รินดานั่งอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งประคองต้นกล้าที่กำลังหลับใหลอยู่บนตัก เธอสูดหายใจลึกๆ พยายามรวบรวมสติอีกครั้ง ข้อเสนอของทนายความธนาคมยังคงก้องอยู่ในหู "เงินจำนวนหนึ่ง... แลกกับการยุติคดีทั้งหมด" มันเป็นข้อเสนอที่ล่อตาล่อใจสำหรับใครหลายๆ คน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคู่กรณีคือธนาคม ผู้มีอิทธิพลและอำนาจมหาศาล "คุณรินดาคะ" วินเดินเข้ามาพร้อมกับถุงอาหารในมือ "ผมซื้อของมาให้แล้วครับ" รินดาเงยหน้าขึ้น มองวินด้วยสายตาเหนื่อยอ่อน "ขอบคุณค่ะคุณวิน" "คุณคิดอะไรอยู่ครับ" วินถามอย่างสังเกตเห็น "ฉันกำลังคิดถึงข้อเสนอของคุณธนาคม" รินดาตอบ "มันทำให้ฉันสับสนไปหมด" "ผมเข้าใจครับ" วินนั่งลงข้างๆ "แต่คุณต้องตัดสินใจอย่างรอบคอบนะครับ" "ถ้าฉันยอมรับข้อเสนอนี้ ฉันกับต้นกล้าก็จะปลอดภัย" รินดาพึมพำ "แต่... คุณอรจะเป็นอย่างไรต่อไป" "คุณอรอาจจะมีทางของเขาเองครับ" วินปลอบ "และถ้าข้อมูลที่เราให้สมชายไปถึงมือผู้ที่ควรจะได้รับ มันอาจจะช่วยพลิกสถานการณ์ได้" "แต่ถ้าไม่ล่ะคะ" รินดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ถ้าเรายอมรับข้อเสนอนี้ แล้วคุณอรรอดจนชีวิต... ฉันจะอยู่กับมันได้อย่างไร" วินเงียบไปครู่หนึ่ง เขาเข้าใจความรู้สึกของรินดาเป็นอย่างดี "ผมเชื่อในความถูกต้องครับคุณรินดา" เขากล่าว "เราต้องเชื่อว่าความจริงจะชนะ" "คุณพูดง่ายนะคะ" รินดาตอบ "คุณไม่เคยต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้" "ผมรู้ครับ" วินยอมรับ "แต่ผมพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ" ช่วงบ่าย วินได้รับโทรศัพท์จากสมชายอีกครั้ง "คุณวินครับ" เสียงสมชายฟังดูมีพลังมากขึ้นกว่าเดิม "ผมมีข่าวดีมาบอกครับ" "ข่าวดีอะไรครับ" วินถามด้วยความหวัง "ผมติดต่อคุณอรได้แล้วครับ" สมชายกล่าว "และข้อมูลที่คุณส่งมา... มันมีประโยชน์มากจริงๆ" "จริงเหรอครับ!" วินอุทานด้วยความยินดี "แล้วคุณอรเป็นอย่างไรบ้างครับ" "คุณอรปลอดภัยครับ" สมชายตอบ "และกำลังให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่อย่างเต็มที่" รินดาที่ได้ยินบทสนทนาถึงกับลุกพรวดขึ้นมา "คุณอรปลอดภัยแล้วอย่างนั้นเหรอคะ!" "คุณอรบอกว่า... ข้อมูลของคุณวินและคุณรินดาเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เขาสามารถเปิดโปงแผนการของคุณธนาคมได้" สมชายกล่าวต่อ "และเขากำลังพยายามหาทางเจรจากับเจ้าหน้าที่เพื่อช่วยคุณรินดาและต้นกล้าให้พ้นจากข้อกล่าวหาทั้งหมด" "หมายความว่า... เราไม่ต้องยอมรับข้อเสนอของคุณธนาคมแล้วอย่างนั้นเหรอคะ" รินดาถามอย่างไม่แน่ใจ "ถูกต้องครับ" สมชายยืนยัน "คุณอรจะจัดการเรื่องนี้เอง" รินดารู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก เธอโผเข้ากอดวินแน่น "ขอบคุณมากนะคะคุณวิน" "ผมดีใจที่คุณรินดากับต้นกล้าปลอดภัยครับ" วินตอบ "นี่คือสิ่งสำคัญที่สุด" "แล้ว... แล้วธนาคมล่ะคะ" รินดาถาม "ธนาคมกำลังจะถูกดำเนินคดีครับ" สมชายกล่าว "เขาไม่สามารถใช้เงินซื้อทุกอย่างได้อีกต่อไป" หลังจากวางสายจากสมชาย รินดาก็รู้สึกเบาใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธออุ้มต้นกล้าขึ้นมาจูบแก้ม "ลูกรัก แม่ดีใจที่ทุกอย่างกำลังจะจบลงแล้วนะ" "จบแล้วเหรอคะแม่" ต้นกล้าถามด้วยดวงตาใสซื่อ "ใช่แล้วลูก" รินดาตอบ "เราจะได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างปกติสุขเสียที" ช่วงเย็นวันนั้นเอง มีเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบมาที่อพาร์ตเมนต์ พวกเขาแสดงบัตรประจำตัว และแจ้งให้รินดาทราบว่า พวกเขามาในนามของคุณอร เพื่อแจ้งให้ทราบว่า คุณอรได้ให้การยืนยันกับเจ้าหน้าที่แล้วว่า รินดาไม่มีส่วนรู้เห็นกับการกระทำผิดใดๆ ของธนาคม และข้อกล่าวหาทั้งหมดที่มีต่อรินดาจะถูกยกเลิก "คุณรินดาครับ" เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าว "คุณอรได้ฝากข้อความมาถึงคุณด้วยครับ" "ข้อความอะไรคะ" รินดาถาม "คุณอรบอกว่า... เขาเสียใจกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น" เจ้าหน้าที่กล่าว "และขอบคุณคุณมากที่ช่วยเหลือเขาเสมอมา" น้ำตาของรินดาไหลอาบแก้ม เธอรู้สึกซาบซึ้งในความมีน้ำใจของคุณอร และดีใจที่เธอไม่ได้ตัดสินใจผิดพลาด "เราจะเดินทางกลับบ้านได้เมื่อไหร่คะ" รินดาถาม "อีกไม่นานครับ" เจ้าหน้าที่ตอบ "เราจะอำนวยความสะดวกในการเดินทางของคุณเต็มที่" รินดาหันไปมองวิน "ขอบคุณคุณวินอีกครั้งนะคะ" "ผมแค่ทำในสิ่งที่ควรทำครับ" วินตอบ "ผมดีใจที่ได้ช่วยคุณ" คืนนั้น รินดานอนหลับอย่างมีความสุขเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน เธอฝันถึงบ้านเกิด ฝันถึงครอบครัว ฝันถึงอนาคตที่สดใส วันรุ่งขึ้น เจ้าหน้าที่ตำรวจได้จัดเตรียมรถเพื่อเดินทางกลับบ้านให้กับรินดา ต้นกล้า และวิน "คุณวินคะ" รินดาเอ่ยขณะที่กำลังจะขึ้นรถ "คุณจะไปกับเราไหมคะ" วินยิ้ม "ผมจะไปส่งคุณที่บ้านครับคุณรินดา" การเดินทางกลับบ้านเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ รินดาเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ต้นกล้าฟัง ส่วนวินก็นั่งเงียบๆ มองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เมื่อรถจอดเทียบหน้าบ้านที่คุ้นเคย รินดาแทบจะกระโดดลงจากรถ เธอโอบกอดต้นกล้าไว้แน่น "ในที่สุดเราก็ได้กลับบ้านแล้วนะลูก" วินลงจากรถมายืนข้างๆ "ผมดีใจที่ได้เห็นคุณรินดากลับมาที่นี่อย่างปลอดภัยครับ" "ถ้าไม่มีคุณ... ฉันคงผ่านเรื่องนี้ไปไม่ได้แน่ๆ ค่ะ" รินดากล่าวด้วยความซาบซึ้ง "คุณเองก็เข้มแข็งมากนะครับ" วินตอบ "คุณผ่านมันมาได้ด้วยตัวของคุณเอง" "คุณอร... คุณอรรู้เรื่องนี้ไหมคะ" รินดาถาม "คุณอรทราบเรื่องทั้งหมดครับ" วินตอบ "และท่านกำลังจะกลับมาที่นี่ในเร็วๆ นี้" รินดาถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอรู้ว่าการต่อสู้ของเธอได้สิ้นสุดลงแล้ว และความจริงได้ปรากฏขึ้นแล้ว