คิรากรพาลลิลกลับมายังอพาร์ตเมนต์หรูของเขาที่ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ที่นี่เป็นสถานที่ที่เขาใช้เป็นฐานปฏิบัติการลับๆ มาตลอด เมื่อเข้ามาในห้อง ลลิลก็รู้สึกประทับใจกับการตกแต่งที่เรียบหรูแต่แฝงไว้ด้วยความอบอุ่น เธอเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องอย่างตื่นเต้น "คุณอยู่ที่นี่มาตลอดเลยเหรอคะ" ลลิลถาม "ใช่ครับ" คิรากรตอบ "หลังจากเหตุการณ์ในเมืองเหนือ ผมก็ต้องรีบกลับมาจัดการเรื่องบางอย่างให้เรียบร้อย" "เรื่องอะไรคะ" ลลิลถามด้วยความสงสัย คิรากรเดินเข้ามาหาเธอ จับมือเธอไว้เบาๆ "เรื่องการล้างแค้นให้คนที่ผมรักครับ" ลลิลเงยหน้ามองเขา "คุณหมายถึง... ท่านประธาน?" "ใช่ครับ" คิรากรพยักหน้า "เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้ผมสูญเสียคนสำคัญไป" ดวงตาของคิรากรฉายแววเศร้าหมอง ลลิลสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่เขาแบกรับมาตลอด "ใครคะ... คนที่คุณเสียใจ" ลลิลเอ่ยถามอย่างแผ่วเบา คิรากรลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะตัดสินใจเล่าเรื่องราวที่เก็บซ่อนไว้ในใจมานาน "พ่อของผมครับ" เขาเริ่มเล่า "เขาเป็นนักธุรกิจที่ซื่อสัตย์ แต่ก็ไม่ยอมก้มหัวให้กับท่านประธาน เขาถูกใส่ร้ายจนต้องติดคุก และเสียชีวิตในคุกในเวลาต่อมา" เสียงของคิรากรสั่นเครือ ลลิลรู้สึกสงสารเขาจับใจ เธอจับมือของเขาไว้แน่น เป็นกำลังใจให้เขา "ผมจำได้ว่าตอนนั้นผมยังเด็กมาก" คิรากรเล่าต่อ "ผมเห็นพ่อถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจที่สุด ผมสาบานกับตัวเองว่าวันหนึ่ง ผมจะแก้แค้นให้เขา" "แล้ว... แล้วคุณเป็นใครคะ" ลลิลถาม "คุณเป็นสายลับของคุณกมลทิพย์จริงๆ เหรอคะ" คิรากรส่ายหน้า "ไม่ครับ" เขาตอบ "ผมเป็นคนของหน่วยงานพิเศษที่แฝงตัวเข้ามาเพื่อสืบสวนเรื่องของท่านประธานมานานแล้ว" "แต่... แต่คุณเข้ามาเพื่อขโมยข้อมูลของท่านประธานไม่ใช่เหรอคะ" ลลิลถามด้วยความสับสน "ใช่ครับ" คิรากรยอมรับ "แต่ผมไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณเลย ลลิล" "แล้วทำไมคุณถึง... ทำเหมือนว่าคุณจะขโมยข้อมูลไปจริงๆ" ลลิลถาม "ผมต้องทำครับ" คิรากรอธิบาย "ผมต้องการให้ท่านประธานไว้ใจผม และหลงกลแผนของผม" "แผนอะไรคะ" "แผนที่จะเปิดโปงความชั่วร้ายทั้งหมดของท่านประธานครับ" คิรากรตอบ "ผมรู้ว่าท่านประธานกำลังจะทำข้อตกลงลับๆ ที่จะส่งผลเสียต่อประเทศชาติอย่างใหญ่หลวง ผมจึงต้องหาทางหยุดยั้งเขาให้ได้" "แล้วฮาร์ดดิสก์ที่อยู่ในความครอบครองของคุณ..." "เป็นข้อมูลสำคัญที่ผมรวบรวมมาทั้งหมดครับ" คิรากรบอก "ผมแค่ต้องการให้คุณช่วยนำมันไปส่งต่อให้คุณกมลทิพย์" ลลิลอึ้งไปกับคำสารภาพของคิรากร เธอไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะมีความเป็นมาที่ซับซ้อนขนาดนี้ "แล้ว... แล้วที่คุณบอกว่าคุณรักฉัน... มันเป็นเรื่องจริงใช่ไหมคะ" ลลิลถาม เสียงสั่นเล็กน้อย คิรากรยิ้ม "แน่นอนครับ" เขาตอบ "ผมรักคุณตั้งแต่แรกเห็นที่เมืองเหนือ ผมไม่เคยคิดเลยว่าผมจะได้เจอผู้หญิงที่ทำให้หัวใจผมอบอุ่นได้มากขนาดนี้" เขาค่อยๆ โน้มตัวลงมา จุมพิตที่ริมฝีปากของลลิลอย่างอ่อนหวาน ลลิลตอบรับจุมพิตนั้นอย่างเต็มใจ "ผมรู้ว่าผมทำให้คุณสับสนและเจ็บปวดมามาก" คิรากรกล่าว "ผมขอโทษจริงๆ นะครับ" "ฉันให้อภัยคุณค่ะ" ลลิลบอก "เพราะฉันรู้ว่าคุณทำไปเพื่อสิ่งที่ถูกต้อง" "คุณคือความสุขของผมนะครับ ลลิล" คิรากรพูด พลางกอดเธอไว้แน่น "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคุณได้อีก" ทั้งสองคนใช้เวลาช่วงบ่ายพูดคุยกันอย่างเปิดอก ลลิลได้รู้เรื่องราวในอดีตของคิรากรมากมาย ความเจ็บปวด ความสูญเสีย และความมุ่งมั่นที่จะทำเพื่อความถูกต้อง ในขณะเดียวกัน คิรากรก็ได้รู้เรื่องราวของลลิล การเติบโตของเธอ ความฝัน และความเข้มแข็งที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มของเธอ ความเข้าใจซึ่งกันและกัน ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนแน่นแฟ้นยิ่งขึ้นกว่าเดิม "หลังจากนี้ เราจะทำยังไงกันต่อคะ" ลลิลถาม "เราจะรอให้คุณกมลทิพย์ดำเนินการตามกฎหมายครับ" คิรากรตอบ "ส่วนผม... ผมจะอยู่ที่นี่ เพื่อปกป้องคุณ" "ขอบคุณนะคะ" ลลิลกล่าว "ฉันรู้สึกปลอดภัยเวลาที่คุณอยู่ด้วย" คิรากรยิ้ม เขาประทับจุมพิตอีกครั้งที่หน้าผากของเธอ "ผมจะไม่ไปไหนอีกแล้วครับ ลลิล" แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามาในห้อง ทำให้บรรยากาศอบอุ่นและโรแมนติก ลลิลรู้สึกว่าเธอได้พบเจอความสุขที่แท้จริงแล้ว