข้ามา เธอรู้สึกได้ถึงความอึดอัด ไม่สบายใจ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าที่นี่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างดี ทุกอย่างดูเป็นระเบียบเรียบร้อยและหรูหรา “ขอบคุณค่ะ” เธอตอบรับอย่างเสียไม่ได้ “แต่ฉันไม่คิดว่าฉันจะอยู่ที่นี่ได้นาน” “เธอจะอยู่ที่นี่” เขาเน้นย้ำ น้ำเสียงหนักแน่น “จนกว่าเรื่องทั้งหมดจะจบลง” “แล้วเรื่องทั้งหมดมันจะจบลงเมื่อไหร่คะ” แพรวาถาม พยายามซ่อนความรู้สึกไม่พอใจเอาไว้ “เร็วๆ นี้” เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะหันไปมองรอบๆ ห้อง “ฉันมีเรื่องต้องไปจัดการต่อ” “คุณจะไปไหนอีก” แพรวาถาม ความรู้สึกสงสัยปนเปไปกับความไม่ไว้วางใจ “ฉันต้องไปพบกับพ่อ” เขาตอบ “มีเรื่องสำคัญที่เราต้องคุยกัน” “พ่อของคุณ?” แพรวาเลิกคิ้ว “แล้วท่านอยู่ที่นี่เหรอคะ” “ใช่” เขาพยักหน้า “ท่านอยู่ที่นี่เสมอ” ทันใดนั้น ประตูห้องก็เปิดออกพร้อมกับร่างของชายชราผู้หนึ่งก้าวเข้ามา ร่างกายของเขาผอมบาง ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งวัย แต่แววตากลับเฉียบคมและเต็มไปด้วยอำนาจ เขาคือผู้ชายที่แพรวารู้จักดี เขาคือพ่อของเขา “ลูก” ชายชราเอ่ยเรียกบุตรชายด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “มาแล้วหรือ” “ครับพ่อ” เขาตอบ พลางผายมือไปยังแพรวา “ผมพาเธอมาด้วย” ชายชราหันมามองแพรวา ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาของเธออย่างพิจารณา แพรวารู้สึกเหมือนถูกสแกนจนทะลุปรุโปร่ง เธอพยายามบังคับตัวเองไม่ให้หลบสายตา “เด็กคนนี้หรือ” ชายชราเอ่ยถาม “คนที่ลูกพูดถึง” “ใช่ครับ” เขาตอบ “แพรวา” “ยินดีที่ได้รู้จัก” ชายชรากล่าว เสียงของเขาฟังดูอบอุ่น แต่ก็แฝงไว้ด้วยความลึกลับ “ฉันคือบิดาของเขา” แพรวาโค้งคำนับอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะท่าน” “ไม่ต้องมากพิธี” ชายชราบอก “นั่งก่อนสิ” ทั้งสามคนนั่งลงบนโซฟาหรู แพรวารู้สึกถึงความอึดอัดที่เกาะกุมหัวใจ เธอไม่แน่ใจว่าควรจะวางตัวอย่างไร หรือควรจะพูดอะไรดี “ลูกเล่าให้พ่อฟังแล้ว” ชายชราเริ่มพูด “ว่าหนูมีปัญหา” “ค่ะ” แพรวาตอบ “กำลังมีคนพยายามจะทำร้ายฉัน” “และลูกชายของพ่อก็กำลังจะปกป้องหนู” ชายชรากล่าว พร้อมกับหันไปมองบุตรชาย “เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว” “ท่านรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยเหรอคะ” แพรวาถาม “พ่อรู้เสมอว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับครอบครัวของเรา” ชายชราตอบ “และพ่อก็รู้ว่าใครคือศัตรูของเรา” “ศัตรู?” แพรวาทวนคำ “ใครคะ” “คนที่จ้องจะทำลายครอบครัวเรามาโดยตลอด” ชายชรากล่าว น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้น “และเขาก็เคยทำร้ายครอบครัวของหนูด้วย” คำพูดของชายชราทำให้แพรวารู้สึกตกใจ เธอหันไปมองหน้าเขาด้วยความสงสัย “ท่านหมายความว่ายังไงคะ” เธอถาม “ครอบครัวของฉัน?” “ใช่” ชายชราตอบ “คนที่กำลังตามล่าหนูอยู่ ก็คือคนที่ทำให้พ่อกับแม่ของหนูต้องจากไป” คำพูดของเขาเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจแพรวา เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง น้ำตาเริ่มคลอเบ้า เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าการตายของพ่อแม่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวที่ซับซ้อนขนาดนี้ “ไม่จริงน่า” เธอพึมพำ “เป็นไปไม่ได้” “เป็นไปได้เสมอ แพรวา” ชายชราบอก “และมันคือความจริง” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังรวบรวมความทรงจำ ก่อนจะพูดต่อ “พ่อจำได้ว่าเมื่อหลายปีก่อน มีคนเข้ามาพัวพันกับธุรกิจของพ่อ และเขาก็ใช้โอกาสนั้นทำร้ายครอบครัวของหนู เพื่อหวังจะครอบครองทุกอย่าง” “แล้ว... แล้วคุณพ่อของหนู... คุณแม่ของหนู...” แพรวาถามเสียงสั่น “พวกเขาถูกฆ่า” ชายชราตอบอย่างตรงไปตรงมา “โดยฝีมือของคนคนเดียวกันนี้” แพรวารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า เธอทรุดตัวลงกับโซฟา น้ำตารินไหลลงอาบแก้ม ภาพความทรงจำในวัยเด็กผุดขึ้นมาซ้ำๆ ภาพใบหน้าอันอบอุ่นของพ่อแม่ที่เธอไม่เคยคิดว่าจะต้องสูญเสียไปเร็วขนาดนี้ “แต่... แต่ตอนนั้นตำรวจบอกว่า...” “ตำรวจไม่สามารถทำอะไรได้” ชายชราขัดขึ้น “เพราะคนที่อยู่เบื้องหลังมีอำนาจมากเกินไป เขาซ่อนตัวอยู่ในเงามืด และใช้เงินซื้อทุกอย่าง” “แล้วคุณรู้ได้อย่างไรคะ” แพรวาถาม “ว่าเขาคือคนเดียวกัน” “มีหลักฐานบางอย่างที่พ่อเก็บไว้” ชายชราตอบ “และเมื่อลูกชายของพ่อเล่าเรื่องของหนูให้ฟัง พ่อก็มั่นใจได้ทันทีว่านี่คือโอกาสที่เราจะแก้แค้น และยุติเรื่องราวทั้งหมดนี้เสียที” “แก้แค้น?” แพรวาทวนคำ “แต่ฉันไม่อยากแก้แค้น” “หนูอาจจะไม่อยาก” ชายชราบอก “แต่หนูต้องทำ เพื่อให้คนร้ายได้รับผลกรรม และเพื่อให้เราได้ความยุติธรรมกลับคืนมา” “แล้ว... แล้วแผนการของคุณคืออะไรคะ” แพรวาถาม รู้สึกถึงความไม่แน่ใจในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น “ลูกชายของพ่อจะเป็นคนจัดการเอง” ชายชราตอบ “เขาจะปกป้องหนู และจะทำให้คนร้ายได้รับบทเรียน” แพรวาหันไปมองหน้าบุตรชายของเขา ใบหน้าของเขาดูจริงจังและมุ่งมั่น เขาพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง “ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอปลอดภัย” เขาบอก แพรวา “และจะทำให้คนร้ายต้องชดใช้ในสิ่งที่เขาทำ” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว แพรวาไม่แน่ใจว่าเธอควรจะไว้ใจเขาได้มากแค่ไหน แต่เมื่อพิจารณาจากสิ่งที่เธอเพิ่งได้รับรู้มา เธอรู้ดีว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อใจเขา